ఇయమిన్ద్రం వరుణమష్ట మే గీః ప్రావత్తోకే తనయే తూతుజానా । సురత్నాసో దేవవీతిం గమేమ యూయం పాత స్వస్తిభిః సదా నః
ఈ ఎనిమిది పదాల స్తోత్రాన్ని నేను ఇంద్రుడు, వరుణుని కోసం ఉచ్చరించాను. సంతానం, మనవలకు శుభం కలగాలని కోరుకుంటున్నాను. మేము మంచి వరాలతో దేవతా సేవను చేరాలి. మీరు ఎప్పుడూ మమ్మల్ని ఆశీర్వాదాలతో కాపాడాలి.
ధీరా త్వస్య మహినా జనూంషి వి యస్తస్తమ్భ రోదసీ చిదుర్వీ । ప్ర నాకమృష్వం నునుదే బృహన్తం ద్వితా నక్షత్రం పప్రథచ్చ భూమ
తన మహిమతో ధీరుడు అన్ని జాతులను వ్యాపించాడు. ఆకాశాన్ని, భూమిని నిలబెట్టాడు. ఎత్తైన గగనాన్ని పైకి నెట్టాడు, నక్షత్రాలను విశాలంగా విస్తరించాడు.
ఉత స్వయా తన్వా సం వదే తత్కదా న్వన్తర్వరుణే భువాని । కిం మే హవ్యమహృణానో జుషేత కదా మృళీకం సుమనా అభి ఖ్యమ్
తన స్వరూపంతో కలిసిపోతాడు. నేను ఎప్పుడు వరుణునిలో నివసించగలను? నా హవిస్సును ఎప్పుడు స్వీకరిస్తాడు? దయతో, సుహృదయుడైనవాడు ఎప్పుడు నన్ను దయతో చూస్తాడు?
పృచ్ఛే తదేనో వరుణ దిదృక్షూపో ఏమి చికితుషో విపృచ్ఛమ్ । సమానమిన్మే కవయశ్చిదాహురయం హ తుభ్యం వరుణో హృణీతే
ఓ వరుణా! తెలుసుకోవాలని నేను అడుగుతున్నాను. చూడాలని దగ్గరికి వస్తున్నాను. జ్ఞానులు కూడా ఇదే అంటారు: ఈ వరుణుడు పాపాన్ని తనవైపు తీసుకుంటాడు.
కిమాగ ఆస వరుణ జ్యేష్ఠం యత్స్తోతారం జిఘాంససి సఖాయమ్ । ప్ర తన్మే వోచో దూళభ స్వధావోఽవ త్వానేనా నమసా తుర ఇయామ్
ఓ వరుణా, నేను నీ భక్తుడిని, నీ మిత్రుడిని. పూర్వకాలంలో నేను చేసిన ఏ తప్పు వల్ల నీవు నన్ను క్షమించకుండా నన్ను బాధించాలనుకుంటున్నావు? దయచేసి, ఆ తప్పు ఏమిటో నాకు చెప్పు. ఓ సులభంగా ప్రసన్నమయ్యే దేవా, ఈ వినయంతో నేను వేగంగా నీ వద్దకు వచ్చాను.
అవ ద్రుగ్ధాని పిత్ర్యా సృజా నోఽవ యా వయం చకృమా తనూభిః । అవ రాజన్పశుతృపం న తాయుం సృజా వత్సం న దామ్నో వసిష్ఠమ్
మా పూర్వీకులు చేసిన తప్పులనుండి మమ్మల్ని విముక్తి చేయుము. మేము మా శరీరంతో చేసిన పాపాలనుండి మమ్మల్ని విడిపించు. ఓ రాజా, పాశంలో చిక్కిన దున్నపిల్లను విడిపించినట్లు, వేటలో పడిన జంతువును విడిపించినట్లు, వసిష్ఠుని అతని మీద ఉన్న పాపభారంనుండి విడిపించుము.
న స స్వో దక్షో వరుణ ధ్రుతిః సా సురా మన్యుర్విభీదకో అచిత్తిః । అస్తి జ్యాయాన్కనీయస ఉపారే స్వప్నశ్చనేదనృతస్య ప్రయోతా
ఓ వరుణా, ఎవరి తెలివి, స్థిరత, ధైర్యం, లేదా చతురత కూడా సరిపోవు. ఈ లోకంలో పెద్దవారు, చిన్నవారు దగ్గరగా ఉంటారు. నిద్ర కూడా, అబద్ధపు ఆలోచన కూడా మనలో కలుగుతాయి.
అరం దాసో న మీళ్హుషే కరాణ్యహం దేవాయ భూర్ణయేఽనాగాః । అచేతయదచితో దేవో అర్యో గృత్సం రాయే కవితరో జునాతి
ఓ వరుణా, ధనాన్ని ఆశిస్తూ, యజమానునికి సేవ చేసే దాసుడిలా నేను నిష్కల్మషమైన పనులు నీకోసం చేస్తున్నాను. దేవుడు, మనం గుర్తించకపోయినా, జ్ఞానవంతుడిని ప్రేరేపిస్తాడు; కవికి, ధనాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.
అయం సు తుభ్యం వరుణ స్వధావో హృది స్తోమ ఉపశ్రితశ్చిదస్తు । శం నః క్షేమే శము యోగే నో అస్తు యూయం పాత స్వస్తిభిః సదా నః
ఓ వరుణా, నా హృదయంలో నిండిన భక్తితో ఈ స్తోత్రాన్ని నీకు అర్పిస్తున్నాను. మా ఇంట్లో శాంతి కలగాలి, మా ప్రయత్నాల్లో శుభం కలగాలి. మీరు ఎప్పుడూ మమ్మల్ని మంగళంతో కాపాడాలి.
రదత్పథో వరుణః సూర్యాయ ప్రార్ణాంసి సముద్రియా నదీనామ్ । సర్గో న సృష్టో అర్వతీరృతాయఞ్చకార మహీరవనీరహభ్యః
వరుణుడు సూర్యునికి మార్గాలను శుభ్రం చేశాడు; నదుల నీళ్లు సముద్రంలా ప్రవహిస్తున్నాయి. విడుదలైన వరదలా, అతడు వేగంగా ప్రవహించే పెద్ద నదులను ధర్మార్థంగా నడిపిస్తున్నాడు.
ఆత్మా తే వాతో రజ ఆ నవీనోత్పశుర్న భూర్ణిర్యవసే ససవాన్ । అన్తర్మహీ బృహతీ రోదసీమే విశ్వా తే ధామ వరుణ ప్రియాణి
నీ ఊపిరే గాలి, నీ వస్త్రం ఎప్పటికీ కొత్తగా ఉండే వాయువు. నీ బలం గుర్రంలా వేగంగా, శక్తివంతంగా ఉంది. భూమి, ఆకాశం అంతటా నీకు ఇష్టమైన అన్ని స్థలాలు ఉన్నాయి, ఓ వరుణా.
పరి స్పశో వరుణస్య స్మదిష్టా ఉభే పశ్యన్తి రోదసీ సుమేకే । ఋతావానః కవయో యజ్ఞధీరాః ప్రచేతసో య ఇషయన్త మన్మ
భూమి, ఆకాశం అనే రెండు లోకాలు వరుణుడు నిర్ణయించిన హద్దులను స్పష్టంగా చూస్తున్నాయి. నిజాయితీగలవారు, జ్ఞానులు, యజ్ఞంలో నిమగ్నమైన వారు, లోతైన ఆలోచన కలవారు, ఆయన సంకల్పాన్ని తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నారు.
ఉవాచ మే వరుణో మేధిరాయ త్రిః సప్త నామాఘ్న్యా బిభర్తి । విద్వాన్పదస్య గుహ్యా న వోచద్యుగాయ విప్ర ఉపరాయ శిక్షన్
వరుణుడు ఆలోచన గలవారికి ఇలా చెప్పాడు: ఆ ఆవు మూడుసార్లు ఏడు పేర్లు మోస్తుంది. మార్గ రహస్యాన్ని తెలిసినవాడు దాన్ని బయటకు చెప్పడు; ప్రేరణ కలిగినవాడు భవిష్యత్తు తరానికి నేర్చుకుంటాడు.
తిస్రో ద్యావో నిహితా అన్తరస్మిన్తిస్రో భూమీరుపరాః షడ్విధానాః । గృత్సో రాజా వరుణశ్చక్ర ఏతం దివి ప్రేఙ్ఖం హిరణ్యయం శుభే కమ్
మూడు ఆకాశాలు లోపల స్థాపించబడ్డాయి, మూడు భూములు పైభాగంలో ఉన్నాయి, మొత్తం ఆరు విధంగా ఏర్పడ్డాయి. జ్ఞానవంతుడైన రాజు వరుణుడు ఈ బంగారు ఊయలను ఆకాశంలో ప్రకాశవంతంగా చేశాడు.
అవ సిన్ధుం వరుణో ద్యౌరివ స్థాద్ద్రప్సో న శ్వేతో మృగస్తువిష్మాన్ । గమ్భీరశంసో రజసో విమానః సుపారక్షత్రః సతో అస్య రాజా
వరుణుడు ఆకాశంలా నదిపై నిలబడి ఉన్నాడు; మెరిసే, వేగంగా పరుగెత్తే, తెల్లని జంతువు అతనిదే. లోతైన ఆలోచనతో విశాలతను పరిశీలిస్తున్నాడు; అతని పాలన గొప్పది, అతడే సర్వస్వానికి రాజు.
యో మృళయాతి చక్రుషే చిదాగో వయం స్యామ వరుణే అనాగాః । అను వ్రతాన్యదితేరృధన్తో యూయం పాత స్వస్తిభిః సదా నః
తప్పు చేసినవారికీ క్షమించేవాడు ఎవరో ఆయనే. మనం వరుణుని ఎదుట పాపరహితులమై ఉండాలి. ఆదితి నియమాలను అనుసరిస్తూ, శక్తిని పెంచుకుంటూ, మీరు ఎప్పుడూ మమ్మల్ని మంగళంతో కాపాడాలి.
ప్ర శున్ధ్యువం వరుణాయ ప్రేష్ఠాం మతిం వసిష్ఠ మీళ్హుషే భరస్వ । య ఈమర్వాఞ్చం కరతే యజత్రం సహస్రామఘం వృషణం బృహన్తమ్
ఓ వసిష్ఠా, వరుణునికి అత్యుత్తమమైన స్తోత్రాన్ని అర్పించు. ఆయన సమీపంలో ఉండి, పూజార్హుడు, సహస్రాదానుడు, పరాక్రమశాలి, మహోన్నతుడు.
అధా న్వస్య సందృశం జగన్వానగ్నేరనీకం వరుణస్య మంసి । స్వర్యదశ్మన్నధిపా ఉ అన్ధోఽభి మా వపుర్దృశయే నినీయాత్
ఆయన దర్శనాన్ని పొందిన తరువాత, నేను అగ్ని సమీపానికీ, వరుణుని ఆలోచనవైపుకూ వచ్చాను. ఆ స్వర్గీయ భోజనం కలిగిన పాలకులు, పోషకులు, వారి రూపాన్ని నాకు దర్శనమివ్వాలి.
ఆ యద్రుహావ వరుణశ్చ నావం ప్ర యత్సముద్రమీరయావ మధ్యమ్ । అధి యదపాం స్నుభిశ్చరావ ప్ర ప్రేఙ్ఖ ఈఙ్ఖయావహై శుభే కమ్
వరుణుడు నేను నావలో ఎక్కినప్పుడు, సముద్ర మధ్యానికి ప్రయాణం చేసినప్పుడు, నీళ్లలో తెప్పతో సంచరించినప్పుడు, ఆ ప్రకాశవంతమైన ఊయలలో ఊగాలి.
వసిష్ఠం హ వరుణో నావ్యాధాదృషిం చకార స్వపా మహోభిః । స్తోతారం విప్రః సుదినత్వే అహ్నాం యాన్ను ద్యావస్తతనన్యాదుషాసః
వరుణుడు వసిష్ఠునిని నావలో నుండే ఋషిగా చేశాడు; మహత్తరమైన శక్తులతో జ్ఞానిని చేశాడు. ఆ కవిని, స్తోతారుని, మంచి రోజుల వరాన్ని కలిగించినవాడిని, ఆకాశమూ, ఉదయాలూ పొడిగించాయి.
క్వ త్యాని నౌ సఖ్యా బభూవుః సచావహే యదవృకం పురా చిత్ । బృహన్తం మానం వరుణ స్వధావః సహస్రద్వారం జగమా గృహం తే
మన పాత స్నేహాలు ఎక్కడ ఉన్నాయి? పూర్వం మనం కలిసి తిరిగిన వారు ఎక్కడ? ఓ వరుణా, మహాశక్తివంతుడా, స్వయంపోషకుడా, నేను నీ వేల ద్వారాల గృహాన్ని చేరుకున్నాను.
య ఆపిర్నిత్యో వరుణ ప్రియః సన్త్వామాగాంసి కృణవత్సఖా తే । మా త ఏనస్వన్తో యక్షిన్భుజేమ యన్ధి ష్మా విప్ర స్తువతే వరూథమ్
నీకు ఎప్పుడూ ప్రియమైన మిత్రుడు, తప్పులు చేసినా, నీతో ఉండే స్నేహితుడే కావాలి. మనం పాపంతో నీ కోపాన్ని అనుభవించకూడదు. నీను స్తుతించే కవికి రక్షణను ప్రసాదించు.
ధ్రువాసు త్వాసు క్షితిషు క్షియన్తో వ్యస్మత్పాశం వరుణో ముమోచత్ । అవో వన్వానా అదితేరుపస్థాద్యూయం పాత స్వస్తిభిః సదా నః
ఈ స్థిరమైన లోకాల్లో నివసిస్తున్న మమ్మల్ని వరుణుడు తన బంధనాల నుంచి విడిపించాలి. దయచేసి, దయ కోసం ప్రయత్నించే వారు అదితి తల్లి ఒడిలో చేరాలి. మీరు ఎప్పుడూ మమ్మల్ని శుభంగా కాపాడాలి.
మో షు వరుణ మృన్మయం గృహం రాజన్నహం గమమ్ । మృళా సుక్షత్ర మృళయ
ఓ వరుణ మహారాజా, నేను మట్టితో చేసిన ఇల్లు చేరకూడదు. ఓ పరిపాలకా, దయ చూపించు, మమ్మల్ని కాపాడు.
యదేమి ప్రస్ఫురన్నివ దృతిర్న ధ్మాతో అద్రివః । మృళా సుక్షత్ర మృళయ
నేను వణికే మట్టిపాత్రలా కదిలితేనైనా, ఓ గర్జించే వానదేవా, దయచూపి మమ్మల్ని కాపాడు.
క్రత్వః సమహ దీనతా ప్రతీపం జగమా శుచే । మృళా సుక్షత్ర మృళయ
నా సంకల్పం బలహీనమై, నేను తప్పుదోవ పట్టినపుడు, ఓ పవిత్రుడా, దయచూపి మమ్మల్ని కాపాడు.
అపాం మధ్యే తస్థివాంసం తృష్ణావిదజ్జరితారమ్ । మృళా సుక్షత్ర మృళయ
నీళ్ల మధ్య నిలబడి, దాహంతో, వృద్ధుడిగా ఉన్నపుడు, ఓ పరిపాలకా, దయచూపి మమ్మల్ని కాపాడు.
యత్కిం చేదం వరుణ దైవ్యే జనేఽభిద్రోహం మనుష్యాశ్చరామసి । అచిత్తీ యత్తవ ధర్మా యుయోపిమ మా నస్తస్మాదేనసో దేవ రీరిషః
ఓ వరుణా, మేము మానవులు దేవతల ధర్మానికి వ్యతిరేకంగా ఏ తప్పు చేసినా, తెలిసి తెలియక చేసినా, ఆ పాపం మమ్మల్ని బాధించనివ్వకు, దేవా.
ప్ర వీరయా శుచయో దద్రిరే వామధ్వర్యుభిర్మధుమన్తః సుతాసః । వహ వాయో నియుతో యాహ్యచ్ఛా పిబా సుతస్యాన్ధసో మదాయ
పూజారులు శక్తితో తీయని సోమాన్ని నీకోసం పోశారు. ఓ వాయువూ, నీ వాహనాలతో వచ్చి, ఈ సోమాన్ని ఆనందంగా పానము చేయు.
ఈశానాయ ప్రహుతిం యస్త ఆనట్ ఛుచిం సోమం శుచిపాస్తుభ్యం వాయో । కృణోషి తం మర్త్యేషు ప్రశస్తం జాతోజాతో జాయతే వాజ్యస్య
ఓ వాయువూ, నీకోసం నైవేద్యాన్ని సమర్పించినవాడు పవిత్రమైన సోమాన్ని నీకు ఇస్తాడు. నీవు అతడిని లోకంలో ప్రసిద్ధుడిని చేస్తావు. ప్రతి జన్మలో అతనికి విజయఫలం కలుగుతుంది.