అగ్నిర్జాగార తమృచః కామయన్తేఽగ్నిర్జాగార తము సామాని యన్తి । అగ్నిర్జాగార తమయం సోమ ఆహ తవాహమస్మి సఖ్యే న్యోకాః
అగ్ని మేల్కొని ఉంటాడు — వేదమంత్రాలు అతనిని కోరుకుంటాయి; అగ్ని మేల్కొని ఉంటాడు — సంగీతాలు అతనివైపు చేరతాయి; అగ్ని మేల్కొని ఉంటాడు — సోముడు అతనితో ఇలా అంటాడు: 'నేను నీకు స్నేహితుడిని, నీతోనే నివసిస్తాను.'
విదా దివో విష్యన్నద్రిముక్థైరాయత్యా ఉషసో అర్చినో గుః । అపావృత వ్రజినీరుత్స్వర్గాద్వి దురో మానుషీర్దేవ ఆవః
నీవు ఆకాశాన్ని తెలుసుకున్నావు, ఉదయపు కిరణాలతో ప్రకాశిస్తున్నావు; నీ వెలుగుతో చీకటిని పారద్రోలావు. పరమ లోకంలో ఉన్న అడ్డంకులను తెరిచావు, దేవా, మానవుల అడ్డుపడే దారులను తొలగించావు.
వి సూర్యో అమతిం న శ్రియం సాదోర్వాద్గవాం మాతా జానతీ గాత్ । ధన్వర్ణసో నద్యః ఖాదోఅర్ణా స్థూణేవ సుమితా దృంహత ద్యౌః
సూర్యుడు, ఆవుల తల్లి లాంటి తెలివిగలవాడు, దారిని తెలిసి వెలుగును వ్యాపింపజేస్తాడు, చీకటిని పారద్రోలుతాడు; నదులు ప్రకాశిస్తూ గర్జనతో ప్రవహిస్తాయి; గగనం బలమైన స్తంభంలా స్థిరంగా నిలుస్తుంది.
అస్మా ఉక్థాయ పర్వతస్య గర్భో మహీనాం జనుషే పూర్వ్యాయ । వి పర్వతో జిహీత సాధత ద్యౌరావివాసన్తో దసయన్త భూమ
ఈ వేదపాఠానికి, పర్వతపు గర్భానికి, మహోన్నతుల పురాతన జననానికి, పర్వతం విస్తరిస్తుంది, ఆకాశం కార్యాన్ని నెరవేర్చుతుంది, పిలుస్తూ భూమిని మార్మోగింపజేస్తారు.
సూక్తేభిర్వో వచోభిర్దేవజుష్టైరిన్ద్రా న్వగ్నీ అవసే హువధ్యై । ఉక్థేభిర్హి ష్మా కవయః సుయజ్ఞా ఆవివాసన్తో మరుతో యజన్తి
దేవతలకు ప్రీతికరమైన వాక్యాలతో, వేదపాఠాలతో, ఇంద్రుడిని, అగ్నిని సహాయానికి పిలుద్దాం; వేదపాఠాలతో, యజ్ఞంలో నిపుణులైన మేధావులు, పిలుస్తూ, మరుత్గణులను ఆరాధిస్తారు.
ఏతో న్వద్య సుధ్యో భవామ ప్ర దుచ్ఛునా మినవామా వరీయః । ఆరే ద్వేషాంసి సనుతర్దధామాయామ ప్రాఞ్చో యజమానమచ్ఛ
ఈ రోజు మనం జ్ఞానవంతులమవుదాం; దుష్ప్రవర్తనను తొలగిద్దాం, మహత్త్వాన్ని సాధిద్దాం; ద్వేషాన్ని దూరంగా పారద్రోలుదాం, దహించుదాం, యజ్ఞదాతవైపు ముందుకు సాగుదాం.
ఏతా ధియం కృణవామా సఖాయోఽప యా మాతాఁ ఋణుత వ్రజం గోః । యయా మనుర్విశిశిప్రం జిగాయ యయా వణిగ్వఙ్కురాపా పురీషమ్
స్నేహితులారా, మనం ఈ మంచి ఆలోచనను కలిగిద్దాం; దానితో మన తల్లి ఆవుల గూడును కనుగొంది; దానితో మనువు రంగురంగులవాడిని జయించాడు, దానితో వ్యాపారి దాగిన ధనాన్ని పొందాడు.
అనూనోదత్ర హస్తయతో అద్రిరార్చన్యేన దశ మాసో నవగ్వాః । ఋతం యతీ సరమా గా అవిన్దద్విశ్వాని సత్యాఙ్గిరాశ్చకార
ఇక్కడ, పది నెలల కష్టంతో, నవగ్వులు చేతులతో పర్వతాన్ని స్తుతించారు; సరమా సత్యాన్ని వెదికింది, ఆవులను కనుగొంది; అంగిరసులు అన్ని సత్యమైన కార్యాలు సాధించారు.
విశ్వే అస్యా వ్యుషి మాహినాయాః సం యద్గోభిరఙ్గిరసో నవన్త । ఉత్స ఆసాం పరమే సధస్థ ఋతస్య పథా సరమా విదద్గాః
ఆమె మహాశక్తి వెలుగుతో అన్ని దేవతలు, అంగిరసులు ఆవులతో కలిసి ప్రయాణించినప్పుడు, వాటి మూలం పరమ స్థలంలో ఉంది; సరమా సత్య మార్గంలో ఆవులను కనుగొంది.
ఆ సూర్యో యాతు సప్తాశ్వః క్షేత్రం యదస్యోర్వియా దీర్ఘయాథే । రఘుః శ్యేనః పతయదన్ధో అచ్ఛా యువా కవిర్దీదయద్గోషు గచ్ఛన్
ఏడు గుర్రాలతో కూడిన సూర్యుడు తన పొడవైన దారిలో క్షేత్రాన్ని కొలుస్తూ ముందుకు సాగిపోవాలి; వేగంగా ఎగిరే గద్ద, యువ ముని, ఆవుల మధ్య వెలుగును ప్రసరింపజేస్తూ ముందుకు సాగుతాడు.
ఆ సూర్యో అరుహచ్ఛుక్రమర్ణోఽయుక్త యద్ధరితో వీతపృష్ఠాః । ఉద్నా న నావమనయన్త ధీరా ఆశృణ్వతీరాపో అర్వాగతిష్ఠన్
సూర్యుడు ప్రకాశవంతంగా ఆకాశాన్ని అధిరోహించాడు, ఆకుపచ్చ వెనుక భాగమున్న గుర్రాలు కలిపినప్పుడు; తెలివిగలవారు నీటితో నౌకను లాగినట్టు అతడిని పైకి తీసుకువచ్చారు; వినిపించే నదులు దగ్గరగా వచ్చాయి.
ధియం వో అప్సు దధిషే స్వర్షాం యయాతరన్దశ మాసో నవగ్వాః । అయా ధియా స్యామ దేవగోపా అయా ధియా తుతుర్యామాత్యంహః
నీ కోసం నేను జ్ఞానాన్ని నీటిలో నిలిపాను, అది వెలుగుతో నిండినది; దానితో నవగ్వులు పది నెలలు పూర్తి చేశారు; ఈ జ్ఞానంతో దేవతలు మనలను కాపాడాలి, ఈ జ్ఞానంతో మనం కష్టాలను దాటి పోవాలి.
హయో న విద్వాఁ అయుజి స్వయం ధురి తాం వహామి ప్రతరణీమవస్యువమ్ । నాస్యా వశ్మి విముచం నావృతం పునర్విద్వాన్పథః పురఏత ఋజు నేషతి
తెలివిగల గుర్రం యాకి లేని సమయంలో, నేను తానే దాని మెడలో పట్టీ వేసి, దాన్ని సులభంగా నడిపించేవాడిని; దాన్ని విడిపించను, గట్టిగా కట్టను, మార్గాన్ని తెలిసిన నాయకుడు దాన్ని నేరుగా ముందుకు నడిపిస్తాడు.
అగ్న ఇన్ద్ర వరుణ మిత్ర దేవాః శర్ధః ప్ర యన్త మారుతోత విష్ణో । ఉభా నాసత్యా రుద్రో అధ గ్నాః పూషా భగః సరస్వతీ జుషన్త
అగ్ని, ఇంద్రుడు, వరుణుడు, మిత్రుడు, దేవతలు, మరుతులు, విష్ణువు — వీరందరూ వచ్చాలి; ఇద్దరు నాసత్యులు, రుద్రుడు, దేవతలు, పూషణుడు, భగుడు, సరస్వతీ — వీరందరూ ప్రీతిపడాలి.
ఇన్ద్రాగ్నీ మిత్రావరుణాదితిం స్వః పృథివీం ద్యాం మరుతః పర్వతాఁ అపః । హువే విష్ణుం పూషణం బ్రహ్మణస్పతిం భగం ను శంసం సవితారమూతయే
ఇంద్రుడు, అగ్ని, మిత్రుడు, వరుణుడు, అదితి, సూర్యుడు, భూమి, ఆకాశం, మరుతులు, పర్వతాలు, నదులు — వీరందరినీ పిలుస్తున్నాను; విష్ణువు, పూషణుడు, బృహస్పతి, భగుడు, సవితా — వీరు మనకు సహాయం చేయాలి, ఆశీర్వదించాలి.
ఉత నో విష్ణురుత వాతో అస్రిధో ద్రవిణోదా ఉత సోమో మయస్కరత్ । ఉత ఋభవ ఉత రాయే నో అశ్వినోత త్వష్టోత విభ్వాను మంసతే
విష్ణువు, వాయువు, అడ్డంకులు లేని వాడు, మనకు ధనం ప్రసాదించాలి; సోముడు ఆనందాన్ని ఇవ్వాలి; ఋభువులు, అశ్వినులు, త్వష్ట, విభ్వాను మనకు సంపద కలిగించాలి.
ఉత త్యన్నో మారుతం శర్ధ ఆ గమద్దివిక్షయం యజతం బర్హిరాసదే । బృహస్పతిః శర్మ పూషోత నో యమద్వరూథ్యం వరుణో మిత్రో అర్యమా
మారుతుల సమూహం మన దగ్గరకు రాక, ఆ పరమపవిత్రుడు, ఆకాశంలో నివసించే వాడు, మన యజ్ఞస్థలంలో కూర్చోవాలని మనం కోరుదాం. బృహస్పతి, పూషణుడు, యముడు, వరుణుడు, మిత్రుడు, అర్యమన్ — వీరు అందరూ మనకు రక్షణ కల్పించాలి.
ఉత త్యే నః పర్వతాసః సుశస్తయః సుదీతయో నద్యస్త్రామణే భువన్ । భగో విభక్తా శవసావసా గమదురువ్యచా అదితిః శ్రోతు మే హవమ్
మనకు మేలు కోరే, దయతో ఉన్న ఆ పర్వతాలు, జీవులకు కాపాడే నదులు మనలను రక్షించాలి. భాగుడు తన బలంతో సహాయంగా వచ్చి, విస్తృతమైన ఆదితి నా పిలుపు వినాలి.
దేవానాం పత్నీరుశతీరవన్తు నః ప్రావన్తు నస్తుజయే వాజసాతయే । యాః పార్థివాసో యా అపామపి వ్రతే తా నో దేవీః సుహవాః శర్మ యచ్ఛత
దేవతల భార్యలు, ప్రకాశవంతమైన వారు, మన పట్ల దయ చూపాలి; విజయం, శక్తి సంపాదనలో మనకు సహాయపడాలి. భూమిపై నివసించే వారు, నీళ్లను పాలించే వారు — ఆ దయగల దేవతలు మనకు రక్షణ ఇవ్వాలి.
ఉత గ్నా వ్యన్తు దేవపత్నీరిన్ద్రాణ్యగ్నాయ్యశ్వినీ రాట్ । ఆ రోదసీ వరుణానీ శృణోతు వ్యన్తు దేవీర్య ఋతుర్జనీనామ్
ఇంద్రాణీ, అగ్నాయీ, అశ్వినీ, రాక్ వంటి దేవతలు మన దగ్గరకు రావాలి. రెండు లోకాల వరుణానీ మన పిలుపు వినాలి; ధర్మాన్ని కాపాడే ఆ దేవతలు మన దగ్గరకు రావాలి.
ప్రయుఞ్జతీ దివ ఏతి బ్రువాణా మహీ మాతా దుహితుర్బోధయన్తీ । ఆవివాసన్తీ యువతిర్మనీషా పితృభ్య ఆ సదనే జోహువానా
ఆమె ప్రయాణమై, ఆకాశాన్ని చేరి, ప్రకటిస్తుంది; ఆ మహత్తర తల్లి తన కుమార్తెను మేల్కొలుపుతుంది. ఆ యువతి, ఆలోచనతో నిండినది, పితృదేవతల నివాసాన్ని పిలుస్తూ, వారిని ఆహ్వానిస్తుంది.
అజిరాసస్తదప ఈయమానా ఆతస్థివాంసో అమృతస్య నాభిమ్ । అనన్తాస ఉరవో విశ్వతః సీం పరి ద్యావాపృథివీ యన్తి పన్థాః
వేగంగా కదులుతూ, అమృతానికి కేంద్రాన్ని చేరుకుని, వారు ప్రయాణిస్తారు. వారి అనంతమైన మార్గాలు, అన్ని వైపులా, ఆకాశం, భూమి కలసి సంచరిస్తాయి.
ఉక్షా సముద్రో అరుషః సుపర్ణః పూర్వస్య యోనిం పితురా వివేశ । మధ్యే దివో నిహితః పృశ్నిరశ్మా వి చక్రమే రజసస్పాత్యన్తౌ
ఆ ఎద్దు, సముద్రం, అరుణవర్ణుడు, సుందరమైన రెక్కలవాడు, తన తండ్రి గర్భంలోకి ప్రవేశించాడు. ఆకాశ మధ్యలో ఉంచిన ఆ మచ్చల రాయి, విశ్వంలో చివరల వరకు విస్తరించింది.
చత్వార ఈం బిభ్రతి క్షేమయన్తో దశ గర్భం చరసే ధాపయన్తే । త్రిధాతవః పరమా అస్య గావో దివశ్చరన్తి పరి సద్యో అన్తాన్
నాలుగురు దాన్ని కాపాడుతూ, పది మంది ఆ గర్భాన్ని కదలిక కోసం పోషిస్తారు. అతనికి ఉన్న మూడు అత్యున్నత గోవులు, ఆకాశపు చివరల చుట్టూ వెంటనే సంచరిస్తాయి.
ఇదం వపుర్నివచనం జనాసశ్చరన్తి యన్నద్యస్తస్థురాపః । ద్వే యదీం బిభృతో మాతురన్యే ఇహేహ జాతే యమ్యా సబన్ధూ
ఈ రూపాన్ని, ఈ నివాసాన్ని, ప్రజలు చుట్టూ సంచరిస్తారు, నదులు, నీళ్లు నిలిచినప్పుడు. వారిలో ఇద్దరు తల్లిని మోస్తారు, మిగతావారు ఇక్కడే పుట్టి, జంటగా, బంధువులతో ఉంటారు.
వి తన్వతే ధియో అస్మా అపాంసి వస్త్రా పుత్రాయ మాతరో వయన్తి । ఉపప్రక్షే వృషణో మోదమానా దివస్పథా వధ్వో యన్త్యచ్ఛ
తల్లులు తమ కుమారుడికి వస్త్రాలు నేసినట్లు, నీళ్లు అతనికి తమ ఆలోచనలను విస్తరిస్తాయి. ఆనందంగా, బలవంతులు కలిసే చోటికి చేరుతారు, వధువులు ఆకాశ మార్గంలో నడుస్తారు.
తదస్తు మిత్రావరుణా తదగ్నే శం యోరస్మభ్యమిదమస్తు శస్తమ్ । అశీమహి గాధముత ప్రతిష్ఠాం నమో దివే బృహతే సాదనాయ
మిత్రుడు, వరుణుడు, అగ్ని! ఇది మనకు మంగళంగా ఉండాలి. మేము లోతు, స్థిరతను పొందాలి; మహత్తర ఆకాశానికి నమస్కారం, దాని స్థానానికి వందనం.
కదు ప్రియాయ ధామ్నే మనామహే స్వక్షత్రాయ స్వయశసే మహే వయమ్ । ఆమేన్యస్య రజసో యదభ్ర ఆఁ అపో వృణానా వితనోతి మాయినీ
ప్రియమైన నివాసానికి, మహా శక్తికి, స్వయంగా మహిమ కలవాడికి, గొప్పవాడికి మన మనస్సు సారించుదాం. ఆ అద్భుతుడు, ఆకాశ ప్రాంతం నుంచి, నీళ్లను ఎంచుకుని, వాటిని విస్తరించును.
తా అత్నత వయునం వీరవక్షణం సమాన్యా వృతయా విశ్వమా రజః । అపో అపాచీరపరా అపేజతే ప్ర పూర్వాభిస్తిరతే దేవయుర్జనః
వారు తమ బలంతో, వీరత్వంతో, సాధారణ మార్గాన్ని విశ్వంలో విస్తరించారు. నీళ్లు కలిసిపోతూ ప్రవహించాయి, మరికొన్ని వెనక్కు వెళ్లాయి; దేవతల జనులు పూర్వీకులతో కలిసి దాటి వెళ్తారు.
ఆ గ్రావభిరహన్యేభిరక్తుభిర్వరిష్ఠం వజ్రమా జిఘర్తి మాయిని । శతం వా యస్య ప్రచరన్స్వే దమే సంవర్తయన్తో వి చ వర్తయన్నహా
రాళ్లతో, పగలు రాత్రులతో, ఆ అద్భుతుడు బలమైన వజ్రాన్ని కొడతాడు. వందలు అతని ఇంట్లో కదలినా, అవన్నీ కలిపి, పగలు రాత్రులను తిప్పుతుంటాయి.