ఋజీపీ శ్యేనో దదమానో అంశుం పరావతః శకునో మన్ద్రం మదమ్ । సోమం భరద్దాదృహాణో దేవావాన్దివో అముష్మాదుత్తరాదాదాయ
నేరుగా ఎగిరే గద్ద, దూరం నుండి సోమాన్ని, ఆనందదాయక మదాన్ని తీసుకొచ్చింది; పక్షి, బలంగా పట్టుకుని, దేవతలకు ఇష్టమైన సోమాన్ని పరమ లోకంలో నుండి తీసుకొచ్చింది.
ఆదాయ శ్యేనో అభరత్సోమం సహస్రం సవాఁ అయుతం చ సాకమ్ । అత్రా పురంధిరజహాదరాతీర్మదే సోమస్య మూరా అమూరః
తీసుకొచ్చిన గద్ద, సోమాన్ని, వెయ్యి పాత్రలను, పది వేలతో కలిపి తీసుకొచ్చింది. ఇక్కడ జ్ఞానవంతురాలు శత్రువులను తరిమింది; సోమ మదంలో మూర్ఖులు కూడా జ్ఞానులు అయ్యారు.
గర్భే ను సన్నన్వేషామవేదమహం దేవానాం జనిమాని విశ్వా । శతం మా పుర ఆయసీరరక్షన్నధ శ్యేనో జవసా నిరదీయమ్
నేను ఇంకా గర్భంలో ఉన్నప్పుడే దేవతల జననాలన్నీ తెలుసుకున్నాను. నూరడుగుల ఇనుప కోటలు నన్ను కాపాడినా, వేగవంతమైన గద్ద నన్ను అక్కడి నుండి తీసుకెళ్లింది.
న ఘా స మామప జోషం జభారాభీమాస త్వక్షసా వీర్యేణ । ఈర్మా పురంధిరజహాదరాతీరుత వాతాఁ అతరచ్ఛూశువానః
అతడు నాపట్ల ఒక్క క్షణం కూడా ద్వేషం చూపలేదు; తన బలంతో శత్రువులను జయించాడు. తెలివైన ఆ మహిళ తన సంకల్పాన్ని వదల్లేదు, వేగంగా వీచిన గాలి ముందుకు సాగింది.
అవ యచ్ఛ్యేనో అస్వనీదధ ద్యోర్వి యద్యది వాత ఊహుః పురంధిమ్ । సృజద్యదస్మా అవ హ క్షిపజ్జ్యాం కృశానురస్తా మనసా భురణ్యన్
గద్ద దిగినప్పుడు గుర్రాలు అరవడం మొదలుపెట్టాయి; ఆ తెలివైన మహిళను గాలి ఆకాశంలోకి తీసుకెళ్లిందో, లేక ఆమె తానే విడిపోిందో, అతడు తన మనసు నిండా ఉత్సాహంతో విల్లును దూసాడు.
ఋజిప్య ఈమిన్ద్రావతో న భుజ్యుం శ్యేనో జభార బృహతో అధి ష్ణోః । అన్తః పతత్పతత్ర్యస్య పర్ణమధ యామని ప్రసితస్య తద్వేః
ఓటమిని లెక్కచేయని గుర్రపు వేగంతో, గద్ద తుగ్రునందనుడు భుజ్యుని విశాలమైన ప్రాంతం నుంచి తీసుకెళ్లింది; మూడు రెక్కల గద్ద ప్రయాణంలో, వేగంగా పరిగెత్తే దారిలో అతడిని కాపాడింది.
అధ శ్వేతం కలశం గోభిరక్తమాపిప్యానం మఘవా శుక్రమన్ధః । అధ్వర్యుభిః ప్రయతం మధ్వో అగ్రమిన్ద్రో మదాయ ప్రతి ధత్పిబధ్యై శూరో మదాయ ప్రతి ధత్పిబధ్యై
ఆ సమయంలో మఘవంతుడు పాలతో కలిపిన తెల్లని శుద్ధ సోమాన్ని మెరిసే పాత్రలో పోశాడు; యజ్ఞంలో పాల్గొన్న యాజ్ఞికులతో కలసి, ఇంద్రుడు ఆ మధుర పానాన్ని ఆనందంగా పుచ్చుకున్నాడు.
త్వా యుజా తవ తత్సోమ సఖ్య ఇన్ద్రో అపో మనవే సస్రుతస్కః । అహన్నహిమరిణాత్సప్త సిన్ధూనపావృణోదపిహితేవ ఖాని
నీతో మిత్రుడిగా ఉండగా, ఓ సోమా, ఇంద్రుడు మనువుకు ప్రవహించే నీళ్లను విడదీసాడు; పామును సంహరించి, ఏడు నదులను విడుదల చేసి, మూసివున్న మార్గాలను తెరిచాడు.
త్వా యుజా ని ఖిదత్సూర్యస్యేన్ద్రశ్చక్రం సహసా సద్య ఇన్దో । అధి ష్ణునా బృహతా వర్తమానం మహో ద్రుహో అప విశ్వాయు ధాయి
నీతో మిత్రుడిగా ఉండగా, ఓ సోమా, ఇంద్రుడు ఒక్క దెబ్బతో సూర్యుని చక్రాన్ని ఆపేశాడు; తన గొప్ప బలంతో విశాలమైన మార్గాన్ని ప్రారంభించి, అన్ని అడ్డంకులను తొలగించాడు.
అహన్నిన్ద్రో అదహదగ్నిరిన్దో పురా దస్యూన్మధ్యందినాదభీకే । దుర్గే దురోణే క్రత్వా న యాతాం పురూ సహస్రా శర్వా ని బర్హీత్
ఇంద్రుడు కొట్టాడు, అగ్ని కాల్చాడు, ఓ సోమా, పూర్వకాలంలో మధ్యాహ్న సమయంలో దస్యులను సంహరించారు; కోటల్లో, ఇళ్లలో జ్ఞానంతో ముందుకు సాగి, శక్తివంతులు వేలాది శత్రువులను కూల్చేశారు.
విశ్వస్మాత్సీమధమాఁ ఇన్ద్ర దస్యూన్విశో దాసీరకృణోరప్రశస్తాః । అబాధేథామమృణతం ని శత్రూనవిన్దేథామపచితిం వధత్రైః
ప్రతి వైపు నుంచి, ఓ ఇంద్రా, నువ్వు దస్యులను చెదరగొట్టావు, దాస్యులను లెక్కచేయకుండా చేశావు; శత్రువులను జయించి, సంహరించి, ఆయుధాలతో కీర్తిని సంపాదించావు.
ఏవా సత్యం మఘవానా యువం తదిన్ద్రశ్చ సోమోర్వమశ్వ్యం గోః । ఆదర్దృతమపిహితాన్యశ్నా రిరిచథుః క్షాశ్చిత్తతృదానా
ఇలా, ఓ మఘవంతుడూ, ఇంద్రా, సోమా, మీరు భూమిని గుర్రాలు, పశువులతో నిండుగా చేసారు; మూసివున్నదాన్ని తెరిచి, నీళ్లను విడుదల చేసి, పొలాలను పుష్కలంగా మార్చారు.
ఆ న స్తుత ఉప వాజేభిరూతీ ఇన్ద్ర యాహి హరిభిర్మన్దసానః । తిరశ్చిదర్యః సవనా పురూణ్యాఙ్గూషేభిర్గృణానః సత్యరాధాః
మా వద్దకు రా, ఓ ఇంద్రా, నీ హరిద్వారులతో, సోమపానంలో ఆనందిస్తూ, పోటీ కోసం; దూరం నుంచైనా, నువ్వు ఎన్నో నివేదనలను చేరుకుంటావు, నిజమైన దాతవు, గీతాలతో స్తుతించబడినవు.
ఆ హి ష్మా యాతి నర్యశ్చికిత్వాన్హూయమానః సోతృభిరుప యజ్ఞమ్ । స్వశ్వో యో అభీరుర్మన్యమానః సుష్వాణేభిర్మదతి సం హ వీరైః
నిజంగా, ఆ జ్ఞానవంతుడు, ఆహ్వానించిన యజ్ఞకారుల పిలుపుతో యజ్ఞానికి వస్తాడు; తన గుర్రాలపై విశ్వాసంతో, ఉత్సాహంగా ఉన్నవారితో కలిసి ఆనందిస్తాడు.
శ్రావయేదస్య కర్ణా వాజయధ్యై జుష్టామను ప్ర దిశం మన్దయధ్యై । ఉద్వావృషాణో రాధసే తువిష్మాన్కరన్న ఇన్ద్రః సుతీర్థాభయం చ
విజయాన్ని సాధించేందుకు అతడు తన చెవులు శ్రద్ధగా ఉంచాలి, ప్రియమైన దిశను ఆనందింపజేయాలి; ధనాన్ని కోరుతూ, శక్తివంతుడైన ఇంద్రుడు, మార్గాలను సులభంగా, భయములేకుండా చేస్తాడు.
అచ్ఛా యో గన్తా నాధమానమూతీ ఇత్థా విప్రం హవమానం గృణన్తమ్ । ఉప త్మని దధానో ధుర్యాశూన్సహస్రాణి శతాని వజ్రబాహుః
ఆ పండితుడి పిలుపును నిర్లక్ష్యం చేయకుండా, స్తుతిస్తూ, ఆహ్వానిస్తూ, అతని వద్దకు వచ్చే వాడు; తన పక్కన వేగవంతమైన గుర్రాలను ఉంచి, వజ్రాయుధుడైన ఇంద్రుడు వందలాది, వేలాది గుర్రాలను ఇస్తాడు.
త్వోతాసో మఘవన్నిన్ద్ర విప్రా వయం తే స్యామ సూరయో గృణన్తః । భేజానాసో బృహద్దివస్య రాయ ఆకాయ్యస్య దావనే పురుక్షోః
నీ సహాయంతో, ఓ మఘవంతుడా ఇంద్రా, మేము పండితులు, నిన్ను స్తుతించే వారు కావాలని కోరుకుంటున్నాము; విశాలమైన ఆకాశపు గొప్ప సంపదను పంచుకుంటూ, కోరికలతో నిండిన ధనాన్ని పొందేందుకు ప్రయత్నిస్తాము.
నకిరిన్ద్ర త్వదుత్తరో న జ్యాయాఁ అస్తి వృత్రహన్ । నకిరేవా యథా త్వమ్
ఓ ఇంద్రా, నీవంటే ఎవరూ పైగా లేరు, గొప్పవారు లేరు, వృత్రుని సంహరించినవాడా; నీవంటి వాడు మరొకరు లేరు.
సత్రా తే అను కృష్టయో విశ్వా చక్రేవ వావృతుః । సత్రా మహాఁ అసి శ్రుతః
ప్రజలందరూ కలసి నీ వైపు తలిపోతారు, చక్ర spokesలు చక్రనాభికి చేరినట్లుగా; అందరూ కలసి నిన్నే గొప్పవాడిగా, ప్రసిద్ధుడిగా భావిస్తున్నారు.
విశ్వే చనేదనా త్వా దేవాస ఇన్ద్ర యుయుధుః । యదహా నక్తమాతిరః
దేవతలందరూ కూడా, ఓ ఇంద్రా, నీతో పోటీపడ్డారు, నువ్వు రాత్రిని దాటి పగటిని తేవగా.
యత్రోత బాధితేభ్యశ్చక్రం కుత్సాయ యుధ్యతే । ముషాయ ఇన్ద్ర సూర్యమ్
యుద్ధంలో బాధపడుతున్నవారికోసం, కుత్సుడికి చక్రం పోరాడిన చోట, ఇంద్రుడా, నీవు సూర్యుడిని దొంగిలించావు.
యత్ర దేవాఁ ఋఘాయతో విశ్వాఁ అయుధ్య ఏక ఇత్ । త్వమిన్ద్ర వనూఁరహన్
దేవతలు కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు, నీవొక్కడే, ఇంద్రుడా, శత్రు సేనలన్నింటినీ జయించావు.
యత్రోత మర్త్యాయ కమరిణా ఇన్ద్ర సూర్యమ్ । ప్రావః శచీభిరేతశమ్
మనుష్యునికోసం, శత్రువును చంపదలచినవాడికోసం, ఇంద్రుడా, నీ శక్తులతో సూర్యుని గుర్రాన్ని తేవడమయ్యింది.
కిమాదుతాసి వృత్రహన్మఘవన్మన్యుమత్తమః । అత్రాహ దానుమాతిరః
వృత్రుడిని సంహరించినవాడా, దాతృవంతుడా, నీవు ఎందుకు అంత కోపంగా ఉన్నావు? ఇక్కడ రాక్షసి తల్లి పడిపోయింది.
ఏతద్ఘేదుత వీర్యమిన్ద్ర చకర్థ పౌంస్యమ్ । స్త్రియం యద్దుర్హణాయువం వధీర్దుహితరం దివః
ఇంద్రుడా, నీవు చేసిన ఈ వీరత, ఈ పురుషార్థం గొప్పది; ఆకాశపు కుమార్తెను, జయించలేని ఆమెను నీవు సంహరించావు.
దివశ్చిద్ఘా దుహితరం మహాన్మహీయమానామ్ । ఉషాసమిన్ద్ర సం పిణక్
ఆకాశపు కుమార్తె, గొప్పదైన, గౌరవింపబడిన ఉషస్సును కూడా, ఇంద్రుడా, నీవు నాశనం చేశావు.
అపోషా అనసః సరత్సమ్పిష్టాదహ బిభ్యుషీ । ని యత్సీం శిశ్నథద్వృషా
ఆమె భయంతో, నాశనం అయిన రథాన్ని వదిలి, దూడ ఆమెను నదిలో ఒడ్డున లాక్కెళ్లినప్పుడు పారిపోయింది.
ఏతదస్యా అనః శయే సుసమ్పిష్టం విపాశ్యా । ససార సీం పరావతః
విపాశ్ నదిలో ఆమె రథం బాగా నాశనం అయి పడివుంది; ఆమె దూరపు తీరానికి పరుగెత్తింది.
ఉత సిన్ధుం విబాల్యం వితస్థానామధి క్షమి । పరి ష్ఠా ఇన్ద్ర మాయయా
ఇంద్రుడా, నీవు భూమిపై నిలబడి, విభాల్య నదిని చీల్చి, నీ మాయతో దాన్ని చుట్టుముట్టావు.
ఉత శుష్ణస్య ధృష్ణుయా ప్ర మృక్షో అభి వేదనమ్ । పురో యదస్య సమ్పిణక్
శుష్ణుడి కోటపై నీవు దండెత్తి, ఇంద్రుడా, అతని కోటలను నాశనం చేశావు.