అయం చక్రమిషణత్సూర్యస్య న్యేతశం రీరమత్ససృమాణమ్ । ఆ కృష్ణ ఈం జుహురాణో జిఘర్తి త్వచో బుధ్నే రజసో అస్య యోనౌ
ఈయన సూర్యుని చక్రాన్ని తిప్పాడు, ప్రవాహాన్ని నడిపించాడు. చీకటిని తనలోకి లాగి, తన ప్రాంతపు మూలంలో ఉన్న చర్మాన్ని మింగేస్తాడు.
అసిక్న్యాం యజమానో న హోతా
అసిక్ని నదిలో యజమానుడు హోతృవు లాగా ఉంటాడు.
గవ్యన్త ఇన్ద్రం సఖ్యాయ విప్రా అశ్వాయన్తో వృషణం వాజయన్తః । జనీయన్తో జనిదామక్షితోతిమా చ్యావయామోఽవతే న కోశమ్
పండితులు పశువుల కోసం స్నేహం కోసం ఇంద్రుని ఆశ్రయిస్తారు, గుర్రాల కోసం బలాన్ని కోరుతూ వృషభుని స్తుతిస్తారు. సంతానాన్ని కోరుతూ, సంతానదాతను, మోసపోని దేవుడిని, సహాయానికి ధనాన్ని తడిపినట్టు మనం అతడిని ప్రేరేపిద్దాం.
త్రాతా నో బోధి దదృశాన ఆపిరభిఖ్యాతా మర్డితా సోమ్యానామ్ । సఖా పితా పితృతమః పితౄణాం కర్తేము లోకముశతే వయోధాః
దృష్టితో కూడిన రక్షకుడవై, సహాయకుడవై, శత్రువులను సంహరించేవాడవై, సోమరసాన్ని ఆస్వాదించేవాడవై, మిత్రుడవై, తండ్రివై, తండ్రుల్లో ఉత్తముడవై, దీర్ఘాయువు కోరువారికి లోకాన్ని ఏర్పరచుద్దాం.
సఖీయతామవితా బోధి సఖా గృణాన ఇన్ద్ర స్తువతే వయో ధాః । వయం హ్యా తే చకృమా సబాధ ఆభిః శమీభిర్మహయన్త ఇన్ద్ర
ఇంద్రా, మాకు మిత్రుడవై, రక్షకుడవై, స్తుతించే వారికి ఆయుష్షు ప్రసాదించు. ఈ స్తోత్రాలతో మేము నిన్ను మహిమాన్వితుడిని చేసాము. ఈ గీతలతో నీవు మరింత మహిమను పొందవచ్చు.
స్తుత ఇన్ద్రో మఘవా యద్ధ వృత్రా భూరీణ్యేకో అప్రతీని హన్తి । అస్య ప్రియో జరితా యస్య శర్మన్నకిర్దేవా వారయన్తే న మర్తాః
మఘవంతుడైన ఇంద్రుడు స్తుతించబడతాడు. అతడు అనేక వృత్రులను ఒక్కడే, ఎవ్వరూ ఎదుర్కోలేని విధంగా సంహరిస్తాడు. అతని భక్తుడు అతనికి ప్రియుడు. అతని రక్షణలో దేవతలు గానీ, మనుషులు గానీ అడ్డుకోలేరు.
ఏవా న ఇన్ద్రో మఘవా విరప్శీ కరత్సత్యా చర్షణీధృదనర్వా । త్వం రాజా జనుషాం ధేహ్యస్మే అధి శ్రవో మాహినం యజ్జరిత్రే
అలాగే మఘవంతుడు, విశాలదృష్టి కలవాడు, నిజమైన కార్యాలు మాకు చేయాలని కోరుకుంటున్నాం. ప్రజలను కాపాడేవాడు, తప్పు లేని వాడు. జీవుల రాజా, మా మీద కీర్తిని, గొప్ప మహిమను ప్రసాదించు.
నూ ష్టుత ఇన్ద్ర నూ గృణాన ఇషం జరిత్రే నద్యో న పీపేః । అకారి తే హరివో బ్రహ్మ నవ్యం ధియా స్యామ రథ్యః సదాసాః
ఇప్పుడు స్తుతించబడి, పాడబడుతున్న ఇంద్రా, నదుల్లా సంపదను భక్తునికి ప్రసాదించు. హరివా, నీకోసం కొత్త గీతం రూపొందించాం. జ్ఞానంతో ఎల్లప్పుడూ నీ రథసారధులమై ఉండాలని కోరుకుంటున్నాం.
అయం పన్థా అనువిత్తః పురాణో యతో దేవా ఉదజాయన్త విశ్వే । అతశ్చిదా జనిషీష్ట ప్రవృద్ధో మా మాతరమముయా పత్తవే కః
ఈ మార్గం పురాతనమైనది, బాగా నడిచినది. దీనిద్వారానే అందరు దేవతలు జన్మించారు. ఇక్కడినుంచే మహాబలుడు జన్మించాలి. ఎవ్వరూ తల్లిని ఆమె మార్గం నుంచి తప్పుదారి పట్టించకూడదు.
నాహమతో నిరయా దుర్గహైతత్తిరశ్చతా పార్శ్వాన్నిర్గమాణి । బహూని మే అకృతా కర్త్వాని యుధ్యై త్వేన సం త్వేన పృచ్ఛై
ఆ దారిలో నేను వెళ్లను, అది కష్టమైనది, దాటి పోవడం కష్టం. నేను పక్కదారిలో పోతాను, నడుముగా కాదు. నేను అనేక పనులు చేసాను, ఇంకా చేయాల్సివున్నవి ఉన్నాయి. నీతో యుద్ధం చేస్తాను, ప్రశ్నిస్తాను.
పరాయతీం మాతరమన్వచష్ట న నాను గాన్యను నూ గమాని । త్వష్టుర్గృహే అపిబత్సోమమిన్ద్రః శతధన్యం చమ్వోః సుతస్య
వెళ్లిపోతున్న తల్లిని అతడు చూసాడు, కానీ ఆవులను అనుసరించలేదు, వెనకాడలేదు. త్వష్టృ ఇంట్లో ఇంద్రుడు శతధారల సోమరసాన్ని చమ్వుడు పిండినదాన్ని పానంచేశాడు.
కిం స ఋధక్కృణవద్యం సహస్రం మాసో జభార శరదశ్చ పూర్వీః । నహీ న్వస్య ప్రతిమానమస్త్యన్తర్జాతేషూత యే జనిత్వాః
ఆ బలంతో అతడు ఏమి సాధించాడు? వేలు పట్టుకున్నాడు, అనేక శరదులు ముందే గడిపాడు. అతనికి సమానమైనవాడు ఎవ్వరూ లేరు, పుట్టినవారిలో కానీ, పుట్టబోయేవారిలో కానీ.
అవద్యమివ మన్యమానా గుహాకరిన్ద్రం మాతా వీర్యేణా న్యృష్టమ్ । అథోదస్థాత్స్వయమత్కం వసాన ఆ రోదసీ అపృణాజ్జాయమానః
తన కుమారుడిని ఎవరికీ చెప్పకూడదని భావించిన తల్లి, అతడిని రహస్యంగా దాచింది. కానీ ఆ వీరుడు తన శక్తితో, తన తేజంతో వెలుగులోకి వచ్చి, పుట్టిన వెంటనే ఆకాశాన్ని, భూమిని నిండ్చేశాడు.
ఏతా అర్షన్త్యలలాభవన్తీరృతావరీరివ సంక్రోశమానాః । ఏతా వి పృచ్ఛ కిమిదం భనన్తి కమాపో అద్రిం పరిధిం రుజన్తి
ఇవాళ్లు పెళ్లి కాని యువతిలా, బాధతో అరుస్తూ, ధర్మాన్ని పాటించేవారిలా విలపిస్తున్నాయి. వీటిని అడుగు, ఇవి ఏమి అంటున్నాయో, ఎవరు నీళ్లలో ఆ పర్వతాన్ని, ఆ అవరోధాన్ని ఛేదిస్తున్నారో తెలుసుకో.
కిము ష్విదస్మై నివిదో భనన్తేన్ద్రస్యావద్యం దిధిషన్త ఆపః । మమైతాన్పుత్రో మహతా వధేన వృత్రం జఘన్వాఁ అసృజద్వి సిన్ధూన్
ఈ నీళ్లు అతనికోసం ఏ రహస్యాన్ని చెబుతున్నాయో? ఇవి ఇంద్రునికి అపవాదం చెప్పాలనుకుంటున్నాయేమో. నా కుమారుడు గొప్ప బలంతో వృత్రుడిని సంహరించి, నదులను విడుదల చేశాడు.
మమచ్చన త్వా యువతిః పరాస మమచ్చన త్వా కుషవా జగార । మమచ్చిదాపః శిశవే మమృడ్యుర్మమచ్చిదిన్ద్రః సహసోదతిష్ఠత్
నేను కూడా నిన్ను వదిలేశాను, యువతిలా; నేను కూడా నిన్ను ఒడ్డున నిద్రిస్తున్నప్పుడు వదిలేశాను. నీళ్లూ, ఆ చిన్నవాడికి మేలు కావాలని, నిన్ను వదిలేశాయి. ఇంద్రుడూ తన బలంతో పైకి లేచాడు.
మమచ్చన తే మఘవన్వ్యంసో నివివిధ్వాఁ అప హనూ జఘాన । అధా నివిద్ధ ఉత్తరో బభూవాఞ్ఛిరో దాసస్య సం పిణగ్వధేన
ఓ మేఘవంతుడా, నీ దవడలు కూడా విడిపోయాయి, నీ దిగువ దవడను కొట్టివేశారు. ఆపై, పైదవడను కూడా గాయపరిచి, దాసుని తలగా మారింది, ఆ దెబ్బతో నాశనం అయింది.
గృష్టిః ససూవ స్థవిరం తవాగామనాధృష్యం వృషభం తుమ్రమిన్ద్రమ్ । అరీళ్హం వత్సం చరథాయ మాతా స్వయం గాతుం తన్వ ఇచ్ఛమానమ్
ఆవు నీ ఇంట్లోకి ఒక బలమైన, అపరాజేయమైన, మహా పుంగవుడైన ఇంద్రుడిని ప్రసవించింది. తల్లి తన పిల్లాడు స్వేచ్ఛగా తిరగాలని కోరుకుని, తానే వదిలిపెట్టాలని ఆశించింది.
ఉత మాతా మహిషమన్వవేనదమీ త్వా జహతి పుత్ర దేవాః । అథాబ్రవీద్వృత్రమిన్ద్రో హనిష్యన్సఖే విష్ణో వితరం వి క్రమస్వ
తల్లి ఆ మహిషుని వెంబడించింది. దేవతలు నిన్ను, కుమారుడా, వదిలేశారు. అప్పుడు వృత్రుని సంహరించబోయే ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'స్నేహితుడా విష్ణూ, ముందుకు అడుగుపెట్టు, మార్గాన్ని విస్తరించు.'
కస్తే మాతరం విధవామచక్రచ్ఛయుం కస్త్వామజిఘాంసచ్చరన్తమ్ । కస్తే దేవో అధి మార్డీక ఆసీద్యత్ప్రాక్షిణాః పితరం పాదగృహ్య
ఎవరు నీ తల్లిని విధవను చేశారు? నీవు సంచరిస్తున్నప్పుడు నిన్ను చంపాలని ఎవరు ప్రయత్నించారు? ఓ మారుతా, నీవు నీ తండ్రిని కాలిని పట్టుకుని పడగొట్టినప్పుడు, ఏ దేవుడు నీతో ఉన్నాడు?
అవర్త్యా శున ఆన్త్రాణి పేచే న దేవేషు వివిదే మర్డితారమ్ । అపశ్యం జాయామమహీయమానామధా మే శ్యేనో మధ్వా జభార
నేను నక్కల్లా అంతర్లీనాలను చీల్చేశాను; దేవతల్లో నాకు ఆదరణ దొరకలేదు. నా భార్యను ఎవరో తీసుకెళ్తున్నదాన్ని చూశాను. అప్పుడు గద్ద తనతో తేనెను తీసుకెళ్లింది.
ఏవా త్వామిన్ద్ర వజ్రిన్నత్ర విశ్వే దేవాసః సుహవాస ఊమాః । మహాముభే రోదసీ వృద్ధమృష్వం నిరేకమిద్వృణతే వృత్రహత్యే
ఇలా, ఓ వజ్రాయుధధారి ఇంద్రుడా, అందరు సులభంగా పిలవదగిన దేవతలు నిన్నే ఇక్కడ ఎంచుకున్నారు. మహా విశాలమైన ఆకాశం, భూమి కూడా వృత్రుని సంహారానికి నిన్నే ఎన్నుకున్నాయి.
అవాసృజన్త జివ్రయో న దేవా భువః సమ్రాళిన్ద్ర సత్యయోనిః । అహన్నహిం పరిశయానమర్ణః ప్ర వర్తనీరరదో విశ్వధేనాః
దేవతలు జీవనదులను విడుదల చేశారు, నిజమైన రాజా ఇంద్రుడా. నీవు చుట్టూ పడి ఉన్న ఆహిని సంహరించి, అన్ని నదులకు మార్గాలు తెరిచావు.
అతృప్ణువన్తం వియతమబుధ్యమబుధ్యమానం సుషుపాణమిన్ద్ర । సప్త ప్రతి ప్రవత ఆశయానమహిం వజ్రేణ వి రిణా అపర్వన్
నీవు అతడిని తృప్తి చెందని, అప్రమత్తంగా, నిద్రలో ఉన్నట్టుగా చూశావు, ఓ ఇంద్రుడా. వజ్రంతో, ఏడునదులను అడ్డుగా పడి ఉన్న ఆహిని చీల్చివేశావు.
అక్షోదయచ్ఛవసా క్షామ బుధ్నం వార్ణ వాతస్తవిషీభిరిన్ద్రః । దృళ్హాన్యౌభ్నాదుశమాన ఓజోఽవాభినత్కకుభః పర్వతానామ్
నీ బలంతో, ఓ ఇంద్రుడా, ఎండిపోయిన నదిబెడ్డను కదిలించావు. నీ శక్తితో బలమైన అవరోధాలను ధ్వంసం చేశావు. నీ పరాక్రమంతో పర్వతశిఖరాలను కొట్టివేశావు.
అభి ప్ర దద్రుర్జనయో న గర్భం రథా ఇవ ప్ర యయుః సాకమద్రయః । అతర్పయో విసృత ఉబ్జ ఊర్మీన్త్వం వృతాఁ అరిణా ఇన్ద్ర సిన్ధూన్
ప్రజలు పిల్లలవలె పరుగెత్తారు, నదులు రథాల్లా కలిసిపోయాయి. నీవు, ఓ ఇంద్రుడా, నీ బలంతో నదులను విడుదల చేసి, అలలను ప్రవహించనిచ్చావు.
త్వం మహీమవనిం విశ్వధేనాం తుర్వీతయే వయ్యాయ క్షరన్తీమ్ । అరమయో నమసైజదర్ణః సుతరణాఁ అకృణోరిన్ద్ర సిన్ధూన్
నీవు, ఓ ఇంద్రుడా, మహా పోషకమైన, ఎప్పుడూ ప్రవహించే భూమిని తుర్వితి, వయ్యలకు ప్రసాదించావు. నీ బలంతో, ఆరాధకులకు నదులను సులభంగా దాటి పోవడానికి అనుకూలంగా చేశావు.
ప్రాగ్రువో నభన్వో న వక్వా ధ్వస్రా అపిన్వద్యువతీరృతజ్ఞాః । ధన్వాన్యజ్రాఁ అపృణక్తృషాణాఁ అధోగిన్ద్ర స్తర్యో దంసుపత్నీః
నీవు, ఓ ఇంద్రుడా, పాతకాలపు, యవ్వనంతో ఉన్న, ధర్మాన్ని పాటించే నదులను ఆకాశంలో మేఘాల్లా తెరిచావు. దాహంతో ఉన్న ఎడారులను నింపావు, దాసుని భార్యలను వశపరిచావు.
పూర్వీరుషసః శరదశ్చ గూర్తా వృత్రం జఘన్వాఁ అసృజద్వి సిన్ధూన్ । పరిష్ఠితా అతృణద్బద్బధానాః సీరా ఇన్ద్రః స్రవితవే పృథివ్యా
ఎన్నో ఉదయాలు, శరదులు దాగుండిపోయాయి. నీవు వృత్రుని సంహరించి, నదులను విడుదల చేశావు. ఇంద్రుడు బంధాలను తెంచి, భూమికి కాలువలు ప్రవహించేలా చేశాడు.
వమ్రీభిః పుత్రమగ్రువో అదానం నివేశనాద్ధరివ ఆ జభర్థ । వ్యన్ధో అఖ్యదహిమాదదానో నిర్భూదుఖచ్ఛిత్సమరన్త పర్వ
వినయంతో ఉన్నవారితో, నీవు ఆ కుమారుడిని, హవనం చేయని వాడిని, అతని నివాసం నుంచి తీసుకొచ్చావు, ఓ ఇంద్రుడా. అంధుడు ఆహిని మింగేశాడు. ఎక్కలేనివి అయిన పర్వతశిఖరాలు కూడా జయించబడ్డాయి.