వి మృళీకాయ తే మనో రథీరశ్వం న సందితమ్ । గీర్భిర్వరుణ సీమహి
ఓ వరుణా! నీ దయగల మనస్సు, రథంలా వేగంగా, గుర్రంలా మమ్మల్ని చేరుకోగలదిగా వచ్చు. మేము నీకు అర్పించే పాటలతో నిన్ను చేరుకోవాలని కోరుకుంటున్నాము.
పరా హి మే విమన్యవః పతన్తి వస్యఇష్టయే । వయో న వసతీరుప
నా కోపాలు, సంతోషాన్ని కోరుకుంటూ, గూళ్ళోకి తిరిగి వెళ్లే పక్షుల్లా నన్ను వదిలిపోతున్నాయి.
కదా క్షత్రశ్రియం నరమా వరుణం కరామహే । మృళీకాయోరుచక్షసమ్
ఓ వరుణా! దయగలవాడవు, దూరాన్ని చూడగలవాడవు, రాజ్య మహిమను ఇచ్చే సేవను మేము నీకు ఎప్పుడు చేయగలుగుతామో చెప్పు.
తదిత్సమానమాశాతే వేనన్తా న ప్ర యుచ్ఛతః । ధృతవ్రతాయ దాశుషే
ఆ ఫలం, అందరూ పంచుకునే బహుమానంలా, వ్రతంలో నిలబడినవారికీ, భక్తులకు, దూరంగా పోకుండా ఉండేవారికి ఆశించబడుతుంది.
వేదా యో వీనాం పదమన్తరిక్షేణ పతతామ్ । వేద నావః సముద్రియః
ఆయన మధ్యాకాశంలో ఎగిరే పక్షుల దారిని కూడా తెలుసు; సముద్రంలో పోయే నౌకలను కూడా ఆయన తెలుసు.
వేద మాసో ధృతవ్రతో ద్వాదశ ప్రజావతః । వేదా య ఉపజాయతే
వ్రతంలో నిలబడిన ఆయన, పన్నెండు నెలలు, సంతానంతో నిండినవని తెలుసు; ఏది పుట్టిందో కూడా ఆయనకు తెలుసు.
వేద వాతస్య వర్తనిమురోరృష్వస్య బృహతః । వేదా యే అధ్యాసతే
విశాలమైన, ఎత్తయిన, గొప్ప గాలికి దారిని ఆయన తెలుసు; పైభాగంలో నివసించే వారెవరో కూడా ఆయనకు తెలుసు.
ని షసాద ధృతవ్రతో వరుణః పస్త్యాస్వా । సామ్రాజ్యాయ సుక్రతుః
వ్రతంలో నిలబడిన వరుణుడు, మంచి ఆలోచనతో, రాజ్యాధికారానికి, ఇళ్లలో కూర్చున్నాడు.
అతో విశ్వాన్యద్భుతా చికిత్వాఁ అభి పశ్యతి । కృతాని యా చ కర్త్వా
అక్కడి నుంచి, జ్ఞానవంతుడు, అన్ని అద్భుతాలను చూస్తాడు; ఏది జరిగిందో, ఏది జరగబోతుందో కూడా తెలుసు.
స నో విశ్వాహా సుక్రతురాదిత్యః సుపథా కరత్ । ప్ర ణ ఆయూంషి తారిషత్
ప్రతిరోజూ, జ్ఞానవంతుడైన ఆదిత్యుడు మమ్మల్ని మంచి మార్గంలో నడిపించాలి; ఆయుష్షును సురక్షితంగా దాటించాలి.
బిభ్రద్ద్రాపిం హిరణ్యయం వరుణో వస్త నిర్ణిజమ్ । పరి స్పశో ని షేదిరే
బంగారు వస్త్రాన్ని ధరించిన వరుణుడు, ప్రకాశించే దుస్తులు వేసుకున్నాడు; ఆయన దూతలు చుట్టూ ఉన్నారు.
న యం దిప్సన్తి దిప్సవో న ద్రుహ్వాణో జనానామ్ । న దేవమభిమాతయః
ఎవరూ, హాని చేయదలచినవారు, మోసపూరితులు, లేదా శత్రువులు ఈ దేవుడిని జయించలేరు.
ఉత యో మానుషేష్వా యశశ్చక్రే అసామ్యా । అస్మాకముదరేష్వా
మనుషుల్లో ఎవరు అపూర్వమైన కీర్తిని సంపాదించారో, అది మనలో ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.
పరా మే యన్తి ధీతయో గావో న గవ్యూతీరను । ఇచ్ఛన్తీరురుచక్షసమ్
నా ఆలోచనలు, దూరాన్ని చూడగలవాడిని కోరుకుంటూ, పశువులు మేతకోసం వెళ్ళినట్టు ముందుకు పోతున్నాయి.
సం ను వోచావహై పునర్యతో మే మధ్వాభృతమ్ । హోతేవ క్షదసే ప్రియమ్
నా తీపి మాటలు ఎక్కడినుంచి వచ్చాయో, మళ్లీ కలసి మాట్లాడుకుందాం; ప్రియమైనవారికి యాజమాన్యుడు చెప్పినట్టు.
దర్శం ను విశ్వదర్శతం దర్శం రథమధి క్షమి । ఏతా జుషత మే గిరః
అన్ని చూస్తున్నవాడిని చూడాలని, ఆయన రథంపై నిలబడినవాడిని చూడాలని కోరుకుంటున్నాను; నా పాటలను స్వీకరించు.
ఇమం మే వరుణ శ్రుధీ హవమద్యా చ మృళయ । త్వామవస్యురా చకే
ఓ వరుణా! నా పిలుపు విను, ఈ రోజు దయ చూపు; సహాయం కోరినవాడు నిన్ను ఆశ్రయించాడు.
త్వం విశ్వస్య మేధిర దివశ్చ గ్మశ్చ రాజసి । స యామని ప్రతి శ్రుధి
ఓ జ్ఞానవంతుడా! నువ్వే ఆకాశానికీ, భూమికీ అధిపతి; ఈ ప్రయాణంలో మమ్మల్ని విను.
ఉదుత్తమం ముముగ్ధి నో వి పాశం మధ్యమం చృత । అవాధమాని జీవసే
ఓ కృత, మాకు అత్యున్నతమైన బంధాన్ని విడిపించు, మధ్యమమైనదాన్ని కూడా తొలగించు; కనీసమైనది మాత్రం జీవితం కోసం ఉండనివ్వు.
వసిష్వా హి మియేధ్య వస్త్రాణ్యూర్జాం పతే । సేమం నో అధ్వరం యజ
ఓ బలమయుడా, పోషకుడా, నీకోసం వస్త్రాలు సిద్ధంగా ఉన్నాయి; ఈ యజ్ఞాన్ని మా కోసం నీవు నిర్వహించు.
ని నో హోతా వరేణ్యః సదా యవిష్ఠ మన్మభిః । అగ్నే దివిత్మతా వచః
ఎప్పుడూ యవ్వనంగా ఉండే అర్హుడైన హోతా మా గీతాలతో కూర్చొనాలి; అగ్ని, ఆ దివ్యమైన మాటతో.
ఆ హి ష్మా సూనవే పితాపిర్యజత్యాపయే । సఖా సఖ్యే వరేణ్యః
తండ్రి తన కుమారుని రక్షణ కోసం యజ్ఞం చేస్తాడు; స్నేహితుడు స్నేహానికి అర్హుడవుతాడు.
ఆ నో బర్హీ రిశాదసో వరుణో మిత్రో అర్యమా । సీదన్తు మనుషో యథా
ధర్మమయులైన వరుణుడు, మిత్రుడు, అర్యమా, మనుషుల్లా మా బర్హిస్సుపై కూర్చోవాలి.
పూర్వ్య హోతరస్య నో మన్దస్వ సఖ్యస్య చ । ఇమా ఉ షు శ్రుధీ గిరః
మా పురాతన హోతా, మా స్నేహానికి ఆనందించు; ఈ పాటలను విను.
యచ్చిద్ధి శశ్వతా తనా దేవందేవం యజామహే । త్వే ఇద్ధూయతే హవిః
ఎప్పటికీ సంతానం ఉన్నా, ప్రతి దేవుని మేము ఆరాధిస్తాం; హవిస్సు నందు నీవే వెలిగిపోతున్నావు.
ప్రియో నో అస్తు విశ్పతిర్హోతా మన్ద్రో వరేణ్యః । ప్రియాః స్వగ్నయో వయమ్
ప్రజల అధిపతి, ఆనందదాయకుడైన అర్హుడైన హోతా మాకు ప్రియుడవ్వాలి; మేము మా స్వంత అగ్నులకు ప్రియులమయ్యాం.
స్వగ్నయో హి వార్యం దేవాసో దధిరే చ నః । స్వగ్నయో మనామహే
మా స్వంత అగ్నులకు దేవతలు విజయాన్ని ఇచ్చారు; మేము మా స్వంత అగ్నులను గౌరవిస్తాం.
అథా న ఉభయేషామమృత మర్త్యానామ్ । మిథః సన్తు ప్రశస్తయః
అప్పుడు అమృతులకైనా, మరణించేవారికైనా పరస్పరంగా ప్రశంసలు ఉండాలి.
విశ్వేభిరగ్నే అగ్నిభిరిమం యజ్ఞమిదం వచః । చనో ధాః సహసో యహో
అగ్ని, అన్ని అగ్నులతో, అన్ని దేవతలతో ఈ యజ్ఞాన్ని, ఈ వాక్యాన్ని అర్పించు; మాకు బలమూ, కీర్తినీ ప్రసాదించు.
అశ్వం న త్వా వారవన్తం వన్దధ్యా అగ్నిం నమోభిః । సమ్రాజన్తమధ్వరాణామ్
శక్తివంతమైన అశ్వంలా, ఓ అగ్ని, మేము నిన్ను నమస్కారాలతో స్తుతిస్తున్నాము; నీవు యజ్ఞాలలో అధిపతివి.