ప్ర సప్తహోతా సనకాదరోచత మాతురుపస్థే యదశోచదూధని । న ని మిషతి సురణో దివేదివే యదసురస్య జఠరాదజాయత
ఏడు విధాలుగా యజ్ఞంలో హోమం చేసే అగ్ని, పూర్వకాలంలో తల్లి ఒడిలో, పాలు ఉన్న చోట వెలిగింది. ఆ దాత, దినదినం కన్ను మూయకుండా, మహాశక్తి గర్భంలో పుట్టినప్పటి నుంచి ఎప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉంటుంది.
అమిత్రాయుధో మరుతామివ ప్రయాః ప్రథమజా బ్రహ్మణో విశ్వమిద్విదుః । ద్యుమ్నవద్బ్రహ్మ కుశికాస ఏరిర ఏకఏకో దమే అగ్నిం సమీధిరే
శత్రువులను ఎదుర్కొంటూ, మరుత్వంతు వేగంగా సాగిపోతూ, బ్రహ్మలో మొదట పుట్టినవాడిగా అందరికీ తెలిసినవాడు. కుశికులు మహత్తరమైన ప్రార్థనతో, తమ ఇంట్లో ఒక్కొక్కరు అగ్నిని వెలిగించారు.
యదద్య త్వా ప్రయతి యజ్ఞే అస్మిన్హోతశ్చికిత్వోఽవృణీమహీహ । ధ్రువమయా ధ్రువముతాశమిష్ఠాః ప్రజానన్విద్వాఁ ఉప యాహి సోమమ్
ఈ యజ్ఞంలో, నీవు జ్ఞానమున్న హోతారుగా మనం నిన్ను భక్తితో ఎంచుకున్నాం. స్థిరమైనదానితో, ఉత్తమమైన నైవేద్యాలతో, తెలిసి, అర్థం చేసుకొని, సోమాన్ని చేరుము.
ఇచ్ఛన్తి త్వా సోమ్యాసః సఖాయః సున్వన్తి సోమం దధతి ప్రయాంసి । తితిక్షన్తే అభిశస్తిం జనానామిన్ద్ర త్వదా కశ్చన హి ప్రకేతః
సోమాన్ని ఇష్టపడే నీ స్నేహితులు నిన్ను కోరుతున్నారు; వారు సోమాన్ని పిండించి, నైవేద్యాలు సిద్ధం చేస్తున్నారు. వారు జనుల అపశబ్దాలను సహించగలుగుతున్నారు; ఓ ఇంద్రా, నీవు లేక మరొకరు నిజంగా జ్ఞానవంతుడు కాదు.
న తే దూరే పరమా చిద్రజాంస్యా తు ప్ర యాహి హరివో హరిభ్యామ్ । స్థిరాయ వృష్ణే సవనా కృతేమా యుక్తా గ్రావాణః సమిధానే అగ్నౌ
నీకు ఎంత దూరమైన లోకాలు అయినా, అవి నీకు దూరంగా ఉండవు; ఓ హరియశ్వ, నీ గుర్రాలతో ఇక్కడికి రా. బలమైన వృషభునికి ఈ నైవేద్యాలు సిద్ధం చేశాం, పిండే రాళ్లు జతచేశాం, అగ్ని వెలిగించాం.
ఇన్ద్రః సుశిప్రో మఘవా తరుత్రో మహావ్రాతస్తువికూర్మిరృఘావాన్ । యదుగ్రో ధా బాధితో మర్త్యేషు క్వ త్యా తే వృషభ వీర్యాణి
సుందరమైన గడ్డంతో, దాత, మహాశక్తివంతుడైన ఇంద్రా, నీవు మహా సైన్యాలకు నాయకుడవు, బలవంతుడవు. నీవు ఉగ్రుడవై, మానవుల్లో నిరోధించబడినప్పుడు, ఓ వృషభా, నీ వీరత్వాలు ఎక్కడున్నాయి?
త్వం హి ష్మా చ్యావయన్నచ్యుతాన్యేకో వృత్రా చరసి జిఘ్నమానః । తవ ద్యావాపృథివీ పర్వతాసోఽను వ్రతాయ నిమితేవ తస్థుః
నీవే కదా, కదలని వాటిని కదిలించేవాడు; నీవు ఒంటరిగా వృత్రులను సంహరిస్తూ తిరుగుతావు. నీ నియమానికి లోబడి, ఆకాశం, భూమి, పర్వతాలు కొలమానంలా నిలిచినట్టు ఉన్నాయి.
ఉతాభయే పురుహూత శ్రవోభిరేకో దృళ్హమవదో వృత్రహా సన్ । ఇమే చిదిన్ద్ర రోదసీ అపారే యత్సంగృభ్ణా మఘవన్కాశిరిత్తే
ఓ పలు మార్లు పిలవబడే వృత్రహా, నీ కీర్తితోనే బలమైన కోటను ధ్వంసం చేశావు. ఈ రెండు విస్తారమైన లోకాలను కూడా, ఓ ఇంద్రా, ఓ దాత, నీవు నీ స్వంతమైనవిగా పట్టుకున్నావు.
ప్ర సూ త ఇన్ద్ర ప్రవతా హరిభ్యాం ప్ర తే వజ్రః ప్రమృణన్నేతు శత్రూన్ । జహి ప్రతీచో అనూచః పరాచో విశ్వం సత్యం కృణుహి విష్టమస్తు
నీ హరియశ్వలు దిగువ వైపు పరుగెత్తనివ్వు, ఓ ఇంద్రా; నీ వజ్రాయుధం శత్రువులను నశింపజేయనివ్వు. అన్ని దిశల నుంచి వచ్చే వారిని సంహరించు, సత్యాన్ని నిలిపివేయు, అసత్యాన్ని తొలగించు.
యస్మై ధాయురదధా మర్త్యాయాభక్తం చిద్భజతే గేహ్యం సః । భద్రా త ఇన్ద్ర సుమతిర్ఘృతాచీ సహస్రదానా పురుహూత రాతిః
ఎవరికి నీవు, ఓ మానవుడా, ప్రాణాన్ని ఇచ్చావో, అతనికి అర్పించని భాగం కూడా ఇంటి భాగంగా అవుతుంది. నీ దయ ఎంతో మేలు చేస్తుంది, ఓ ఇంద్రా, నెయ్యితో నిండినది; పలు మార్లు పిలవబడే నీ దానం వెయ్యిరెట్లు.
సహదానుం పురుహూత క్షియన్తమహస్తమిన్ద్ర సం పిణక్కుణారుమ్ । అభి వృత్రం వర్ధమానం పియారుమపాదమిన్ద్ర తవసా జఘన్థ
ఓ పలు మార్లు పిలవబడే ఇంద్రా, బలమైన దుర్మార్గుడిని నాశనం చేయి, నీ బలంతో శత్రువును గందరగోళపర్చు. పెరుగుతున్న, పుష్టిగా ఉన్న వృత్రుని, పాదాలేని దానిని, నీ శక్తితో సంహరించావు.
ని సామనామిషిరామిన్ద్ర భూమిం మహీమపారాం సదనే ససత్థ । అస్తభ్నాద్ద్యాం వృషభో అన్తరిక్షమర్షన్త్వాపస్త్వయేహ ప్రసూతాః
నీ గీతాలతో, ఓ ఇంద్రా, ఈ విశాలమైన, అపారమైన భూమిని నివాసంగా స్థాపించావు. వృషభుడు ఆకాశాన్ని, మధ్యలోని లోకాన్ని నిలబెట్టాడు; నీ ఆజ్ఞతో జలాలు ఇక్కడ ప్రవహించాయి.
అలాతృణో వల ఇన్ద్ర వ్రజో గోః పురా హన్తోర్భయమానో వ్యార । సుగాన్పథో అకృణోన్నిరజే గాః ప్రావన్వాణీః పురుహూతం ధమన్తీః
వల అనే ఆవుల బందరు, ఓ ఇంద్రా, దాటలేనిది; వధించే వాడిని చూసి, అతడు భయంతో దాగిపోయాడు. నీవు సుగమమైన మార్గాలు చేశావు, ఆవులను విడిపెట్టావు, గాయకులు, ఓ పలు మార్లు పిలవబడే వాడా, నిన్ను స్తుతించారు.
ఏకో ద్వే వసుమతీ సమీచీ ఇన్ద్ర ఆ పప్రౌ పృథివీముత ద్యామ్ । ఉతాన్తరిక్షాదభి నః సమీక ఇషో రథీః సయుజః శూర వాజాన్
ఒక్కడివే, ఓ ఇంద్రా, ధన్యమైన భూమిని, ఆకాశాన్ని నింపావు; వాటిని విస్తరించావు. మధ్యలోని లోకంనుండి, ఓ వీరుడా, మాకు ధనం, కలిసిన రథాలు, బహుమతులు ఇచ్చు.
దిశః సూర్యో న మినాతి ప్రదిష్టా దివేదివే హర్యశ్వప్రసూతాః । సం యదానళధ్వన ఆదిదశ్వైర్విమోచనం కృణుతే తత్త్వస్య
సూర్యుడు నిర్ణయించిన దిశలను అతిక్రమించడు; ప్రతి రోజు హరియశ్వలు జతచేయబడతారు. వారు మార్గంలో కలిసినప్పుడు, అప్పుడు గుర్రాలతో అతడు తనదైనదాన్ని విడిపెడతాడు.
దిదృక్షన్త ఉషసో యామన్నక్తోర్వివస్వత్యా మహి చిత్రమనీకమ్ । విశ్వే జానన్తి మహినా యదాగాదిన్ద్రస్య కర్మ సుకృతా పురూణి
ఉషస్సులను చూడాలని ఆకాంక్షిస్తూ, రాత్రి వచ్చినప్పుడు, ప్రకాశవంతురాలి మహత్తరమైన ముఖాన్ని చూస్తారు. అతడు వచ్చినప్పుడు, అతని గొప్పతనంతో అందరూ తెలుసుకుంటారు, ఇంద్రుని చేసిన అనేక మంచి పనులను.
మహి జ్యోతిర్నిహితం వక్షణాస్వామా పక్వం చరతి బిభ్రతీ గౌః । విశ్వం స్వాద్మ సమ్భృతముస్రియాయాం యత్సీమిన్ద్రో అదధాద్భోజనాయ
పెద్ద వెలుగు హృదయాల్లో నిలిపారు; పాలు నిండిన ఆవు ముందుకు సాగుతుంది. అందమైన పోషకాహారం నల్లని ఆవులో కూడిపోతుంది, ఇంద్రుడు ఆ రసాన్ని భోజనానికి ఉంచినప్పుడు.
ఇన్ద్ర దృహ్య యామకోశా అభూవన్యజ్ఞాయ శిక్ష గృణతే సఖిభ్యః । దుర్మాయవో దురేవా మర్త్యాసో నిషఙ్గిణో రిపవో హన్త్వాసః
ఓ ఇంద్రా, కోటలను బలంగా చేయు; యజ్ఞానికి, స్తుతిచేసేవారికి, స్నేహితులకు సహాయం చేయు. చెడ్డ ఆలోచనలు కలిగిన, దుష్ట మానవులను, ఆయుధాలు ధరించిన శత్రువులను సంహరించు, ఓ శత్రునాశకా.
సం ఘోషః శృణ్వేఽవమైరమిత్రైర్జహీ న్యేష్వశనిం తపిష్ఠామ్ । వృశ్చేమధస్తాద్వి రుజా సహస్వ జహి రక్షో మఘవన్రన్ధయస్వ
శత్రువుల గోల విన్నట్లు ధ్వని వినిపిస్తోంది. ఓ మఘవన్, అత్యంత వేడిగా భక్షించే దుష్టుడిని నశింపజేయి. క్రింద ఉన్న శత్రువును బలంగా చీల్చి, దెయ్యాన్ని సంహరించు, దాన్ని పూర్తిగా మట్టుపెట్టు.
ఉద్వృహ రక్షః సహమూలమిన్ద్ర వృశ్చా మధ్యం ప్రత్యగ్రం శృణీహి । ఆ కీవతః సలలూకం చకర్థ బ్రహ్మద్విషే తపుషిం హేతిమస్య
ఓ ఇంద్రా, ఆ దెయ్యాన్ని వేరే మూలాలతో సహా పీకి పారేయి. మధ్య భాగాన్ని కోసి, కొత్తదాన్ని శ్రద్ధగా విను. బ్రాహ్మణద్వేషి, ఆయుధపు వేడితో దాగి ఉన్న దుష్టుడిని నీవు పారద్రోలావు.
స్వస్తయే వాజిభిశ్చ ప్రణేతః సం యన్మహీరిష ఆసత్సి పూర్వీః । రాయో వన్తారో బృహతః స్యామాస్మే అస్తు భగ ఇన్ద్ర ప్రజావాన్
మంచి ప్రయోజనం కోసం, వేగంగా నడిచే గుర్రాలతో మమ్మల్ని నడిపించు. నీవు ఎన్నో పురాతన ఆశీర్వాదాలను మాకు ప్రసాదించావు. మేము గొప్ప ఐశ్వర్యాన్ని పొందే వారమవ్వాలని, ఓ ఇంద్రా, మాకు భాగ్యమూ, సంతానమూ కలుగజేయు.
ఆ నో భర భగమిన్ద్ర ద్యుమన్తం ని తే దేష్ణస్య ధీమహి ప్రరేకే । ఊర్వ ఇవ పప్రథే కామో అస్మే తమా పృణ వసుపతే వసూనామ్
ఓ ఇంద్రా, మాకు ప్రకాశవంతమైన భాగ్యాన్ని అందించు. నీ ఉదారమైన దయ కోసం మేము ప్రయత్నిస్తున్నాము. విస్తారమైన పొలంలా మా కోరిక విస్తరించాలి. ఓ ధనాధిపతి, మాకు సంపదతో ఆ కోరికను నెరవేర్చు.
ఇమం కామం మన్దయా గోభిరశ్వైశ్చన్ద్రవతా రాధసా పప్రథశ్చ । స్వర్యవో మతిభిస్తుభ్యం విప్రా ఇన్ద్రాయ వాహః కుశికాసో అక్రన్
ఈ కోరికను పశువులతో, గుర్రాలతో, ప్రకాశించే బహుమతులతో నీవు తీరుస్తూ, దాన్ని విస్తరించు. జ్ఞానులు అయిన కుశికులు తమ మనస్సుతో నీకోసం, ఓ ఇంద్రా, పవిత్రమైన హోమాన్ని నిర్వహించారు.
ఆ నో గోత్రా దర్దృహి గోపతే గాః సమస్మభ్యం సనయో యన్తు వాజాః । దివక్షా అసి వృషభ సత్యశుష్మోఽస్మభ్యం సు మఘవన్బోధి గోదాః
ఓ పశువుల అధిపతి, మాకు గోత్రాలను తెరచి, ఆవులు మాకు చేరేలా చేయు. విజయం మాకు లభించాలి. నీవు ఆకాశంలో ఉన్న వృషభుడు, నిజమైన శక్తిగలవాడు. ఓ మఘవన్, మాకు ఆవుల జ్ఞానం ప్రసాదించు.
శునం హువేమ మఘవానమిన్ద్రమస్మిన్భరే నృతమం వాజసాతౌ । శృణ్వన్తముగ్రమూతయే సమత్సు ఘ్నన్తం వృత్రాణి సంజితం ధనానామ్
ఈ పోరులో మేము మఘవాన్ ఇంద్రుని పిలుస్తున్నాము. అతడు మానవులలో శ్రేష్ఠుడు, విజయాలందించే వాడు. యుద్ధాల్లో సహాయానికి వినిపించే, శత్రువులను సంహరించే, ధనాన్ని గెలిపించే వాడు.
శాసద్వహ్నిర్దుహితుర్నప్త్యం గాద్విద్వాఁ ఋతస్య దీధితిం సపర్యన్ । పితా యత్ర దుహితుః సేకమృఞ్జన్సం శగ్మ్యేన మనసా దధన్వే
అగ్ని కుమార్తె సంతానాన్ని ఆదేశిస్తాడు, సత్యపు వెలుగును ఆరాధిస్తూ తెలుసుకుంటాడు. తండ్రి కుమార్తె ప్రవాహాన్ని శుద్ధి చేస్తూ, దృఢమైన మనస్సుతో దాన్ని స్థాపిస్తాడు.
న జామయే తాన్వో రిక్థమారైక్చకార గర్భం సనితుర్నిధానమ్ । యదీ మాతరో జనయన్త వహ్నిమన్యః కర్తా సుకృతోరన్య ఋన్ధన్
భార్యకు ఆస్తిని పంచలేదు; దాతకు గర్భాన్ని, ధనాన్ని సృష్టించాడు. తల్లులు అగ్నిని ప్రసవించినప్పుడు, ఒకరు మంచి కార్యాన్ని చేసేవారు, మరొకరు అగ్నిని ప్రज్వలించేవారు.
అగ్నిర్జజ్ఞే జుహ్వా రేజమానో మహస్పుత్రాఁ అరుషస్య ప్రయక్షే । మహాన్గర్భో మహ్యా జాతమేషాం మహీ ప్రవృద్ధర్యశ్వస్య యజ్ఞైః
అగ్ని హోమపు కశాయంతో ప్రకాశిస్తూ జన్మించాడు, మహిమగలవాడి కుమారుడు, ఎర్రవాడికి ప్రత్యక్షంగా కనిపించాడు. మహా గర్భం, మహా వంశంలో జన్మించి, వేగంగా పరుగెత్తే గుర్రపు యజ్ఞాలతో విస్తరించింది.
అభి జైత్రీరసచన్త స్పృధానం మహి జ్యోతిస్తమసో నిరజానన్ । తం జానతీః ప్రత్యుదాయన్నుషాసః పతిర్గవామభవదేక ఇన్ద్రః
విజయవంతులు పోటీలోకి వచ్చారు, వారు గొప్ప వెలుగును వెలిగించి, చీకటిని తొలగించారు. ఉదయాలు అతడిని తెలుసుకుని ఎదుర్కొంటూ వచ్చాయి. ఇంద్రుడు ఆవుల ఏకైక అధిపతిగా అయ్యాడు.
వీళౌ సతీరభి ధీరా అతృన్దన్ప్రాచాహిన్వన్మనసా సప్త విప్రాః । విశ్వామవిన్దన్పథ్యామృతస్య ప్రజానన్నిత్తా నమసా వివేశ
ధైర్యంగా ఉన్న జ్ఞానులు ముందుకు సాగారు. ఏడుగురు ఋషులు తమ మనస్సుతో మార్గదర్శనం చేశారు. వారు సత్యపు అన్ని మార్గాలను కనుగొన్నారు; జ్ఞానం తెలుసుకుని, నమస్కారంతో లోనికి ప్రవేశించారు.