ఏవా నో అగ్నే అమృతేషు పూర్వ్య ధీష్పీపాయ బృహద్దివేషు మానుషా । దుహానా ధేనుర్వృజనేషు కారవే త్మనా శతినం పురురూపమిషణి
అగ్నిదేవా, అమరులలో నీవు ముందున్నవాడివి, మనుషుల కోసం విశాలమైన ఆకాశాన్ని నింపావు. సభల్లో కవికి పాలిచ్చే ఆవులా, నీ స్వభావంతో ఎన్నో రూపాలలో సమృద్ధిని ప్రసాదిస్తావు.
వయమగ్నే అర్వతా వా సువీర్యం బ్రహ్మణా వా చితయేమా జనాఁ అతి । అస్మాకం ద్యుమ్నమధి పఞ్చ కృష్టిషూచ్చా స్వర్ణ శుశుచీత దుష్టరమ్
అగ్నిదేవా, మేము వేగవంతమైన గుర్రాలతో గానీ, ప్రార్థనతో గానీ, ప్రజల్లో పరాక్రమాన్ని పొందాలని ఆశిస్తున్నాము. ఐదు తెగల్లో మా కీర్తి ఎత్తుగా వెలిగిపోవాలి, దివ్యమైన వెలుగు అజేయంగా ప్రకాశించాలి.
స నో బోధి సహస్య ప్రశంస్యో యస్మిన్సుజాతా ఇషయన్త సూరయః । యమగ్నే యజ్ఞముపయన్తి వాజినో నిత్యే తోకే దీదివాంసం స్వే దమే
శక్తిశాలి, ప్రశంసించదగిన అగ్నిదేవా, మమ్మల్ని జ్ఞాపకం పెట్టుకో. నీలో ఉన్న గొప్పవాళ్లు సంపదను కోరుతారు. అగ్నిదేవా, బలవంతులు యజ్ఞంతో నీ దగ్గరకు వస్తారు, వారు తమ ఇంట్లో ఎప్పుడూ వెలిగే వాడివి.
ఉభయాసో జాతవేదః స్యామ తే స్తోతారో అగ్నే సూరయశ్చ శర్మణి । వస్వో రాయః పురుశ్చన్ద్రస్య భూయసః ప్రజావతః స్వపత్యస్య శగ్ధి నః
జాతవేదా అగ్నిదేవా, మేము నీకు స్తోత్రాలు చేసే వారు, నీ ఆశ్రయంలో సుఖంగా ఉండే వారు కావాలని కోరుకుంటున్నాము. దాతృత్వంతో నిండిన, సంతానంతో కూడిన, నిజమైన అధికారం కలిగిన గొప్ప ఐశ్వర్యాన్ని మాకు ప్రసాదించు.
యే స్తోతృభ్యో గోఅగ్రామశ్వపేశసమగ్నే రాతిముపసృజన్తి సూరయః । అస్మాఞ్చ తాఁశ్చ ప్ర హి నేషి వస్య ఆ బృహద్వదేమ విదథే సువీరాః
అగ్నిదేవా, గోవులు, గ్రామాలు, శ్రేష్ఠమైన గుర్రాలను స్తోత్రులకు దానం చేసే దాతలను, మమ్మల్ని కూడా, నీవు ఐశ్వర్యానికి నడిపించు. మేము సభలో విజయవంతంగా గొప్పగా మాట్లాడగలుగుదాం.
సమిద్ధో అగ్నిర్నిహితః పృథివ్యాం ప్రత్యఙ్విశ్వాని భువనాన్యస్థాత్ । హోతా పావకః ప్రదివః సుమేధా దేవో దేవాన్యజత్వగ్నిరర్హన్
వెలిగిన అగ్ని భూమిపై స్థాపించబడి, అన్ని లోకాలను ఎదుర్కొంటున్నాడు. పవిత్రమైన హోతా, పరమ జ్ఞానంతో పరమ లోకంలో ఉన్నాడు. అగ్నిదేవుడు, యోగ్యుడైన వాడు, దేవతలను పూజించాలి.
నరాశంసః ప్రతి ధామాన్యఞ్జన్తిస్రో దివః ప్రతి మహ్నా స్వర్చిః । ఘృతప్రుషా మనసా హవ్యమున్దన్మూర్ధన్యజ్ఞస్య సమనక్తు దేవాన్
నరాశంసుడు ఆ స్థానాలను గుర్తిస్తాడు, ఆకాశంలో మూడు చోట్ల తన కాంతిని వ్యాపింపజేస్తాడు. నెయ్యి చల్లబడిన వాడు, మనసుతో హవ్యాన్ని తీసుకెళ్లి, యజ్ఞపు శిఖరంలో దేవతలను ఏకం చేయాలి.
ఈళితో అగ్నే మనసా నో అర్హన్దేవాన్యక్షి మానుషాత్పూర్వో అద్య । స ఆ వహ మరుతాం శర్ధో అచ్యుతమిన్ద్రం నరో బర్హిషదం యజధ్వమ్
అగ్నిదేవా, మన మనసుతో నిన్ను స్తుతించాము, నీవు యోగ్యుడవు. నీవు ఈ రోజు దేవతలను ముందుగా నడిపించావు, మనుషులను కాదు. మారుతుల బలగాన్ని ఇక్కడికి తీసుకురా, ఇంద్రుడిని పీఠంపై పూజించండి.
దేవ బర్హిర్వర్ధమానం సువీరం స్తీర్ణం రాయే సుభరం వేద్యస్యామ్ । ఘృతేనాక్తం వసవః సీదతేదం విశ్వే దేవా ఆదిత్యా యజ్ఞియాసః
దేవా, ఐశ్వర్యానికి బలంగా పెరిగిన, విస్తరించిన, పూజకు సిద్ధమైన దర్భను మనం గుర్తించాలి. నెయ్యితో అభిషేకించిన వాసువులు, అందరు దేవతలు, ఆది దేవతలు ఇక్కడ కూర్చోవాలి.
వి శ్రయన్తాముర్వియా హూయమానా ద్వారో దేవీః సుప్రాయణా నమోభిః । వ్యచస్వతీర్వి ప్రథన్తామజుర్యా వర్ణం పునానా యశసం సువీరమ్
దేవతా ద్వారలు, విశాలంగా, సులభంగా వెళ్లేలా, నమస్కారాలతో తెరవబడాలి. అవి ప్రకాశిస్తూ, ఎప్పటికీ పాడవని, తమ రూపాన్ని పవిత్రం చేసుకుంటూ, కీర్తితో, పరాక్రమంతో విస్తరించాలి.
సాధ్వపాంసి సనతా న ఉక్షితే ఉషాసానక్తా వయ్యేవ రణ్వితే । తన్తుం తతం సంవయన్తీ సమీచీ యజ్ఞస్య పేశః సుదుఘే పయస్వతీ
మనకు మార్గాలు సులభంగా ఉండాలి, ఎద్దులకు ఉండేలా. ఉదయం, రాత్రి ఇద్దరు స్త్రీలవలె మమ్మల్ని ప్రోత్సహించాలి. చుట్టిన దారాన్ని అల్లుతూ, అవి యజ్ఞపు అందాన్ని సిద్ధం చేస్తాయి, ఎప్పుడూ పాలు ఇచ్చే దోహదంగా ఉంటాయి.
దైవ్యా హోతారా ప్రథమా విదుష్టర ఋజు యక్షతః సమృచా వపుష్టరా । దేవాన్యజన్తావృతుథా సమఞ్జతో నాభా పృథివ్యా అధి సానుషు త్రిషు
దైవ హోతారులు, మొదటివారు, జ్ఞానంలో అగ్రస్థానంలో ఉన్నారు. వారు యజ్ఞాన్ని నేరుగా, అందంగా నిర్వహిస్తారు. వారు భూమి నాభిలో, మూడు శిఖరాల్లో దేవతలను క్రమంగా పూజిస్తారు.
సరస్వతీ సాధయన్తీ ధియం న ఇళా దేవీ భారతీ విశ్వతూర్తిః । తిస్రో దేవీః స్వధయా బర్హిరేదమచ్ఛిద్రం పాన్తు శరణం నిషద్య
సరస్వతి, బుద్ధిని పెంపొందించు దేవత, ఇళా దేవి, భారతీ — ఈ మూడు దేవతలు తమ స్వంత శక్తితో, పావనమైన దర్భపై కూర్చొని, ఈ అఖండమైన ఆశ్రయాన్ని కాపాడాలని మనం కోరుదాం.
పిశఙ్గరూపః సుభరో వయోధాః శ్రుష్టీ వీరో జాయతే దేవకామః । ప్రజాం త్వష్టా వి ష్యతు నాభిమస్మే అథా దేవానామప్యేతు పాథః
పసుపు వర్ణంతో, సమృద్ధిని మోసుకొచ్చి, శక్తితో నిండినవాడై, దేవతలను కోరే వీర కుమారుడు జన్మిస్తాడు. త్వష్ట ది మన సంతానాన్ని విస్తరించాలి, దేవతల మార్గం మన వద్దకు రావాలి.
వనస్పతిరవసృజన్నుప స్థాదగ్నిర్హవిః సూదయాతి ప్ర ధీభిః । త్రిధా సమక్తం నయతు ప్రజానన్దేవేభ్యో దైవ్యః శమితోప హవ్యమ్
వనస్పతి ప్రవహింపజేశాడు, అగ్ని సమీపించాడు; తన ధ్యానంతో హవిస్సును వండుతున్నాడు. దైవిక యజ్ఞకర్త, మూడుగా విభజించిన హవిస్సును దేవతలకు చక్కగా చేర్చాలి.
ఘృతం మిమిక్షే ఘృతమస్య యోనిర్ఘృతే శ్రితో ఘృతమ్వస్య ధామ । అనుష్వధమా వహ మాదయస్వ స్వాహాకృతం వృషభ వక్షి హవ్యమ్
నెయ్యి ఉత్పన్నమైంది, నెయ్యే అతని గర్భం, నెయ్యిలోనే అతడు స్థిరమై ఉన్నాడు, నెయ్యే అతని నివాసం. 'స్వాహా'తో సమర్పించిన హవిస్సును, ఓ వృషభా, ఆనందంగా తీసుకెళ్ళు.
హువే వః సుద్యోత్మానం సువృక్తిం విశామగ్నిమతిథిం సుప్రయసమ్ । మిత్ర ఇవ యో దిధిషాయ్యో భూద్దేవ ఆదేవే జనే జాతవేదాః
ప్రభావంతుడైన, మంచి స్తోత్రాలతో ప్రశంసింపబడే, ప్రజల అతిథి అయిన అగ్ని, మిత్రుడిలా అందరికీ ఇష్టమైనవాడవు, ఓ జాతవేదా, దేవతల్లో దేవుడవు, మానవుల్లోనూ వెలుగువవు — నిన్ను పిలుస్తున్నాను.
ఇమం విధన్తో అపాం సధస్థే ద్వితాదధుర్భృగవో విక్ష్వాయోః । ఏష విశ్వాన్యభ్యస్తు భూమా దేవానామగ్నిరరతిర్జీరాశ్వః
భృగువులు నీను జలాసనంలో స్థాపించి, ప్రజలలో రెండుసార్లు ప్రతిష్టించారు. ఈ అగ్ని, ఎప్పుడూ యవ్వనంతో, గుర్రంలా వేగంగా, దేవతల లోకాలను అన్నింటినీ వ్యాపించాడు.
అగ్నిం దేవాసో మానుషీషు విక్షు ప్రియం ధుః క్షేష్యన్తో న మిత్రమ్ । స దీదయదుశతీరూర్మ్యా ఆ దక్షాయ్యో యో దాస్వతే దమ ఆ
దేవతలు అగ్నిని మానవ జాతుల్లో మిత్రుడిలా అందరికీ ఇష్టమైనవాడిగా చేశారు. అతడు తన జ్వాలలతో వెలిగిస్తూ, దానశీలుల ఇంటికి వచ్చి, నైపుణ్యంతో ప్రకాశించాలి.
అస్య రణ్వా స్వస్యేవ పుష్టిః సందృష్టిరస్య హియానస్య దక్షోః । వి యో భరిభ్రదోషధీషు జిహ్వామత్యో న రథ్యో దోధవీతి వారాన్
అతని సమృద్ధి అతని స్వంత సంపదలా ఉంటుంది, అతని దృష్టి జ్ఞానులదానిలా, అతని నైపుణ్యం తగ్గదు. కానుకలు మోసుకొంటూ, ఔషధుల్లో సంచరిస్తూ, అతని నాలుక రథసారథిలా నీటిని కదిలిస్తుంది.
ఆ యన్మే అభ్వం వనదః పనన్తోశిగ్భ్యో నామిమీత వర్ణమ్ । స చిత్రేణ చికితే రంసు భాసా జుజుర్వాఁ యో ముహురా యువా భూత్
అడవి నివాసి అడ్డంకులను తొలగించి, బూడిదలోని వర్ణాన్ని కొలిచినప్పుడు, ప్రకాశవంతమైన తేజంతో విచక్షణగా, సంతోషంగా ఉంటాడు. యవ్వనంతో ఉన్నా, ఎప్పుడూ కొత్తగా పుట్టుకొస్తాడు.
ఆ యో వనా తాతృషాణో న భాతి వార్ణ పథా రథ్యేవ స్వానీత్ । కృష్ణాధ్వా తపూ రణ్వశ్చికేత ద్యౌరివ స్మయమానో నభోభిః
అడవుల్లో ఉత్సాహంగా వెలిగిపోతూ, రథసారథిలా మార్గాన్ని అనుసరిస్తాడు. నల్లదారిని, భయంకరమైనదాన్ని గుర్తించి, ఆకాశంలో మేఘాలతో నవ్వుతున్నట్టు కనిపిస్తాడు.
స యో వ్యస్థాదభి దక్షదుర్వీం పశుర్నైతి స్వయురగోపాః । అగ్నిః శోచిష్మాఁ అతసాన్యుష్ణన్కృష్ణవ్యథిరస్వదయన్న భూమ
విశాలమైన నైపుణ్యాన్ని విస్తరించిన వాడి వద్దకు పశువులు తామే వచ్చిపోతాయి, ఎవ్వరూ కాపాడకపోయినా. అగ్ని తన జ్వాలలతో ఎండినదాన్ని, నల్లబడినదాన్ని కాల్చి, భూమిని సుఖంగా మారుస్తాడు.
నూ తే పూర్వస్యావసో అధీతౌ తృతీయే విదథే మన్మ శంసి । అస్మే అగ్నే సంయద్వీరం బృహన్తం క్షుమన్తం వాజం స్వపత్యం రయిం దాః
ఇప్పుడు, మూడవ ఆహ్వానంలో, నీ పూర్వపు అనుగ్రహాన్ని స్మరిస్తున్నాను, ఓ అగ్ని. మాకు ఐక్యబలాన్ని, గొప్పదైన, సమృద్ధిగా ఉన్న ధనాన్ని, వీరత్వాన్ని, ఐశ్వర్యాన్ని ప్రసాదించు.
త్వయా యథా గృత్సమదాసో అగ్నే గుహా వన్వన్త ఉపరాఁ అభి ష్యుః । సువీరాసో అభిమాతిషాహః స్మత్సూరిభ్యో గృణతే తద్వయో ధాః
నీవు ఉన్నప్పుడు, గృత్సమదులు దాగుండి తమ శత్రువులను జయించారు, ఓ అగ్ని. అలాగే, మాకు స్తుతించే వారికి, శత్రువులను జయించే వీర కుమారులను ప్రసాదించు.
హోతాజనిష్ట చేతనః పితా పితృభ్య ఊతయే । ప్రయక్షఞ్జేన్యం వసు శకేమ వాజినో యమమ్
హోతా, జ్ఞానంతో జన్మించి, పితృదేవతలకు తండ్రిలా సహాయంగా ఉన్నాడు. మనం కనబడే ధనాన్ని చూసి, వేగంగా దక్కే విజయాన్ని పొందగలగాలి.
ఆ యస్మిన్సప్త రశ్మయస్తతా యజ్ఞస్య నేతరి । మనుష్వద్దైవ్యమష్టమం పోతా విశ్వం తదిన్వతి
ఎవరిలో ఏడు కిరణాలు వ్యాపించి, యజ్ఞానికి నాయకుడై ఉన్నాడో, మానవుల్లో ఎనిమిదవదైన దైవిక పోతా, అతడు ఈ సర్వాన్ని నిలబెట్టాడు.
దధన్వే వా యదీమను వోచద్బ్రహ్మాణి వేరు తత్ । పరి విశ్వాని కావ్యా నేమిశ్చక్రమివాభవత్
ఏది అతడు, జ్ఞాని, ఇక్కడ స్థాపించాడో, అది వేదమంత్రాలను పలుకాలి. అన్ని జ్ఞానకార్యాలను చుట్టూ, చక్రపు అంచులా విస్తరించింది.
సాకం హి శుచినా శుచిః ప్రశాస్తా క్రతునాజని । విద్వాఁ అస్య వ్రతా ధ్రువా వయా ఇవాను రోహతే
పవిత్రునితో కలసి, పవిత్రుడైనవాడు సంకల్పంతో పాలకుడిగా జన్మించాడు. అతని స్థిరమైన నియమాలను తెలుసుకొని, పక్షాలవలె పెరుగుతాడు.
తా అస్య వర్ణమాయువో నేష్టుః సచన్త ధేనవః । కువిత్తిసృభ్య ఆ వరం స్వసారో యా ఇదం యయుః
ఆవులు, అతని రూపాలు, ఆయుష్షులు, నాయకుడిని అనుసరిస్తాయి. ఈ ముగ్గురిలో ఉత్తమాన్ని, ఇక్కడికి వచ్చిన సోదరీమణులు ఎంచుకుంటారు.