అయం హి తే అమర్త్య ఇన్దురత్యో న పత్యతే । దక్షో విశ్వాయుర్వేధసే
ఓ అమరుడైన ఇంద్రా! ఇది నీ అదిరని బలము. ఇది నీకు లభించిన నైపుణ్యం, సర్వజీవుల ఆయువు, సృష్టికర్తకు జ్ఞానం.
అయమస్మాసు కావ్య ఋభుర్వజ్రో దాస్వతే । అయం బిభర్త్యూర్ధ్వకృశనం మదమృభుర్న కృత్వ్యం మదమ్
మన మధ్య ఉన్న ఈ ఋభువు, దానం చేసే వారికి బలవంతుడు. ఇతడు నిటారుగా ఉన్న ఆనందాన్ని మోస్తున్నాడు, ఋభువులు చేసిన కార్యం కాదు, అది ఆనందమే.
ఘృషుః శ్యేనాయ కృత్వన ఆసు స్వాసు వంసగః । అవ దీధేదహీశువః
పరాక్రమశాలి, శ్యేన పక్షికి, కార్యసాధకుడికి, తన వంశంలో పుట్టినవాడికి, పదునైన బాణాలు ప్రకాశించాలి.
యం సుపర్ణః పరావతః శ్యేనస్య పుత్ర ఆభరత్ । శతచక్రం యోఽహ్యో వర్తనిః
ఎవరిని ఆ గొప్ప రెక్కలవాడు, దూరంగా పరిగెత్తే శ్యేనుని కుమారుడు తీసుకువచ్చాడో, అతడే శతచక్రాల మార్గాన్ని చూపించేవాడు.
యం తే శ్యేనశ్చారుమవృకం పదాభరదరుణం మానమన్ధసః । ఏనా వయో వి తార్యాయుర్జీవస ఏనా జాగార బన్ధుతా
నీ శ్యేనుడు, అందమైనవాడిని, అడుగులమీదుగా, అరుణవర్ణుడిని, మధురపానానికి ప్రమాణంగా తీసుకువచ్చాడు. దీనివల్ల ఆయువు పెరుగుతుంది, జీవితం మేల్కొంటుంది, బంధుత్వం కలుగుతుంది.
ఏవా తదిన్ద్ర ఇన్దునా దేవేషు చిద్ధారయాతే మహి త్యజః । క్రత్వా వయో వి తార్యాయుః సుక్రతో క్రత్వాయమస్మదా సుతః
ఇలా, ఓ ఇంద్రా, సోమరసంతో, దేవతల మధ్యలోనూ, నీవు గొప్ప శక్తిని నిలబెట్టావు. సంకల్పంతో ఆయువు పెరుగుతుంది, ఓ మేధావీ, సంకల్పంతో ఈ సోమరసం మన కోసం పిండబడింది.
ఇమాం ఖనామ్యోషధిం వీరుధం బలవత్తమామ్ । యయా సపత్నీం బాధతే యయా సంవిన్దతే పతిమ్
ఈ ఔషధిని, అత్యంత బలమైన మొక్కను నేనిప్పుడు తవ్వుతున్నాను. దీని ద్వారా ప్రత్యర్థి భార్యను జయించవచ్చు, దీని ద్వారా భర్తను సంపాదించవచ్చు.
ఉత్తానపర్ణే సుభగే దేవజూతే సహస్వతి । సపత్నీం మే పరా ధమ పతిం మే కేవలం కురు
ఎగువకు ఆకులు ఉన్నవాడా, అదృష్టశాలినీ, దేవతలు ఎంచుకున్నవాడా, బలవంతుడా! నా ప్రత్యర్థి భార్యను దూరం పంపు, నా భర్తను నాకు మాత్రమే చేయు.
ఉత్తరాహముత్తర ఉత్తరేదుత్తరాభ్యః । అథా సపత్నీ యా మమాధరా సాధరాభ్యః
నేనే ఎత్తైనవాడిని, నేనే మిగతావారిని మించిపోయే వాడిని. నా కంటే తక్కువ స్థాయిలో ఉన్న ప్రత్యర్థి భార్య, ఆమె తక్కువవారిలోనే ఉండాలి.
నహ్యస్యా నామ గృభ్ణామి నో అస్మిన్రమతే జనే । పరామేవ పరావతం సపత్నీం గమయామసి
ఆమె పేరు నేను ఎప్పుడూ పలకను, ఈ మనుషుల మధ్య ఆమెకు ఆనందం లేదు. మనం ఆ సపత్ని దూరంగా, చాలా దూరంగా పంపిద్దాం.
అహమస్మి సహమానాథ త్వమసి సాసహిః । ఉభే సహస్వతీ భూత్వీ సపత్నీం మే సహావహై
నేను సహించేవాడిని, నువ్వూ సహించేవాడివి. మన ఇద్దరం బలంగా ఉండి, నా సపత్ని కలిసి జయించుదాం.
ఉప తేఽధాం సహమానామభి త్వాధాం సహీయసా । మామను ప్ర తే మనో వత్సం గౌరివ ధావతు పథా వారివ ధావతు
నేను నిన్ను ఆ సపత్ని కన్నా ఎత్తుగా నిలిపాను, ఇంకా ఎక్కువ బలంతో నిన్ను నిలిపాను. నీ మనసు నా వెంట, దూడ వెనుక ఆవు పోయినట్టు, లేదా నీటిలా మార్గంలో పోయినట్టు రావద్దు.
అరణ్యాన్యరణ్యాన్యసౌ యా ప్రేవ నశ్యసి । కథా గ్రామం న పృచ్ఛసి న త్వా భీరివ విన్దతీ౩ఁ
ఈమె అడవి వానిలా, నిజంగా అడవి వానిలా, నశించిపోతున్నట్టు ఉంది. ఆమె ఎందుకు ఊరిని అడగదు? భయపడే మనిషిలా నిన్ను ఎందుకు కనుగొనదు?
వృషారవాయ వదతే యదుపావతి చిచ్చికః । ఆఘాటిభిరివ ధావయన్నరణ్యానిర్మహీయతే
చిక్కడ పిలిచినప్పుడు, గేదె అరుపును విన్నప్పుడు, అతను బలంగా పరుగెడుతున్నట్టు ఉంటుంది. ఆ అడవి వానికి గొప్పతనం కలుగుతుంది.
ఉత గావ ఇవాదన్త్యుత వేశ్మేవ దృశ్యతే । ఉతో అరణ్యానిః సాయం శకటీరివ సర్జతి
కొన్నిసార్లు ఆవుల్లా మేత తింటుంది, కొన్నిసార్లు ఇల్లు లాగా కనిపిస్తుంది. సాయంకాలం ఆ అడవి వాని బండిలా కదులుతుంది.
గామఙ్గైష ఆ హ్వయతి దార్వఙ్గైషో అపావధీత్ । వసన్నరణ్యాన్యాం సాయమక్రుక్షదితి మన్యతే
తన గొంతుతో ఆవును పిలుస్తాడు, దండుతో కొడతాడు. సాయంకాలం అడవిలో ఉండి, 'నేను అరవాను' అని అనుకుంటాడు.
న వా అరణ్యానిర్హన్త్యన్యశ్చేన్నాభిగచ్ఛతి । స్వాదోః ఫలస్య జగ్ధ్వాయ యథాకామం ని పద్యతే
ఆ అడవి వాడు ఎవ్వరూ దగ్గరికి రాకపోతే హాని చేయడు. తీయని పండు తినిపోయాక, తన ఇష్టం వచ్చినట్టు పడుకుంటాడు.
ఆఞ్జనగన్ధిం సురభిం బహ్వన్నామకృషీవలామ్ । ప్రాహం మృగాణాం మాతరమరణ్యానిమశంసిషమ్
పూసిన గంధంతో పరిమళంగా, మంచి వాసనతో, తినడానికి చాలా ఉండే, దున్నని భూమిగా ఉన్న ఆ అడవి వాన్ని, జంతువుల తల్లిని నేను స్తుతించాను.
శ్రత్తే దధామి ప్రథమాయ మన్యవేఽహన్యద్వృత్రం నర్యం వివేరపః । ఉభే యత్త్వా భవతో రోదసీ అను రేజతే శుష్మాత్పృథివీ చిదద్రివః
నీ గొప్పతనాన్ని నమ్మి, నిన్ను ముందుగా గౌరవిస్తున్నాను. నువ్వు వృత్రుని సంహరించి, నీ వీరత్వంతో నీళ్లను విడదీసావు. ఆకాశం, భూమి ఇద్దరూ నిన్ను చూసి వణికిపోతాయి; నీ బలంతో పర్వతాలు, భూమి కూడా కంపిస్తాయి.
త్వం మాయాభిరనవద్య మాయినం శ్రవస్యతా మనసా వృత్రమర్దయః । త్వామిన్నరో వృణతే గవిష్టిషు త్వాం విశ్వాసు హవ్యాస్విష్టిషు
నీ మాయలు నిష్కళంకంగా ఉంటాయి. ప్రసిద్ధమైన మనస్సుతో, మాయగాడు వృత్రుని నువ్వు సంహరించావు. పశువుల పోటీల్లో, ప్రతి యాగంలో, హవిలో, మానవులు నిన్నే కోరుకుంటారు.
ఐషు చాకన్ధి పురుహూత సూరిషు వృధాసో యే మఘవన్నానశుర్మఘమ్ । అర్చన్తి తోకే తనయే పరిష్టిషు మేధసాతా వాజినమహ్రయే ధనే
ఓ మఘవన్, బహుళంగా పిలవబడే వాడా, ఈ దాతల మధ్య నీవు ఉండి రక్షించు. వారు నిన్ను ఇంట్లో, పిల్లల మధ్య స్తుతిస్తారు. వారు బహుమతి, వేగంగా పరుగెత్తే గుర్రం, ధనం కోసం నిన్ను కోరుకుంటారు.
స ఇన్ను రాయః సుభృతస్య చాకనన్మదం యో అస్య రంహ్యం చికేతతి । త్వావృధో మఘవన్దాశ్వధ్వరో మక్షూ స వాజం భరతే ధనా నృభిః
ఎవరైతే నీ దయను గుర్తించి, బాగా ఇచ్చిన ధనాన్ని ఆనందిస్తారో, వారు నిజంగా ఆనందిస్తారు. ఓ మఘవన్, నీ బలంతో యజమాని త్వరగా విజయాన్ని, ధనాన్ని పొందుతాడు.
త్వం శర్ధాయ మహినా గృణాన ఉరు కృధి మఘవఞ్ఛగ్ధి రాయః । త్వం నో మిత్రో వరుణో న మాయీ పిత్వో న దస్మ దయసే విభక్తా
నీ గొప్పతనం వల్ల సైన్యాన్ని విస్తృతంగా చేసేవాడివి, ఓ మఘవన్, మాకు ధనం దయచేయు. నువ్వు మిత్రుడిలా, వరుణుడిలా, తెలివైన తండ్రిలా, మంచి భాగాన్ని పంచే వాడివి.
సుష్వాణాస ఇన్ద్ర స్తుమసి త్వా ససవాంసశ్చ తువినృమ్ణ వాజమ్ । ఆ నో భర సువితం యస్య చాకన్త్మనా తనా సనుయామ త్వోతాః
సోమాన్ని పిండిన తర్వాత, ఓ ఇంద్రా, మేము నిన్ను స్తుతిస్తున్నాము. బలాన్ని ఇచ్చే విజయాన్ని మాకు ఇవ్వు. నీ సహాయంతో, మన వంశం అభివృద్ధి చెందే విధంగా మాకు శుభఫలితాన్ని ప్రసాదించు.
ఋష్వస్త్వమిన్ద్ర శూర జాతో దాసీర్విశః సూర్యేణ సహ్యాః । గుహా హితం గుహ్యం గూళ్హమప్సు బిభృమసి ప్రస్రవణే న సోమమ్
ఓ ఇంద్రా, నువ్వు మహాబలశాలి, వీరుడిగా జన్మించావు. నువ్వు దాసులను సూర్యునితో కలసి జయించావు. నీటిలో దాగిన రహస్యమైన వస్తువును, ప్రబలమైన సోమంలా, నువ్వు దాచిపెట్టావు.
అర్యో వా గిరో అభ్యర్చ విద్వానృషీణాం విప్రః సుమతిం చకానః । తే స్యామ యే రణయన్త సోమైరేనోత తుభ్యం రథోళ్హ భక్షైః
వివేకి వాడు, జ్ఞానంతో, ఋషుల గీతలను గౌరవిస్తాడు. ప్రేరణ కలిగి, ఋషుల అనుగ్రహాన్ని పొందుతాడు. మేము సోమంతో పోటీ చేసే వారిలో ఉండాలని కోరుకుంటున్నాము. నీకోసం, రథంపై ప్రయాణించే నీకోసం, బలితో సేవ చేయాలని కోరుకుంటున్నాము.
ఇమా బ్రహ్మేన్ద్ర తుభ్యం శంసి దా నృభ్యో నృణాం శూర శవః । తేభిర్భవ సక్రతుర్యేషు చాకన్నుత త్రాయస్వ గృణత ఉత స్తీన్
ఈ స్తోత్రాలు నీకోసం, ఓ ఇంద్రా, నేను పాడుతున్నాను. మానవులకు బలాన్ని ఇవ్వు, ఓ వీరుడా. నిన్ను ఆశ్రయించే వారికి సహాయపడు, నిన్ను స్తుతించే వారిని రక్షించు.
శ్రుధీ హవమిన్ద్ర శూర పృథ్యా ఉత స్తవసే వేన్యస్యార్కైః । ఆ యస్తే యోనిం ఘృతవన్తమస్వారూర్మిర్న నిమ్నైర్ద్రవయన్త వక్వాః
ఓ ఇంద్రా, వీరుడవు, మా పిలుపు విను. వేనా గానం తో నిన్ను మేము స్తుతిస్తున్నాము. నీవు ఘృతంతో నిండిన నీ ఆసనానికి రా, అక్కడ గాయకులు తరంగాల్లా లోతుగా తమ స్వరాలను పారబోస్తారు.
సవితా యన్త్రైః పృథివీమరమ్ణాదస్కమ్భనే సవితా ద్యామదృంహత్ । అశ్వమివాధుక్షద్ధునిమన్తరిక్షమతూర్తే బద్ధం సవితా సముద్రమ్
సవితా తన యంత్రాలతో భూమిని స్థిరంగా ఉంచాడు, ఆకాశాన్ని బలంగా నిలిపాడు. మధ్యలో ఉన్న అంతరిక్షాన్ని గుర్రంలా పాలించాడు, సవితా సముద్రాన్ని కదలకుండా దృఢంగా కట్టాడు.
యత్రా సముద్ర స్కభితో వ్యౌనదపాం నపాత్సవితా తస్య వేద । అతో భూరత ఆ ఉత్థితం రజోఽతో ద్యావాపృథివీ అప్రథేతామ్
సముద్రం ఎక్కడ నిలిపివేయబడిందో, తెరచబడిందో, అక్కడే జలపుత్రుడైన సవితా దాని మార్గాన్ని తెలుసు. అక్కడినుండి విశాలమైన లోకం పైకి లేచింది, అక్కడినుండే ఆకాశం, భూమి విస్తరించాయి.