ప్రత్యస్య శ్రేణయో దదృశ్ర ఏకం నియానం బహవో రథాసః । బాహూ యదగ్నే అనుమర్మృజానో న్యఙ్ఙుత్తానామన్వేషి భూమిమ్
నీ వరుసలు కనిపిస్తాయి, అనేక రథాలు ఒక్క దారిలో వెళ్తాయి. అగ్ని, నీవు నీ చేతులను శుభ్రపరుస్తూ, భూమిని వెతుకుతూ, వంగుతూ, చాచి పరిశీలిస్తావు.
ఉత్తే శుష్మా జిహతాముత్తే అర్చిరుత్తే అగ్నే శశమానస్య వాజాః । ఉచ్ఛ్వఞ్చస్వ ని నమ వర్ధమాన ఆ త్వాద్య విశ్వే వసవః సదన్తు
ఓ అగ్ని! నీ శక్తి, నీ జ్వాల, ఆనందంగా ఉన్న నీ బలంతో పైకి లేచిపో. పెరుగుతున్నవాడా, దిగిపోకుండా పైకి ఎదుగు. ఈ రోజు నీతో పాటు అందరు వసువులు కూర్చొనాలని కోరుకుంటున్నాం.
అపామిదం న్యయనం సముద్రస్య నివేశనమ్ । అన్యం కృణుష్వేతః పన్థాం తేన యాహి వశాఁ అను
ఇది నీళ్ల ప్రవాహం, ఇది సముద్రానికి నిలయమైన చోటు. ఓ విధేయుడా, నీవు మరో మార్గాన్ని ఎంచుకో, ఆ దారిలోనే వెళ్ళు.
ఆయనే తే పరాయణే దూర్వా రోహన్తు పుష్పిణీః । హ్రదాశ్చ పుణ్డరీకాణి సముద్రస్య గృహా ఇమే
నీ ప్రయాణంలోనూ, తిరిగి వచ్చే దారిలోనూ పూలతో కూడిన దుర్వా మొక్కలు పెరగాలి. కమలాలతో నిండిన చెరువులు — ఇవే సముద్రానికి ఇళ్ళు.
త్యం చిదత్రిమృతజురమర్థమశ్వం న యాతవే । కక్షీవన్తం యదీ పునా రథం న కృణుథో నవమ్
అమరుడైన అత్రి కూడా ప్రయోజనం కోసం, ప్రయాణానికి గుర్రాన్ని వాడినట్టు, నీవు చక్రాలతో కూడిన రథాన్ని తిరిగి కొత్తదిగా చేసేవాడివి.
త్యం చిదశ్వం న వాజినమరేణవో యమత్నత । దృళ్హం గ్రన్థిం న వి ష్యతమత్రిం యవిష్ఠమా రజః
వేగంగా పరిగెత్తే ఆ గుర్రాన్ని కూడా గాలులు అందుకోలేకపోయాయి. గట్టిగా బిగించిన ముడిని ఎవ్వరూ విప్పలేని విధంగా, అతి చిన్న వయసులో అత్రి ఆ లోకాన్ని దాటి పోయాడు.
నరా దంసిష్ఠవత్రయే శుభ్రా సిషాసతం ధియః । అథా హి వాం దివో నరా పున స్తోమో న విశసే
ఓ మానవులారా, మూడురకాల రక్షణ కోసం ప్రయత్నించండి, ప్రకాశవంతులారా, జ్ఞానం కోసం యత్నించండి. అప్పుడు, ఓ స్వర్గముని వాసులారా, మా స్తోత్రం వృథా కాకుండా ఉంటుంది.
చితే తద్వాం సురాధసా రాతిః సుమతిరశ్వినా । ఆ యన్నః సదనే పృథౌ సమనే పర్షథో నరా
మీరు ఇచ్చే దానం, ఓ అశ్వినులు, దేవతల దయతో, మంచి ఆలోచనతో కూడినది. మీరు మమ్మల్ని విశాలమైన స్థలానికి, అందరికీ సాధారణమైన ఇంటికి చేర్చినప్పుడు అది స్పష్టంగా తెలుస్తుంది.
యువం భుజ్యుం సముద్ర ఆ రజసః పార ఈఙ్ఖితమ్ । యాతమచ్ఛా పతత్రిభిర్నాసత్యా సాతయే కృతమ్
మీరు భుజ్యుని సముద్రం నుండి, ఆ విస్తార ప్రాంతం దాటి, గుర్తు చేసిన చోట నుండి రప్పించారు. మీరు రెక్కలతో వేగంగా వచ్చి, ఓ నాసత్యలు, రక్షణను సాధించారు.
ఆ వాం సుమ్నైః శంయూ ఇవ మంహిష్ఠా విశ్వవేదసా । సమస్మే భూషతం నరోత్సం న పిప్యుషీరిషః
మీరు శుభమైన ఆలోచనలతో, సమస్తాన్ని తెలిసినవారిలా, మాకు గొప్ప వరాలు ప్రసాదించాలి. మాకు ఎప్పటికీ ప్రవహించే పోషణను, ఓ మానవులారా, దయచేసి ఇవ్వండి.
అయం హి తే అమర్త్య ఇన్దురత్యో న పత్యతే । దక్షో విశ్వాయుర్వేధసే
ఓ అమరుడైన ఇంద్రా! ఇది నీ అదిరని బలము. ఇది నీకు లభించిన నైపుణ్యం, సర్వజీవుల ఆయువు, సృష్టికర్తకు జ్ఞానం.
అయమస్మాసు కావ్య ఋభుర్వజ్రో దాస్వతే । అయం బిభర్త్యూర్ధ్వకృశనం మదమృభుర్న కృత్వ్యం మదమ్
మన మధ్య ఉన్న ఈ ఋభువు, దానం చేసే వారికి బలవంతుడు. ఇతడు నిటారుగా ఉన్న ఆనందాన్ని మోస్తున్నాడు, ఋభువులు చేసిన కార్యం కాదు, అది ఆనందమే.
ఘృషుః శ్యేనాయ కృత్వన ఆసు స్వాసు వంసగః । అవ దీధేదహీశువః
పరాక్రమశాలి, శ్యేన పక్షికి, కార్యసాధకుడికి, తన వంశంలో పుట్టినవాడికి, పదునైన బాణాలు ప్రకాశించాలి.
యం సుపర్ణః పరావతః శ్యేనస్య పుత్ర ఆభరత్ । శతచక్రం యోఽహ్యో వర్తనిః
ఎవరిని ఆ గొప్ప రెక్కలవాడు, దూరంగా పరిగెత్తే శ్యేనుని కుమారుడు తీసుకువచ్చాడో, అతడే శతచక్రాల మార్గాన్ని చూపించేవాడు.
యం తే శ్యేనశ్చారుమవృకం పదాభరదరుణం మానమన్ధసః । ఏనా వయో వి తార్యాయుర్జీవస ఏనా జాగార బన్ధుతా
నీ శ్యేనుడు, అందమైనవాడిని, అడుగులమీదుగా, అరుణవర్ణుడిని, మధురపానానికి ప్రమాణంగా తీసుకువచ్చాడు. దీనివల్ల ఆయువు పెరుగుతుంది, జీవితం మేల్కొంటుంది, బంధుత్వం కలుగుతుంది.
ఏవా తదిన్ద్ర ఇన్దునా దేవేషు చిద్ధారయాతే మహి త్యజః । క్రత్వా వయో వి తార్యాయుః సుక్రతో క్రత్వాయమస్మదా సుతః
ఇలా, ఓ ఇంద్రా, సోమరసంతో, దేవతల మధ్యలోనూ, నీవు గొప్ప శక్తిని నిలబెట్టావు. సంకల్పంతో ఆయువు పెరుగుతుంది, ఓ మేధావీ, సంకల్పంతో ఈ సోమరసం మన కోసం పిండబడింది.
ఇమాం ఖనామ్యోషధిం వీరుధం బలవత్తమామ్ । యయా సపత్నీం బాధతే యయా సంవిన్దతే పతిమ్
ఈ ఔషధిని, అత్యంత బలమైన మొక్కను నేనిప్పుడు తవ్వుతున్నాను. దీని ద్వారా ప్రత్యర్థి భార్యను జయించవచ్చు, దీని ద్వారా భర్తను సంపాదించవచ్చు.
ఉత్తానపర్ణే సుభగే దేవజూతే సహస్వతి । సపత్నీం మే పరా ధమ పతిం మే కేవలం కురు
ఎగువకు ఆకులు ఉన్నవాడా, అదృష్టశాలినీ, దేవతలు ఎంచుకున్నవాడా, బలవంతుడా! నా ప్రత్యర్థి భార్యను దూరం పంపు, నా భర్తను నాకు మాత్రమే చేయు.
ఉత్తరాహముత్తర ఉత్తరేదుత్తరాభ్యః । అథా సపత్నీ యా మమాధరా సాధరాభ్యః
నేనే ఎత్తైనవాడిని, నేనే మిగతావారిని మించిపోయే వాడిని. నా కంటే తక్కువ స్థాయిలో ఉన్న ప్రత్యర్థి భార్య, ఆమె తక్కువవారిలోనే ఉండాలి.
నహ్యస్యా నామ గృభ్ణామి నో అస్మిన్రమతే జనే । పరామేవ పరావతం సపత్నీం గమయామసి
ఆమె పేరు నేను ఎప్పుడూ పలకను, ఈ మనుషుల మధ్య ఆమెకు ఆనందం లేదు. మనం ఆ సపత్ని దూరంగా, చాలా దూరంగా పంపిద్దాం.
అహమస్మి సహమానాథ త్వమసి సాసహిః । ఉభే సహస్వతీ భూత్వీ సపత్నీం మే సహావహై
నేను సహించేవాడిని, నువ్వూ సహించేవాడివి. మన ఇద్దరం బలంగా ఉండి, నా సపత్ని కలిసి జయించుదాం.
ఉప తేఽధాం సహమానామభి త్వాధాం సహీయసా । మామను ప్ర తే మనో వత్సం గౌరివ ధావతు పథా వారివ ధావతు
నేను నిన్ను ఆ సపత్ని కన్నా ఎత్తుగా నిలిపాను, ఇంకా ఎక్కువ బలంతో నిన్ను నిలిపాను. నీ మనసు నా వెంట, దూడ వెనుక ఆవు పోయినట్టు, లేదా నీటిలా మార్గంలో పోయినట్టు రావద్దు.
అరణ్యాన్యరణ్యాన్యసౌ యా ప్రేవ నశ్యసి । కథా గ్రామం న పృచ్ఛసి న త్వా భీరివ విన్దతీ౩ఁ
ఈమె అడవి వానిలా, నిజంగా అడవి వానిలా, నశించిపోతున్నట్టు ఉంది. ఆమె ఎందుకు ఊరిని అడగదు? భయపడే మనిషిలా నిన్ను ఎందుకు కనుగొనదు?
వృషారవాయ వదతే యదుపావతి చిచ్చికః । ఆఘాటిభిరివ ధావయన్నరణ్యానిర్మహీయతే
చిక్కడ పిలిచినప్పుడు, గేదె అరుపును విన్నప్పుడు, అతను బలంగా పరుగెడుతున్నట్టు ఉంటుంది. ఆ అడవి వానికి గొప్పతనం కలుగుతుంది.
ఉత గావ ఇవాదన్త్యుత వేశ్మేవ దృశ్యతే । ఉతో అరణ్యానిః సాయం శకటీరివ సర్జతి
కొన్నిసార్లు ఆవుల్లా మేత తింటుంది, కొన్నిసార్లు ఇల్లు లాగా కనిపిస్తుంది. సాయంకాలం ఆ అడవి వాని బండిలా కదులుతుంది.
గామఙ్గైష ఆ హ్వయతి దార్వఙ్గైషో అపావధీత్ । వసన్నరణ్యాన్యాం సాయమక్రుక్షదితి మన్యతే
తన గొంతుతో ఆవును పిలుస్తాడు, దండుతో కొడతాడు. సాయంకాలం అడవిలో ఉండి, 'నేను అరవాను' అని అనుకుంటాడు.
న వా అరణ్యానిర్హన్త్యన్యశ్చేన్నాభిగచ్ఛతి । స్వాదోః ఫలస్య జగ్ధ్వాయ యథాకామం ని పద్యతే
ఆ అడవి వాడు ఎవ్వరూ దగ్గరికి రాకపోతే హాని చేయడు. తీయని పండు తినిపోయాక, తన ఇష్టం వచ్చినట్టు పడుకుంటాడు.
ఆఞ్జనగన్ధిం సురభిం బహ్వన్నామకృషీవలామ్ । ప్రాహం మృగాణాం మాతరమరణ్యానిమశంసిషమ్
పూసిన గంధంతో పరిమళంగా, మంచి వాసనతో, తినడానికి చాలా ఉండే, దున్నని భూమిగా ఉన్న ఆ అడవి వాన్ని, జంతువుల తల్లిని నేను స్తుతించాను.
శ్రత్తే దధామి ప్రథమాయ మన్యవేఽహన్యద్వృత్రం నర్యం వివేరపః । ఉభే యత్త్వా భవతో రోదసీ అను రేజతే శుష్మాత్పృథివీ చిదద్రివః
నీ గొప్పతనాన్ని నమ్మి, నిన్ను ముందుగా గౌరవిస్తున్నాను. నువ్వు వృత్రుని సంహరించి, నీ వీరత్వంతో నీళ్లను విడదీసావు. ఆకాశం, భూమి ఇద్దరూ నిన్ను చూసి వణికిపోతాయి; నీ బలంతో పర్వతాలు, భూమి కూడా కంపిస్తాయి.
త్వం మాయాభిరనవద్య మాయినం శ్రవస్యతా మనసా వృత్రమర్దయః । త్వామిన్నరో వృణతే గవిష్టిషు త్వాం విశ్వాసు హవ్యాస్విష్టిషు
నీ మాయలు నిష్కళంకంగా ఉంటాయి. ప్రసిద్ధమైన మనస్సుతో, మాయగాడు వృత్రుని నువ్వు సంహరించావు. పశువుల పోటీల్లో, ప్రతి యాగంలో, హవిలో, మానవులు నిన్నే కోరుకుంటారు.