నకిర్దేవా మినీమసి నకిరా యోపయామసి మన్త్రశ్రుత్యం చరామసి । పక్షేభిరపికక్షేభిరత్రాభి సం రభామహే
మేమెవరినీ తక్కువ చేయం, ఎవరి మీదా ద్వేషంతో వెళ్ళం. మంత్రశ్రవణాన్ని అనుసరిస్తూ జీవిస్తున్నాం. రెక్కలతో, పక్క రెక్కలతో కూడి ఇక్కడ అందరం కలిసికట్టుగా ప్రయత్నిస్తున్నాం.
యస్మిన్వృక్షే సుపలాశే దేవైః సమ్పిబతే యమః । అత్రా నో విశ్పతిః పితా పురాణాఁ అను వేనతి
అందమైన ఆకులు ఉన్న ఆ వృక్షంపై, యముడు దేవతలతో కలిసి పానముచేస్తాడు. అక్కడే మన పురాతన ప్రభువు, మన తండ్రి, ఆయన వెంబడిస్తాడు.
పురాణాఁ అనువేనన్తం చరన్తం పాపయాముయా । అసూయన్నభ్యచాకశం తస్మా అస్పృహయం పునః
ఆ పురాతనులు, పాపమార్గంలో తిరుగుతున్నవాడిని అసూయతో చూశారు. నేను అతడిని వదిలి, ఇకపై అతడిని కోరలేదు.
యం కుమార నవం రథమచక్రం మనసాకృణోః । ఏకేషం విశ్వతః ప్రాఞ్చమపశ్యన్నధి తిష్ఠసి
ఓ కుమారా! నీవు మనసులో కొత్త చక్రాలతో రథాన్ని నిర్మించావు. కొందరు దాన్ని అన్ని దిశలలో చూస్తారు, నీవు దానిపై నిలబడి ఉన్నావు.
యం కుమార ప్రావర్తయో రథం విప్రేభ్యస్పరి । తం సామాను ప్రావర్తత సమితో నావ్యాహితమ్
ఓ కుమారా! నీవు మునులకు రథాన్ని నడిపించావు. ఆ గానం కూడా దానిని నడిపించింది, సమూహం వెనుకబడలేదు.
కః కుమారమజనయద్రథం కో నిరవర్తయత్ । కః స్విత్తదద్య నో బ్రూయాదనుదేయీ యథాభవత్
ఈ కుమారుడిని ఎవరు పుట్టించారు? ఈ రథాన్ని ఎవరు తయారు చేశారు? ఈ క్రమం ఎలా ఏర్పడిందో, నేడు మనకు ఎవరు చెప్పగలరు?
యథాభవదనుదేయీ తతో అగ్రమజాయత । పురస్తాద్బుధ్న ఆతతః పశ్చాన్నిరయణం కృతమ్
క్రమం ఏర్పడిన విధంగా, దానివల్ల మొదటిది జన్మించింది. ముందుగా అడుగు భాగం విస్తరించబడింది, వెనుక అక్షం ఏర్పడింది.
ఇదం యమస్య సాదనం దేవమానం యదుచ్యతే । ఇయమస్య ధమ్యతే నాళీరయం గీర్భిః పరిష్కృతః
ఇది యముని ఆసనం, దివ్య నివాసంగా పిలవబడుతుంది. ఇక్కడ ఆయన కొలమానం ఉంచబడింది, అది పదాలతో అలంకరించబడింది.
కేశ్యగ్నిం కేశీ విషం కేశీ బిభర్తి రోదసీ । కేశీ విశ్వం స్వర్దృశే కేశీదం జ్యోతిరుచ్యతే
కేశి అగ్నిని మోయగలడు, కేశి విషాన్ని మోయగలడు, కేశి భూమి ఆకాశాలను మోయగలడు. కేశి ఈ లోకాన్ని చూస్తాడు, కేశినే ఈ వెలుగు అంటారు.
మునయో వాతరశనాః పిశఙ్గా వసతే మలా । వాతస్యాను ధ్రాజిం యన్తి యద్దేవాసో అవిక్షత
మునులు గాలిని కట్టుగా ధరించి, పసుపు రంగు మలిన వస్త్రాలు ధరించేవారు. వారు గాలి మార్గాన్ని అనుసరిస్తారు, దేవతలు వారిని చూశప్పుడు.
ఉన్మదితా మౌనేయేన వాతాఁ ఆ తస్థిమా వయమ్ । శరీరేదస్మాకం యూయం మర్తాసో అభి పశ్యథ
ముని నియమంతో ఉల్లాసంగా, మేము గాలులను ఎక్కాము. మన శరీరాల్లో మీరు మానవులు మమ్మల్ని చూస్తారు.
అన్తరిక్షేణ పతతి విశ్వా రూపావచాకశత్ । మునిర్దేవస్యదేవస్య సౌకృత్యాయ సఖా హితః
అతడు మధ్యాకాశంలో ఎగురుతూ అన్ని రూపాలను గమనిస్తాడు. ముని, దేవుని మిత్రుడు, దేవుని అనుగ్రహానికి ప్రత్యేకంగా నిలిచాడు.
వాతస్యాశ్వో వాయోః సఖాథో దేవేషితో మునిః । ఉభౌ సముద్రావా క్షేతి యశ్చ పూర్వ ఉతాపరః
వాయువు గుర్రం, వాయువు మిత్రుడు, దేవతల ప్రేరణతో మునియవాడు. అతడు రెండు సముద్రాల్లో నివసిస్తాడు, ఒకటి ముందు, మరొకటి తరువాత.
అప్సరసాం గన్ధర్వాణాం మృగాణాం చరణే చరన్ । కేశీ కేతస్య విద్వాన్సఖా స్వాదుర్మదిన్తమః
అప్సరసలు, గంధర్వులు, అడవి జంతువుల మధ్య సంచరిస్తూ, కేశి సంకేతాన్ని తెలిసినవాడు, మధురమైన, మత్తు కలిగించే మిత్రుడు.
వాయురస్మా ఉపామన్థత్పినష్టి స్మా కునన్నమా । కేశీ విషస్య పాత్రేణ యద్రుద్రేణాపిబత్సహ
వాయువు అతడిని మన కోసం కలిపాడు, తల్లి పిల్లను ఒత్తినట్లు ఒత్తాడు. కేశి విషపు పాత్రతో, రుద్రునితో కలిసి పానముచేశాడు.
ఉత దేవా అవహితం దేవా ఉన్నయథా పునః । ఉతాగశ్చక్రుషం దేవా దేవా జీవయథా పునః
దేవతలు దాచినదాన్ని మళ్లీ దేవతలే పైకి తీసుకొస్తారు. దేవతలు పగలు సృష్టించారు, మళ్లీ జీవాన్ని కూడా వారు తిరిగి ఇస్తారు.
ద్వావిమౌ వాతౌ వాత ఆ సిన్ధోరా పరావతః । దక్షం తే అన్య ఆ వాతు పరాన్యో వాతు యద్రపః
ఈ రెండు గాలులు, ఓ వాయువూ, నదీ తీరాల నుంచి ఊదుతున్నాయి. వాటిలో ఒకటి నీకు చతురతను తీసుకువస్తుంది, మరొకటి హానికరమైనదాన్ని దూరం చేస్తుంది.
ఆ వాత వాహి భేషజం వి వాత వాహి యద్రపః । త్వం హి విశ్వభేషజో దేవానాం దూత ఈయసే
ఓ వాయువూ, నీవు ఆరోగ్యాన్ని తీసుకురా. హానికరమైనదాన్ని దూరం చేయు. నీవే అందరికీ ఔషధమైనవాడవు, దేవతలకు దూతవు.
ఆ త్వాగమం శంతాతిభిరథో అరిష్టతాతిభిః । దక్షం తే భద్రమాభార్షం పరా యక్ష్మం సువామి తే
శాంతి, రక్షణ కలిగించే ఆశీర్వాదాలతో నేను నీ దగ్గరికి వచ్చాను. నీకు చతురత, శుభం కలగాలని కోరుకుంటున్నాను. నీకు వ్యాధి దూరం కావాలని ప్రార్థిస్తున్నాను.
త్రాయన్తామిహ దేవాస్త్రాయతాం మరుతాం గణః । త్రాయన్తాం విశ్వా భూతాని యథాయమరపా అసత్
ఇక్కడ దేవతలు కాపాడాలి, మరుత్ల సమూహం కాపాడాలి. అన్నీ జీవులు కాపాడాలి, ఈ వ్యక్తికి హాని కలగకుండా ఉండాలి.
ఆప ఇద్వా ఉ భేషజీరాపో అమీవచాతనీః । ఆపః సర్వస్య భేషజీస్తాస్తే కృణ్వన్తు భేషజమ్
నీళ్ళు నిజంగా ఔషధంగా ఉంటాయి, వ్యాధిని పోగొడతాయి. నీళ్ళు అందరికీ ఔషధం, అవే నీకు ఆరోగ్యం కలిగించాలి.
హస్తాభ్యాం దశశాఖాభ్యాం జిహ్వా వాచః పురోగవీ । అనామయిత్నుభ్యాం త్వా తాభ్యాం త్వోప స్పృశామసి
పది వేళ్లు ఉన్న రెండు చేతులతో, మాటకు ముందుండే నాలుకతో, వ్యాధిని దూరం చేసే ఈ రెండింటితో మేము నిన్ను తాకుతున్నాము.
తవ త్య ఇన్ద్ర సఖ్యేషు వహ్నయ ఋతం మన్వానా వ్యదర్దిరుర్వలమ్ । యత్రా దశస్యన్నుషసో రిణన్నపః కుత్సాయ మన్మన్నహ్యశ్చ దంసయః
నీ స్నేహంలో, ఓ ఇంద్రా, అగ్నులు సత్యాన్ని ఆలోచిస్తూ విశాలమైన ప్రదేశాన్ని చీల్చారు. అక్కడ, ఉదయాలు ఆనందంగా నీరు తొలగించాయి, మా స్తోత్రంతో, కుత్సునికి, మరియు పళ్లతో.
అవాసృజః ప్రస్వః శ్వఞ్చయో గిరీనుదాజ ఉస్రా అపిబో మధు ప్రియమ్ । అవర్ధయో వనినో అస్య దంససా శుశోచ సూర్య ఋతజాతయా గిరా
నీవు పర్వతాల నుంచి ఉప్పొంగే ప్రవాహాలను విడుదల చేశావు. మధురమైన తేనెను త్రాగావు. నీ బలంతో అడవులను పెంపొందించావు. సూర్యుడు సత్యంతో పుట్టిన వాక్కుతో ప్రకాశించాడు.
వి సూర్యో మధ్యే అముచద్రథం దివో విదద్దాసాయ ప్రతిమానమార్యః । దృళ్హాని పిప్రోరసురస్య మాయిన ఇన్ద్రో వ్యాస్యచ్చకృవాఁ ఋజిశ్వనా
సూర్యుడు ఆకాశ మధ్యలో తన రథాన్ని విడిచాడు. ఆ మహాత్ముడు దాసునికి సంకేతాన్ని ఇచ్చాడు. ఇంద్రుడు, ఋజిశ్వనుతో కలిసి, అసురుని బలమైన పనులను ధ్వంసం చేశాడు.
అనాధృష్టాని ధృషితో వ్యాస్యన్నిధీఁరదేవాఁ అమృణదయాస్యః । మాసేవ సూర్యో వసు పుర్యమా దదే గృణానః శత్రూఁరశృణాద్విరుక్మతా
అజేయులైనవారు జయించబడి, ఆయన చేతిలో చెల్లిపోయారు. దేవతలు ఆయనను ఆపలేదు. నెలలో సూర్యుడు వలె నగరంలో ధనాన్ని ఉంచాడు. శత్రువుల గొంతు వినిపించేలా ఆయన స్తుతిస్తూ వెలుగుతో నిండిన సంపదను పొందాడు.
అయుద్ధసేనో విభ్వా విభిన్దతా దాశద్వృత్రహా తుజ్యాని తేజతే । ఇన్ద్రస్య వజ్రాదబిభేదభిశ్నథః ప్రాక్రామచ్ఛున్ధ్యూరజహాదుషా అనః
పోరాడని సైన్యంతోనూ, ఓ మహాబలశాలి, నీవు విభజించావు. వృత్రుని సంహారకుడవు, యుద్ధాల్లో నీవు ప్రకాశిస్తావు. ఇంద్రుని వజ్రానికి బలమైనవాడు విరగలేదు. వేగవంతుడు ముందుకు సాగాడు, ఉదయాలు రథాన్ని తరిమేశాయి.
ఏతా త్యా తే శ్రుత్యాని కేవలా యదేక ఏకమకృణోరయజ్ఞమ్ । మాసాం విధానమదధా అధి ద్యవి త్వయా విభిన్నం భరతి ప్రధిం పితా
ఇవి నీ ప్రసిద్ధ కార్యాలు, ఓకడే ఒకరికి యజ్ఞం చేసినప్పుడు. నీవు ఆకాశంలో మాసాల క్రమాన్ని ఏర్పాటు చేశావు. నీవు విభజించిన విశాలతను తండ్రి మోయగలిగాడు.
సూర్యరశ్మిర్హరికేశః పురస్తాత్సవితా జ్యోతిరుదయాఁ అజస్రమ్ । తస్య పూషా ప్రసవే యాతి విద్వాన్సమ్పశ్యన్విశ్వా భువనాని గోపాః
సూర్యకిరణం, పసుపు జుట్టుతో ముందుగా, సవితా ఎప్పుడూ వెలుగును తీసుకొస్తాడు. ఆయన ప్రేరణతో పూషణు, అన్నీ లోకాలను చూసే గొప్ప కాపరి, తెలుసుకుంటూ వెళ్తాడు.
నృచక్షా ఏష దివో మధ్య ఆస్త ఆపప్రివాన్రోదసీ అన్తరిక్షమ్ । స విశ్వాచీరభి చష్టే ఘృతాచీరన్తరా పూర్వమపరం చ కేతుమ్
ఈయన మానవ దృష్టితో ఆకాశ మధ్యలో కూర్చున్నాడు, రెండు లోకాల్లో, మధ్యలో ఆనందంగా ఉన్నాడు. ఆయన అన్నిటినీ గోధూమ రంగుతో చూస్తూ, పూర్వపు, తరువాతి దీపాలను మధ్యలో చూస్తున్నాడు.