న మృత్యురాసీదమృతం న తర్హి న రాత్ర్యా అహ్న ఆసీత్ప్రకేతః। ఆనీదవాతం స్వధయా తదేకం తస్మాద్ధాన్యన్న పరః కిం చనాస
అప్పుడు మరణం లేదు, అమృతం లేదు. రాత్రి, పగలు గుర్తు లేదు. ఒక్కటి మాత్రమే తన స్వేచ్ఛతో ఊపిరి పీల్చింది, గాలి లేకుండా. దాని తప్ప మరొకటి ఏదీ లేదు.
తమ ఆసీత్తమసా గూళ్హమగ్రేఽప్రకేతం సలిలం సర్వమా ఇదమ్। తుచ్ఛ్యేనాభ్వపిహితం యదాసీత్తపసస్తన్మహినాజాయతైకమ్
ఆది కాలంలో చీకటి మీద చీకటి కప్పి ఉండింది. అంతా నీటితో నిండిపోయి, ఏదీ స్పష్టంగా కనిపించలేదు. శూన్యంతో, ఖాళీతో ఆవృతమై ఉన్న దానిలో, తపస్సు శక్తితో ఒకటి జన్మించింది.
కామస్తదగ్రే సమవర్తతాధి మనసో రేతః ప్రథమం యదాసీత్। సతో బన్ధుమసతి నిరవిన్దన్ హృది ప్రతీష్యా కవయో మనీషా
ఆదిలో కోరిక ఉద్భవించింది. అదే మనస్సుకు మొదటి విత్తనం. మేధావులు తమ హృదయాల్లో విచారించి, ఉన్నదానిలో లేనిదానితో ఉన్న బంధాన్ని కనుగొన్నారు.
తిరశ్చీనో వితతో రశ్మిరేషామధః స్విదాసీ౩దుపరి స్విదాసీ౩త్। రేతోధా ఆసన్మహిమాన ఆసన్త్స్వధా అవస్తాత్ప్రయతిః పరస్తాత్
వాటి రేఖలు అడ్డంగా విస్తరించాయి—కిందా, పైనా ఏమి ఉన్నాయో తెలియదు. విత్తనాన్ని కలిగినవారు, మహిమ కలిగినవారు ఉన్నారు. కింద స్వయంభూత్వం, పై ప్రేరణ ఉంది.
కో అద్ధా వేద క ఇహ ప్ర వోచత్కుత ఆజాతా కుత ఇయం విసృష్టిః। అర్వాగ్దేవా అస్య విసర్జనేనాథా కో వేద యత ఆబభూవ
నిజంగా ఎవరు తెలుసు? ఇక్కడ ఎవరు చెప్పగలరు? ఇది ఎక్కడ నుంచి పుట్టింది? ఈ సృష్టి ఎక్కడ నుంచి వచ్చింది? దేవతలు ఈ సృష్టి తర్వాతే వచ్చారు—అప్పుడు ఎవరు దాని మూలాన్ని తెలుసు?
ఇయం విసృష్టిర్యత ఆబభూవ యది వా దధే యది వా న। యో అస్యాధ్యక్షః పరమే వ్యోమన్త్సో అఙ్గ వేద యది వా న వేద
ఈ సృష్టి ఎక్కడ నుంచి పుట్టిందో, అది ఏర్పడిందో లేదో, పరమాకాశంలో దాన్ని పర్యవేక్షించేవాడు ఎవరో, అతడే తెలుసు—లేదా అతడికీ తెలియకపోవచ్చు.
యో యజ్ఞో విశ్వతస్తన్తుభిస్తత ఏకశతం దేవకర్మేభిరాయతః । ఇమే వయన్తి పితరో య ఆయయుః ప్ర వయాప వయేత్యాసతే తతే
అన్ని వైపులా తంతువులతో నెయ్యబడిన ఆ యజ్ఞం, వంద దేవకార్యాలతో విస్తరించింది. మన పూర్వీకులు దాన్ని నేసుతూ, 'వెళ్లుదాం, వెళ్లుదాం' అని అక్కడ కూర్చున్నారు.
పుమాఁ ఏనం తనుత ఉత్కృణత్తి పుమాన్వి తత్నే అధి నాకే అస్మిన్ । ఇమే మయూఖా ఉప సేదురూ సదః సామాని చక్రుస్తసరాణ్యోతవే
ఒకడు దాన్ని విస్తరించాడు, ఒకడు కత్తిరించాడు, మరొకడు ఆకాశంలో దాన్ని నేసాడు. ఆ కిరణాలు ఆ ఆసనాన్ని చేరాయి; వారు గీతలు, అన్నీ మార్గాలు ఏర్పరిచారు.
కాసీత్ప్రమా ప్రతిమా కిం నిదానమాజ్యం కిమాసీత్పరిధిః క ఆసీత్ । ఛన్దః కిమాసీత్ప్రఉగం కిముక్థం యద్దేవా దేవమయజన్త విశ్వే
ఏది కొలత? ఏది మాదిరి? ఏది ఆధారం? ఏది నెయ్యి? ఏది చుట్టు కడ్డె? ఏది ఛందస్సు? ఏది పఠనం? ఏది స్తోత్రం? అన్ని దేవతలు దేవునికి యజ్ఞం చేసినప్పుడు?
అగ్నేర్గాయత్ర్యభవత్సయుగ్వోష్ణిహయా సవితా సం బభూవ । అనుష్టుభా సోమ ఉక్థైర్మహస్వాన్బృహస్పతేర్బృహతీ వాచమావత్
అగ్ని నుంచి గాయత్రీ యోగం వచ్చింది; సవిత నుంచి ఉష్ణిక్ పుట్టింది. సోమ నుంచి అనుష్టుప్ గీతలతో మహిమవంతంగా వచ్చింది; బృహస్పతి నుంచి బృహతీ వాక్కు జన్మించింది.
విరాణ్మిత్రావరుణయోరభిశ్రీరిన్ద్రస్య త్రిష్టుబిహ భాగో అహ్నః । విశ్వాన్దేవాఞ్జగత్యా వివేశ తేన చాకౢప్ర ఋషయో మనుష్యాః
మిత్ర, వరుణులకు విరాట్ మహిమ; ఇంద్రునికి త్రిష్టుప్ భాగం. జగతీ అన్నీ దేవతల్లో ప్రవేశించింది; దాని వలన ఋషులు, మనుషులు సామర్థ్యం పొందారు.
చాకౢప్రే తేన ఋషయో మనుష్యా యజ్ఞే జాతే పితరో నః పురాణే । పశ్యన్మన్యే మనసా చక్షసా తాన్య ఇమం యజ్ఞమయజన్త పూర్వే
దాని వలన ఋషులు, మనుషులు సామర్థ్యం పొందారు, యజ్ఞం పుట్టినప్పుడు, మన పూర్వీకులు. కొందరు మనసుతో, కళ్లతో వాటిని చూశారు; వారు ఈ యజ్ఞాన్ని నిర్వహించారు.
సహస్తోమాః సహఛన్దస ఆవృతః సహప్రమా ఋషయః సప్త దైవ్యాః । పూర్వేషాం పన్థామనుదృశ్య ధీరా అన్వాలేభిరే రథ్యో న రశ్మీన్
స్తోత్రాలతో, ఛందస్సులతో వారు ఆవృతమయ్యారు; కొలతతో, ఏడు దైవ ఋషులు. పూర్వికుల మార్గాన్ని అనుసరించి, ధీరులు రథసారథిలా పట్టుకున్నారు.
అప ప్రాచ ఇన్ద్ర విశ్వాఁ అమిత్రానపాపాచో అభిభూతే నుదస్వ । అపోదీచో అప శూరాధరాచ ఉరౌ యథా తవ శర్మన్మదేమ
ఇంద్రా, తూర్పు, పడమర, కింద, పైన ఉన్న శత్రువులను నీవు తొలగించు. వారిని దూరంగా నెట్టి, నీ విస్తారమైన రక్షణలో మేము ఆనందించగలిగేలా చేయు.
కువిదఙ్గ యవమన్తో యవం చిద్యథా దాన్త్యనుపూర్వం వియూయ । ఇహేహైషాం కృణుహి భోజనాని యే బర్హిషో నమోవృక్తిం న జగ్ముః
ఇంద్రా, బార్లీతో ఉన్నవారు, బార్లీని నమిలే వారు, వారు ఒక్కొక్కరుగా వేరుపడిపోవాలి. ఇక్కడ, యజ్ఞానికి రాకపోయినవారికి, స్తోత్రం పలకని వారికి భోజనం కల్పించు.
నహి స్థూర్యృతుథా యాతమస్తి నోత శ్రవో వివిదే సంగమేషు । గవ్యన్త ఇన్ద్రం సఖ్యాయ విప్రా అశ్వాయన్తో వృషణం వాజయన్తః
ఋతువుల ప్రకారం ప్రయాణం లేదు, సమూహాల్లో కీర్తి దొరకదు. జ్ఞానులు పశువుల కోసం, స్నేహం కోసం ఇంద్రుని ఆశ్రయిస్తారు; గుర్రాల కోసం, వీరుడిని ప్రేరేపిస్తారు.
యువం సురామమశ్వినా నముచావాసురే సచా । విపిపానా శుభస్పతీ ఇన్ద్రం కర్మస్వావతమ్
అశ్వినులు, మీరు నముచితో, అసురునితో కలిసి సోమాన్ని పానంచేశారు. అందాల యజమానులుగా, మీరు ఇంద్రునికి శక్తిని ఇచ్చారు.
పుత్రమివ పితరావశ్వినోభేన్ద్రావథుః కావ్యైర్దంసనాభిః । యత్సురామం వ్యపిబః శచీభిః సరస్వతీ త్వా మఘవన్నభిష్ణక్
తల్లిదండ్రుల్లా, అశ్వినులు, మీరు మీ జ్ఞానంతో, దంతాలతో ఇంద్రుని కాపాడారు, మీరు శక్తులతో సోమాన్ని పానించినప్పుడు. సరస్వతి, ఓ దాత, నీవు ఎప్పుడూ దగ్గరలో ఉన్నావు.
ఇన్ద్రః సుత్రామా స్వవాఁ అవోభిః సుమృళీకో భవతు విశ్వవేదాః । బాధతాం ద్వేషో అభయం కృణోతు సువీర్యస్య పతయః స్యామ
ఇంద్రుడు, బలమైన బంధంతో, స్వశక్తితో, నీ సహాయాలతో, దయతో, అన్నీ తెలిసినవాడిగా ఉండాలి. అతడు ద్వేషాన్ని తొలగించాలి, మాకు భయం లేకుండా చేయాలి; మేము వీరత్వానికి యజమానులమవ్వాలి.
తస్య వయం సుమతౌ యజ్ఞియస్యాపి భద్రే సౌమనసే స్యామ । స సుత్రామా స్వవాఁ ఇన్ద్రో అస్మే ఆరాచ్చిద్ద్వేషః సనుతర్యుయోతు
యజ్ఞానికి అర్హుడైన ఆ పరమాత్ముడి అనుగ్రహంతో మేము సంతోషంగా, మంచి మనస్సుతో ఉండగలుగుదాము. స్వయంగా శక్తివంతుడైన ఇంద్రుడు, ఎంత దూరంలో ఉన్నా, మన దగ్గర నుండి ద్వేషాన్ని పూర్తిగా తొలగించుగాక.
ఈజానమిద్ద్యౌర్గూర్తావసురీజానం భూమిరభి ప్రభూషణి । ఈజానం దేవావశ్వినావభి సుమ్నైరవర్ధతామ్
పూజింపబడే వాడిని అందరూ ప్రశంసిస్తున్నారు, మహాశక్తివంతుడిని పూజిస్తున్నారు, భూమి సంపదతో అలంకరించబడింది. దైవశక్తులైన అశ్వినులు తమ ఆశీర్వాదాలతో ఆ పూజింపబడే వాడిని అభివృద్ధి చేయుగాక.
తా వాం మిత్రావరుణా ధారయత్క్షితీ సుషుమ్నేషితత్వతా యజామసి । యువోః క్రాణాయ సఖ్యైరభి ష్యామ రక్షసః
మీరు మిత్రుడు, వరుణుడు, మీ దయతో ఈ లోకాన్ని నిలబెట్టండి; మేము మీకు యజ్ఞం సమర్పిస్తున్నాము. మీ అనుగ్రహం కోసం మేము స్నేహంతో రక్షింపబడుదాము.
అధా చిన్ను యద్దిధిషామహే వామభి ప్రియం రేక్ణః పత్యమానాః । దద్వాఁ వా యత్పుష్యతి రేక్ణః సమ్వారన్నకిరస్య మఘాని
మేము మీ అనుగ్రహాన్ని కోరినప్పుడు, మనసుకు ఇష్టమైనదాన్ని ఆశించినప్పుడు, ఆ ప్రశంసింపబడే వాడు పాలిస్తూ మాకు పోషణ కలిగించుగాక, అతని దయను ఎవరూ అడ్డుకోరాదు.
అసావన్యో అసుర సూయత ద్యౌస్త్వం విశ్వేషాం వరుణాసి రాజా । మూర్ధా రథస్య చాకన్నైతావతైనసాన్తకధ్రుక్
ఇంకొక మహాశక్తివంతుడు జన్మించాడు, ప్రభువు; వరుణా! నీవు అందరికీ రాజవు. రథానికి తల అమర్చబడింది, పాపాలను తొలగించేవాడివి.
అస్మిన్స్వేతచ్ఛకపూత ఏనో హితే మిత్రే నిగతాన్హన్తి వీరాన్ । అవోర్వా యద్ధాత్తనూష్వవః ప్రియాసు యజ్ఞియాస్వర్వా
ఈ పవిత్రమైన, ప్రకాశవంతమైన స్థలంలో పాపం నశిస్తుంది; స్నేహితునిలో పడిపోయినవారు నశించిపోతారు. నీవు శరీరాలకు, ప్రియమైనవారికి, యజ్ఞానికి అర్హులైనవారికి అనుగ్రహాన్ని ఇచ్చినప్పుడు, నీవు సమృద్ధిగా ఉంటావు.
యువోర్హి మాతాదితిర్విచేతసా ద్యౌర్న భూమిః పయసా పుపూతని । అవ ప్రియా దిదిష్టన సూరో నినిక్త రశ్మిభిః
మీ తల్లి అయిన అదితి జ్ఞానవంతురాలు; ఆకాశం, భూమి ఆమె పోషణతో పవిత్రమవుతున్నాయి. ప్రియమైనవారికి అనుగ్రహాన్ని ఇవ్వండి, సూర్యుడు తన కిరణాలతో వెలుగును ప్రసరిస్తున్నాడు.
యువం హ్యప్నరాజావసీదతం తిష్ఠద్రథం న ధూర్షదం వనర్షదమ్ । తా నః కణూకయన్తీర్నృమేధస్తత్రే అంహసః సుమేధస్తత్రే అంహసః
మీరు ఇద్దరూ సహజంగా రాజులు, అజేయమైన, విజయవంతమైన రథంపై కూర్చున్నారు. మాకు మేలు కోరే వారు, జ్ఞానులు, మమ్మల్ని కష్టాల నుండి కాపాడుగాక, జ్ఞానులు, మమ్మల్ని కష్టాల నుండి కాపాడుగాక.
ప్రో ష్వస్మై పురోరథమిన్ద్రాయ శూషమర్చత । అభీకే చిదు లోకకృత్సంగే సమత్సు వృత్రహాస్మాకం బోధి చోదితా నభన్తామన్యకేషాం జ్యాకా అధి ధన్వసు
పోరాటంలో ముందుండే ఇంద్రునికోసం గంభీరంగా నినాదం చేయండి. శత్రువులతో కూడిన యుద్ధంలోనూ, వృత్రుని సంహరించేవాడా! మాకు మార్గదర్శకుడవు కావాలి; ఇతరుల విల్లు యుద్ధంలో విరగనీ.
త్వం సిన్ధూఁరవాసృజోఽధరాచో అహన్నహిమ్ । అశత్రురిన్ద్ర జజ్ఞిషే విశ్వం పుష్యసి వార్యం తం త్వా పరి ష్వజామహే నభన్తామన్యకేషాం జ్యాకా అధి ధన్వసు
ఇంద్రా! నీవు నదులను ప్రవహింపజేశావు, క్రిందివారిని సంహరించావు, మంచును తొలగించావు. నీవు శత్రువులేని వాడివి; అన్ని ధనాలను ప్రసాదించేవాడివి. మేము నిన్ను ఆలింగనం చేసుకుంటున్నాము; ఇతరుల విల్లు యుద్ధంలో విరగనీ.
వి షు విశ్వా అరాతయోఽర్యో నశన్త నో ధియః । అస్తాసి శత్రవే వధం యో న ఇన్ద్ర జిఘాంసతి యా తే రాతిర్దదిర్వసు నభన్తామన్యకేషాం జ్యాకా అధి ధన్వసు
అన్ని శత్రుత్వాలు నశించిపోవాలి, శత్రువులు పోగొట్టబడాలి; మన మనస్సు నిలబడాలి. మనకు హాని చేయదలచిన శత్రువుకు నాశనం కలుగజేయు, ఇంద్రా! నీ వరం వల్ల ఇతరుల విల్లు యుద్ధంలో విరగనీ.