శునమస్మభ్యమూతయే వరుణో మిత్రో అర్యమా । శర్మ యచ్ఛన్తు సప్రథ ఆదిత్యాసో యదీమహే అతి ద్విషః
వరుణుడు, మిత్రుడు, అర్యమన్, ఆదిత్యులు మాకు విశాలమైన రక్షణను ప్రసాదించాలి. మేము శత్రువులను దాటి సురక్షితంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాము.
యథా హ త్యద్వసవో గౌర్యం చిత్పది షితామముఞ్చతా యజత్రాః । ఏవో ష్వస్మన్ముఞ్చతా వ్యంహః ప్ర తార్యగ్నే ప్రతరం న ఆయుః
దేవతలారా, మీరు ఒకప్పుడు పాశంలో బంధించబడిన ఆవును విడిపించినట్లే, ఇప్పుడు మమ్మల్ని కష్టాలనుండి విడిపించండి. అగ్నిదేవా, నీవు నదిని దాటి తీసుకెళ్లే పడవవలె, మమ్మల్ని దుఃఖాన్ని దాటి రక్షించు.
రాత్రీ వ్యఖ్యదాయతీ పురుత్రా దేవ్యక్షభిః । విశ్వా అధి శ్రియోఽధిత
రాత్రి వెలుగుతో, అనేక నక్షత్రాలతో అలంకరించబడి, ప్రబలంగా వచ్చింది. ఆమె తన మహిమను అంతటా వ్యాపించింది.
ఓర్వప్రా అమర్త్యా నివతో దేవ్యుద్వతః । జ్యోతిషా బాధతే తమః
అమరురాలు, దూరంగా వ్యాపించి, లోతైన ప్రదేశాల్లోనూ, ఎత్తైన ప్రదేశాల్లోనూ దిగివచ్చింది. ఆమె వెలుగుతో చీకటిని పారద్రోసింది.
నిరు స్వసారమస్కృతోషసం దేవ్యాయతీ । అపేదు హాసతే తమః
ఆ దేవత ముందుకు వచ్చి, తన అక్క అయిన ఉదయాన్ని పంపించింది. ఇప్పుడు చీకటి పూర్తిగా పోయింది, ఇక నవ్వదు.
సా నో అద్య యస్యా వయం ని తే యామన్నవిక్ష్మహి । వృక్షే న వసతిం వయః
ఈ రోజు మనం వెంబడిస్తున్న ఆమె మనకు ఆశ్రయం కలిగించాలి. పక్షులు చెట్టులో నివసించునట్లు మనం ఆమెలో నివసించాలి.
ని గ్రామాసో అవిక్షత ని పద్వన్తో ని పక్షిణః । ని శ్యేనాసశ్చిదర్థినః
గ్రామాలన్నీ నిశ్చలమయ్యాయి, నడిచేవారు, పక్షులు, ఆకలితో ఉన్న గద్దలు కూడా విశ్రాంతి పొందాయి.
యావయా వృక్యం వృకం యవయ స్తేనమూర్మ్యే । అథా నః సుతరా భవ
పొగరైన మృగాన్ని, తోడేలును, దారి మధ్య దొంగను నువ్వు దూరం చేయు. అప్పుడు మనకు బలమైన రక్షకురాలవు.
ఉప మా పేపిశత్తమః కృష్ణం వ్యక్తమస్థిత । ఉష ఋణేవ యాతయ
చీకటి నన్ను చేరి, స్పష్టంగా నల్లగా నిలిచింది. ఓ రాత్రి, అప్పుదెబ్బలా దాన్ని పారద్రోసు.
ఉప తే గా ఇవాకరం వృణీష్వ దుహితర్దివః । రాత్రి స్తోమం న జిగ్యుషే
ఆవులు గోతిలోకి వచ్చునట్లు, నేను నీ వద్దకు వచ్చాను. ఆకాశపు కుమార్తె అయిన రాత్రి, ఓడిపోని స్తోత్రాన్ని ఎంచుకో.
మమాగ్నే వర్చో విహవేష్వస్తు వయం త్వేన్ధానాస్తన్వం పుషేమ । మహ్యం నమన్తాం ప్రదిశశ్చతస్రస్త్వయాధ్యక్షేణ పృతనా జయేమ
ఓ అగ్ని, సభల్లో నా తేజస్సు ఉండాలి. మేము నిన్ను ఆరాధించేవాళ్లం శరీరంతో అభివృద్ధి చెందాలి. నాలుగు దిక్కులు నాకు వందనం చేయాలి. నీవు కాపలాదారిగా ఉండగా, యుద్ధంలో మేము విజయం సాధించాలి.
మమ దేవా విహవే సన్తు సర్వ ఇన్ద్రవన్తో మరుతో విష్ణురగ్నిః । మమాన్తరిక్షమురులోకమస్తు మహ్యం వాతః పవతాం కామే అస్మిన్
సభలో అందరు దేవతలు—ఇంద్రుడు, మరుతులు, విష్ణువు, అగ్ని—నాతో ఉండాలి. మధ్యలోని ప్రపంచం నాకు విశాలంగా ఉండాలి. నా కోరిక మేరకు గాలి వీచాలి.
మయి దేవా ద్రవిణమా యజన్తాం మయ్యాశీరస్తు మయి దేవహూతిః । దైవ్యా హోతారో వనుషన్త పూర్వేఽరిష్టాః స్యామ తన్వా సువీరాః
దేవతలు యజ్ఞంలో నాకు ధనం ప్రసాదించాలి. ఆశీర్వాదం, దైవిక పిలుపు నాలో ఉండాలి. పురాతన హోతారులు నన్ను అనుగ్రహించాలి. మేము ఆరోగ్యంగా, బలంగా ఉండాలి.
మహ్యం యజన్తు మమ యాని హవ్యాకూతిః సత్యా మనసో మే అస్తు । ఏనో మా ని గాం కతమచ్చనాహం విశ్వే దేవాసో అధి వోచతా నః
నాకు చెందే హవిస్సులు వారు అర్పించాలి. నా మనస్సు సత్యంగా ఉండాలి. ఎలాంటి పాపం నన్ను తాకకూడదు. అందరు దేవతలు, దయచేసి ఇది మాకు ప్రకటించండి.
దేవీః షళుర్వీరురు నః కృణోత విశ్వే దేవాస ఇహ వీరయధ్వమ్ । మా హాస్మహి ప్రజయా మా తనూభిర్మా రధామ ద్విషతే సోమ రాజన్
దేవతలు మమ్మల్ని బలవంతులుగా చేయాలి. అందరు దేవతలు ఇక్కడ బలం ప్రసాదించండి. మన వంశం, మన శరీరం నాశనం కాకూడదు. ఓ సోమరాజా, శత్రువుల వల్ల మేము నష్టపోవకూడదు.
అగ్నే మన్యుం ప్రతినుదన్పరేషామదబ్ధో గోపాః పరి పాహి నస్త్వమ్ । ప్రత్యఞ్చో యన్తు నిగుతః పునస్తేఽమైషాం చిత్తం ప్రబుధాం వి నేశత్
ఓ అగ్ని, ఇతరుల కోపాన్ని దూరం చేసి, నీవు తప్పు లేని కాపలాదారివి, మమ్మల్ని అన్ని వైపులా రక్షించు. మనపై కుట్రపెట్టేవారు వెనక్కు తిప్పబడాలి. వారి మేల్కొన్న మనస్సు మమ్మల్ని అధికరించకూడదు.
ధాతా ధాతౄణాం భువనస్య యస్పతిర్దేవం త్రాతారమభిమాతిషాహమ్ । ఇమం యజ్ఞమశ్వినోభా బృహస్పతిర్దేవాః పాన్తు యజమానం న్యర్థాత్
సృష్టికర్త, సృష్టికర్తలలో అధిపతి, లోకానికి యజమాని, అపాయాన్ని నివారించే దేవుడు—అశ్వినులు, బృహస్పతి, ఇతర దేవతలు ఈ యజ్ఞాన్ని, యజమానిని కాపాడాలి.
ఉరువ్యచా నో మహిషః శర్మ యంసదస్మిన్హవే పురుహూతః పురుక్షుః । స నః ప్రజాయై హర్యశ్వ మృళయేన్ద్ర మా నో రీరిషో మా పరా దాః
పలుచోట్ల పిలవబడే మహాశక్తి మనకు ఈ సభలో విశాలమైన రక్షణను కలిగించాలి. మన సంతానానికి, కుదురుగా ఉండే ఇంద్రుడు, దయచూపు. మమ్మల్ని హానిచేయకూడదు, దూరం చేయకూడదు.
యే నః సపత్నా అప తే భవన్త్విన్ద్రాగ్నిభ్యామవ బాధామహే తాన్ । వసవో రుద్రా ఆదిత్యా ఉపరిస్పృశం మోగ్రం చేత్తారమధిరాజమక్రన్
మన శత్రువులు మనకు దూరంగా ఉండాలి. ఇంద్రుడు, అగ్ని సహాయంతో వారిని తిప్పికొడతాము. వసువులు, రుద్రులు, ఆదిత్యులు వారిని పై నుండి తాకాలి. భయంకరమైన కుట్రచేసే నాయకుడిని బలహీనుడిగా చేయండి.
నాసదాసీన్నో సదాసీత్తదానీం నాసీద్రజో నో వ్యోమా పరో యత్। కిమావరీవః కుహ కస్య శర్మన్నమ్భః కిమాసీద్గహనం గభీరమ్
అప్పుడు అసలు లేనిది లేదు, ఉన్నదీ లేదు. గాలి ప్రాంతం లేదు, ఆకాశం లేదు. దాన్ని ఏమి కప్పింది? ఎక్కడ? ఎవరి సంరక్షణలో? లోతైన, తెలియని నీరు ఉందా?
న మృత్యురాసీదమృతం న తర్హి న రాత్ర్యా అహ్న ఆసీత్ప్రకేతః। ఆనీదవాతం స్వధయా తదేకం తస్మాద్ధాన్యన్న పరః కిం చనాస
అప్పుడు మరణం లేదు, అమృతం లేదు. రాత్రి, పగలు గుర్తు లేదు. ఒక్కటి మాత్రమే తన స్వేచ్ఛతో ఊపిరి పీల్చింది, గాలి లేకుండా. దాని తప్ప మరొకటి ఏదీ లేదు.
తమ ఆసీత్తమసా గూళ్హమగ్రేఽప్రకేతం సలిలం సర్వమా ఇదమ్। తుచ్ఛ్యేనాభ్వపిహితం యదాసీత్తపసస్తన్మహినాజాయతైకమ్
ఆది కాలంలో చీకటి మీద చీకటి కప్పి ఉండింది. అంతా నీటితో నిండిపోయి, ఏదీ స్పష్టంగా కనిపించలేదు. శూన్యంతో, ఖాళీతో ఆవృతమై ఉన్న దానిలో, తపస్సు శక్తితో ఒకటి జన్మించింది.
కామస్తదగ్రే సమవర్తతాధి మనసో రేతః ప్రథమం యదాసీత్। సతో బన్ధుమసతి నిరవిన్దన్ హృది ప్రతీష్యా కవయో మనీషా
ఆదిలో కోరిక ఉద్భవించింది. అదే మనస్సుకు మొదటి విత్తనం. మేధావులు తమ హృదయాల్లో విచారించి, ఉన్నదానిలో లేనిదానితో ఉన్న బంధాన్ని కనుగొన్నారు.
తిరశ్చీనో వితతో రశ్మిరేషామధః స్విదాసీ౩దుపరి స్విదాసీ౩త్। రేతోధా ఆసన్మహిమాన ఆసన్త్స్వధా అవస్తాత్ప్రయతిః పరస్తాత్
వాటి రేఖలు అడ్డంగా విస్తరించాయి—కిందా, పైనా ఏమి ఉన్నాయో తెలియదు. విత్తనాన్ని కలిగినవారు, మహిమ కలిగినవారు ఉన్నారు. కింద స్వయంభూత్వం, పై ప్రేరణ ఉంది.
కో అద్ధా వేద క ఇహ ప్ర వోచత్కుత ఆజాతా కుత ఇయం విసృష్టిః। అర్వాగ్దేవా అస్య విసర్జనేనాథా కో వేద యత ఆబభూవ
నిజంగా ఎవరు తెలుసు? ఇక్కడ ఎవరు చెప్పగలరు? ఇది ఎక్కడ నుంచి పుట్టింది? ఈ సృష్టి ఎక్కడ నుంచి వచ్చింది? దేవతలు ఈ సృష్టి తర్వాతే వచ్చారు—అప్పుడు ఎవరు దాని మూలాన్ని తెలుసు?
ఇయం విసృష్టిర్యత ఆబభూవ యది వా దధే యది వా న। యో అస్యాధ్యక్షః పరమే వ్యోమన్త్సో అఙ్గ వేద యది వా న వేద
ఈ సృష్టి ఎక్కడ నుంచి పుట్టిందో, అది ఏర్పడిందో లేదో, పరమాకాశంలో దాన్ని పర్యవేక్షించేవాడు ఎవరో, అతడే తెలుసు—లేదా అతడికీ తెలియకపోవచ్చు.
యో యజ్ఞో విశ్వతస్తన్తుభిస్తత ఏకశతం దేవకర్మేభిరాయతః । ఇమే వయన్తి పితరో య ఆయయుః ప్ర వయాప వయేత్యాసతే తతే
అన్ని వైపులా తంతువులతో నెయ్యబడిన ఆ యజ్ఞం, వంద దేవకార్యాలతో విస్తరించింది. మన పూర్వీకులు దాన్ని నేసుతూ, 'వెళ్లుదాం, వెళ్లుదాం' అని అక్కడ కూర్చున్నారు.
పుమాఁ ఏనం తనుత ఉత్కృణత్తి పుమాన్వి తత్నే అధి నాకే అస్మిన్ । ఇమే మయూఖా ఉప సేదురూ సదః సామాని చక్రుస్తసరాణ్యోతవే
ఒకడు దాన్ని విస్తరించాడు, ఒకడు కత్తిరించాడు, మరొకడు ఆకాశంలో దాన్ని నేసాడు. ఆ కిరణాలు ఆ ఆసనాన్ని చేరాయి; వారు గీతలు, అన్నీ మార్గాలు ఏర్పరిచారు.
కాసీత్ప్రమా ప్రతిమా కిం నిదానమాజ్యం కిమాసీత్పరిధిః క ఆసీత్ । ఛన్దః కిమాసీత్ప్రఉగం కిముక్థం యద్దేవా దేవమయజన్త విశ్వే
ఏది కొలత? ఏది మాదిరి? ఏది ఆధారం? ఏది నెయ్యి? ఏది చుట్టు కడ్డె? ఏది ఛందస్సు? ఏది పఠనం? ఏది స్తోత్రం? అన్ని దేవతలు దేవునికి యజ్ఞం చేసినప్పుడు?
అగ్నేర్గాయత్ర్యభవత్సయుగ్వోష్ణిహయా సవితా సం బభూవ । అనుష్టుభా సోమ ఉక్థైర్మహస్వాన్బృహస్పతేర్బృహతీ వాచమావత్
అగ్ని నుంచి గాయత్రీ యోగం వచ్చింది; సవిత నుంచి ఉష్ణిక్ పుట్టింది. సోమ నుంచి అనుష్టుప్ గీతలతో మహిమవంతంగా వచ్చింది; బృహస్పతి నుంచి బృహతీ వాక్కు జన్మించింది.