ఒకప్పుడు, ఋషులు, దేవతలు, మరియు మహర్షులు చేసే యజ్ఞాల్లో గొప్ప సంఘటనలు జరిగాయి. ఆంగిరసులు, తమ కృషితో, భగ దేవునిలా, ఆర్యమన్ వైపు గోవులను నడిపించారు. సభలో మిత్రుడు, వరుణునితో సమానంగా, సమ్మిళితమయ్యాడు. అప్పుడు బ్రహస్పతి, త్వరగా వచ్చి, పోటీలో విజయం కోసం బలాన్ని అనుగ్రహించమని ప్రార్థించారు. బ్రహస్పతి, పర్వతాల నుండి, ప్రకాశవంతమైన, బంగారు వర్ణపు, నిష్కళంకమైన యజ్ఞపత్నులను, అతిథులను, ధాన్యాన్ని వడపోతతో వేరు చేసినట్లుగా, బయటకు నడిపించాడు. అతను మధురమైన సత్యస్వరూపాన్ని ప్రవహింపజేశాడు. సూర్యుడు, ఆకాశం నుండి జ్వాలను విసిరినట్లుగా, బ్రహస్పతి, గోవులను రాళ్ల నుండి పైకి ఎత్తి, భూమిపొరను విడగొట్టాడు. నీరు ఆవరణాన్ని పగులగొట్టినట్లు, భూమిని చీల్చాడు. బ్రహస్పతి, ప్రకాశాన్ని వ్యాపింపజేసి, మధ్యలోని చీకటిని తొలగించాడు. గాలి గొఱ్ఱెల కాపరిని నీటి నుండి తరిమినట్లు, వలాసురుడిని త్రోసికొట్టి, మేఘాన్ని గాలి తరిమినట్లు, గోవులను వెలికి తీసాడు. అప్పుడు బ్రహస్పతి, అగ్నికి సంబంధించిన తాపంతో, శ్లోకాలతో, దురాశపడ్డ వలాసురుని దుర్గాన్ని పగులగొట్టి, దాగి ఉన్న ఉషస్సులను వెలికి తీసాడు. ఆ గోప్యమైన గాయకుల పేర్లను బ్రహస్పతి మాత్రమే తెలుసు. ఆయన, పక్షి గుడ్డు పొరను పగులగొట్టినట్లు, పర్వతం నుండి ఉషస్సులను వెలికి తీశాడు. వారు తేనెను, నీటిలో ఉండే చేపలు వలె, దాగి ఉండగా చూశారు. బ్రహస్పతి, గట్టిగా అరచి, దానిని చెట్టులోని కప్పిన చెంబు వలె బయటకు తీసాడు. అతను ప్రకాశాన్ని, అగ్నిని కనుగొన్నాడు. శ్లోకంతో చీకటిని తొలగించాడు. బ్రహస్పతి, వలాసురుని శరీరంలో ఉన్న గోవును, అవయవం నుండి భాగాన్ని తీసుకున్నట్లుగా, తీసుకున్నాడు. మంచుతో చెట్లపై ఆకులు ఊడినట్లుగా, బ్రహస్పతి, కరుణ లేకుండా, వలాసురుని గోవులను విడదీసాడు. సూర్యుడు, ఉషస్సు వేరుగా ఉదయించునట్లు, తిరిగి జరగనిదాన్ని చేశాడు. పితృదేవతలు ఆకాశాన్ని నక్షత్రాలతో అలంకరించినట్లు, నల్ల గుర్రానికి తెలుపు చారలు ఉన్నట్లు, వారు రాత్రికి చీకటిని, పగటికి వెలుగుని ఏర్పరిచారు. బ్రహస్పతి రాయిని పగులగొట్టి, గోవులను వెలికి తీశాడు. ఈ కార్యం, మహాత్ములకు నివాళి. బ్రహస్పతి, గోవులు, గుర్రాలు, వీరులు, మనుషులతో, దీర్ఘాయువు ప్రసాదించమని ప్రార్థించారు. ఇంతలో, అగ్ని, వధ్ర్యశ్వుడి ఆహ్వానంతో, మంగళకరమైన మార్గాన్ని చూపించాడు. మిత్రబృందాలు, అతన్ని ముందుగా ఆహ్వానించి, ఘృతంతో అభిషేకించి, ఎప్పుడూ వెలిగేలా చేశారు. అగ్నికి ఘృతమే ఆహారం, బలము, ఆనందము. ఘృతంతో ప్రదీప్తమై, అతని ప్రవాహం సూర్యునిలా ప్రకాశించింది. మనువు, అనీకుడు, సుమిత్రుడు అగ్నికి చేసిన ఆహుతులు తిరిగి జరగాలని ఆశించారు. అగ్ని, సంపదతో ప్రకాశించమని, మా గీతలను స్వీకరించమని ప్రార్థించారు. వధ్ర్యశ్వుడు పూర్వం ఆహ్వానించిన అగ్ని, ఈ హవిని స్వీకరించమని ప్రార్థన. అతను రక్షకుడిగా ఉండాలని కోరారు. వధ్ర్యశ్వుడు, మహా పర్వతంతో సంపదను గెలుచుకున్నాడు. దాస, ఆర్య శత్రువులను జయించాడు. అగ్ని, యుద్ధంలో నాయకుడిగా ప్రకాశించాడు. అతను సహస్రముగా, శతమార్గాలతో, నిపుణుడిగా, సుమిత్రులలో, దేవతలను ఆరాధించేవారిలో వెలిగాడు. జాతవేదా అగ్నిలో, ఆవు తీయదనిపించే పాలను ప్రసాదించింది. దానిని నిపుణులు, సుమిత్రులు, దేవతారాధకులు ప్రదీప్తం చేశారు. అమరదేవతలు, వధ్ర్యశ్వుడైన అగ్నిలో మహిమను ప్రకటించారు. అతనిలో బలమైన మనుషులతో జయించారు. వధ్ర్యశ్వుడు తన కుమారుని ముద్దులో మోసిన తండ్రిలా, అగ్నిని ఆరాధించాడు. అతని ఆహుతిని అగ్ని ఆనందంగా స్వీకరించి, అతనిని రక్షించాడు. అగ్ని, వధ్ర్యశ్వుడికి శత్రువులను జయించేందుకు సహాయపడ్డాడు. సోమాన్ని పిండిన వీరులతో, శత్రువులను దహించి, గర్వాన్ని తొలగించాడు. ఈ వధ్ర్యశ్వుడి అగ్ని, వృత్రుని సంహరించేవాడు, పురాతన కాలం నుండి భక్తితో, స్తుతులతో వేడుకోబడుతున్నాడు. మన సంతానమైనా, ఇతరుల సంతానమైనా, శత్రువులపై నిలబడాలని ప్రార్థించారు. తరువాత, అగ్ని దేవా, నా సమిధను స్వీకరించు. ఘృతాన్ని ఆనందించు. భూమి విశాలతలో, శుభదినాల్లో, నీవు నిలబడుము. దేవతల దూత మొదటగా రావాలి. నరాశంసుడు, వివిధ రకాల గుర్రాలతో రావాలి. సత్యమార్గంలో, పూజతో, అగ్నిని ఆహ్వానించారు. మనుషులు ఉత్తమ దూత కోసం అగ్నికి ఆహుతులు సమర్పించారు. ఉత్తమ గుర్రాలతో, బాగుగా యుక్తమైన రథంతో, దేవతలను ఇక్కడికి తీసుకురావాలని ప్రార్థించారు. అగ్ని, దేవతలు ప్రీతిగా ఉండేలా, మనలో పరిమళంగా వ్యాపించాలి. మనస్సు ప్రశాంతంగా, యజ్ఞంలో దేవతలను ఆహ్వానించారు. ఆకాశాన్ని తాకేలా, భూమిని వ్యాపించేలా, ప్రకాశవంతమైన ద్వారాలు, దేవతా రథాన్ని మోయాలి. దివ్య కుమార్తెలు ఉష, రాత్రి, తమ స్థానంలో కూర్చోవాలి. దేవతలు, ప్రకాశవంతులు, కలిసి, శుభాశయంగా కూర్చోవాలి. ఎత్తైన శిల, ప్రకాశించే అగ్ని, అదితి ఒడిలో ప్రీతికరమైన నివాసాలు. పురోహితులు, యజ్ఞంలో, మంచి సంపదను ప్రసాదించమని ప్రార్థించారు. మూడు దివ్య దేవతలు ఉత్తమ కుశంపై కూర్చోవాలి. మేము మీ కోసం సౌఖ్యంగా చేసాము. clarified butterతో, దేవతలు మనుషుల ఆహుతులను స్వీకరించాలి. త్వష్టృ, నీవు అందాన్ని ధరించినప్పుడు, ఆంగిరసులతో చేరాడు. దేవతామార్గాలను తెలిసినవాడు, దాత, సంపదను ప్రసాదించమని ప్రార్థించారు. వనపతి, నీవు దేవతలను తీసుకురావాలి. దేవతలు, స్వాదిష్టంగా ఆహుతులను చేయాలి. స్వర్గభూములు నా ఆహ్వానాన్ని తీసుకురావాలి. అగ్ని, వరుుణుడు, ఇంద్రుడు, మరుత్ దేవతలు, యజ్ఞానికి రావాలి. అమరదేవతలు, కుశంపై కూర్చొని, స్వాహా నాదంతో ఆనందించాలి. బ్రహస్పతి, మొదటి మాట వెలువడినప్పుడు, పేర్లు పెట్టినప్పుడు, వాటిలో అత్యంత ఉన్నతమైనది, ప్రకాశవంతమైనది, ప్రేమతో అంతరంగంగా దాగి ఉంచబడింది. తెలివిగలవారు, మాటను మనస్సుతో శుద్ధి చేశారు. ఇక్కడ స్నేహితులు, స్నేహబంధాలను గుర్తించి, వారి శుభరూపాన్ని మాటలో ప్రతిబింబించారు. యజ్ఞంతో వారు మాట మార్గాన్ని అనుసరించారు. ఋషుల్లో ప్రవేశించిన మాటను కనుగొన్నారు. దానిని తీసుకుని, అనేక చోట్ల విస్తరించారు. ఏడు గాయకులు అందులో కలిసిపోయారు. ఒకవాడు చూస్తూ మాటను చూడలేడు; వింటూ వినలేడు. అది అతనికి, వెలిగిన, అలంకరించిన భార్య భర్తకు ప్రత్యక్షమయ్యేలా, ప్రత్యక్షమవుతుంది. వారు నీవు స్నేహంలో స్థిరుడవని అంటారు; పోటీలో కూడా అతనికి హాని చేయరు. ఆవు మాయతో తిరుగుతుంది; కొందరు ఫలితములేని మాటను వింటారు. తన స్నేహితుణ్ని, మిత్రుణ్ని వదిలినవాడు, మాటలో భాగస్వామి కాడు. విన్నా, వృథాగా వింటాడు; సద్గతి మార్గాన్ని నిజంగా తెలుసుకోడు. ఇలా, ఋషులు, దేవతలు, యజ్ఞాలు, మాట, స్నేహం, దైవసంపదలు – ఇవన్నీ పరస్పర సంబంధమై, మనిషి జీవనంలో వెలుగును, జ్ఞానాన్ని, ఐశ్వర్యాన్ని ప్రసాదించాయి.