ఆ స్వర్ణమయమైన యుగంలో, ఆకాశం మరియు భూమి ధర్మబద్ధంగా జలాలను, వృక్షాలను, అరణ్యములను సృష్టించాయి. ఇవన్నీ యజ్ఞార్హమైనవి. దేవతలు ప్రకాశవంతమైన మధ్యలోకాన్ని ఆధారంగా విస్తరించారు, తాము తాము తమ స్వరూపాలను నిర్మించుకున్నారు. ఆకాశాన్ని బలంగా నిలిపే ఋభవులు, సుసంపన్నమైన వాయువులు, గర్జించే పర్జన్యుడు—వీరు అందరూ కలసి మన పాడిన కీర్తనలను జలాలు, వృక్షాల ద్వారా ముందుకు తీసుకెళ్లాలని మనం కోరుకుంటాము. భగ, దాత, మరియు శక్తిశాలులు మన పిలుపునకు స్పందించాలి. సముద్రం, నదులు, ప్రాంతం, మధ్యలోకం, ఒకే కాలుతో ఉన్న సంతానం, గర్జించే వానలు, ప్రళయ జలధి—ఈ సమస్త దేవతలు, మహనీయులు, మన మాటలను ఆలకించాలి. మను వంశజులైన మేము, మీ దివ్య కృపకు పాత్రులమవ్వాలి; మా యజ్ఞాన్ని ధర్మమార్గంలో ముందుకు నడిపించండి. ఆదిత్యులు, రుద్రులు, వసువులు—మీరు దాతలు—ఈ పఠించబడుతున్న స్తోత్రాలకు ప్రేరణనివ్వండి. దివ్య హోతారులు, ఆదికవులు, మేము మంచితనంతో సత్యమార్గంలో అనుసరిస్తున్నాము. మేము క్షేత్రపతిని, సమీపుని కోరుతున్నాము; అమరదేవతలు తమ వరాలను మాకు ప్రసాదించాలి. వశిష్ఠులు, తమ పూర్వీకులవలె, వాక్కును నిర్మించారు; దేవతలు, ప్రశంసను ఆశించి, ఋషులవలె, శ్రేయస్సును కోరారు. బంధువులవలె సంతుష్టులై, మన కోరికలను నెరవేర్చే దేవతలు, దుర్భాగ్యాన్ని మాపై నుండి తొలగించాలి. వశిష్ఠుడు అమరదేవతలను ఆరాధించాడు. వారు అన్ని లోకాలలో వ్యాపించి ఉన్నారు. వారు మాకు విశాలమైన రక్షణను ఇవ్వాలి; ఎల్లప్పుడూ మమ్మల్ని ఆశీర్వాదంతో కాపాడాలి. ఒక రోజు, తండ్రి ఆ పరమ జ్ఞానాన్ని కనుగొన్నాడు—ఏడు తలలతో, సత్యమునుండి జన్మించినదాన్ని. ఆయన నాల్గవ సర్వలోక సంతానాన్ని ఉత్పత్తి చేశాడు; అతనిలో నుండి ఇంద్రునికోసం స్తుతి జన్మించింది. సత్యాన్ని ప్రకటిస్తూ, నేరుగా ప్రకాశిస్తూ, ఆకాశపుత్రులైన వీరులు, అసురుని వీరులు, అంగిరసులు, యజ్ఞస్థలాన్ని మనస్సులో ఉంచి, జ్ఞానమార్గాన్ని నిలిపారు. హంసలు తమ మిత్రులతో కలిసి మాట్లాడినట్లు, అంగిరసులు కలిసికట్టుగా, రాళ్లను పగలగొడుతూ, బృహస్పతి గర్జించాడు. అతడు ఒక గానాన్ని విడుదల చేశాడు; జ్ఞానవంతుడు ఉన్నతంగా పాడాడు. రెండు ద్వారాలు తెరుచుకున్నాయి, ఒకటి బయటే మిగిలింది; ఆవులు అసత్యపు అడ్డుగోడ వద్ద దాగి నిలిచినవి. బృహస్పతి, చీకటిలో వెలుగును వెతుకుతూ, మూడు ఉదయాలను వెలికి తీసాడు; నిజంగా, వాటిని బయటపెట్టాడు. పశ్చిమాన ఉన్న కోటను చీల్చి, సముద్రం నుండి మూడింటిని విడదీసాడు. బృహస్పతి, ఆకాశం లాంటి గర్జనతో, ఉదయాన్ని, సూర్యుడిని, ఆవులను, వెలుగును కనుగొన్నాడు. ఇంద్రుడు వల అనే ఆవులను కాపాడే దుర్గుణుడిని తన చేతితో కొట్టాడు. వెన్నతో లేపిన ధనాన్ని కోరుతూ, పణులను ఏడిపించి, ఆవులను విడుదల చేశాడు. సత్యమైన ప్రకాశవంతమైన మిత్రులతో కలసి, ఇనుప కోటను తన శక్తితో ధ్వంసం చేశాడు. బ్రహ్మణస్పతి, మహాబలమైన ఎద్దులతో, శ్రేష్ఠులతో, చెమట వేడితో ధనాన్ని పంచాడు. వారు సత్యచిత్తులతో ఆవుల అధిపతిని కోరుతూ, ధ్యానంతో ప్రయత్నించారు. బృహస్పతి పరస్పర ప్రశంసలతో ఉదయాలను వారి యుక్తులతో విడుదల చేశాడు. మేము శుభసంకల్పాలతో అతనిని మహిమాపరచుతూ, సభలో సింహంలా గర్జిస్తూ, బృహస్పతిని, విజయవంతుడిని, ప్రతిస్పర్థలో గెలిచేవాడిని సత్కరిస్తాము. అతడు ఆ సర్వరూప ఫలాన్ని పొందినప్పుడు, ఆకాశపు పైభాగాలను ప్రతిధ్వనింపజేశాడు. బృహస్పతిని మహిమాపరచుతూ, వారు వెలుగును తమ సొంతంగా పొందారు. మాకు నిజమైన, దీర్ఘాయువు కలిగించే వరాలు ఇవ్వండి; మీరు మీ వరాలతో సహాయపడతారు. శత్రుత్వాలు వీడి పోయాలి; ఆకాశం, భూమి మన కోరికలను ఆలకించాలి. ఇంద్రుడు తన మహిమతో, మహాసర్పాన్ని మస్తకంపై గర్జించాడు. అతడు ఆ ద్రాగన్ను సంహరించి, ఏడు నదులను విడుదల చేశాడు; దేవతలతో, ఆకాశ భూములు మమ్మల్ని కాపాడాయి. పక్షులవలె లేచి, తమను తాము కాపాడుకుంటూ, వారి స్వరాలు బలహీనులవలె వినిపించాయి. కొండ నుండి పుట్టిన వారు, గర్జిస్తూ, ఆనందంతో, గానాలు బృహస్పతిని చేరుకున్నాయి. ఆవులతో, అంగిరసులు, ప్రయత్నిస్తూ, భగవంతునిలా ఆర్యమన్ వైపు అతడిని నడిపించారు. సభలో, దంపతులవలె, మిత్రుడు ఏకమవుతాడు; బృహస్పతే, పోటీలో మాకు బలమివ్వు. యజ్ఞపత్నులు, ఆతిథేయులు, ప్రకాశవంతమైన, బంగారు, నిర్దోషమైన రూపాలతో—బృహస్పతి వారిని కొండల నుండి వేరు చేశాడు, వడకట్టినట్లుగా. అతడు ధారగా ప్రవహిస్తూ, తేనెతో కూడిన సత్య మూలాన్ని కిందపడేశాడు; సూర్యుడు ఆకాశం నుండి జ్వాలను విసిరాడు; బృహస్పతి, రాళ్ల మధ్యనుండి ఆవులను పైకి లేపి, భూమిపొరను నీరు పొరను పగలగొట్టినట్లుగా చీల్చాడు. ప్రకాశంతో మధ్యలోకం నుండి చీకటిని తొలగించాడు; గాలి నీటిలోని కాపరిని తరిమినట్లుగా. బృహస్పతి వెతకడంతో వలను గాలివలె చెదరగొట్టి, ఆవులను వెలికి తీశాడు. బృహస్పతి, అగ్నిచేత వేడి, గానాలతో, లోభి వల యొక్క కోటను చీల్చాడు; చుట్టుముట్టినదాన్ని నాలుక లేపినట్లుగా పట్టుకుని, ఉదయాల రహస్య ధనాలను బయటపెట్టాడు. బృహస్పతి మాత్రమే వారి పేర్లను, ఆ గాయకుల పేర్లను, వారి నివాసంలో దాగివున్నవాటిని, తెలుసుకున్నాడు; పక్షి గుడ్డు పొరను పగలగొట్టినట్లుగా, కొండ నుండి ఉదయాలను తన శక్తితో వెలికి తీశాడు. వారు తేనెను చూశారు, దాగి, కాపాడబడుతూ, చేప నీటిలో ఉండేలా; బృహస్పతి గర్జనతో దాన్ని చెట్టు నుండి ఊగదీసిన చమచా లాంటిది బయటకు తీయించాడు. అతడు వెలుగును కనుగొన్నాడు, అగ్నిని కనుగొన్నాడు, తన గానంతో చీకటిని తరిమేశాడు; వల గోవు శరీరంలో నుండి మజ్జను, అవయవం నుండి భాగాన్ని లాగినట్లుగా తీసుకున్నాడు. చలితో వృక్షాల నుండి ఆకులు ఎలా ఊడిపోతాయో, అలాగే బృహస్పతి, వలను కరుణ లేకుండా ఆవులను విడదీసి, తిరిగి జరగని విధంగా చేశాడు. సూర్యుడు, ఉదయము వేరు అవడం వలె. తండ్రులు ఆకాశాన్ని నక్షత్రాలతో అలంకరించినట్లు, నలుపు గుర్రానికి తెల్ల మచ్చలు ఉన్నట్లు, వారు రాత్రిలో చీకటిని, పగటిలో వెలుగును ఏర్పాటు చేశారు; బృహస్పతి రాయిని పగలగొట్టి, ఆవులను బయటపెట్టాడు. ఈ కార్యం మహోన్నతునికి నమస్కారం; పురాతనులను అనుసరిస్తూ, బృహస్పతి, ఆవులతో, గుర్రాలతో, వీరులతో, మనుషులతో మాకు దీర్ఘాయువు ప్రసాదించాలి. అగ్ని, వధ్ర్యశ్వుడు, వారి దారితీసే మార్గం మంగళకరం, ఆనందదాయకం. స్నేహపూర్వక కులాలు ముందుగా నెయ్యితో అతడిని ఆహ్వానించి, అతడు ఎప్పుడూ ప్రకాశిస్తూ, వెలిగిపోతాడు. నెయ్యే అగ్ని, వధ్ర్యశ్వుని అభివృద్ధి; నెయ్యే అతని ఆహారం, బలం, ఆనందం. నెయ్యితో ప్రదీప్తమై, అతడు విస్తరిస్తాడు; అతని నెయ్యి ప్రవాహం సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తుంది. మను, అనీక, సుమిత్రులు నీకు సమిధలో సమర్పించినదాన్ని, అగ్ని, మళ్ళీ జరిగించాలి; ధనంతో ప్రకాశిస్తూ, మా గీతలను అంగీకరించి, మాకు బలాన్ని, కీర్తిని ప్రసాదించు. పురాతన కాలంలో వధ్ర్యశ్వుడు సమిధలో పిలిచినవాడవు, అగ్ని, ఈ హోమాన్ని స్వీకరించు; మాకు రక్షకుడవు, కాపాడువాడవు కావాలి; నీకు సంబంధించిన దానిని మాదరిగా కాపాడు. వధ్ర్యశ్వుడు మహిమవంతుడవు, కాపాడువాడవు కావాలి; మానవుల శత్రుత్వం నిన్ను అధిగమించకూడదు. ధైర్యవంతుడవు, ముందుకు సాగేవాడవు, సుమిత్రుడవు; నేను ఇప్పుడు వధ్ర్యశ్వుని పేరును ప్రకటిస్తున్నాను. పవిత్రమైన పర్వతంతో నీవు ధనాన్ని గెలుచుకున్నావు; దాస, ఆర్య శత్రువులను జయించావు. ధైర్యవంతుడవు, ముందుకు సాగేవాడవు, అగ్ని, నీవే యుద్ధనాయకుడవు. దీర్ఘమైన తంతువులవాడైన అగ్ని, సహస్రగుణితుడు, శతమార్గాలవాడు, నైపుణ్యవంతుడు; ప్రకాశవంతుల మధ్య ప్రకాశిస్తూ, ప్రజలచే శుద్ధుడవై, సుమిత్రుల మధ్య, దేవతా ఆరాధకుల మధ్య వెలుగుతాడు. నీలో, జాతవేదా, ఆవు తీపి పాలను ఇస్తుంది; కలిసినట్లు, దద్దురుతో కూడిన కడుకుతో. నీవు దాతల్లో నైపుణ్యంతో ప్రజలచే ప్రదీప్తుడవవు, అగ్ని, సుమిత్రులచే, దేవతా ఆరాధకులచే. అమరదేవతలు, జాతవేదా, నీ మహిమను ప్రకటించారు, వధ్ర్యశ్వా; నీవు విచారణచేసినప్పుడు, మానవ కులాలు చేరాలి; బలమైన మనుష్యులతో నీవు విజయం సాధించావు. ఇలా, ఋషులు, దేవతలు, యజ్ఞకర్తలు, పరమ జ్ఞానాన్ని, ధనాన్ని, వెలుగును, రక్షణను కోరుతూ, దేవతలను స్తుతిస్తూ, వారి అనుగ్రహంతో ధర్మమార్గంలో ముందుకు సాగారు.