ఒకసారి, పుణ్యమైన నదులు ఉల్లాసంగా ప్రవహించాయి. ఆ ప్రవాహం, ఇంద్రుడు త్రాగే మదిరా తరంగం లాగా, ఆకాశంలో పుట్టి, రెండు లోకాలను కలిపి, మూలాన్ని చుట్టూ తిరుగుతూ, జీవానికి నూతన తంతిని నేస్తూ ముందుకు సాగింది. ఆ నదులు, ఇప్పుడు రెండు ప్రవాహాలుగా విడిపోయి, పశువులు తమ గూడానికి వెళ్లినట్టు, నిశ్చలంగా సాగాయి. వీరు ఋషుల తల్లులు, లోకానికి భార్యలు. వీరి స్తుతిని, ఓ పరాక్రమవంతుడా, నీతో కలిసి ఒకే సింహాసనాన్ని పంచుకునే వారు, చేయాలి. ఆ నీళ్ళు, దేవతలకు అర్పించదగిన యజ్ఞాన్ని మనకోసం పోయాలి; సంపదను సంపాదించేందుకు ప్రార్థనను పోయాలి. సత్యంతో కలిసినప్పుడు, తప్పు లేకుండా, మన మాటలు వినేందుకు సిద్ధంగా ఉండాలి. వెలుగుతో మెరుస్తున్న నీళ్ళు, నిజంగా సంపదను కలిగి ఉన్నారు; మంచి సలహా, అమరత్వాన్ని మోస్తారు. వీరు ఐశ్వర్యాధిపతి భార్యలు; సరస్వతి, ఆ ప్రసిద్ధి గౌరవాన్ని మనకు ప్రసాదించాలి. నదులు, నెయ్యి, పాల, తేనెను మోస్తూ, స్పష్టంగా కనిపిస్తూ, ప్రవహిస్తూ, యజ్ఞంలో మంత్రద్వారా పూజారులతో కలిసినప్పుడు, పిండిన సోమాన్ని ఇంద్రునికి అందిస్తారు. ఇప్పుడు, వెలుగు ప్రసాదించే, జీవాన్ని ఇచ్చే నీళ్ళు వచ్చాయి. పూజారులు, వాటిని సత్కరించాలి; మిత్రులారా, పవిత్ర దర్భపై సోమాన్ని ఉంచాలి; వాటిని జలపుత్రుడితో ఏకమవ్వాలి. ఆ నీళ్ళు, పవిత్ర దర్భపై వచ్చి, యజ్ఞంలో కూర్చుని, దేవతలకు సేవ చేయాలనే తపనతో ఉన్నారు. పూజారులు, ఇంద్రునికి సోమాన్ని పిండాలి; దేవతలు ప్రసన్నమయ్యే యజ్ఞం విజయవంతమైంది. దేవతల ఆశీర్వాదం, మన భక్తులకు, రక్షణకోసం తమ శక్తితో మన దగ్గరకి రావాలి. వారితో కలిసి, మనం స్నేహితులుగా, అన్ని కష్టాలను దాటి, శుభాన్ని పొందాలి. మనుషులు, అన్యాయంగా సంపదను కోరకూడదు; సత్య మార్గంలో, గౌరవంతో సంపదను కోరాలి. తన సంకల్పంతో మాట్లాడాలి; మంచి జ్ఞానాన్ని మనస్సుతో పట్టుకోవాలి. ప్రేరణతో కూడిన ఆలోచన వెలువడింది; మంత్రాలు, ప్రవాహాలుగా, పవిత్ర స్థలాన్ని చేరాయి, దయగల దేవుని ఆశీర్వాదాన్ని కోరుతూ. మనం, దాత, జ్ఞానవంతుడు, దయగలవారి కృపను పొందాము; అమరులుగా మారినట్టు అనిపించింది. సవితా దేవుడు, యజ్ఞంలో, తన ఇంటిని నిర్వహించగల, యువకుడిని, స్వీయ నియంత్రణ కలవాడిని, సృష్టించాడు. భగ, ఆర్యమన్, అతనికి పశువులను నిరాకరించకూడదు; అతన్ని అందంతో కప్పాలి; అది జరిగిపోవాలి. ఈ భూమి, ఉదయాలు లాగా, సమృద్ధిగా మారాలి; శక్తివంతులు, బలంతో చేరినప్పుడు, ఈ గాయకుడి స్తుతిని కోరుతూ, వేగంగా బహుమతులు మన దగ్గరకి రావాలి. ఆ కృప, పురాతన, విశాలమైన ఆవు లాగా, ఇంటిలో, సహచరులు, ఒకే పోషణతో కలిసి కదులుతారు. ఆ అడవి ఏమిటి? ఆ చెట్టు ఎవరు? ఆ చెట్టుతో, ఆకాశం, భూమి నిర్మించబడ్డాయి? అవి దృఢంగా, నశించకుండా నిలుస్తున్నాయి; ఎన్నో రోజులు, ఉదయాలు వృద్ధులయ్యాయి. దీనికి మించి, దీనికి గొప్పది ఏమి లేదు; బుల్లు ఆకాశం, భూమిని నిలబెడతాడు. స్వయంగా నిలబడ్డవారు, ఒక చర్మాన్ని, గడిని తయారు చేస్తారు; వెలుగుతో ఉన్నవారు, సూర్యుడిని గుర్రంలా మోస్తారు. బుల్లు లాగా, భూమి మీద అలసిపోకుండా, గాలి లాగా, అంతరాళంలో స్వేచ్ఛగా కదులుతాడు. మిత్ర, వరుణుడు పూజించబడుతున్న చోట, అగ్ని, అడవిలోని అగ్ని లాగా, తన వేడిని విడుదల చేయలేదు. రథసారథి, తన గుర్రాలను వేగంగా నడిపించినప్పుడు, చంచలమైనవారిని స్థిరంగా చేస్తాడు, తనవారిని కాపాడతాడు. తండ్రి, తల్లి ముందుగా కుమారుడు పుట్టినప్పుడు, ఆవు, దూడలను అడిగినప్పుడు, మృదువుగా మ్రోగింది. కొంత మంది కన్వను మానవుడి కుమారుడని అంటారు; శ్యవుడు, విజయవంతుడిగా, సంపదను పొందాడు. వెలుగుతో ఉన్నవారు, చీకటి వారికి పోస్తారు; ఇందులో, మనకు ఎవరు సమానం కాలేదు. ప్రతిష్ఠావంతులు, జ్ఞానవంతులు, బహుమతులతో, ఉత్తమాన్ని ఆస్వాదించేందుకు వచ్చారు. ఓ ఇంద్రా, నువ్వు సోమాన్ని తాగినప్పుడు, ఇద్దరితో సంతోషించాలి. ఇంద్రుడు, ప్రకాశవంతమైన ఆకాశ realms, భూమి విస్తారాలను జయించుకుంటూ, పూజలలో నిన్ను మోసేవారు, శక్తివంతమైన స్వరంతో, నిన్ను సంతుష్టిపరచాలి, శత్రువులను తరిమివేయాలి. తండ్రి, తల్లి జ్ఞానం, కుమారుడు నేర్చుకున్నప్పుడు, అది అద్భుతంగా, మరింత అద్భుతంగా ఉంటుంది. భార్య, భర్తను ఉత్సాహంతో మోస్తుంది; అలంకరించిన, కీర్తిగల జంట, శుభాన్ని మోస్తారు. ఆ సింహాసనం, చుట్టూ వెలుగుతో మెరుస్తుంది; అక్కడ పశువులు, పాలు ఇచ్చే ఆవుల్లా, యoked చేయడానికి సిద్ధంగా నిలబడ్డాయి. పశుగణ తల్లి, పురాతనవారు, ఏడు రూపాల గల వాణిని ప్రసవించినప్పుడు. దేవతలకు అనుకూలమైన నివాసాన్ని నేను మీకు ప్రకటించాను; తుర్వని, రుద్రులతో ఒంటరిగా వెళ్తాడు. వారిలో వృద్ధాప్యం, మరణం ఉన్నా, ఈ అగ్నికి తేనె పోయాలి. జలాల్లో దాచిన, దేవతల క్రమాన్ని కాపాడే వాడు, నాకు మాట్లాడాడు. ఇంద్రుడు, తెలిసినవాడు, నీకు వివరించాడు; ఆ బోధతో, ఓ అగ్నీ, నేను వచ్చాను. క్షేత్రాన్ని తెలియని వాడు, తెలిసిన వాడి ద్వారా మార్గదర్శన పొందితే, నడిపించబడతాడు. ఇది బోధ యొక్క మంచితనం; సూటిగా నడిచే మార్గాన్ని కనుగొంటాడు. ఈ రోజు, జీవించే వాడు, ఆహారాన్ని తిన్నాడు; తల్లి పోషణతో, పెరిగాడు. వృద్ధాప్యం, యువకుడికి వచ్చినా, దాత, మంచి మనసుతో, అలసిపోయాడు. శుభకార్యాలు చేయాలి, కురు శ్రవణా; సమృద్ధి బహుమతులు ఇవ్వాలి. దాతలు, దాతలు కావాలి; నా హృదయంలో ఉన్న సోమం, అదే కావాలి. నన్ను, ప్రజల్లో ఎవ్వరూ బంధించలేదు; పుషణ్ లేకుండా ముందుకు సాగాను. అందరూ దేవతలు నన్ను కాపాడాలి; నిబంధనలేని వారి అరుపు వినిపించింది. చుట్టూ, నా పక్కలవారు, ప్రత్యర్థి భార్యలలా, నన్ను బాధించారు. నిరుపాయం నన్ను కుదిపింది; నగ్నత్వం లజ్జను తెచ్చింది; నా మనసు, కలవరపడిన గుర్రంలా, వణికింది. ఇదిగో, ఇంద్రా, ఎలుకలు లింగాన్ని కొరికినట్టు, వారు నీ గాయకుడిని బాధించారు. ఓ దాత ఇంద్రా, ఒక్కసారి దయ చూపించు; తండ్రిలా ఉండు. కురు శ్రవణా రాజును, త్రాసదస్యును, దాతల్లో అత్యంత శక్తివంతుడిని, నా ఋషిగా ఎన్నుకున్నాను. అతని రథం, మూడు గోధుమ రంగు గుర్రాలతో నడుస్తుంది; వంద బహుమతులను ఇచ్చే యజ్ఞంలో అతనికి స్తుతి పాడబడుతుంది. అతని మధురమైన పాటలు, ఉపమశ్రవసు తండ్రి పాటల లాగా, క్షేత్రాన్ని సమృద్ధిగా ప్రకటించాయి. మిత్రాతిథి వంశజుడు ఉపమశ్రవసు కుమారునిపై నేను పిలుస్తున్నాను; నేను నీ తండ్రిని గౌరవించేవాడిని. నిత్యులు, మానవులు మీద నేను పాలన చేస్తే, దాత జీవించాలి. వంద ప్రాణాలు ఉన్నా, దేవతల ధర్మాన్ని దాటి ఎవ్వరూ బతకరు; ఆ యోకుతో, అతను వేరుగా నిలబడ్డాడు. విభీదక విత్తనాలతో తయారైన పాశాలు, నన్ను ఉత్తేజపరిచాయి; ఎండిన నేలపై వేసినప్పుడు, నన్ను ఆనందింపజేసాయి. ముజవత్ సోమం లాగా, పాశాలు నన్ను ప్రేరేపించాయి, నన్ను మేల్కొలిపాయి. ఆమె నన్ను గద్దించలేదు, తిరస్కరించలేదు; నా మిత్రులకు, నాకు దయ చూపింది. ఒక్క పాశం కోసం, నేను నా భార్యను వదిలి, ఆమెను ఏడిపించాను. అత్త, కోడలిని ద్వేషిస్తుంది, ఆమెను నిర్భంధిస్తుంది; దారిద్రుడు, ఓదార్పు పొందడు. సేవలో వృద్ధమైన గుర్రంలా, గాంబ్లర్ గెలుపుల్లో నాకు ఆనందం లేదు. ఇతరులు, ఆ గాంబ్లర్ భార్యను తాకుతారు; అతను పాశం కోసం తపనపడతాడు. తండ్రి, తల్లి, సోదరులు అతని గురించి: "మేము అతన్ని bilmadu, తీసుకెళ్ళండి, అతను బంధించబడ్డాడు" అంటారు. ఈ విధంగా, నదుల ప్రవాహం, యజ్ఞాలు, దేవతల కృప, మానవుల ఆశయాలు, బోధ, దాతలు, గాంబ్లర్ కథ—all, ఋగ్వేదంలోని మంత్రాల ప్రకారం, జీవితం, ధర్మం, సంపద, శుభాన్ని, కష్టాలను, ఆశీర్వాదాలను మనకు తెలియజేస్తాయి.