ఒకసారి, ఋషులు, యజ్ఞకారులు ఎంతో భక్తితో సోమరసాన్ని సిద్ధం చేశారు. అనేక మంది మేధావులు కలసి, సోమరసాన్ని ఇండ్రుని కడుపులో పోసినప్పుడు, వారు మధురమైన, ఆకాంక్షించదగిన సోమరసాన్ని పదిమందితో శుభ్రపరిచారు. ఆ మధురరసాన్ని తేలికగా పట్టుకుని, శుద్ధి చేశారు. అలాంటి సోమ, అలసట లేకుండా, ఆవుల మధ్య సంచరిస్తూ, సూర్యకన్య ధ్వనిని దాటి వెళ్తాడు. గాయకులు, మేధావులు అతనికి కీర్తిని అందిస్తారు. అతడు తన ఇద్దరు సోదరీమణులతో, బంధువులతో కలిసి నివసిస్తాడు. మనుష్యులు అతన్ని కదిలించి, రాళ్లతో నలిపి, పవిత్ర కుశగ్రాసంపై ప్రేమతో ఉంచారు. ఆకాశం నుంచి వచ్చిన సోమరసపు బిందువు, పవిత్రమైన ఆలోచనతో, ఇండ్రుని కొరకు శుద్ధి చేయబడింది. యజ్ఞాన్ని పూర్తిచేస్తూ, అతడు మానవులకు మేలు చేస్తాడు. మనుష్యుల చేతులతో ప్రేరేపించబడి, వడపోతలో నలిపి, సోమరసం క్రమంగా ఇండ్రుని కొరకు శుద్ధి చేయబడింది. అతడు యజ్ఞంలో శక్తులను, ఆలోచనలను నింపుతాడు. పసుపు రంగు సోముడు, పవిత్ర కుశగ్రాసంపై కూర్చుని, శత్రువులను పారద్రోలుతాడు. మేధావులు, తమ నైపుణ్యంతో ఆగని, గొంతెత్తే బిందువును పీల్చి తీస్తారు. ఆవులు, అంటే ఆలోచనలు, కలసి తిరిగి సత్యాసనం, గర్భస్థానానికి చేరతాయి. భూమి నాభిలో, మహాకాశానికి ఆధారంగా, జలాల్లో, సముద్రంలో అతడు స్థాపించబడ్డాడు. ఇండ్రుని వజ్రాయుధం, బలవంతుడు, విశాలంగా ప్రకాశించే సోముడు, హృదయంలో మధురమైన ఆనందంగా శుద్ధి చేయబడతాడు. అందుకే, ఓ నైపుణ్యవంతుడా, భూమిని చుట్టుకుని, కీర్తిని కోరుతూ, నిన్ను కదిలించినవాడి కోసం నీవు స్వయంగా శుద్ధికావాలి. యజ్ఞంలో భాగం లేని వారు, సత్యాసనాన్ని తాకేవారు మమ్మల్ని ధనసంపద నుంచి దూరం చేయకుండా చూడాలి. మేము పసుపు రంగు సంపదను సమృద్ధిగా పొందాలి. ఓ ఇండు! నువ్వు వందలు, వేల గుఱ్ఱాలు, పశువులు, బంగారంతో కూడిన వరాలిచ్చే వాడివై మాకు రా. ఓ మహాబలవంతుడా, ప్రకాశమానుడా, సమృద్ధి నింపి, మా స్తుతిలో స్థిరంగా నిలవు. పుష్పమాలలతో అలంకరించబడిన బిందువు నలిపబడినప్పుడు, కేంద్రాలు ప్రతిధ్వనిస్తాయి. సత్యగర్భం నుంచి, నాభి నుంచి వెలువడతాయి. అసురుడు మొదట మూడు తలలు సృష్టించాడు. సత్యపాత్రలు, నైపుణ్యంగా తయారుచేసి, నింపబడ్డాయి. బలవంతులు, సరిగ్గా కదిలారు. నదుల తరంగాలు వ్యాపించాయి. కవి ప్రవహించాడు. తేనె ప్రవాహాలతో వారు కీర్తిని సృష్టించారు. ఇండ్రుని ప్రియమైన రూపాన్ని పెంచారు. వడపోతతో ఉన్నవారు వాక్కును చుట్టుముట్టారు. తండ్రుల పితామహుడైన పురాతనుడు వ్రతాన్ని కాపాడుతున్నాడు. వరుణుడు మహాసముద్రాన్ని అవతల ఉంచాడు. మేధావులు ప్రారంభంలోనే మూలాన్ని వెతికారు. వెయ్యి ప్రవాహాలతో, వారు ఆకాశంలో ప్రతిధ్వనిస్తున్నారు. వారి నాలుకలు తేనెతో నిండినవి, కలసి కదులుతున్నాయి. అతని కిరణాలు ఆగవు, ఎప్పుడూ చురుకుగా ఉంటాయి. ప్రతి అడుగులోనూ, బంధకులు హద్దుగా ఉంటారు. వారు తండ్రి, తల్లిని మించిపోయి ప్రతిధ్వనిస్తారు. కీర్తితో ప్రకాశిస్తూ, ధర్మవ్యతిరేకులను దహించుతూ, మాయతో ఇండ్రుని శత్రువులను పారద్రోలుతారు. భూమి, ఆకాశం నుంచి చర్మాన్ని శుద్ధి చేస్తారు. పురాతన ప్రమాణం నుంచి ప్రతిధ్వనించే వారు, కవితాశక్తితో, ఉత్సాహభరితమైన ఆలోచనలు. చెవులు లేని వారు, మూగవారు మాట్లాడరు. వారు సత్యపథాన్ని దాటి వెళ్లరు, దుష్టులు దారి చేరరు. వెయ్యి ప్రవాహాలతో, వడపోతలో వ్యాపించి, కవులు వాక్కును శుద్ధి చేస్తారు. వారు మేధావులు, బలవంతులు, రుద్రులు, స్వయంగా శుద్ధికావడంలో ప్రసిద్ధులు. సత్యాన్ని కాపాడేవాడు, హానిచేయలేని వాడు, మేలుచేసేవాడు, హృదయంలో మూడు వడపోతలను ఉంచాడు. అతడు సమస్త లోకాలను చూస్తాడు; అర్హులేని వారిని తొలగిస్తాడు, ధర్మవ్యతిరేకులను నాశనం చేస్తాడు. సత్యసూత్రం వడపోతలో లాగబడింది. నాలుక చివర వరుణుని మాయ ఉంది. మేధావులు దానిని గుర్తించారు, కోరారు. అక్కడ కర్త ముందుకు అడుగేస్తాడు, అతడిని ఎవరూ అధిగమించలేరు. బిడ్డ పుట్టి, అడవికి చక్రాన్ని సృష్టించాడు. ప్రకాశవంతుడూ, విజయవంతుడూ, గెలుపుకోసం ప్రయత్నించాడు. ఆకాశబీజంతో కలసి, పాలతో పోషించబడ్డాడు. అతని అనుగ్రహం, విశాలమైన ఆశ్రయం కోరుతూ మేము ప్రార్థించాము. ఆకాశానికి స్తంభంలా, ఆధారంలా, పూర్తిగా ఉన్న బిందువు అన్ని దిక్కులా కదిలాడు. మహాకవి భూమి, ఆకాశాన్ని కలిపి, సయోధ్యగా ఉంచాడు. మహాప్రవాహం, నైపుణ్యంగా చేసినది, సోముని తేనె. ఆవుల మేతస్థలం, అదితి సత్యాన్ని కోరతారు. వర్షాన్ని నియంత్రించే, ప్రకాశించే, పశువులకు నాయకుడైన సోముడు, మెచ్చుకోబడే మార్గదర్శి, ఉగ్రవర్షుడు. ఆకాశం నుంచి పాలు, నెయ్యి లభిస్తాయి. సత్యనాభిలో అమృతత్వం జన్మిస్తుంది. ఉదారులు కలిసికలిసి, అతనిలో ఆనందిస్తారు. స్నేహపూర్వకంగా, మనుషులు స్వరంతో అతన్ని స్తుతిస్తారు. బిందువు, గర్జిస్తూ, తరంగంతో కలుస్తాడు. దైవము, మానవాళికోసం చర్మాన్ని పోషిస్తాడు. అతడు అదితి గర్భంలో బీజాన్ని ఉంచాడు, దానివల్ల మనకు సంతానం, వంశం లభిస్తాయి. వెయ్యి ప్రవాహాలతో, వారు కలసి కదులుతారు. మూడవ ప్రాంతంలో వారు ఫలవంతులవ్వాలి. ఆకాశంలో నాలుగు నాభులు ఉంచబడ్డాయి, అవి హవిస్సులను మోస్తూ, అమృత నెయ్యి ప్రవహిస్తుంది. అతడు తాను కోరినప్పుడు తెల్ల రూపాన్ని సృష్టిస్తాడు. ఉదారుడైన సోముడు భూమిని తెలుసు. ఆలోచనతో శాఖలతో కలసి, కీర్తిని సమంగా పాడుతాడు. ఆకాశబంధాన్ని చూసాడు, ప్రకాశవంతుడు. అప్పుడు పశువుల గుర్తులతో తెల్ల పాత్ర నలిపబడింది. వేగవంతుడు, విజయవంతుడు కదిలాడు. ఆరాధకులు మనస్సుతో అతన్ని ప్రేరేపించారు, కాక్షీవాన్కోసం, వందలాది ఆవుల సంపదకోసం. నీరు కలసి, సోమరసం, ఒడికట్టు లేకుండా వడపోతలో ప్రవహిస్తుంది. కవులు శుద్ధి చేసిన, అత్యంత ఉల్లాసభరితమైన సోమా! నీవు మధురంగా తయారై, ఇండ్రుని పానార్హుడవు కావాలి. ప్రియమైన సోముడు, నైపుణ్యంగా సిద్ధం చేయబడి, అనేక నామాలతో, మహోన్నతుడైనవాడిగా పెరుగుతున్నాడు. మహాసూర్యుని రథాన్ని చేరి, దిక్కులన్నిటిలో తిరుగుతున్నాడు. సత్యనాలిక శుద్ధికావడింది. మధురమైన వాక్కు, ఆలోచనల అధిపతి, దుర్జేయుడు. కుమారుడు తల్లిదండ్రుల అర్హమైన నామాన్ని ఆకాశంలో మూడవ స్థానంలో ఉంచాడు. ప్రకాశించే పాత్రలు క్రింద ప్రతిధ్వనించాయి. మనుష్యుల చేత నడిపించబడి, బంగారు పాత్రలో కదిలాయి. అమృతాన్ని పీల్చేవారు సమీపించారు. మూడువేళ్ళ ఉదయకాలంలో ఆమె ప్రకాశించింది. రాళ్లతో నలిపి, ఆలోచనలతో శుద్ధిచేసి, నైపుణ్యంతో సిద్ధం చేయబడి, భూమి, ఆకాశాన్ని ప్రకాశింపజేస్తాడు. అతని ప్రవాహజడలు కలసి పరుగెడతాయి. తేనె ప్రవాహాలు రోజుకో పెరుగుతుంటాయి. సోమా! మంగళం కోసం పాత్రను చుట్టుముట్టు, మనుష్యులచే శుద్ధికావి, నీ సుగంధంతో తలని కప్పు. నీ ఉల్లాసశక్తులతో, వేగంగా ఇండ్రుని ప్రేరేపించి, మాకు సంపదను ప్రసాదించు. ఆకాశాన్ని నిలబెట్టే, నైపుణ్యరసం శుద్ధికావడింది. దేవతలు, మానవులు స్తుతించదగినది. పసుపు రంగు సోముడు, విడుదలై, గుర్రంలా బలంతో నదుల్లో తన శక్తిని వృథా చేయడు. వీరుడిలా, ఆయుధాలను చేతిలో పట్టుకుని, కీర్తికోసం ఉత్సాహంగా పోటీకి సిద్ధమవుతాడు. ఇండ్రుని మహిమను ప్రకటిస్తూ, మేధావులచే ప్రేరేపించబడి, నలిపిన బిందువు ఉత్తేజితుడవుతాడు. ఓ సోమా! శుద్ధికావిన నీ తరంగంతో, ఇండ్రుని గృహాల్లో ప్రవేశించు. మేఘంలో మెరుపులా, భూమి, ఆకాశాన్ని తేమగా చేయు. ఆలోచనతో మాకు ఎల్లప్పుడూ సంపదను తెచ్చిపెట్టు. ప్రపంచానికి రాజైన, వెలుగు చూసినవాడు శుద్ధికావడాడు. ఋషిచేతనంతో సత్యప్రేరణను ఎంచుకున్నాడు. సూర్యుని ప్రకాశంతో శుద్ధికావడినవాడు, ఆలోచనలకు తండ్రి, అనన్యజ్ఞాని. పశువుల మధ్య ఎద్దులా, పాత్రను చుట్టుముట్టి గర్జిస్తున్నావు. నీళ్లు ఒడిలో ఉన్న ఎద్దు. ఇండ్రుని కొరకు నీవు శుద్ధికావుతున్నావు, అత్యంత ఉల్లాసభరితుడవు. నీ సహాయంతో మేము యుద్ధంలో గెలవాలి. ఇక్కడ పాత్రలో మధురమైన సోముడు గర్జిస్తున్నాడు. ఇండ్రుని వజ్రాయుధంలా, అతి ప్రకాశవంతుడు. అమృతాన్ని పీల్చే మంచి పశువు, నెయ్యితో ప్రవహిస్తూ, బలవంతులు పాల కోసం పరుగెడతారు. పురాతనుడైన సోముడు, గిడుగు ద్వారా ఆకాశం నుంచి పక్షి తెచ్చాడు. మధురంగా, యవ్వనంతో, మనస్సులో కంపించుతూ, ఉత్సాహవంతులచే నలిపబడ్డాడు. ఆ పురాతన, నవీన బిందువులు మనకొరకు ప్రవహించాలి. గొప్ప బహుమతుల కోసం, ధన్యమైన భూమిలో. కనువిందైనవారు, గుర్రంలా వేగంగా, ప్రార్థనలో ఆనందించే వారు, హవిస్సు తర్వాత హవిస్సు ఆస్వాదించారు. ఈ జ్ఞానబిందువు, ఎల్లప్పుడూ విజయవంతుడు, మనకొరకు శుద్ధికావడుతున్నాడు. అనేక మనస్సులచే స్తుతించబడుతున్నాడు. అతడు సత్త్వస్థానంలో బీజాన్ని ఉంచాడు. ఆవుల విశాల గోతాన్ని అతడు నింపుతున్నాడు. ఇలా, ఋషులు యజ్ఞంలో సోముని ప్రాశస్త్యాన్ని, అతని శుద్ధిని, దేవతలకు, మానవులకు అతడు అందించే శక్తిని, సత్యాన్ని, సౌభాగ్యాన్ని, సమృద్ధిని కీర్తించారు. సోముడు భూమి, ఆకాశాన్ని కలిపి, మనకు అమృతత్వాన్ని, సంపదను ప్రసాదిస్తూ, యజ్ఞాన్ని విజయవంతం చేశాడు.