పురాతన ఆకాశంలో, మూడు సార్లు ఏడు గోవులు సోముని కోసం పాలిచ్చాయి. అలా అతడికి నిజమైన పోషణ లభించింది. సోముడు మరొక నాలుగు లోకాల్ని పవిత్రంగా చేసి, అందంగా మార్చాడు; ధర్మ నియమాలను అనుసరించి, అతడు అభివృద్ధి చెందాడు. ఆ మధుర సుధను కోరుతూ, సోముడు జ్ఞానంతో ఆకాశాన్ని, భూమిని వ్యాపించాడు. అతని మహిమను తెలుసుకున్న శక్తివంతమైన జలాలు, గొప్పతనంతో విస్తరించాయి. ఇవే అతని అమర, అపరాజేయ లక్షణాలు, రెండు జన్మలను వెంటాడుతూ ఉంటాయి. ఆ లక్షణాలతో, శక్తి, దైవిక బలాలు పవిత్రతను కలిగిస్తాయి. అప్పుడు జ్ఞానులు తమ ధ్యానంతో రాజుని పట్టుకున్నారు. పదిమంది నైపుణ్యం కలిగినవారిచే శుద్ధి చేయబడిన సోముడు, తల్లి లాంటి దేవతల మధ్యలో చేరతాడు. మధుర సుధ వ్రతాన్ని పానం చేస్తూ, రెండు వర్గాలను మానవ దృష్టితో చూస్తాడు. శక్తి, దృష్టి కోసం పవిత్రతను పొందిన అతడు, ఆకాశపు రెండు అంచుల్లో ఆనందంగా స్థిరపడతాడు. బలవంతుడైన వృషభుడు, చెడు ఆలోచనలను బలవంతంగా తరిమిపడేస్తాడు; అతడు బాణంలా పదునైనవాడిగా ముందుకు సాగుతాడు. తల్లులు చూడకపోయిన పసివాడిలా, సోముడు గర్జించడాన్ని ప్రారంభిస్తాడు; అతని శబ్దం మరుత్ దేవతల వానిలా ఉంటుంది. మొదటి సత్యాన్ని తెలిసిన బంగారు వర్ణుడైన సోముడు, కీర్తి కోసం, తన కోరికను ఎంచుకుంటాడు. శక్తివంతుడైన వృషభుడు తన కొమ్ములను పదును చేసుకుంటూ గర్జిస్తాడు. పింగళవర్ణుడైన సోముడు, బాగా నిర్మించబడిన గర్భంలో కూర్చుంటాడు; అతని చర్మం గోవుల వర్ణాన్ని పొందుతుంది. పవిత్రుడైన, శుద్ధుడైన, మచ్చలేని శరీరముతో ఉన్న సోముడు, పర్వతశిఖరంపై స్థిరపడతాడు. మిత్ర, వరుణ, వాయుదేవతలకు ఇష్టమైనవాడిగా, త్రిగుణ సుధను నైపుణ్యంతో తయారు చేస్తారు. సోమా, దేవతల అనుగ్రహం కోసం, మహా ఇంద్రుని హృదయం కోసం నిన్ను పవిత్రం చేయాలి. మునుపటి కష్టాలను దాటించు, విఘ్నాలను తొలగించు, మాకు మార్గాన్ని చూపించు, కోరువారికి సమాధానమివ్వు. ఓ ఇందు! గెలుపు కోసం కట్టిన గుర్రాల్లా పరుగెత్తు, ఇంద్రుని కడుపులోకి ప్రవేశించు, తన్ను పవిత్రం చేసుకో. నదిని దాటి పోయే పడవలా, సముద్రాన్ని జ్ఞానంతో దాటి పోయి, యుద్ధంలో వీరుడిలా మమ్మల్ని ఎప్పుడూ కాపాడు. సోముడు కుడివైపు విడిపోతూ, శక్తివంతుడై, తన స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తాడు. అప్రమత్తుడైన అతడు, శత్రువును, అసురుణ్ని తరిమిపడేస్తాడు. పింగళవర్ణపు తాడును తయారుచేస్తూ, ఆకాశాన్ని ఆశిస్తూ, యాజ్ఞికుడు మంత్రపఠనం చేసేందుకు దర్భను పరిస్తాడు. అతడు ఛాంపియన్ వలె ముందుకు దూసుకెళ్తాడు, గర్జిస్తాడు. తన రూపంలో ఉన్న చీకటిని తొలగిస్తాడు. తన కవచాన్ని విడిచిపెట్టి, తండ్రి నివాసానికి వెళ్తాడు; తన శరీరంతో పవిత్ర స్థలాన్ని వెలికి తీయడంలో సహాయపడతాడు. రాళ్లతో నలిపి, చేతుల్లో పవిత్రం చేయబడిన సోముడు, వేదపఠనంతో ఆకాశంలో కంపించడాన్ని ప్రారంభిస్తాడు. అతడు ఆనందంగా కూర్చుంటాడు, వేదపఠనంతో అభివృద్ధి చెందుతాడు. జలాల్లో అలంకరించబడి, విశాలమైన ప్రదేశంలో పూజించబడతాడు. ప్రభావంతుడైన, పర్వతాలవల్ల పోషించబడిన ప్రకాశవంతుడి చుట్టూ, ఇంటి స్థంభం వద్ద తేనెను పోస్తారు. పిలిపించబడిన గోవులు, పాలు పిండే తల వద్ద తమ మార్గాలతో చేరతారు. పది సోదరీమణులు, రథంలా కలసి, ఆదితి ఒడిలో వేగంగా పరిగెడతారు. సోముడు ముందుకు సాగి, దాగి ఉన్న గోవు మార్గాన్ని వెతుకుతాడు; వారు నైపుణ్యంతో అతని కోసం ఆ మార్గాన్ని నిర్మించారు. గద్ద వలె, సోముడు తన గూడు, ధ్యానంతో నిర్మించిన స్థానాన్ని వెతుకుతాడు. ఆ బంగారు స్థానంలో దేవుడు కూర్చుంటాడు. అక్కడ, వేదపఠనంతో, యాజ్ఞికులు ప్రీతిపాత్రుడిని వెతుకుతారు; గుర్రంలా, పూజ్యుడు దేవతలకు సమీపిస్తాడు. ప్రకాశవంతుడైన, ఎర్రటి వర్ణం గల, ఆకాశాన్ని దర్శించే, బలవంతుడైన, మూడు వెనుక భాగాలున్న సోముడు, గోవులను చేరుకున్నాడు. వెయ్యి ప్రవాహాలతో, దూరంగా ప్రయాణిస్తూ, అతడు ప్రతిధ్వనిస్తాడు; పురాతన ఉదయాల వలె, విస్తృతంగా ప్రకాశిస్తాడు. అతడు ఉగ్ర రూపాన్ని సృష్టిస్తాడు, అతని వర్ణం ప్రకాశవంతంగా ఉంటుంది. అతడు విశ్రాంతి తీసుకునే చోటే, అడ్డంకులను దాటి వెళ్తాడు. తన శక్తితో జలాల వైపు, దేవతల వైపు వెళ్తాడు; వందనతో ఆనందిస్తాడు, ఉత్తమమైన గోవులతో కూడి. వృషభుడు తన మందలను చుట్టూ తిరుగుతున్నట్లు, సోముడు గొప్పగా శబ్దం చేస్తూ, సూర్యుని మార్గాన్ని అనుసరిస్తాడు. దివ్య గద్ద భూమిని పరిశీలిస్తుంది; సోముడు జ్ఞానంతో ప్రజలను దర్శిస్తాడు. పింగళవర్ణుడిని శుద్ధి చేసి, ఎర్రటి గుర్రంలా కట్టారు; గోవులతో కలిపి పాత్రలో సోముడు కలిపారు. అతడు వాక్కును పంపిస్తాడు, వారు మంత్రాన్ని కలిపారు; అనేక మంది ప్రశంసించబడినవారిలో నిజంగా ఎవరు ప్రీతిపాత్రులు? అనేక మంది జ్ఞానులు కలసి మాట్లాడతారు, సోముని ఇంద్రుని కడుపులో పోశారు. మధురమైన, ఇష్టమైన తేనెను పది చేతులతో తేలికగా శుద్ధి చేస్తారు. అతడు అలసట లేకుండా గోవుల మధ్య సంచరిస్తూ, సూర్య కుమార్తె మధుర ధ్వనిని దాటి వెళ్తాడు. గాయకులు, జ్ఞానులు అతనికి అనుగ్రహం ఇస్తారు; అతడు తన ఇద్దరు సోదరీమణులతో, బంధువులతో కలసి నివసిస్తాడు. మనుషులచే కదిలించబడి, రాళ్లతో నలిపి, పవిత్ర దర్భపై ప్రియుడై, గోవుల అధిపతి, యాజ్ఞిక బిందువు సోముడు, మనస్సుతో శుద్ధి చేయబడి, ఇంద్రునికి యజ్ఞాన్ని పూర్తిచేస్తూ పవిత్రుడవుతాడు. మనుషుల చేతులతో ప్రేరేపించబడి, వడపోతతో నలిపి, సోముడు క్రమంగా ఇంద్రునికి పవిత్రంగా తయారవుతాడు. అతడు యజ్ఞంలో శక్తులను, ఆలోచనలను నింపుతాడు; దర్భపై కూర్చున్న పింగళవర్ణుడు శత్రువును తరిమిపడేస్తాడు. జ్ఞానులు, శాశ్వతమైన, గర్జించే బిందువును, మేధావిని నైపుణ్యంతో పీలుస్తారు. గోవులు, ఆలోచనలు కలసి, గర్భంలోకి, సత్యాస్థానంలోకి తిరిగి చేరతాయి. భూమి నాభిలో, మహా ఆకాశానికి ఆధారంగా, జలాలలో, సముద్రంలో సోముడు స్థాపించబడ్డాడు. ఇంద్రుని వజ్రాయుధుడు, విశాలంగా ప్రకాశించే వృషభుడు, సోముడు హృదయంలో మధురమైన ఆనందంగా పవిత్రతను పొందాడు. అందువల్ల, ఓ నైపుణ్యవంతుడా, భూమ్యాధిపత్యాన్ని చుట్టుకుని, ప్రశంసను కోరుతూ, నిన్ను కదిలించే వానికి అనుగ్రహం కలిగించు. స్తానాన్ని తాకే వారు, భాగం లేని వారు మమ్మల్ని ధనాన్ని కోల్పోనీయకుండా రక్షించు; మేము పింగళవర్ణ సంపదను కలిగి ఉండాలి. ఓ ఇందు! వంద గుర్రాల బహుమతులతో, వెయ్యి బహుమతులతో, పశువులు, బంగారంతో మా వద్దకు రా. ఓ మహాబలుడా, ప్రకాశవంతుడా, విస్తృతమైన సంపదతో రా; పవిత్రుడా, మా వేదపఠనంపై స్థిరపడు. పుష్పమాలలతో అలంకరించబడిన బిందువులో నుంచి, నలిపినప్పుడు, కేంద్రాలు నాదం చేస్తాయి; అవి సత్య గర్భం, నాభి నుంచి ఉద్భవించాయి. అసురుడు ప్రారంభంలో మూడు తలలను సృష్టించాడు; సత్య పాత్రలు నైపుణ్యంతో నిండాయి. శక్తివంతులు, ధర్మబద్ధంగా కదిలారు; నదుల తరంగాలు విస్తరించాయి, ఋషి ప్రవహించాడు. తేనె ప్రవాహాలతో, వారు వేదపఠనాన్ని ఉత్పత్తి చేశారు, ఇంద్రుని ప్రియమైన రూపాన్ని అభివృద్ధి చేశారు. వడపోతలు వాక్కును చుట్టుముట్టాయి; వారి పితృవులు పాతివాడైన ప్రాచీనుడు వ్రతాన్ని కాపాడుతున్నాడు. వరుణుడు మహా సముద్రాన్ని దాటి ఉంచాడు; జ్ఞానులు ప్రారంభంలో మూలాన్ని వెతికారు. వెయ్యి ప్రవాహాలతో, అవి ఆకాశంలో నాదం చేస్తాయి; వాటి నాలుకలు తేనెతో నిండినవి, అవి కలసి కదులుతాయి. అతని కాంతులు ఎప్పుడూ ఆగవు, అవి శాశ్వతంగా చురుకుగా ఉంటాయి; ప్రతి అడుగులో, బంధకులు అంచులుగా ఉంటారు. తండ్రి, తల్లి పైగా నాదం చేసే వారు, వేదమంత్రంతో ప్రకాశిస్తూ, ధర్మభంగులను దహించి, ఇంద్రుని శత్రువులను మాయతో తరిమిపడేస్తారు; భూమి, ఆకాశం నుండి చర్మాన్ని శుద్ధి చేస్తారు. ప్రాచీన ప్రమాణాల నుండి నాదం చేసే వారు, మంత్ర సాయంతో, పట్టుదల గల ఆలోచనలు. చెవులు లేని, మాటలేని వారు మాట్లాడరు; వారు సత్య మార్గాన్ని దాటి వెళ్లరు, దుర్మార్గులు. వెయ్యి ప్రవాహాలతో, వడపోతలో వ్యాపించి, కవులు వాక్కును పవిత్రం చేస్తారు, మనస్సులో జ్ఞానులు. వీరే రుద్రులు, శక్తివంతులు, అపరిహార్యులు, కాంతులు, స్వయంపరిశుభ్రులు, మనుష్యులకు బాగా కనిపించే వారు. సత్య రక్షకుడు, అపరాజేయుడు, శుభకర్త, హృదయంలో మూడు వడపోతలు ఉంచాడు. తెలిసినవాడు, అన్ని లోకాల్ని చూస్తాడు; అర్హులేని వారిని సంహరిస్తాడు, ధర్మభంగులను నాశనం చేస్తాడు. సత్య దారం వడపోతలో విస్తరించబడి ఉంది; నాలుక చివర్లో, వరుణుని మాయతో. జ్ఞానులు దాన్ని గుర్తించారు, కోరారు; అక్కడ, ఆచరణశీలుడు ముందుకు వస్తాడు, అపరాజేయుడు. శిశువు జన్మించి, అడవికి చక్రాన్ని సృష్టించాడు; ప్రకాశవంతుడు, విజయవంతుడు గెలుపు కోసం ప్రయత్నిస్తున్నాడు. అతడు ఆకాశపు బీజంతో కలసి, పాలతో పోషించబడి ఉన్నాడు; మేము అతని అనుగ్రహాన్ని, విశాలమైన ఆశ్రయాన్ని కోరుతున్నాము. ఆకాశానికి స్థంభం, ఆధారం విస్తరించబడి ఉంది; నిండిన బిందువు ఎక్కడికక్కడికీ కదులుతుంది. మహాకవి విశాల భూమి, ఆకాశాన్ని జోడించి, వాటిని సమతుల్యంలో ఉంచాడు. మహా ప్రవాహం, నైపుణ్యంతో తయారైనది, సోముని తేనె; గోవుల మేత, ఆదితి సత్యం కోరబడుతున్నది. అతడు వర్షాన్ని పరిపాలిస్తాడు, ప్రకాశవంతుడైన వానుడు, వృషభుల నాయకుడు, మార్గదర్శి, వజ్రధారి. ఇలా సోముని మహిమలు, యజ్ఞంలో, లోకాలలో, మనస్సులో, ఆకాశపు మార్గాల్లో ప్రతిధ్వనిస్తూ, దేవతలకు ప్రీతిపాత్రుడవుతాడు. అతని అనుగ్రహంతో, మనం ధర్మాన్ని, సంపదను, రక్షణను పొందుతాము.