ఇంద్రుడు భూమిని నిలబెట్టి, విస్తరించాడు. తన వజ్రాయుధంతో నీటిని విడిపించాడు. అతడు నాగుని సంహరించి, కొండను చీల్చి, తన మహత్తర శక్తులతో మేఘాన్ని చిద్రం చేశాడు. శాశ్వతంగా యౌవనంతో ఉన్న అతడు, తన బలాన్ని నమ్ముకొని, దస్యుల కోటలను ధ్వంసం చేశాడు. ఇంద్రుని వజ్రాయుధాన్ని తెలిసినవాడు, ఆర్యుల శక్తి, మహిమలను పెంచాడు. ఇలా యుగయుగాలుగా మానవులు, ఈ దానశీలుని పేరును గొప్పగా ఉంచుతూ, శత్రువులను సంహరించేందుకు సమీపించిన వజ్రధారి కుమారుని ఖ్యాతిని స్థాపించారు. ఇంద్రుని అపారమైన ఐశ్వర్యాన్ని చూడు; అతని శక్తిని నమ్ము. అతడు ఆవులను, గుర్రాలను, మొక్కలను, నీటిని, అరణ్యాలను కనుగొన్నాడు. ఈ మహాశక్తిశాలి, నిజమైన బలంతో ఉన్న వృషభుని కోసం మనము సోమాన్ని పిండుదాం. అతడు దైవ సంపదను దైవద్వేషులకు పంచుతూ, మార్గంలో అప్రమత్తమైన యోధుడిలా వస్తాడు. ఓ ఇంద్రా! నీవు వజ్రాయుధంతో నిద్రిస్తున్న నాగుని మేల్కొల్పినప్పుడు చేసిన వీరకార్యం అందరూ సంతోషించారు—నీ భార్యలు, పక్షులు, దేవతలు—all rejoiced. సుష్ణ, పిప్రు, కుయవ, వృత్రులను నీవు సంహరించి, శంబరుని తొంభై తొమ్మిది కోటలను ధ్వంసం చేసినప్పుడు, మిత్ర, వరుణ, అదితి, సింధు, భూమి, ఆకాశం మనకు హాని చేయకూడదని మనము కోరుతున్నాం. ఇంద్రా! నీ ఆసనం స్థిరంగా ఏర్పడింది; అక్కడ కూర్చో, గర్జించే వృషభువులా. గుర్రాలను విడిపెట్టు, విశ్రాంతి ఇవ్వు; ప్రయాణంలో అలసిన రథాలను సాయంత్రం విశ్రాంతి చేయించు. ఈ మానవులు, ఉత్సాహంగా, వేగంగా వచ్చి ఇంద్రుని ఆశ్రయించారు. దేవతలు దాసుని కోపాన్ని తొలగించి, ఆర్యులకు ఐశ్వర్యాన్ని అందించారు. తన స్వశక్తితో ఇంద్రుడు ప్రకాశాన్ని వెలికితీస్తాడు; నీటిపై నురగను సృష్టిస్తాడు. పాలను పట్టుకుని, కుయవుని వధించిన వధువు లా, పాలను స్రవించే చోట నీవు ఉండుము. అతడు రెండు పై లోకాల నాభిని కలిపాడు; పురాణ యోధులతో కలిసి ముందుకు సాగాడు. వేగంగా పరిగెత్తే వజ్రధారి యోధుల భార్యలు పాత్రల్లో నీటిని మోసుకుంటూ పాలను పంచుతారు. ఇంద్రా! నీ దూరదర్శి మార్గదర్శనం కనిపించినప్పుడు, జ్ఞాని నేరుగా దస్యుల ఇంటికి వెళ్తాడు. ఓ దానశీలుడా! మమ్మల్ని కాపాడుము; దాతగా ఉండి, మాకు నీ దయను మరలిపోకు. సూర్యునిలోనైనా, నీటిలోనైనా, పాపరహిత ఐశ్వర్యం, దీర్ఘాయువు మాకు ప్రసాదించు. నీ బాహువును మాపై ఉపేక్షించకు; నీ శక్తిని నమ్మాము. మనలో విశ్వాసం నింపబడింది అని నేను భావిస్తున్నాను; ఓ మహాశక్తివంతుడా! ఐశ్వర్యం కోసం నీవు ప్రేరణ పొందుము. మేము నీ ఆసనంలో ఆకలిగా ఉండకూడదు; మమ్మల్ని ఆహారం నుండి వంచించకు. మమ్మల్ని హింసించకు, నడిపించకు, మన ప్రియమైన భోజనాన్ని తీసుకోకు. మన గుడ్లను, పాత్రలను పగలగొట్టు వద్దు; మనతో జన్మించినవాడా! సోమాన్ని పిండినప్పుడు, "ఇక్కడ రా, త్రాగు, ఆనందించు" అని పిలుస్తారు. తండ్రిలా మమ్మల్ని ఆలకించు; నీ కడుపు నిండుగా త్రాగుము. చంద్రుడు నీటిలో ఉన్నాడు; గద్ద పక్షి ఆకాశంలో పరుగెడుతుంది. దేవతలూ! మీ బంగారు చక్రాల రేఖలు కనపడవు; మెరుపులు మీ సంకేతం; ఆ రెండూ లోకాలను నాకు తెలుసు. వెతుకువాడు కోరినదాన్ని పొందుతాడు; యువతి తన భర్తను పొందుతుంది. ఆవు పాలు ఇస్తుంది, సారం ఇస్తుంది; ఆ రెండూ లోకాలను నాకు తెలుసు. దేవతలారా! ఆ సూర్యరహితుడు ఆకాశం నుంచి పడిపోకుండా చూడండి; మేము సోమరసపు సుఖాన్ని కోల్పోకూడదు. ఆ రెండూ లోకాలను నాకు తెలుసు. నేను చివరి యజ్ఞాన్ని గురించి అడుగుతున్నాను; దూత తెలియజేస్తాడు. పురాతన యజ్ఞం ఎక్కడ? దాన్ని ఎవరు నిర్వహిస్తున్నారు? ఆ రెండూ లోకాలను నాకు తెలుసు. మూడు ప్రకాశవంతమైన లోకాలలో ఉన్న దేవతలు—ధర్మం ఎప్పుడు, అధర్మం ఎప్పుడు? పురాతన హవనం ఎక్కడ? ఆ రెండూ లోకాలను నాకు తెలుసు. నిజాన్ని ఎప్పుడు ఆశ్రయిస్తాము? వరుణుని దర్శనం ఎప్పుడు? ఆర్యమన్ మహిమను ఎప్పుడు దాటి పోతాము? ఆ రెండూ లోకాలను నాకు తెలుసు. పూర్వకాలంలో నేను యజ్ఞంలో పలికాను; ధనికులు నాకు అడ్డుకాలేదు. నక్క జింకను తాగదటలాగే, నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. వారు నన్ను చుట్టూ కాలుస్తారు, పోటీ భార్యల వలె. ఎలుక లింగాన్ని కొరికినట్లు, వారు నన్ను కొరిస్తారు; నూరుపాటు శక్తివంతుడా! నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. ఏడు కిరణాలు ఇక్కడ ఉన్నాయి; అక్కడ నా నాభి విస్తరించింది. త్రిత ఈ సిద్ధిని తెలుసు; అతడు బంధుత్వం కోసం అరుస్తాడు. నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. ఐదు ఎద్దులు మహా ఆకాశ మధ్యలో నిలబడ్డాయి; అక్కడ దేవతల్లో చెప్పుకోవాల్సింది ఉంది; వారు కలిసి స్థిరపడ్డారు. నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. అందమైన రెక్కలవారు ఆకాశ మధ్యలో కూర్చున్నారు; వారు మార్గాలను అడ్డుకుంటారు, నక్క వడవాటర్లను దాటి పోయినట్లు. నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. ఆ కొత్త, మేలైన స్తోత్రాన్ని దేవతలు బాగా పలికారు. నదులు సత్యాన్ని మోస్తున్నాయి; సూర్యుడు నిజాన్ని విస్తరించాడు. నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. అగ్ని! నీ స్తోత్రం దేవతల్లో అంగీకరించబడాలి. నీవు మానవునిలా మమ్మల్ని నడిపించు; దేవతలను బాగా తెలిసినవాడివి. నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. అతడు పురోహితునిగా స్థాపించబడ్డాడు; మానవునిలా ముందుకు నడిపిస్తాడు; అగ్ని ఆనందంగా హవనాన్ని స్వీకరిస్తాడు; జ్ఞానవంతుడు, దేవతలలో దేవుడు. నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. పురోహితుడు కర్మచేస్తాడు; వరుణుడు మార్గాన్ని తెలిసినవాడు; అతడిని మేము కోరుతున్నాము. హృదయంతో ఆలోచనను విప్పుతాడు; కొత్త సత్యం జన్మించాలి. నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. ఆ మార్గం, సూర్యుడు ఆకాశంలో సృష్టించినది, చెప్పబడాలి. దేవతలు దాన్ని దాటి పోరు; మానవులు దాన్ని చూడరు. నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. త్రిత బావిలో ఉంచబడి, దేవతలను పిలిచాడు; బృహస్పతి వినిపించి, కఠినాన్ని సులభంగా, విశాలంగా చేశాడు. నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. ఎర్రని నక్క ఒకసారి నన్ను చూచింది, మార్గంలో ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు. అతడు లోతైన స్థలంలోనుంచి పైకి లేచాడు, వడవాటం మీద వుంటున్న వడివాడిలా. నా సొంతం ఈ రెండు లోకాలు. ఈ అంకుషంతో, ఇంద్రుని బలంతో, మేము సభలో ముందుకు సాగుతాము, అందరూ వీరులు. మిత్ర, వరుణ, అదితి, సింధు, భూమి, ఆకాశం మాకు హాని చేయకూడదు. ఇప్పుడు మేము సహాయానికి ఇంద్ర, మిత్ర, వరుణ, అగ్ని, మరుతులు, అదితి, వసువులను పిలుస్తాము. ఓ వసువులారా, ఓ దాతలారా! కష్టం నుంచి రథంలా, ప్రతి కష్టాన్నీ తొలగించండి. ఆదిత్యులు విశ్వరక్షణ కోసం రాక, శత్రు సంహారంలో దేవతలు మాకు అనుగ్రహించాలి. మా పితృదేవతలు, సత్యంలో పెరిగిన దేవకన్యలు మమ్మల్ని కాపాడాలి. మేము నరశంసుని, బహుమతులందించేవాడిని, బలమిచ్చేవాడిని, వీరులను కాపాడేవాడిని, పుషణుని ఆశీర్వాదాలతో కోరుతున్నాము. ఓ బృహస్పతీ! మా మార్గాన్ని సులభం చేయు; మాకు ఆనందాన్ని ప్రసాదించు. మనువు కోరినదాన్ని మేము కోరుతున్నాము. ఓ వసువులారా, ఓ దాతలారా! కష్టం నుంచి రథంలా, ప్రతి కష్టాన్నీ తొలగించండి.