ఒక స్త్రీ తన సహధర్మిణితో ఇలా చెప్పింది: “నేను ఓర్పుతో ఉన్నాను, నీవూ అదే విధంగా ఓర్పుగా ఉన్నావు. మనిద్దరం బలవంతులమై, నా ప్రత్యర్థి భార్యను కలిసి ఎదుర్కొందాం.” ఆమె మరోసారి ధైర్యంగా చెప్పింది: “నిన్ను నేను ప్రత్యర్థి కన్నా ఎత్తుగా నిలిపాను, నిన్ను ఆమెపై బలంగా నిలిపాను. నీ మనస్సు నన్ను వెంబడించకూడదు, దూడను వెంబడించే ఆవు లాగా, గట్టి మార్గంలో ప్రవహించే నీరు లాగా కాకూడదు.” ఇంతలో, ఒక వన్యమృగాన్ని గురించి వర్ణించబడింది: “ఇది ఎంత ఉన్మాదంగా ఉందో! అది నశించిపోతున్నట్టు కనిపిస్తుంది. అది ఊరిని గురించి అడగదు, నిన్ను వెతకదు, భయంతో తడబడుతున్నట్టు ఉంటుంది. మిడత తన స్వరంతో ఎద్దును పిలిచినప్పుడు, ఎద్దు పరిగెత్తేలా చేస్తుంది; ఆ వన్యమృగం మహత్తును పొందుతుంది. అది కొన్ని సార్లు ఆవుల్లా మేత తింటుంది, కొన్ని సార్లు గృహంలా కనిపిస్తుంది; కొన్ని సార్లు సాయంత్రం బండి లాగా కదులుతుంది. ఆ మృగాన్ని ఎద్దు తన స్వరంతో పిలుస్తాడు, దండతో తాకుతాడు; సాయంత్రం అడవిలో నివసిస్తూ, ‘నేను శబ్దం చేశాను’ అని భావిస్తాడు. ఆ వన్యమృగం ఇతరులు దగ్గరికి రాకపోతే హాని చేయదు; తీపి ఫలాన్ని తిని, తనకు ఇష్టం వచ్చినట్టు విశ్రాంతి తీసుకుంటుంది. సుగంధ ద్రవ్యాలతో పరిమళంగా, తీపి వాసనతో, సమృద్ధిగా ఆహారంతో, సాగు చేయని భూమిలా—అలాంటి వన్యమృగాన్ని, జంతువుల తల్లిని నేను ప్రశంసించాను.” ఇప్పుడు, ఓ మహానుభావుడైన ఇంద్రుని వైభవాన్ని స్మరించుకుంటూ: “నీ గొప్పతనాన్ని నమ్మి, నిన్ను శ్రేష్ఠుడిగా భావిస్తున్నాను. నీవు వృత్రుని సంహరించినప్పుడు, నీ బలానికి ఆకాశం, భూమి, పర్వతాలు—all trembling. నీ మహత్తుతో, నీ మేధస్సుతో, నీవు కపట వృత్రుని సంహరించావు. పశువుల కోసం పోటీల్లో మానవులు నిన్నే ఎంచుకుంటారు, ప్రతి యజ్ఞంలో, ప్రతి హవనంలో నిన్నే పిలుస్తారు. ఓ మఘవన్, దాతల మధ్య నీవు సదా ఉండు. వారు నీకు యజ్ఞాలు సమర్పిస్తారు, పిల్లల మధ్య నీకు స్తుతులు చేయబడతాయి, విజయం, వేగవంతమైన గుర్రాలు, సంపద కోరుకుంటారు. నీ అనుగ్రహాన్ని గ్రహించినవారే నిజంగా ధనాన్ని ఆస్వాదిస్తారు. నీ శక్తితో, యజ్ఞదాతలు త్వరగా విజయం, సంపదను పొందుతారు. ఓ మఘవన్, నీవు మిత్రుడు, వరుణుడు, జ్ఞానవంతుడైన తండ్రిలా, ధనాన్ని ప్రసాదించు.” “సోమాన్ని పిండించి, ఓ ఇంద్రా, నిన్ను స్తుతిస్తాము. బలాన్ని, విజయాన్ని ప్రసాదించు. నీ దయతో మన సంతానంతో కలిసి అభివృద్ధి చెందే అదృష్టాన్ని ఇవ్వు. నీవు వీరుడివి, దేవతల శత్రువులను సూర్యునితో కలిసి జయించావు. నీ వద్ద నీటి లోపల దాగిన రహస్యాన్ని—సోమాన్ని—నీవే రహస్యంగా దాచుకున్నావు. జ్ఞానవంతుడు, ఋషుల ఆశీర్వాదాన్ని ప్రసాదించేవాడు, నీవు స్తుతులను గౌరవిస్తావు. సోమంతో పోటీ పడేవారిలో మనం ఉండాలని కోరుకుంటున్నాము. ఈ స్తోత్రాలను నీకోసమే పాడుతున్నాము, మనుషులకు బలాన్ని ప్రసాదించు. నీను కోరే వారికి సహాయపడు, నిన్ను పూజించేవారిని కాపాడు. విను, ఓ ఇంద్రా, వీరుడా! వేణుడు పాడిన గీతాలతో నిన్ను స్తుతిస్తున్నారు. ఘృతంతో నిండిన ఆసనానికి రా, అక్కడ గాయకులు అలయపు తరంగాల వలె తమ స్వరాలను పోస్తున్నారు.” ఇప్పుడు, సవితృదేవుని మహిమ: “సవితా తన మాయలతో భూమిని స్థిరపరిచాడు, ఆకాశాన్ని స్థిరంగా నిలిపాడు. మధ్యలోని విశ్వాన్ని గుఱ్ఱంలా పాలించాడు, సముద్రాన్ని స్థిరంగా కట్టాడు. సముద్రం ఎక్కడ తెరవబడిందో, అక్కడ సవితా దాని మార్గాన్ని తెలుసు. అక్కడినుంచి విశాలత పైకి లేచింది, అక్కడినుంచి ఆకాశం, భూమి స్థిరంగా వ్యాపించాయి. ఆయన మరొక అమరత్వపు, వృద్ధి చెందని, విశిష్టమైన దానిని చూశాడు. సవితృదేవుని గరుత్మంత్ అనే మహా ఈగల్ ముందుగా జన్మించాడు, అతడే ధర్మాన్ని అనుసరిస్తాడు. ఆకాశాన్ని మోయే సవితా, ఆవులు పుంజానికి, గుర్రాలు యోకానికి, గొర్రె దూడకు చేరినట్టు, మమ్మల్ని కూడా కలిపించు. బంగారు స్తంభాలతో ఉన్న సవితా! అంగిరసులు బలాన్ని కోరుతూ నిన్ను పిలిచారు, నేనూ నీను స్తుతిస్తూ, సహాయం కోరుతూ, సోమాన్ని కాపాడుతున్నట్టు నిన్ను కాపాడుతాను.” ఇప్పుడు, అగ్నిదేవుని వైభవం: “నీవు, దేవతలకు హవనాలను మోసే అగ్నీ, ప్రज్వలించబడినపుడు ప్రకాశిస్తావు. ఆదిత్యులు, రుద్రులు, వసువులు సమేతంగా మాకు రా, కరుణ కోసం రా. ఈ యజ్ఞాన్ని, ఈ వాక్కును అంగీకరించు, సమీపించు. మనుషులు నిన్ను ప్రज్వలించి కరుణ కోరుతారు, మేము కూడా కరుణ కోరుతాము. జాతవేదా, సమస్త సంపదను కలిగి ఉన్నవాడా, మేధతో నిన్ను స్తుతిస్తున్నాను. నీవు హవనాలను ఇష్టపడే దేవతలను మాకు తీసుకురా. అగ్ని దేవుడు దేవతలకు పూజారి అయ్యాడు; మానవులు, ఋషులు అగ్నిని ప్రదీప్తి చేశారు. అగ్ని, మహాసంపదను ప్రసాదించేవాడా, మేము కరుణ కోసం నిన్ను పిలుస్తున్నాము. అగ్ని, అత్రి, భారద్వాజ, గవిష్ఠిర, కాన్వ, త్రసదస్యును యుద్ధంలో కాపాడాడు. వశిష్ఠుడు, పూజారి, అగ్ని కోసం కరుణ కోరుతాడు.” ఇప్పుడు, విశ్వాసం గురించి: “ఆస్తిక్యంతో అగ్ని ప్రదీప్తించబడతాడు, ఆస్తిక్యంతో హవనం జరుగుతుంది. మాటలతో భగుడి తలపై విశ్వాసాన్ని ప్రకటిస్తాము. ఓ విశ్వాసా! విశ్వాసంతో ఇచ్చినది ప్రీతికరమైనది, విశ్వాసంతో కోరినది ప్రీతికరమైనది. అనుభవించే వారిలో, యజ్ఞం చేసే వారిలో, ఇదే నా కోసం చెప్పబడాలి. దేవతలు, మహాబలశాలులైన అసురుల మధ్య విశ్వాసాన్ని స్థాపించారు. అనుభవించే వారిలో, యజ్ఞం చేసే వారిలో, ఇదే మా కోసం చెప్పబడాలి. వాయుద్వారా రక్షించబడిన దేవతలు, యజ్ఞదాతలు విశ్వాసాన్ని పూజిస్తారు. హృదయస్పూర్తితో, విశ్వాసంతో ధనం లభిస్తుంది. మేము ఉదయం విశ్వాసాన్ని పిలుస్తాము, మధ్యాహ్నం పిలుస్తాము. సూర్యాస్తమయ సమయంలో, ఓ విశ్వాసా, మమ్మల్ని విశ్వాసానికి తీసుకెళ్ళు.” ఇప్పుడు, ఇంద్రుని శౌర్యం: “ఆ మహత్తరుడు, శత్రువులను సంహరించేవాడు, అద్భుతమైన వాడు. అతని మిత్రుడు ఎప్పుడూ హతమవడు, ఎప్పుడూ ఓడిపోవడు. ప్రజల అధిపతి, శ్రేయస్సును ప్రసాదించేవాడు, వృత్రుని సంహరించేవాడు, శత్రువులను జయించేవాడు, మహాబలశాలి ఇంద్రుడు మాకు రాగా, సోమాన్ని సేవించేవాడు, భయాన్ని తొలగించేవాడు కావాలి. దుష్టుడిని పారద్రోలూ, శత్రువును చిదిమేయి, వృత్రుని దవడలను విరిచేయి; మమ్మల్ని హింసించే శత్రువు కోపాన్ని పారద్రోలూ, ఓ వృత్రహా! మాకు శత్రువును పారద్రోలూ, దాడి చేసే వాడిని కింద పడేయి; మమ్మల్ని ఎవరైనా దాడి చేస్తే, అతడిని చీకటి లోకానికి పంపు. ద్వేషించే వారి మనస్సును, హాని చేయాలనుకునే వారి సంకల్పాన్ని దూరం చేయి; కోపం నుంచి మాకు ఆశ్రయం, రక్షణ ఇవ్వు, దెబ్బను దూరం చేయు.” ఇంద్రుని వైభవాన్ని కోరుతూ: “ఆసక్తిగా ఉన్న స్త్రీలు జన్మించిన ఇంద్రుని దగ్గరకు చేరుతారు, అతడిని కోరుతూ, వీరత్వాన్ని కోరుతూ వెతుకుతారు. నీవు, ఇంద్రా, జన్మించగానే శక్తిని సంపాదించావు; నీవు నిజంగా మహాశక్తివంతుడివి.” ఈ విధంగా, స్త్రీల మనోభావాలు, వన్యమృగాల జీవితం, ఇంద్రుని శౌర్యం, సవితృదేవుని సృష్టి, అగ్నిదేవుని కరుణ, విశ్వాసం యొక్క గొప్పతనం—ఇవి అన్నీ పరస్పరంగా మిళితమై, సృష్టిలోని మహిమను, దేవతల దయను, మానవుల ప్రార్థనలను ఒక గొప్ప కథగా మన ముందుంచాయి.