వేణుడు సముద్రపు అలలా పైకి లేచి, ఆకాశంలో ప్రకాశమంతుడి వెనుక భాగాన ఎగసి చేరాడు. సత్యశిఖరాన్ని అధిరోహించిన అతని మూలాన్ని అన్వేషిస్తూ, వంశాలు ఒకే మూలాన్ని కోరుకుంటూ వచ్చాయి. చాలా పాత తల్లులు, ఉత్సాహంగా, దూడకు దగ్గరగా నిల్చొని, అతన్ని పోషించాయి. అవి సత్యశిఖరాన్ని చేరి, అమృతధారలు, తేనె ప్రవాహాలు కోరుకుంటూ ప్రయాణించాయి. రుషులు ఆయన స్వరూపాన్ని తెలిసి, హాని చేయలేదు. వారు ఎద్దు గాంభీర్యమైన గర్జనను, జింక అరుపును విన్నారు. సత్యమార్గాన నదీ తీరాన నిలిచారు. అప్పుడు గంధర్వుడు అమరనామాలను కనుగొన్నాడు. అప్సరసు తన ప్రియుడిని చేరుకుంది; కన్యక అతన్ని పరమాకాశంలో మోసుకెళ్లింది. ప్రియుడు ప్రియమైన నివాసాల్లో విహరిస్తూ, వేణుడు బంగారు రెక్కపై స్థిరమయ్యాడు. బంగారు రెక్కలతో ఈగిల్ ఆకాశంలో ఎగిరేప్పుడు, వేణుని కోరినవారు తమ హృదయాలతో నిన్ను దర్శించారు. ఆ పక్షి, వరుణదూత, వేగవంతుడు, యమలోకంలో కనిపించాడు. గంధర్వుడు ఆకాశంలో నిటారుగా నిలబడి, ఈయన యొక్క ప్రకాశవంతమైన ఆయుధాలను మోసుకున్నాడు. అందరికీ కనిపించే సుగంధ వస్త్రాన్ని ధరించి, ప్రియమైన బంగారు నామాలను సృష్టించాడు. ఒక చినుకు సముద్రాన్ని చేరే ప్రయత్నంలో, గద్ద చూపుతో పరిశీలిస్తూ, ప్రకాశవంతుడు స్వచ్ఛమైన తేజంతో మెరిసాడు. అతను మూడవ లోకంలో ప్రియమైనవాటిని కలిగించాడు. ఈ సమయంలో, అగ్ని దేవా, మా యజ్ఞానికి రమ్ము—ఐదు రూపాలు, మూడు తంతువులు, ఏడు నూల్లు కలిగినదిగా. నీవు హవిస్సులను మోసుకెళ్లేవాడవు; సూర్యుడిలా, దీర్ఘమైన చీకటిని పారద్రోలుము. దేవతలా, నేను అధర్ములను విడిచిపెట్టి, రహస్యంగా గ్రహించి, అమృతత్వాన్ని పొందాను. శుభములేని వాటిని వదిలిపెట్టి, అనుకూలమై కనిపించినా, నా స్నేహాన్ని విడిచి, అరణిమూలాన్ని చేరలేదు. ఇతరుల అతిథిని చూసి, పక్షిలా వేగంగా, నేను అనేక సత్యనివాసాలను కొలిచాను. తండ్రి మహాశక్తికి తెలియజేస్తూ, యోగ్యమైన భాగాన్ని కోరుకుంటూ వచ్చాను. పలువురు సంవత్సరాలు లోపల వ్యవహరించి, ఇంద్రుని ఎంచుకొని తండ్రిని విడిచాను. అగ్ని, సోమ, వరుణులు చలించిపోయారు. రాజాసనం చుట్టూ వారు చేరారు. ఈ మహాశక్తులు తమ స్వబలంతో ప్రత్యక్షమయ్యారు; వరుణా, నీవు నన్ను కోరుతున్నావు. రాజా, సత్యాన్ని అసత్యం నుండి వేరు చేసి, నా రాజ్యాధికారానికి రమ్ము. ఇదే వెలుగు, ఇదే సంపద, ఇదే భూమి-ఆకాశాల మధ్య విస్తారమైన ప్రకాశం. వృత్రుడిని జయించుదాం, సోమా, వెలువడుము; పూజార్హుడిని అర్చిద్దాం. కవి తన కవిత్వంతో ఆకాశంలో రూపాన్ని నిర్మించాడు. వరుణుడు నిరోధించబడక జలాలను పంపించాడు. ప్రజలు సురక్షిత నివాసాన్ని నిర్మించుకున్నట్టు, పవిత్ర నదులు ఆయన రంగును మోసుకెళ్లాయి. వారు ఆయన పరమశక్తిని అంటుకున్నారు; స్వభావానుసారం ఇక్కడ నివసిస్తూ, ఆనందిస్తూ ఉన్నారు. ప్రజలు రాజును ఎన్నుకున్నట్టు, వారు వృత్రుని నుండి వేరుగా నిలిచారు. వారు ఆయనను ‘హంస’ అని పిలుస్తారు; భయంకరులతో కలసి, దివ్య జలాలు, ఆకాశాలలో సంచరిస్తూ. జ్ఞానులు, అనుష్టుప్ ఛందస్సుతో ఇంద్రుని తెలుసుకున్నారు, ఆయనను కోరుతూ. నేను రుద్రులతో, వసువులతో కలిసి సంచరిస్తాను; ఆదిత్యులతో, సమస్త దేవతలతో కలిసి సంచరిస్తాను. మిత్రుడు, వరుణుడు, ఇంద్రుడు, అగ్ని, అశ్వినులు—వారినీ మోస్తాను. పోషకమైన సోమను మోస్తాను; త్వష్టృ, పూషణ్, భగను మోస్తాను. శ్రద్ధగా హవిస్సులు సమర్పించేవారికి, భక్తునికి ధనాన్ని ప్రసాదిస్తాను. నేనే అధిపతి, ధనాన్ని సమీకరించేవాడిని, జ్ఞానిని, యజ్ఞార్హులలో ముందువారిని. దేవతలు నన్ను అనేక చోట్ల విస్తరించి, అనేక రూపాల్లో ప్రవేశింపజేసారు. నా ద్వారా చూడువాడు, ఊపిరి పీల్చేవాడు, మాట్లాడినదాన్ని వినేవాడు అన్నీ ఆహారం తింటాడు. అవివేకులు నా సమీపంలోనే ఉన్నారు. వినండి, నేను విశ్వసనీయమైనదాన్ని చెబుతున్నాను. నేనే దేవతలకు, మానవులకు ఇష్టమైనదాన్ని ప్రకటిస్తాను. నేను కోరినవారిని శక్తివంతులుగా చేస్తాను; యాజకుడిగా, ఋషిగా, జ్ఞానిగా చేస్తాను. రుద్రుని కోసం విల్లు ఎక్కిస్తాను; శత్రువులను కొట్టే బాణాన్ని సిద్ధం చేస్తాను. ప్రజలను యుద్ధానికి ప్రేరేపిస్తాను; భూమి, ఆకాశంలో ప్రవేశించాను. ఈ లోక శిఖరంపై తండ్రిని సృష్టించాను; నా మూలం జలాలలో, సముద్రంలో ఉంది. అక్కడినుంచి సమస్త ప్రాణుల్లో వ్యాపించి, ఆ పరమాకాశాన్ని నా మహిమతో తాకాను. గాలిలా, నేను సమస్త ప్రాణులను ఊదిపించాను; భూమికంటే, ఆకాశానికంటే, లోకాలకంటే నేను విశాలమైనదాన్ని. దేవతలు, ఆర్యమన్, మిత్రుడు, వరుణుడు ఏకచిత్తంగా ఉన్నపుడు, మానవుడిని శత్రువుల నుండి రక్షిస్తూ, అతనికి హాని జరగనివ్వరు. ఇదే మేము ఎంచుకుంటున్నాము, వరుణా, మిత్ర, ఆర్యమన్—హానిలేకుండా మమ్మల్ని రక్షిస్తూ, శత్రువుల నుండి దాటి తీసుకెళ్లండి. వరుణుడు, మిత్రుడు, ఆర్యమన్ మమ్మల్ని సురక్షితంగా నడిపించుగాక; వారు మమ్మల్ని దారి చూపి, శత్రువుల నుండి దాటి తీసుకెళ్లుగాక. వరుణా, మిత్రా, ఆర్యమన్, మీరు సమస్త లోకాన్ని రక్షించండి; మీ ఆశ్రయంలో మేము ప్రియులమై, శత్రువుల నుండి సురక్షితంగా ఉండగలుగుదాము. ఆదిత్యులు—వరుణుడు, మిత్రుడు, ఆర్యమన్—అన్ని అడ్డంకులను అధిగమిస్తారు; శ్రేయస్సు కోసం రుద్రుడు, మరుత్, ఇంద్రుడు, అగ్ని దేవతలను పిలుస్తాను. వరుణుడు, మిత్రుడు, ఆర్యమన్, నాయకులు మమ్మల్ని నడిపించండి; ఈ మానవ రాజులు మమ్మల్ని అన్నీ అపాయాల నుండి, శత్రువుల నుండి దాటి తీసుకెళ్లండి. వరుణుడు, మిత్రుడు, ఆర్యమన్, ఆదిత్యులు మాకు విశాలమైన రక్షణను ప్రసాదించండి; మేము శత్రువులను దాటి వెళ్లే ప్రయత్నంలో మమ్మల్ని కాపాడండి. మీరు ఒకప్పుడు గోను బంధనంలో నుంచి విడిపించినట్టు, ఇప్పుడు మమ్మల్ని కష్టాలనుండి విడిపించండి; అగ్ని, జీవన నదిని దాటి పోవడంలో పడవవాడిలా, దురదృష్టాన్ని పారద్రోలండి. రాత్రి, వెలుగుతో, నక్షత్రాల అలంకారంతో ప్రత్యక్షమైంది. తన మహిమ అంతటిని స్వాధీనపర్చుకుంది. అమరమైన దేవత, విశాలమైనది, పల్లకీ, పర్వత ప్రాంతాలకు దిగి, తన వెలుగుతో చీకటిని పారద్రోలింది. దేవత ముందుకు వచ్చి, తన సోదరి ఉషస్సును పంపించేసింది; ఇప్పుడు చీకటి తీరిపోయింది, నవ్వడం లేదు. ఈ రోజు మేము అనుసరిస్తున్న ఆమె మార్గాన్ని, పక్షులు చెట్టులో నివసించినట్టు, మాకు ఆశ్రయం కలిగించుగాక. పల్లెలు, నడకవారు, రెక్కలవారు, ఆకలితో ఉన్న గద్దలు—అందరూ నిద్రపోయారు. వృకుడు, అడవి మృగాన్ని, దొంగను దారి నుంచి పారద్రోలి, మాకు బలమైన రక్షకురాలివి కావాలి. చీకటి నన్ను చేరుకుంది, నల్లగా, స్పష్టంగా నిలిచింది; ఓ రాత్రీ, అప్పు లాంటిది, దాన్ని పారద్రోలి వేయు. గోమందను గోవశాలలోకి తీసుకెళ్లినట్టు, నేను నీ వద్దకు వచ్చాను; ఆకాశపు కుమార్తె అయిన రాత్రీ, ఓ జయించబడని స్తోత్రాన్ని ఎంచుకో.