సరమా, పర్వతపు అడుగున ఉన్న ధనాన్ని, పశువులు, గుర్రాలు, సంపదతో నిండిన ఆ నిధిని పణులు జాగ్రత్తగా కాపాడుతున్నారు. వారి అడుగుల ముద్రలను అనుసరిస్తూ, సరమా ఆ స్థలానికి చేరుకుంది. సోమపానంతో పోషితమైన ఋషులు—అయస్యులు, అంగిరసులు, నవగ్వులు—అక్కడికి వచ్చి, ఆ విస్తారమైన పశుసంపదను విభజించారు. పణులకు, వారు ఇలా అన్నారు. అప్పుడు, సరమా దేవతా శక్తితో నడిపించబడి అక్కడికి వచ్చింది. పణులు ఆమెను అక్కగా చేసుకోవాలని కోరారు: "నీవు వెనక్కు వెళ్లవద్దు, అదృష్టవంతురాలా, మనం పశువులను విభజించకుండాలి." సరమా, "నాకు అన్నదమ్ములు, అక్కాచెల్లెలు ఎవ్వరూ తెలియదు; ఇంద్రుడు, అంగిరసులు మాత్రం తెలుసు. పణులు పశువులను దాచినప్పుడు, ఇంద్రుడు ఉత్తమ మార్గాన్ని కనుగొన్నాడు," అని సమాధానమిచ్చింది. పణులు దూరంగా దాగుకుని, తాము గొప్పవాళ్లమని భావించారు. పశువులు, సత్యాన్ని కొలిచి, బయటకు వచ్చాయి. బృహస్పతి, సోమ, శిల, ప్రేరిత ఋషులు దాచిన వారిని కనుగొన్నారు. ఆదిలో పాపం చేసిన వారు—సలిల, మాతరిష్వన్, బావి తవ్వేవాడు—మొదట మాట్లాడారు. నీరు మోయేవారు, దహనశక్తి, శక్తివంతులు, ఆనందాన్ని తెచ్చేవారు—దివ్యమైన నీళ్ళు, సత్యంతో పుట్టినవారు. సోముడు మొదట బ్రాహ్మణుని భార్యను తిరిగి ఇచ్చాడు, ఆమె అపహరించబడినప్పటికీ. వరుణుడు, మిత్రుడు తరువాత వచ్చారు; అగ్ని, పురోహితుడు, ఆమెను చేతిపట్టి నడిపించాడు. బ్రాహ్మణుని భార్యకు, కేవలం చేతి పుణ్యంతో వాగ్దానం చేయాలి, అని వారు ప్రకటించారు. ఆమెను దూతకు ఇవ్వరాదు; క్షత్రియ రాజ్యం ఈ విధంగా రక్షించబడుతుంది. పూర్వపు దేవతలు, ఏడుగురు ఋషులు, ఆమె గురించి మాట్లాడారు. బ్రాహ్మణుని భార్య, సమీపానికి తీసుకొచ్చినప్పుడు, భయంకరంగా మారుతుంది; ఆమె పరమలోకంలో కఠిన స్థానం కలిగి ఉంటుంది. వేద విద్యార్థి, శత్రుత్వాన్ని దూరంగా ఉంచుకుంటూ, దేవతలలో భాగమవుతాడు. అతని ద్వారా, బృహస్పతి, సోముడు అపహరించిన భార్యను కనుగొన్నాడు, దేవతలు యజ్ఞపాత్రాన్ని కనుగొన్నట్టు. దేవతలు ఆమెను తిరిగి ఇచ్చారు, మనుషులు కూడా చేశారు. సత్యాన్ని నిలబెట్టిన రాజులు, బ్రాహ్మణుని భార్యను తిరిగి ఇచ్చారు. పురోహితుని భార్యను తిరిగి ఇచ్చి, ఆమెను దేవతలతో నిర్దోషిగా చేసి, వారు భూమి సమృద్ధిని పొందారు, మహా స్తోత్రాన్ని పాడుతూ. ఇప్పుడు, జాతవేదసా, నీవు మనిషి ఇంట్లో ప్రज్వలించబడి, దేవతలకు యజ్ఞం చేస్తున్నావు. మిత్రుడు, వరుణుడు వస్తారని, నీవు దూత, ఋషి, జ్ఞాని కావు. తనూనపాత్, సత్య మార్గంలో నడిచేవాడు, తేనెలో అభిషిక్తుడై, మధురవాక్కుతో, మా ఆలోచనలను అర్థం చేసుకుని, మా యజ్ఞాన్ని స్వీకరించు; దేవతలలో మా యజ్ఞాన్ని విజయవంతం చేయు. అగ్ని, వసువులతో కలిసి, పూజార్హుడై, దేవతల పురోహితుడవు; పిలుపుతో, యజ్ఞానికి అర్హుడవు. పవిత్రమైన దర్భను తూర్పు వైపున, ఇంటి ముందున, దినారంభంలో పరచాలి; విశాలమైన, ఉత్తమ ఆసనం దేవతలకు, అదితికి, సుఖమైన విశ్రాంతి స్థలంగా విస్తరించాలి. కాంతివంతమైన, విశాలమైన ఆసనాలు, భర్తలకు అలంకరించబడిన భార్యలవలె పరచాలి; దివ్య, గొప్ప ద్వారాలు, దేవతలకు సులభంగా అందుబాటులో ఉండాలి. యజ్ఞాన్ని మేల్కొల్పే వారు సమీపించాలి; ఉదయము, రాత్రి, తమ స్థలంలో కలిసి కూర్చోవాలి; దివ్య యువతులు, గొప్ప, ప్రకాశవంతమైన అలంకరణతో, తమ అందాన్ని ప్రదర్శించాలి. దివ్య పురోహితులు, మొదటి, వాక్ప్రవీణులు, యజ్ఞాన్ని కొలిచి, కవులను ప్రేరేపిస్తూ, తూర్పున పాత వెలుగును చూపిస్తారు. భారతి, ఇళా, సరస్వతి—మూడు దేవతలు—మన యజ్ఞానికి, మనుష్యుల మధ్య జాగ్రత్తగా, సత్యదృష్టితో, ఆనందాన్ని తీసుకొచ్చేలా, ఈ దర్భపై కూర్చోవాలి. ఈ లోకాలను, ఆకాశాన్ని, భూమిని అలంకరించిన దేవుడు—ఇవాళ పురోహితుని ఆధ్వర్యంలో, త్వష్టృ దేవునికి యజ్ఞం చేయాలి. దేవతలకు అర్పణలను క్రమంగా పంపించాలి; అరణ్యాధిపతి, అగ్ని, తేనె, నెయ్యితో నైవేద్యం స్వీకరించాలి. అగ్ని, ఒకే సమయంలో పుట్టి, యజ్ఞాన్ని కొలిచి, దేవతలకు నాయకుడయ్యాడు; పురోహితుని ఆదేశంతో, సత్యవాక్కుతో, దేవతలు స్వాహాతో అర్పణను రుచించాలి. బుద్ధిమంతులారా, మీ ఆలోచనలను వెలికితీయండి; మనం నిజమైన కార్యాలతో ఇంద్రుని కదిలించాలి, ఎందుకంటే ఆయన వీరుడు, గాయకుడు, జ్ఞానవంతుడు. సత్య ప్రేరణ, సత్యాసనంలో వెలుగును ప్రసరించింది; బుల్లు, ఇంటి కుమారుడు, పశువులతో వచ్చాడు; ఆయన శక్తితో, గర్జనతో, విశాల ప్రాంతాలను విభజించాడు. ఇంద్రుడు, తన ఖ్యాతితో, దీనిని తెలుసు; ఆయన విజేత, సూర్యునికి మార్గదర్శకుడు; దీనిని స్థిరంగా చేసి, గోపతి, ఆకాశపతి, పురాతనుడు, అజేయుడు అయ్యాడు. అంగిరసులు ఇంద్రుని మహిమను పొగిడారు; ఆయన మహాసముద్రానికి ధర్మాలను స్థాపించాడు; అనేక ప్రాంతాలను విస్తరించి, ధర్మానికి ఆధారాన్ని నిలబెట్టాడు. ఇంద్రుడు ఆకాశ, భూమికి పరిమితిని తెలుసు; అన్ని స్థలాలను తెలుసు, శుష్ణుని సంహరించాడు; సూర్యునితో ఆకాశాన్ని విస్తరించి, తన స్తంభంతో ఆధారాన్ని నిలబెట్టాడు. వజ్రాయుధంతో, వృత్రుని సంహరించి, అసురుని మాయను ఛేదించాడు; ధైర్యంతో, శత్రువులను నాశనం చేశాడు; బాహువల శక్తితో బలవంతుడయ్యాడు. యదులు, ఉదయం, సూర్యునితో ప్రకాశించే ధ్వజాలు, వెలుగులో ఆనందాన్ని పొందాయి; నక్షత్రం కనిపించినప్పుడు, ఆకాశంలా, అది ఎక్కడ నుంచి వచ్చిందో, ఎక్కడికి వెళ్లిందో ఎవరికీ తెలియదు. ఆ నీళ్ళు, ఇంద్రుని ప్రేరణతో, దూరంగా వెళ్లాయి; వాటి మూలం, ఆధారం, మధ్య, అంతం ఎక్కడ? ఎవరికీ తెలియదు. పాముతో పట్టుబడిన నదులు, విడిపించబడ్డాయి; అవి వేగంగా ప్రవహించాయి; విముక్తిని కోరినవారు విడుదలయ్యారు, కానీ నిర్బంధితులు ఆనందాన్ని పొందలేదు. నదులు, గర్జిస్తూ, సింధువుకు పరుగెత్తాయి; మార్గాన్ని తెరిచినవాడు పాత అడ్డంకిని ఛేదించాడు; పాత భూమి సంపదలు విశ్రాంతి పొందాయి, ఇంద్రా, అనేక దయగలవారు మనకు వచ్చారు. ఇంద్రా, ఉదయపు యజ్ఞంలో సోమాన్ని తాగు; నీ తొలి పానము ఉదయాన్నే; శత్రువులను సంహరించడానికి ఆనందించు; మేము నీ వీరత్వాన్ని స్తుతిస్తున్నాము. ఇంద్రా, నీ రథం ఆలోచనకంటే వేగంగా, సోమాన్ని తాగడానికి ఇక్కడకు రా; నీ బాయ్ గుర్రాలు ఉత్సాహంగా పరుగెత్తాలి; వీటితో, బుల్లుగా, నీవు ఆనందిస్తావు. సూర్యుని ప్రకాశంతో, నీ శరీరాన్ని ఉత్తమ రూపాలతో తాకు; మేము, నీ స్నేహితులు, పిలిచినప్పుడు, కూర్చుని ఆనందించు. ఇంద్రా, నీ గొప్పదనం, మద్యం లో, ఈ విశాల ఆకాశభూములు మించలేదు; ఆ ఇంటికి, నీ బాయ్ గుర్రాలతో, ప్రియమైన వారికి, ప్రియమైన ఆహారానికి రా. ఇంద్రా, నీవు ఎప్పుడూ తాగి, శత్రువులను నాశనం చేసి, అపరిమిత వీరత్వాన్ని ప్రదర్శించావు; దానికోసం, సోమాన్ని పిండారు. ఈ పాత్ర నీకోసం నిండింది, ఇంద్రా, సోమాన్ని తాగు, శతశక్తివంతుడా; పిలుపు మధురతతో నిండి ఉంది, దానిని అన్ని దేవతలు ఆస్వాదించాలనుకుంటారు. ఇంద్రా, అనేక జనులు, నీవు బుల్లుగా, బహుమతులతో పిలుస్తున్నారు; మధురమైన యజ్ఞపానాలు నీకే; పిండిన సోమంలో ఆనందించు.