அக்நிர்ஜாகார தம்ரு'சஃ காமயந்தேऽக்நிர்ஜாகார தமு ஸாமாநி யந்தி । அக்நிர்ஜாகார தமயம் ஸோம ஆஹ தவாஹமஸ்மி ஸக்யே ந்யோகாஃ
அக்னி விழிப்புடன் இருக்கிறார்—அவரை பாடல்கள் விரும்பும்; அக்னி விழிப்புடன் இருக்கிறார்—அவரிடம் சாமங்கள் செல்லும்; அக்னி விழிப்புடன் இருக்கிறார்—அவரிடம் சோமன் சொல்வான்: 'நான் உன்னோடு நட்பாக இருக்கிறேன், உன்னுடன் வாழ்கிறேன்'.
விதா திவோ விஷ்யந்நத்ரிமுக்தைராயத்யா உஷஸோ அர்சிநோ குஃ । அபாவ்ரு'த வ்ரஜிநீருத்ஸ்வர்காத்வி துரோ மாநுஷீர்தேவ ஆவஃ
நீ வானத்தை அறிவாய், விடியற்கதிர்களால் பிரகாசிக்கிறாய், உன் ஒளியால் இருளை விரட்டுகிறாய்; உயர்ந்த வானிலிருந்து தடைகளை நீக்கி, மனிதர்களின் தடைகளையும் நீ அகற்றுகிறாய், தெய்வமே.
வி ஸூர்யோ அமதிம் ந ஶ்ரியம் ஸாதோர்வாத்கவாம் மாதா ஜாநதீ காத் । தந்வர்ணஸோ நத்யஃ காதோஅர்ணா ஸ்தூணேவ ஸுமிதா த்ரு'ம்ஹத த்யௌஃ
சூரியன், பசுக்களின் அறிவுள்ள தாயைப் போல, வழியை அறிந்து ஒளியைப் பரப்பி, இருளை அகற்றுகிறார்; பிரகாசமுள்ள நதிகள் பெரும் ஓசையுடன் ஓடுகின்றன; வானம் நன்கு அமைந்த தூணைப் போல உறுதியாக நிற்கிறது.
அஸ்மா உக்தாய பர்வதஸ்ய கர்போ மஹீநாம் ஜநுஷே பூர்வ்யாய । வி பர்வதோ ஜிஹீத ஸாதத த்யௌராவிவாஸந்தோ தஸயந்த பூம
இந்தப் பாடலுக்காக, மலைக்குள் உருவானது, பெருமக்களின் பழமையான பிறப்புக்காக, மலை விரிகிறது, வானம் நிறைவேற்றுகிறது, அவர்கள் அழைக்க, பூமி முழுவதும் ஒலி கேட்கிறது.
ஸூக்தேபிர்வோ வசோபிர்தேவஜுஷ்டைரிந்த்ரா ந்வக்நீ அவஸே ஹுவத்யை । உக்தேபிர்ஹி ஷ்மா கவயஃ ஸுயஜ்ஞா ஆவிவாஸந்தோ மருதோ யஜந்தி
தெய்வங்களுக்கு இனிப்பான பாடல்களாலும் வார்த்தைகளாலும், இந்திரனையும் அக்னியையும் உதவிக்கு அழைப்போம்; பாடல்களால், யாகத்தில் திறமை பெற்ற ஞானிகள், மருத்துகளை அழைத்து வழிபடுகிறார்கள்.
ஏதோ ந்வத்ய ஸுத்யோ பவாம ப்ர துச்சுநா மிநவாமா வரீயஃ । ஆரே த்வேஷாம்ஸி ஸநுதர்ததாமாயாம ப்ராஞ்சோ யஜமாநமச்ச
இன்று நாம் புத்திசாலிகளாக இருப்போம்; எல்லா தீமைகளையும் நீக்கி, பெரிய நிலையை அடைவோம்; வெறுப்பைத் தூரத்துக்கே விரட்டிப் போடுவோம், அதை அழிப்போம், யஜமானரிடம் முன்னே செல்வோம்.
ஏதா தியம் க்ரு'ணவாமா ஸகாயோऽப யா மாதாँ ரு'ணுத வ்ரஜம் கோஃ । யயா மநுர்விஶிஶிப்ரம் ஜிகாய யயா வணிக்வங்குராபா புரீஷம்
நண்பர்களே, நாம் இந்த எண்ணத்தை உருவாக்குவோம்; அதனால் நம்முடைய தாய் பசுவின் களஞ்சியத்தை கண்டாள்; அதனால் மனு பலவகை நிறமுள்ளவனை வென்றார்; அதனால் வணிகர் மறைந்துள்ள செல்வத்தை கண்டார்.
அநூநோதத்ர ஹஸ்தயதோ அத்ரிரார்சந்யேந தஶ மாஸோ நவக்வாஃ । ரு'தம் யதீ ஸரமா கா அவிந்தத்விஶ்வாநி ஸத்யாங்கிராஶ்சகார
இங்கே, பத்து மாதங்கள் முயற்சி செய்து, நவக்வர்கள் தங்கள் கையால் மலையைப் புகழ்ந்தார்கள்; சரமா உண்மையை நாடி பசுக்களை கண்டாள்; அங்கிரஸ்கள் எல்லா உண்மையான செயல்களையும் செய்தார்கள்.
விஶ்வே அஸ்யா வ்யுஷி மாஹிநாயாஃ ஸம் யத்கோபிரங்கிரஸோ நவந்த । உத்ஸ ஆஸாம் பரமே ஸதஸ்த ரு'தஸ்ய பதா ஸரமா விதத்காஃ
அவளது பெரும் ஒளியில் எல்லா தேவர்களும், அங்கிரஸ்கள் பசுக்களுடன் செல்லும் போது, அவற்றின் ஊற்று உயர்ந்த இடத்தில் உள்ளது; சரமா உண்மையின் பாதையில் பசுக்களை கண்டாள்.
ஆ ஸூர்யோ யாது ஸப்தாஶ்வஃ க்ஷேத்ரம் யதஸ்யோர்வியா தீர்கயாதே । ரகுஃ ஶ்யேநஃ பதயதந்தோ அச்சா யுவா கவிர்தீதயத்கோஷு கச்சந்
ஏழு குதிரைகள் இணைக்கப்பட்ட சூரியன், தன் நீண்ட பாதையில் வயலை அளக்கும்போது செல்லட்டும்; வேகமான பருந்து நேராக பறக்கிறது; இளம் ஞானி பசுக்களிடையே செல்லும் போது பிரகாசிக்கிறார்.
ஆ ஸூர்யோ அருஹச்சுக்ரமர்ணோऽயுக்த யத்தரிதோ வீதப்ரு'ஷ்டாஃ । உத்நா ந நாவமநயந்த தீரா ஆஶ்ரு'ண்வதீராபோ அர்வாகதிஷ்டந்
சூரியன் பிரகாசமான நிறத்துடன் உயர்ந்துள்ளார், பச்சை முதுகுள்ள குதிரைகள் இணைக்கப்பட்டபோது; அறிவுள்ளவர்கள், நீருடன் படகைப் போல, அதை மேலே கொண்டுவந்தார்கள்; கேட்கும் நீர்கள் அருகில் வந்துள்ளன.
தியம் வோ அப்ஸு ததிஷே ஸ்வர்ஷாம் யயாதரந்தஶ மாஸோ நவக்வாஃ । அயா தியா ஸ்யாம தேவகோபா அயா தியா துதுர்யாமாத்யம்ஹஃ
உங்களுக்காக, நான் ஒளியுள்ள எண்ணத்தை நீரில் வைத்துள்ளேன்; அதனால் நவக்வர்கள் பத்து மாதங்களை நிறைவேற்றினர்; இந்த எண்ணத்தால் நாம் தெய்வங்களால் பாதுகாக்கப்படுவோம்; இந்த எண்ணத்தால் நாம் துன்பத்தைத் தாண்டுவோம்.
ஹயோ ந வித்வாँ அயுஜி ஸ்வயம் துரி தாம் வஹாமி ப்ரதரணீமவஸ்யுவம் । நாஸ்யா வஶ்மி விமுசம் நாவ்ரு'தம் புநர்வித்வாந்பதஃ புரஏத ரு'ஜு நேஷதி
அறிவுள்ள குதிரைபோல், நான் தானாகவே, சும்மையாகவும் உதவிகரமாகவும் இருப்பவனுக்கு கட்டை அணிவிக்கிறேன்; அதை அவிழ்க்கவோ, மீண்டும் கட்டவோ செய்யவில்லை; ஆனால் வழியை அறிந்த தலைவன் அதை நேராக வழிநடத்துகிறான்.
அக்ந இந்த்ர வருண மித்ர தேவாஃ ஶர்தஃ ப்ர யந்த மாருதோத விஷ்ணோ । உபா நாஸத்யா ருத்ரோ அத க்நாஃ பூஷா பகஃ ஸரஸ்வதீ ஜுஷந்த
அக்னி, இந்திரன், வருணன், மித்ரன், தேவர்கள், அந்த கூட்டம், மருத்தும் விஷ்ணுவும் வரட்டும்; இருவரும் நாசத்யர்கள், ருத்ரன், தேவியர், பூஷன், பகன், சரஸ்வதி—அவர்கள் எல்லாம் மகிழ்ச்சி அடையட்டும்.
இந்த்ராக்நீ மித்ராவருணாதிதிம் ஸ்வஃ ப்ரு'திவீம் த்யாம் மருதஃ பர்வதாँ அபஃ । ஹுவே விஷ்ணும் பூஷணம் ப்ரஹ்மணஸ்பதிம் பகம் நு ஶம்ஸம் ஸவிதாரமூதயே
இந்திரனும் அக்னியும், மித்ரனும் வருணனும், அதிதியும் சூரியனும், பூமியும் வானும், மருத்தும் மலைகளும் நீரும்—நான் விஷ்ணுவையும் பூஷனையும் ப்ரஹஸ்பதியையும் பகனையும் சவிதாவையும் உதவிக்காக அழைக்கிறேன்.
உத நோ விஷ்ணுருத வாதோ அஸ்ரிதோ த்ரவிணோதா உத ஸோமோ மயஸ்கரத் । உத ரு'பவ உத ராயே நோ அஶ்விநோத த்வஷ்டோத விப்வாநு மம்ஸதே
விஷ்ணுவும், தடையில்லாத வாதனும், நமக்கு செல்வம் தரட்டும்; சோமன் மகிழ்ச்சி தரட்டும்; ரிபுக்கள், அசுவின்கள், த்வஷ்டா, விப்வான்—இவர்கள் நமக்கு செல்வம் தர ஆசிர்வதிப்பார்களாக.
உத த்யந்நோ மாருதம் ஶர்த ஆ கமத்திவிக்ஷயம் யஜதம் பர்ஹிராஸதே । ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ ஶர்ம பூஷோத நோ யமத்வரூத்யம் வருணோ மித்ரோ அர்யமா
மாருதர்களின் படை எங்களிடம் வரட்டும்; வானில் வாழும் அருச்சனைக்கு உரியவர் புனிதக் கம்பளத்தில் அமரட்டும். ப்ருஹஸ்பதி, பூஷன், யமன், வருணன், மித்ரன், அரியமன் ஆகியோர் எங்களுக்கு பாதுகாப்பை வழங்கட்டும்.
உத த்யே நஃ பர்வதாஸஃ ஸுஶஸ்தயஃ ஸுதீதயோ நத்யஸ்த்ராமணே புவந் । பகோ விபக்தா ஶவஸாவஸா கமதுருவ்யசா அதிதிஃ ஶ்ரோது மே ஹவம்
நல்ல எண்ணத்துடன் உள்ள மலைகளும், உயிர்களைக் காப்பாற்றும் நதிகளும் எங்களை பாதுகாக்கட்டும். பகன், எல்லாவற்றையும் பகிர்ந்தளிப்பவர், வலிமையுடன் வந்து உதவட்டும்; அகன்ற கருணையுள்ள அதிதி என் வேண்டுகோளை கேட்கட்டும்.
தேவாநாம் பத்நீருஶதீரவந்து நஃ ப்ராவந்து நஸ்துஜயே வாஜஸாதயே । யாஃ பார்திவாஸோ யா அபாமபி வ்ரதே தா நோ தேவீஃ ஸுஹவாஃ ஶர்ம யச்சத
தேவர்களின் ஒளிவீசும் துணைவியர் எங்களுக்கு அருள் புரியட்டும்; வெற்றி மற்றும் வலிமை பெறும் முயற்சியில் அவர்கள் எங்களை ஆசீர்வதிக்கட்டும். பூமியில் வாழ்பவர்களும், நீரின் ஆட்சி வகிப்பவர்களும், அந்த நல்ல உள்ளம் கொண்ட தேவி்கள் எங்களுக்கு பாதுகாப்பை வழங்கட்டும்.
உத க்நா வ்யந்து தேவபத்நீரிந்த்ராண்யக்நாய்யஶ்விநீ ராட் । ஆ ரோதஸீ வருணாநீ ஶ்ரு'ணோது வ்யந்து தேவீர்ய ரு'துர்ஜநீநாம்
தேவர்களின் துணைவியர், இந்திராணி, அக்னாயி, அஸ்வினி, ராட் ஆகியோர் எங்களிடம் வரட்டும். இரு உலகங்களின் வருணானி கேட்கட்டும்; ஒழுங்கை உருவாக்கும் தாயான தேவி்கள் எங்களிடம் வரட்டும்.
ப்ரயுஞ்ஜதீ திவ ஏதி ப்ருவாணா மஹீ மாதா துஹிதுர்போதயந்தீ । ஆவிவாஸந்தீ யுவதிர்மநீஷா பித்ரு'ப்ய ஆ ஸதநே ஜோஹுவாநா
வானில் எழுந்து செல்லும் பெரிய தாய், தன் மகளை விழிப்பிக்கிறாள்; யோசனையுடன் நிரம்பிய இளம் பெண், தந்தையரின் இல்லத்தில் அவர்களை அழைக்கிறாள்.
அஜிராஸஸ்ததப ஈயமாநா ஆதஸ்திவாம்ஸோ அம்ரு'தஸ்ய நாபிம் । அநந்தாஸ உரவோ விஶ்வதஃ ஸீம் பரி த்யாவாப்ரு'திவீ யந்தி பந்தாஃ
வேகமாக நகரும் அவை, அமரத்துவத்தின் நடுவை அடைந்து, எல்லா திசைகளிலும் தங்கள் பாதைகளை விரிக்கின்றன. அந்த முடிவில்லா பாதைகள், வானும் பூமியும் ஒன்றாகச் செல்கின்றன.
உக்ஷா ஸமுத்ரோ அருஷஃ ஸுபர்ணஃ பூர்வஸ்ய யோநிம் பிதுரா விவேஶ । மத்யே திவோ நிஹிதஃ ப்ரு'ஶ்நிரஶ்மா வி சக்ரமே ரஜஸஸ்பாத்யந்தௌ
காளை, பெருங்கடல், சிவப்புப் பறவையுடன், முன்னோர் தந்தையின் கருவில் புகுந்தான். வானத்தின் நடுவில் வைக்கப்பட்ட புள்ளி கல் எல்லா உலகங்களின் எல்லையையும் விரிக்கிறது.
சத்வார ஈம் பிப்ரதி க்ஷேமயந்தோ தஶ கர்பம் சரஸே தாபயந்தே । த்ரிதாதவஃ பரமா அஸ்ய காவோ திவஶ்சரந்தி பரி ஸத்யோ அந்தாந்
நான்கு பேர் பாதுகாப்புக்காக அதை ஏந்துகிறார்கள்; பத்து பேர் கருவை வளர்க்கின்றனர். அவனுடைய உயர்ந்த மும்மடங்கு பசுக்கள் வானத்தின் எல்லையிலும் உடனே சுற்றுகின்றன.
இதம் வபுர்நிவசநம் ஜநாஸஶ்சரந்தி யந்நத்யஸ்தஸ்துராபஃ । த்வே யதீம் பிப்ரு'தோ மாதுரந்யே இஹேஹ ஜாதே யம்யா ஸபந்தூ
இந்த வடிவும், இந்த இல்லமும், மக்கள் நடமாடும் போது, நதிகள், நீர்கள் நின்று விடுகின்றன. இருவர் தாயை ஏந்துகிறார்கள்; மற்றவர்கள் இங்கே பிறந்து, இரட்டையர்களாக உறவினர்களுடன் இருக்கின்றனர்.
வி தந்வதே தியோ அஸ்மா அபாம்ஸி வஸ்த்ரா புத்ராய மாதரோ வயந்தி । உபப்ரக்ஷே வ்ரு'ஷணோ மோதமாநா திவஸ்பதா வத்வோ யந்த்யச்ச
அவர்கள் தங்கள் எண்ணங்களை அவனுக்காக விரிக்கின்றனர்; நீர்கள் தாய்கள் போல தங்கள் மகனுக்காக உடைகளை நெய்யுகின்றனர். மகிழ்ச்சியுடன் வலிமைமிக்கவர்கள் கூடும் இடத்திற்கு செல்கின்றனர்; மணப்பெண்கள் வானின் பாதையில் செல்கின்றனர்.
ததஸ்து மித்ராவருணா ததக்நே ஶம் யோரஸ்மப்யமிதமஸ்து ஶஸ்தம் । அஶீமஹி காதமுத ப்ரதிஷ்டாம் நமோ திவே ப்ரு'ஹதே ஸாதநாய
மித்ரன், வருணன், அக்னி, இது எங்களுக்கு நன்மை தரட்டும். நாம் ஆழமும் உறுதியும் பெறட்டும்; பெரிய வானுக்கு நாங்கள் வணங்குகிறோம், அதன் இருப்பிடத்திற்காக.
கது ப்ரியாய தாம்நே மநாமஹே ஸ்வக்ஷத்ராய ஸ்வயஶஸே மஹே வயம் । ஆமேந்யஸ்ய ரஜஸோ யதப்ர ஆँ அபோ வ்ரு'ணாநா விதநோதி மாயிநீ
அன்பான இல்லத்திற்கும், வலிமைக்கும், தானே புகழ் பெற்ற பெருமைக்கும், நாங்கள் எண்ணங்களை செலுத்துகிறோம். வானத்தின் எல்லையிலிருந்து அதிசயமானவர் நீர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து பரப்புகிறார்.
தா அத்நத வயுநம் வீரவக்ஷணம் ஸமாந்யா வ்ரு'தயா விஶ்வமா ரஜஃ । அபோ அபாசீரபரா அபேஜதே ப்ர பூர்வாபிஸ்திரதே தேவயுர்ஜநஃ
அவர்கள் தங்கள் வலிமையால், எல்லா உலகத்திலும், பொதுவான பாதையை விரித்துள்ளனர். நீர்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்துள்ளன; மற்றவை விலகியுள்ளன; தெய்வீக மக்கள் முன்னோர்களுடன் கடந்து செல்கின்றனர்.
ஆ க்ராவபிரஹந்யேபிரக்துபிர்வரிஷ்டம் வஜ்ரமா ஜிகர்தி மாயிநி । ஶதம் வா யஸ்ய ப்ரசரந்ஸ்வே தமே ஸம்வர்தயந்தோ வி ச வர்தயந்நஹா
கற்கள், பகலும் இரவும் கொண்டு, அதிசயமானவர் வலிமைமிக்க ஆயுதத்தைப் பயன்படுத்துகிறார். நூறு பேர் அவனது இல்லத்தில் நகர்ந்தாலும், அவர்கள் பகலும் இரவும் சுழற்றுகின்றனர்.