ஒரு காலத்தில், ஒரு பக்தன் அஶ்வின்கள் இருவரையும் மனமார அழைத்தான். “ஓ அஶ்வின்கள்! என் தந்தையர் போல எனக்கு அறிவும் அறிவுத்திறனும் வழங்குங்கள். நான் அறியாமை மற்றும் அறிவில்லாத நிலைமையில் மக்களிடையே இருப்பதற்காக உங்களை வேண்டுகிறேன். எனக்கு எதிராக இருப்போரின் சாபத்திலிருந்து என்னை காப்பாற்றுங்கள்,” என்று பிரார்த்தனை செய்தான். அஶ்வின்கள், தங்கள் அருமை ரதத்துடன், ஷுந்த்யுவுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தார்கள்; புருமித்ரனின் மனைவியை அழைத்துச் சென்றார்கள்; வத்ரிமதியின் அழைப்புக்கு செவிசாய்த்தார்கள்; புரந்திக்கு எளிதில் பெற்றெடுத்த ஆண் குழந்தையை அருளினார்கள். வயதாகி சோர்ந்த முனிவருக்கு இளமை மீண்டும் அளித்தார்கள்; கேலாவை இளமையாக மாற்றினார்கள்; வந்தனனை ஆற்றைக் கடக்க導ித்தார்கள்; விஷ்பலாவை திடீரென பந்தயத்துக்கு பொருத்தவராக மாற்றினார்கள். அவர்கள் சக்தியால், குகையில் மறைந்திருந்து nearly extinct ஆன ரேபாவை உயிர்ப்பித்தார்கள்; ரிபுக்களையும், வெப்பமடைந்த மூவரையும் மீண்டும் உயிருடன் எழுப்பி, ஏழு வத்ரிகளுக்காக வாழ்நாளை வழங்கினார்கள். பேடுவுக்கு வெண்குதிரையை, ஒன்பது மடங்கு பலமும், தொண்ணூறு குதிரைகளும் அருளினார்கள்; விரைவான, எதிரிகளை துரத்தும் தோழனை வழங்கினார்கள், பகா மனிதருக்கு விரும்பத்தக்க வரங்களை அளிப்பதைப் போல. அஶ்வின்கள் அருளால் வழிநடத்தப்படுகிற ஒருவரை எந்த அரசனும், எந்த தீமையும், எந்த பயமும் தாக்க இயலாது; அவரும், அவரது மனைவியும் பாதுகாப்புடன் முன்னேறுவார்கள். ரிபுக்கள் உருவாக்கிய, எண்ணத்திற்கும் வேகமான ரதத்துடன் வாருங்கள்; அந்த ரதம் பந்தத்துக்கு செல்லும் போதும், வானத்தின் மகள் பிறக்கிறாள்; விவஸ்வானின் இரு பிரகாசமான நாட்களும் புதுப்பிக்கப்படுகின்றன. அந்த வெற்றிப்பாதையில், நீங்கள் மலைகளை கடக்கிறீர்கள்; படுத்திருப்பவனுக்காக பசுவை பால் குடிக்க வைத்தீர்கள்; ஓநாயின் வாயிலிருந்து பிடிபட்டவரையும் விடுவித்தீர்கள். இந்தப் புகழ்ச்சியை, ப்ருகுக்கள் ரதம் உருவாக்கியது போல, உங்களுக்காக அமைத்தோம்; பெண்ணை இளைஞனுடன் இணைத்தபடி, மகனைத் தாய் ஆதரிப்பதைப் போல, நாங்கள் உங்களை போற்றி அழைக்கிறோம். “யார், மக்களே, உங்களது பிரகாசமான ரதத்தை வரவேற்கிறார்? யார், விடியற்காலையில், வீட்டுக்கு வீடு சென்று, ஆசீர்வாதங்களைத் தரும் உங்களை வரவேற்கிறார்?” என்று பக்தர்கள் வினவுகிறார்கள். “ஓ அஶ்வின்கள்! உங்கள் விடியல் எங்கே? உங்கள் தங்குமிடம் எங்கே? யார், விதவை தன் மைத்துனனை அழைப்பதைப் போல, உங்களை அழைக்கிறார்?” வீட்டுக்கு வீடு, விடியற்காலையில், அசையும் முதியவரைப் போல, நீங்கள் செல்கிறீர்கள்; யாருடைய விருந்தினராக நீங்கள் வருகிறீர்கள்? யாருடைய ஹோமத்தில், அரசர்களைப் போல, பங்கேற்கிறீர்கள்? காட்டுமிருகங்களை அழைப்பதைப் போல, விடியற்காலையில் உங்களை அழைக்கிறோம்; நீங்கள், புரோகிதர்களைப் போல, மக்களால் அழைக்கப்படுகிறீர்கள்; அனைவருக்குமான அருளை எடுத்துச் செல்கிறீர்கள். அஶ்வின்கள், அரசரின் மகள் கோஷா உங்களை அழைத்தாள்; “நாளும் என் அருகில் இருங்கள்; ஆசீர்வாதம், வீரன், தேரோட்டியின் அருளும் எனக்குத் தருங்கள்” என்று வேண்டினாள். நீங்கள், குத்ஸா பாடகரைப் போல, மக்களிடையே உங்களது ரதத்தை ஓட்டுகிறீர்கள்; உங்கள் தேனீப்போன்ற இனிய வரங்களை, பெண்கள் தங்கள் அலங்காரங்களை நாடுவது போல, மக்கள் நாடுகிறார்கள். புஜ்யுவையும், வசாவையும், சிஞ்ஜாரா, உஷனா ஆகியோரை மீட்டீர்கள்; உங்கள் இரு குதிரைகளும் நட்புடன் இணைந்துள்ளன; உங்கள் அருளை நாடுகிறேன். கிருஷா, சயு, விதந்தா, ஒரு விதவையையும் விடுவித்தீர்கள்; கரை ஒலிக்கும் பசுவைத் தன் கூட்டத்திலிருந்து விடுவித்து, ஏழு வாயிலுள்ள கொட்டகையைத் திறந்தீர்கள். ஒரு கன்னி பிறந்தாள்; அவளது ஆடையினால் செடிகள் வளர்ந்தன; அவளது பற்களைத் தொடர்ந்து செடிகள் எழுந்தன; அவளுக்காக நதிகள் ஓடின; அவளுக்காக பகலும் இரவும் மாறின. உயிரோடு இருப்பவருக்காக அழுகிறார்கள்; யாகத்தில் மக்கள் பிரிந்து செல்கிறார்கள்; தங்கள் முன்னோர்களுடன் ஒப்பந்தம் செய்தவர்கள், மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் கணவர்களைத் தழுவுகிறார்கள். “அந்த இளம் உயிர் இளம் பெண்ணின் கருப்பையில் உறைகிறானா என்று நாங்கள் அறியோம்; அஶ்வின்கள், அந்த அருமை, வீரன், விதைதாரனின் இல்லத்தில் நாங்கள் புகுந்து வாழ ஆசைப்படுகிறோம்,” என்று பக்தர்கள் வேண்டுகின்றனர். உங்களுக்கு அருள் வந்தது, ஓ அஶ்வின்கள், குதிரையளிப்பவர்கள்; ஆசைகள் மனங்களில் புகுந்தன; நீங்கள் இருவரும், ஜோடிகளுக்கு அருள் வழங்கும் அருமை உடையவர்கள், பாதுகாவலர்களாக இருங்கள்; நாங்கள் பாதுகாப்பான இடத்தை அடையட்டும். மகிழ்ச்சி தருவோர்களே, புகழுக்காக மக்களுக்கு வலிமைமிக்க மகன்களுடன் செல்வம் தருங்கள்; எளிதில் கடக்கக் கூடிய பாதையை அமைக்குங்கள்; தீமைக்குத் தடையாக இருங்கள். இன்று, எந்த மண்ணிலும், எந்த இடத்திலும், அற்புதமான அஶ்வின்கள் மகிழ்வதெங்கே? யார் உங்களை அழைத்துள்ளார்? யாருடைய இல்லத்திற்கு நீங்கள் சென்றுள்ளீர்கள்? யார் யாகம் செய்கிறார்? யார் ஞானி? விடியற்காலையில், அந்த அழகிய, மூன்று சக்கர ரதத்தை, புகழை விரும்பும் அஶ்வின்களை, நாம் அழைக்கிறோம். ஓ நாசத்யர்கள், விடியற்காலையில் தேனீப்போன்ற ரதத்தை யோக்கி ஏறுங்கள்; அந்த ரதத்துடன், ஆராதனை செய்பவர்களிடையே, பல ஹோமங்கள் நடைபெறும் இடத்திற்குச் செல்கிறீர்கள். புகழுக்கு உரிய புரோகிதர், நல்ல கை உடையவர், தீயை ஏற்றுபவர் அல்லது ஞானி யாராக இருந்தாலும், அவர்களது ஹோமத்திற்கு அஶ்வின்கள் வாருங்கள்; தேனீப்போன்ற பானத்தை அருந்த வாருங்கள். பாடகர், ஒரு வல்லோன் கருவியை கூர்மையாக்குவது போல, சரியான ஸ்துதியை உருவாக்க வேண்டும்; வாக்மையுடன், ஞானிகள், இந்த்ரனுக்காக சொந்தமாக பாடுங்கள்; பசுவை பசுவிடை பண்ணுங்கள்; நண்பனை எழுப்புங்கள்; பழைய இந்திரனை எழுச்சி செய்யுங்கள்; செல்வம் நிறைந்த பாத்திரம் போல, வீரனை எழுப்புங்கள். “ஓ அனுகம்பை உடையவன்! உன்னை அவர்கள் ‘அனுபோகன்’ என்று அழைக்கிறார்களா? நான் கேட்கிறேன், நீ அனுபோகத்துக்கு உரியவன் அல்ல; என் பிரார்த்தனை மூலம், ஓ சக்ரா, எங்களுக்கு செல்வப் பங்கைக் கொடு, இந்திரா, எங்களுக்கு பங்கு தருவாய்,” என்று வேண்டுகிறார்கள். மக்கள், உண்மையான கூடுகைகளில், இந்திரா உன்னை அழைக்கிறார்கள்; யாராவது ஹோமம் செய்பவர், உன்னை தன் தோழராகக் கொண்டு, சொந்தமாக நட்பை நாடுகிறான். ஆர்வமுடன், இந்திரனுக்கு பலமான சோம பானம் அர்ப்பணிப்பவருக்கு, செல்வம் பெருகும்; பகலில், அவர் எதிரிகளை வீழ்த்துவாய்; வ்ருத்திரனை உன் ஆயுதத்தால் அழிப்பாய். நாங்கள் புகழும் இந்திரனில், நம் ஆசையை வைத்து, அந்த அனுகம்பை உடையவன் நமக்கு அருள்வானாக; தூரத்தில் இருந்தும் பகைவர் பயப்படட்டும்; எல்லா புகழும் அவனுக்கு வணங்கட்டும். பகைவரை விலக்கி, முன்னதாக செய்ததைப் போல, ஓ வீரா, எங்களுக்கு அரிசி, மாடு, ஞானம், வெற்றிக்கு வலிமை தருவாய். பலமான, பெருகும், சக்தி வாய்ந்த சோம பானங்கள் இந்திரனிடம் வந்துள்ளன; மகவன் தன் கொடையைக் குறைக்க மாட்டான்; சோமத்தை அர்ப்பணிப்பவருக்கு செல்வம் தருவான். வேகமான, பிரகாசமானவள் வெற்றி பெறுகிறாள்; சரியான நேரத்தில் செய்யப்படுவதைத் தேடுகிறாள்; தேவைகளை நாடுபவர் செல்வத்தை மறைக்க மாட்டார்; சுயமாக வாழ்பவர் நண்பனுக்கு செல்வத்தை விடுவிப்பார். மாடுகள், அரிசி, அனைத்து உணவுகளுடனும், பகைவரை வெல்ல விரும்புகிறோம்; நாங்கள் நம் தலைவர்களுடன், முயற்சியால் முதன்மையான செல்வத்தைப் பெறுவோம். ப்ருஹஸ்பதி பின்புறம், மேலிலும் கீழிலும் நம்மை காப்பாற்றட்டும்; இந்திரன் முன்னிலும் நடுவிலும், நண்பனாக நமக்கு வழி தரட்டும். எங்கள் எல்லா ஒளிமிக்க, இசைவான சிந்தனைகளும், இந்திரனை நாடுகின்றன; மக்கள் தங்கள் தலைவரை அணைப்பதைப் போல, அந்த மகவானை அணைக்கின்றன. என் மனம் உன்னிடமிருந்து விலகாது, ஓ இந்திரா; என் ஆசை அனைத்தும் உன்னிலேயே வைத்துள்ளேன்; அரசன் போல, இந்த புனிதக் குச்சியில் அமர்ந்து, இந்த சோம பானத்தை அருந்து. இந்திரன், பெருக்கத்தையும், பசிப்பை அகற்றுவோனும், செல்வத்தின் அதிபதியும்; அவனுக்காக, ஏழு நதிகள், பசுவின் வலிமையால், பெருகுகின்றன. இவ்வாறு, அந்த பக்தர்கள் அஶ்வின்களையும் இந்திரனையும் பக்தியோடு அழைத்து, அவர்களது அருளும், பாதுகாப்பும், செல்வமும், அறிவும், மகிழ்ச்சியும் பெறும் வகையில் புகழ்ந்து வேண்டினர்.