ஒரு புனிதமான வேள்விக்கூடத்தில், அறியாமை நீங்கும் பக்தியுடன், வேதகால முனிவர்கள் தங்கள் தேவ தேவிகளை அழைத்தனர். “எங்கள் எல்லா தேவைகளுக்கும் ஆதரவாக, ஆதித்யர்கள் இங்கு வர வேண்டும்; அவர்கள் எங்கள் வேள்வியை ஒருமித்தமாக காத்தருள வேண்டும். ப்ருஹஸ்பதி, பூஷன், அஶ்வின்கள், பகா—இவர்களை நாம் அழைக்கிறோம்; நன்மைக்காக, நன்கு ஏற்றப்பட்ட அனலில் அக்னியை வணங்குகிறோம்,” என்று அவர்கள் வேண்டினார்கள். “தேவர்கள் எங்களுக்கு வாக்கினில் நயம், பாதுகாப்பான உறைவிடம், ஆதித்யர்களே, பெருமையும் செழிப்பும் தர வேண்டும். மாடுகள், பிள்ளைகள், நீடித்த ஆயுள்—all these for our well-being—we invoke Agni with the sacred fire.” அன்றைய நாளில், அனைத்து மருத்துகளும், ஆதரவுகள், ஏற்றப்பட்ட அனைத்து அனல்கள், எல்லா தேவர்களும் எங்களோடு வந்து நலமளிக்க வேண்டும்; எல்லா செல்வமும், பலமும் எங்களுக்காக கிடைக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் மனமார வேண்டினர். “யாரை தேவர்கள் பலப்போட்டியில் காப்பாற்றுகிறார்களோ, யாரை நீங்கள் பாதுகாப்பீர்களோ, யாரை நீங்கள் துன்பத்தில் இருந்து விடுவீர்களோ, அவர்கள் உங்கள் பராமரிப்பில் பகைவரிடையே எந்த பயமும் இன்றி வாழ்வார்கள். நாங்கள் தேவர்களின் அருளை விரைவில் அடைய வேண்டும்,” என்றார்கள். முனிவர்கள், புனிதமான அந்த வேளையில், உஷஸ் மற்றும் இரவு, உயர்ந்ததும் அழகானதும் ஆகிய இருவரையும், வானும் பூமியும், வருணன், மித்ரன், அரியமன், இந்திரன், மருத்துகள், மலைகள், நீர்கள், ஆதித்யர்கள், ஒளியின் உலகம் ஆகிய சகல தெய்வங்களையும் அழைத்தனர். “வானும் பூமியும், ஞானமும் ஒழுங்கும் கொண்டிருப்பவர்கள், எங்களை தீங்கு, காயம் ஆகியவற்றிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டும். துர்ஹிதமும் தீமைக்கும் இடமில்லாமல், இன்று நாங்கள் தேவர்களின் அருளை நாடுகிறோம்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “மித்ரன், வருணன் ஆகியோரின் தாய் ஆதிதி, பரிசுகளால் நிறைந்தவளே, எங்களை எல்லா தீங்குகளிலிருந்தும் காத்தருள வேண்டும். நாங்கள் பிரகாசமான, பாவமில்லா ஒளியை அடைய வேண்டும்; இன்று தேவர்களின் அருளை நாடுகிறோம்,” என்று அவர்கள் கூறினர். அவர்கள், “ஒலிக்கும் கல், அரக்கர்களை விரட்ட வேண்டும், தீய கனவுகளையும் எல்லா துர்ஹிதங்களையும் அகற்ற வேண்டும்; ஆதித்யர்களும் மருத்துகளும் எங்களுக்கு பாதுகாப்பு தர வேண்டும்; இன்று தேவர்களின் அருளை நாடுகிறோம்,” என்று வேண்டினர். பின்னர், “இந்திரன் புனித தரையில் அமர வேண்டும்; இலா நமக்கு செழிப்பை தர வேண்டும்; ப்ருஹஸ்பதி, சாம வேத பாட்டுடன் பாட வேண்டும்; நாங்கள் ஞானத்தை வாழ்க்கைக்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும்; இன்று தேவர்களின் அருளை நாடுகிறோம்,” என்றார்கள். அஶ்வின்கள், “எங்கள் யாகம் விண்ணைத் தொட்டுத் திளைக்க, நீடித்த வாழ்வும் அருளும் எங்களுக்காக உண்டாக, கீறிச் சிந்தப்பட்ட நெய்யுடன், அந்த ஹவனம் தேவர்களின் அருளை இன்று எங்களுக்கு தர வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். மருத்து தேவர்களை, தூய்மையும் உயர்வும் கொண்டவர்களை, நட்பு மற்றும் மகிழ்ச்சிக்காக அழைத்தனர்; “செல்வமும் புகழும் எங்களிடம் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; இன்று தேவர்களின் அருளை நாடுகிறோம்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். அவர்கள், “பெரும் உயிர் தரும் நீர்கள், தெய்வீகமும் அருளும் நிறைந்தவை, வேள்வியின் மகிமை—இவற்றை நாம் வெளிப்படுத்துகிறோம்; சோமம், பிரகாசமும் சக்தியும் கொண்டது, எங்களுக்கு கிடைக்க வேண்டும்; இன்று தேவர்களின் அருளை நாடுகிறோம்,” என்று வேண்டினர். “நாங்கள் சிறந்த வழிகாட்டியால் வழிநடத்தப்பட்டு, பாவமின்றி, உயிருடன், பிள்ளைகளுடன் வாழ வேண்டும்; வேத வார்த்தையை வெறுப்பவரும் பகைவரும் தோற்கடிக்கப்பட வேண்டும்; இன்று தேவர்களின் அருளை நாடுகிறோம்,” என்று அவர்கள் கூறினர். “மனதில் நிற்கும், யாகத்திற்கு உரிய தெய்வங்களே, எங்களைக் கேளுங்கள்; எங்களது ஆசைகள் அனைத்தும் நிறைவேற வேண்டும்; வெற்றிகரமான ஞானம், செல்வம், வீரம், புகழ்—all these we seek today from the gods.” “இன்று, பெரும் தேவர்களின் பெரும் அருளை நாடுகிறோம்; செல்வமும் வீரமான பிள்ளைகளும் எங்களுக்காக நிலைத்திருக்க வேண்டும்; இன்று தேவர்களின் அருளை நாடுகிறோம்.” “பெரும், ஏற்றப்பட்ட அக்னியின் பாதுகாப்பையும், மித்ரன், வருணனுடன் பாவமில்லா நட்பையும் நன்மைக்காக அடைய வேண்டும்; சவித்ரனின் சக்தியில் நாங்கள் முன்னிலையில் இருக்க வேண்டும்; இன்று தேவர்களின் அருளை நாடுகிறோம்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “சவித்ரனின் சகல தெய்வங்களும், மித்ரனின் ஒழுங்கும், வருணனின் சத்தியமும், எங்களுக்கு நல்வாழ்க்கையும் செல்வமும், மாடும் புகழும், அற்புதமான செல்வமும் அருள வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “சவித்ரன் பின்புறத்திலும் முன்புறத்திலும், மேலிலும் கீழிலும் இருக்கிறார்; அவர் எங்களுக்கு எல்லா வளமும், நீண்ட ஆயுளும் அருள வேண்டும்,” என்று அவர்கள் கூறினர். பின்பு, “மித்ரன், வருணன் ஆகியோரின் தெய்வீகக் கண்களுக்கு வணக்கம்; அந்த சத்தியத்திற்கு மரியாதை; வானின் புதல்வன், தூரம் நோக்கும், பிரகாசமான சூரியனைப் போற்றுகிறோம்,” என்று அவர்கள் புகழ்ந்தனர். “அந்த சத்தியம் எங்களை எல்லா புறங்களிலும் பாதுகாக்க வேண்டும்; வானும் பூமியும், நாட்கள் பின்னப்பட்டுள்ள இடம், எங்களை காக்க வேண்டும்; எதுவும் நகர்ந்தாலும், நுழைந்தாலும், எல்லா நீர்களும், சூரியன் எங்கும் உதயமாகிறான்,” என்று அவர்கள் கூறினர். “உயர்ந்த உலகில், சூரியனே, பொய்யான தெய்வம் எதுவும் இல்லை; நீ உன் கதிர்களுடன் தேரை ஓட்டுகிறாய்; ஒரு பாதை கிழக்கை நோக்கி செல்கிறது; நீ உன் ஒளியுடன் வலயத்தைச் சுழல்கிறாய்,” என்று அவர்கள் பாராட்டினர். “உன் ஒளியால், சூரியனே, இருளை நீக்குகிறாய்; உன் பிரகாசத்தால் உலகை எழுப்புகிறாய்; அதனால் எங்களிடம் எதுவும் அர்ப்பணிக்கப்படாதது, தீமை, தீய கனவுகள்—all these you remove and bring us well-being,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “நீ அனுப்பப்பட்டு, எல்லாவற்றின் ஒழுங்கை காப்பாற்றுகிறாய்; எழும்பும்போது, உன் சொந்த சட்டத்தைக் கடைபிடிக்கிறாய்; இன்று நாங்கள் உன்னிடம் கூறும் அனைத்தும், சூரியனே, தேவர்கள் அதை நமக்கு அருள வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “வானும் பூமியும், நீர்களும், இந்திரனும், மருத்துகளும் எங்கள் அழைப்பையும் சொற்களையும் கேட்க வேண்டும்; சூரியனைப் பார்க்கும்போது நாங்கள் துர்ஹிதத்தில் வீழ்வதில்லை; உயிருடன், மகிழ்ச்சியுடன் முதுமை அடைய வேண்டும்,” என்றனர். “நாங்கள் தினமும் உன்னை, சூரியனே, தோன்றும் ஒளியுடன் காண வேண்டும்; நல்ல மனமும் தெளிவும், பிள்ளைகளும், நோயும் பாவமும் இல்லாமல் வாழ வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “நீ பிரகாசமும் சக்தியும் கொண்டவன்; உன் ஒளியால் கண்கள் மகிழ்கின்றன; உன் வலிமையுடன் உன் உயரத்தில் ஏறும்போது, நாங்கள் உயிருடன் இருந்து உன்னை காண வேண்டும், சூரியனே,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “உன் அடையாளத்தால் எல்லா உயிரும் நகர்கின்றன, அமைந்துள்ளன; இரவுகளுடன் மீண்டும் திரும்புகின்றன; பொன்னிற முடி கொண்ட சூரியனே, உன் பாவமில்லாத தன்மையால், தினமும் நமக்கு செல்வமும் நன்மையும் அருள வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “உன் பார்வையால் நமக்கு ஆசீர்வாதம் கிடைக்க வேண்டும்; பகலில், உன் ஒளியில், உன் வெப்பத்தில், உன் பிரகாசத்தில்—all these should bless us; பாதையும் வீடும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது போல, சூரியனே, நமக்கு சிறந்த செல்வம் அருள வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “தேவர்கள், இருகால்களும் நான்குகால்களும் உடைய உயிர்களுக்கு, இருவிதமான பிள்ளைகளுக்கும் பாதுகாப்பு தர வேண்டும்; எது உண்டாலும், குடித்தாலும், அனுபவித்தாலும், அது தீங்கின்றி நமக்கு மகிழ்ச்சியும் ஆரோக்கியமும் தர வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “நாங்கள் உங்களுக்கு, தேவர்களே, வாக்கிலும் மனதிலும் தவறு செய்திருந்தால், தெய்வீகத்திற்கு மரியாதை செய்யாதிருந்தால், எவரும் எங்களை வெறுப்பவராக இருந்தால், வசுக்கள், அந்த பாவத்தை அவர்கள்மீது இடுங்கள்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். பின்னர், போர்க்களத்தில், “இந்திரனே, இக்கிளர்ச்சியுள்ள போரில், வெற்றிக்காக கத்துகிறாய்; மாடுக்காக போட்டி இடும் இடங்களில், வீரர்கள் வீழ்கின்றனர்,” என்று அவர்கள் புகழ்ந்தனர். “இந்திரனே, எங்களுக்காக செல்வமும், புகழும், மாடுகளும் நிறைந்த வீடு திறக்க வேண்டும்; நாங்கள் வெற்றியும் செழிப்பும் அடைய வேண்டும்; எங்களது ஆசைபோல், தாராளனே, அதை அருள வேண்டும்,” என்று வேண்டினர். “யார் எங்களை எதிர்த்து போரிடுகிறார்களோ—தாஸா அல்லது ஆரியர்—இந்திரனே, புகழ்பெற்றவனே, அவர்கள் எளிதில் தோற்கடிக்கப்பட வேண்டும்; உன்னுடன் நாங்கள் போரில் அவர்களை விரட்ட வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “யார் சிறிய அல்லது பெரிய அர்ப்பணிப்பால் அழைக்கப்பட வேண்டியவரோ, யார் தேவையான போது உதவுகிறாரோ, வீரனே, புகழ்பெற்ற, நெருக்கமானவனே, இன்று உன்னை உதவிக்கு அழைக்கிறோம்—பிரார்த்தனைகளை ஏற்கும் இந்திரனே,” என்று அவர்கள் கூறினர். “நான் உன்னை, இந்திரனே, தாராளனாக, வல்லமையுள்ள காளையாக, பரிசளிப்பவராக கேள்விப்பட்டுள்ளேன்; குத்ஸர்களின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து நீ உன்னை விடுவித்து இங்கு வர வேண்டும்; வலிமைமிக்கவரே, பலவீனரிடையே ஏன் கட்டப்பட்டுள்ளாய்?” என்று அவர்கள் கேட்டனர். பிறகு, அஶ்வின்கள், “உங்கள் நன்கு இணைக்கப்பட்ட தேரை, காலை, மாலை, ஹவனத்துடன் அழைக்க வேண்டும்; அன்பும் மரியாதையுடன், தந்தையின் பெயரைப்போல், உங்கள் எப்போதும் உதவும் பெயரை நாம் கூப்பிட வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “எங்கள் பாடல்களைத் தூண்டும், எண்ணங்களை செழிப்பாக்கும், ஊக்கமுள்ளவர்களை ஊக்குவிக்கும், அதை அருள வேண்டும்; அஶ்வின்கள், சோமம் தாராளனுக்கு தயாராக இருப்பது போல், புகழில் எங்களுக்கும் பங்களிக்க வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “இன்னும் வளராதவருக்குக் கூட, பகா ஆதரவாக இருப்பார்; சக்தியில்லாதவருக்குக் கூட நீங்கள் உதவியாக இருப்பீர்கள்; கண்கூரியில்லாதவருக்குக் கூட, நாசத்யர்கள் வழிகாட்டி; பலவீனருக்குக் கூட, மக்கள் உங்களை இளைய மருத்துவர் என அழைப்பார்கள்; பேசாதவருக்குக் கூட, நீங்கள் வைத்தியர்,” என்று அவர்கள் புகழ்ந்தனர். “நீங்கள், ச்யவனனை, முதுமையும் சோர்வும் கொண்டவரை, தேரைப் போல, மீண்டும் இளம் வயதாக மாற்றி இயக்கச் செய்தீர்கள்; நீர்கள் உள்ளிடத்திலிருந்து கடுமையானவரை அகற்றினீர்கள்; உங்கள் இத்தகைய செயல்கள் எல்லாம் வேள்விகளில் பாடப்பட வேண்டும்,” என்று அவர்கள் கூறினர். “உங்கள் பழமையான வீரச் செயல்களை மக்களிடையே அறிவிப்பேன்; நீங்கள் வைத்தியர்களாக மகிழ்ச்சியைத் தருகிறீர்கள்; இப்போது, நாங்கள் உங்கள் புதிய உதவியை நாடுகிறோம், நாசத்யர்களே, ஒருவர் கூர்மையான வாளில் நம்பிக்கை வைப்பது போல்,” என்று அவர்கள் இறுதியில் வேண்டினர். இவ்வாறு, அந்த முனிவர்கள், புனிதமான வேள்வியில், தேவர்களை அழைத்து, அவர்களின் அருளையும் பாதுகாப்பையும் நாடி, வாழ்விலும் செல்வத்திலும் மகிழ்ச்சி பெற வேண்டி, பக்தியுடன் பிரார்த்தனை செய்தனர்.