ஒரு காலத்தில், வேத காலத்து ஒரு யஜ்ஞ ஸ்தலத்தில், பக்தர்கள் அனைவரும் அக்னியைக் குறித்து ஆராதனையுடன் பாடல்களைப் பாடி, அவரை வேண்டினர். “ஓ அறிவைத் தரும் அக்னியே, நீ யாரை உன் ஞானத்தால் செல்வத்திற்கு உந்துகிறாயோ, அவன் உன் அருளால் பசுக்களை அடைவான்,” என்று அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் கூறினர். “பூஜை செய்யும் மனிதனுக்கு, பல வீரர்களுடன் கூடிய செல்வத்தை நீ அளிக்கிறாய்; எங்களை நேராக செல்வத்திற்குத் திசைநடத்துவாய்,” என அக்னியை வேண்டிக் கேட்டனர். அவ்வாறு, “ஓ ஜாதவேதா, எங்களுக்கு விசாலமான இடமளி; தீயவர்களிடம் எங்களை ஒப்படைக்காதே; வெல்ல முடியாதவர்களிடம் எங்களை விடாதே,” என்று அவர்கள் பிரார்த்தித்தனர். “அக்னி, உனக்கு தேவதைகளின் அருள் எப்போதும் கிடைக்கட்டும்; செல்வத்தின் ஒரே அதிபதி நீயே,” என புகழ்ந்தார்கள். “ஓ வலிமையின் புதல்வா, இங்கே எங்களுக்கு செல்வம் தருவாயாக; அதை தாமதிக்காதே. பாடுபவர்களுக்கு நண்பனாக, தானம் செய்யும் ஒருவனாக நீ இருக்க வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “எங்கள் பாடல்கள் அந்த பிரகாசமான, ஒளிரும் அக்னியிடம் சென்று சேரட்டும்; எங்கள் யஜ்ஞங்கள் புகழ்பெற்ற, பெரிதும் வணங்கப்படும் அக்னிக்கே செல்கின்றன,” என்று அவர்கள் பக்தியுடன் சொன்னார்கள். “அக்னி, வலிமையின் புதல்வா, எல்லா பிறப்புகளையும் அறிந்தவன், செல்வங்களை அளிப்பவன்; மரணமில்லாதவன், மனிதர்களுள் இருமுறை மிக இனிமையான ஹோதா ஆனவன்,” எனக் கூறினர். “அக்னி, நீ தேவர்களால் ஆராதிக்கப்பட வேண்டியவன்; யஜ்ஞத்தில் முதன்மை பெறுகிறவன்; எண்ணங்களில் முதலில் நினைக்கப்படுகிறவன்; ரதத்தில் முன்னிலை வகிப்பவன்; ஆட்சிக்கும் வெற்றிக்கும் காரணம்,” என்று அவர்கள் புகழ்ந்தனர். “செல்வத்தை நாடுபவர்களுக்கு அக்னி நட்பு தருவானாக; செல்வத்திற்காக அவன் யாருக்கும் அடிமையல்ல. வீட்டிலும், சந்ததியிலும், நம் உடலிற்கும் நல்ல பாதுகாப்பாக அக்னியை நாங்கள் எப்போதும் நாடுகிறோம்,” என்று அவர்கள் கூறினர். “நாம் பாடல்களால் ஒளிரும் அக்னியை, நல்ல பாதுகாப்பிற்காகவும், செல்வத்திற்காகவும், புகழுக்காகவும் பாடுவோம்; அக்னியை எல்லா மக்கள் புகழட்டும்,” என வேண்டினர். “வெறுப்பை அகற்றும் வகையில் அக்னியை நாங்கள் புகழ்கிறோம்; மகிழ்ச்சி, நலன் தரும் அக்னி; அனைத்து குலங்களிலும், முனிவர்கள் வாழும் இடமாக அவன் இருக்கட்டும்,” என்று பிரார்த்தனை செய்தனர். அப்போது, யஜ்ஞம் தொடர, “அர்ச்சனைக்காக அர்ப்பணிப்பை தயார் செய்க; புனிதன் மீண்டும் வரட்டும்; அவன் கட்டளையை அறிய வேண்டும்,” என்று கூறினர். “கூர்மையான, ஒளிரும் அக்னி ஹோதாவாக அமரட்டும்; மனதில் கவனத்துடன், நட்பை ஏற்கும் வகையில் இருக்கட்டும்,” என்றார்கள். மக்கள், அந்த அக்னியை மனிதர்களிடையே தேடி, ருத்ரனை ஆழ்ந்த சிந்தனையுடன் நாடினர்; அவர்கள் மொழியால் அவனை grasp செய்தனர். “வெப்பம் பெற்ற அந்தப் புதல்வன், போர் செய்ய வில்லை எடுத்து, காட்டிற்குள் புகுந்து, கல்லை தன் நாக்கால் உரைத்தான்,” என விவரித்தனர். “பசு கன்றாக இங்கும் அங்கும் திரியும் போது, மறைந்திருப்பவனை அவன் காணவில்லை; புகழப்பட வேண்டிய தாயை அவன் அறிவான்,” என்று அவர்கள் கூறினர். “அவன் பெரும், குதிரை பந்தப்பட்ட யோக்கத்தை, விசாலமான, ரதத்தின் கட்டுப்பாட்டை அவர்கள் கண்டார்கள்,” என்று பாடினர். “ஏழு பசுக்கள் பாலை பாய்ச்சின; இரண்டு அருகில் வந்தன; ஐந்து முன்னே சென்றன; ஆற்றின் குறுக்கே, ஓசையில் அவர்கள் நகர்ந்தனர்,” என விவரிக்கிறார்கள். “பத்துடன், இந்திரன் விவஸ்வானின் பாத்திரத்தை அசைத்தான்; அவன் விண்ணின் மூன்று அடுக்குகளையும் கலங்கச் செய்தான்,” என்று அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் கூறினார்கள். “மூன்று அடுக்குகளில் அமைந்த யஜ்ஞத்தைச் சுற்றி, புதிதாக வந்தவர்கள் ஓடினர்; ஹோதாக்கள் தேனில் தங்களை அபிஷேகம் செய்தனர்,” என்று அவர்கள் கூறினர். “அவர்கள் பக்தியுடன் நிரம்பிய, எப்போதும் பாயும், குறையாத நதியை ஊற்றினர்,” என அவர்கள் விவரித்தனர். “மலைகள் அருகே வந்தன; தேன் தாமரையில் ஊற்றப்பட்டது; பாயும் நீர் வெளியான போது,” என்று அவர்கள் சொன்னார்கள். “பசுக்கள் பாயும் பெரும் நீருக்கு அருகே வந்தன; யஜ்ஞத்திற்கு செல்வம் அளித்தன; இரு செவிகளும் பொன்னாக இருந்தன,” என்று அவர்கள் கூறினர். “அழுத்தும் போது, பூமி மற்றும் விண்ணின் மகிமையை, ஒளியை ஊற்றுங்கள்; அந்த சாறு காளையைச் சுமக்கட்டும்,” என அவர்கள் வேண்டினர். “அவர்கள் தங்கள் ஆதியை அறிவார்கள்; கன்றும் தாயும் இணைந்திருப்பதைப் போல, குடும்பத்துடன் சேர்ந்திருப்பார்கள்,” என்று கூறினர். “அவர்கள் ஒளிரும் மாலையில், விண்ணில் ஆதரவை ஏற்படுத்துகிறார்கள்; இந்திரனுக்கும் அக்னிக்கும் புகழும் வணக்கமும் செலுத்தப்படுகிறது,” என்று அவர்கள் பாடினர். “ஏழு படிகள் கொண்டவன், சூரியனின் ஏழு கதிர்களைப் போல, ஊட்டமும் வலிமையும் பசுமை பசுமையாக பாய்ச்சினான்,” என்று அவர்கள் விவரித்தனர். “மித்ரனும் வருணனும், சோமனும், சூரியனை அளித்தனர்; அது பீடிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மருந்தாகும்,” என்று அவர்கள் கூறினர். “அதுவும், வேகமாகச் செல்லும் ஒருவனின் இடம், சேமிப்பு, அவன் தன் நாக்கை விண்ணைச் சுற்றி நீட்டினான்,” என்று அவர்கள் கூறினர். அப்போது, அஸ்வின்கள், அமரத்துவத்திற்காக எழுந்து, தங்கள் ரதத்தை யோக்கி, அருள் நெருங்கட்டும் என பாடல்கள் எழுப்பப்பட்டன. “ஓ அஸ்வின்கள், உங்கள் ரதத்தில் வாருங்கள்; கண் இமைக்கும் வேகத்திலும் வேகமாக; உங்கள் அருள் நம்மை நெருங்கட்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “அஸ்வின்கள், உழைப்பவருக்கு பனியிலும் வெப்பத்தை விரிவாக்குங்கள்; உங்கள் அருள் நெருங்கட்டும்,” என்று அவர்கள் பாடினர். “நீங்கள் எங்கே? எங்கு சென்றீர்கள்? பருந்தாக பறந்து விட்டீர்களா? உங்கள் அருள் நம்மை நெருங்கட்டும்,” என்று அவர்கள் கேட்டனர். “இன்று அல்லது எப்போது வேண்டுமானாலும், என் அழைப்பை நீங்கள் கேட்டால், உங்கள் அருள் நெருங்கட்டும்,” என்று அவர்கள் பிரார்த்தித்தனர். “அஸ்வின்கள், அழைக்கப்படும் போது வாருங்கள்; அருகிலுள்ள அழைப்பில் வாருங்கள்; உங்கள் அருள் நெருங்கட்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “அஸ்வின்கள், இந்த வீட்டை பக்தருக்கு பாதுகாப்பாக ஆக்குங்கள்; உங்கள் அருள் நெருங்கட்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “அக்னி, வெப்பம், உழைப்பவருக்கு சிறந்ததாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது; உங்கள் அருள் நெருங்கட்டும்,” என்று அவர்கள் கூறினர். “ஏழு பலகைகள் கொண்டவன், ஆசையுடன், நெருப்பின் நதிகளைப் பாய்ச்சினான்; உங்கள் அருள் நெருங்கட்டும்,” என்று அவர்கள் பாடினர். “ஓ வல்லமை வாய்ந்த தாராளர்களே, இங்கு வாருங்கள்; என் அழைப்பை கேளுங்கள்; உங்கள் அருள் நெருங்கட்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “உங்களுடைய இந்தப் பழமையான, புகழ்பெற்ற செயல் என்ன? அது இருவரும் செய்த காரியம் போல இருக்கிறது; உங்கள் அருள் நெருங்கட்டும்,” என்று அவர்கள் இறுதியாகப் பிரார்த்தனை செய்தனர். இவ்வாறு அந்த வேத காலத்து யஜ்ஞவெளியில், அக்னிக்கும் அஸ்வின்களுக்கும் பக்தர்கள் பாடல், யஜ்ஞம், அர்ப்பணம், புகழ், வேண்டுதல் மூலம் அருள் நாடினர். அவர்களின் வாழ்வில் செல்வம், பாதுகாப்பு, ஒளி, நலன், அருள் ஆகியவை நிலைபெற வேண்டும் என அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர்.