ஒரு நாள், ஒரு பெரிய குடும்பம், மகிழ்ச்சி மற்றும் புகழுக்காக, வாயு தேவனை அழைத்தனர். “நாங்கள் உனக்காக பல பலி வழங்கியுள்ளோம், இப்போது கூட, பெரிய பலிகள் வழங்கியுள்ளோம்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். வாயு, செல்வத்தை குதிரைகளுடன் கொண்டு வருபவர், விடியல்களில் மூன்று முறை ஏழு, சுத்தமான சோமத்தைப் பரிமாறுபவர், அந்த சோமத்தை வழங்கவும், புனிதமாகவும், பிரகாசமாகவும் பரிமாறினார். தனக்கே உரியதாக, அவர் இந்த அருமையான பரிசை நஹுஷர், நல்ல செயல்கள், அறிவாளிகள், மற்றும் மேம்பட்டவர்களுக்காக வழங்கினார். வாயு, புகழ்பெற்ற ஸ்தோத்திரத்தில், வெண்ணெயால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், குதிரைகள், ரதங்கள், நாய்கள் இவைகளால் இயக்கப்படுகிறார்—அந்த சக்தி அவருக்கே உரியது. அப்போது, அன்பும், தாராளமும் கொண்டவர்களுக்காக, அறுபது ஆயிரம் குதிரைகள், குதிரை இடங்கள் வழங்கப்பட்டன. பசுக்கள் கூட்டத்திற்குச் செல்லும் போல, பசுவாக இல்லாதவை எனக்கு வந்து சேர்ந்தன. அப்போது, ஒரு சபையில் நூறு ஒட்டகங்களுடன் கூடியவர் கூச்சல் எழுப்பினார்; வெண்குதிரைகளில் இருபது நூற்றுக்கணக்கானவை இருந்தன. பல்வூது போன்ற வலிமை கொண்ட நூறு அடிமைகளை, விப்ரஸ்தருக்ஷா வழங்கினார்; இந்த மக்கள், வாயுவை மகிழ்வுடன் வழிபட்டனர்; இந்திரனின் காவலாளிகள், தேவர்களின் காவலாளிகள்—all rejoiced. பின்னர், ஒரு பெரிய, உயர்ந்த பெண், தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, குதிரைகளுக்கு மேலாதிக்கம் பெற்றார்; அவளை அழைத்து செல்லப்பட்டார். பின், வருணன், மித்ரன் ஆகிய ஆதித்யர்கள், அந்த பக்தனுக்கு பெரிய உதவியை வழங்கினர்; “நீங்கள் நம்மை பாதுகாப்பீர்கள், எந்தத் துயரம், எந்த பாவமும் நம்மை தாக்காமல்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். ஆதித்யர்கள், “நாங்கள் பிழைகளை அறிந்தோம், அவற்றை நீக்குங்கள்; பறவைகளின் இறக்கைகள் போல், நம்மை பாதுகாப்பீர்கள்,” என்று பக்தர்கள் வேண்டினர். “நீங்கள் உங்கள் இறக்கைகளைப் பரப்பி, நம்மை பாதுகாப்பீர்கள்; எல்லாம் அறியும், எல்லாம் காப்பாற்றும் ஆதித்யர்களே, உங்கள் அருள், பாவமில்லாத அருள் நமக்கு வேண்டும்,” என்று அவர்கள் கேட்டனர். ஆதித்யர்கள், “நாங்கள் வாழும் இடமும், வாழ்வும் பெற்றோம்; முழு மனதுடன், நீங்கள் செல்வத்தின் ஆண்டவர்கள்; உங்கள் அருள், பாவமில்லாத அருள் நமக்கு வேண்டும்,” என்று பக்தர்கள் கூறினர். “யானை ஓட்டுபவர் போல, எல்லா தீமையும், துயரையும் தூரத்துக்குப் தள்ளுங்கள்; நாங்கள் இந்திரனின் பாதுகாப்பிலும், ஆதித்யர்களின் அருளிலும் இருக்க வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “உங்கள் அருளால் பாதுகாக்கப்படும் மக்கள், உங்கள் வரத்தால் வாழும் மக்கள், உண்மையில் பாவமில்லாதவர்கள்; ஆதித்யர்கள், இதை வழங்கியுள்ளீர்கள்,” என்று அவர்கள் நன்றியுடன் கூறினர். “எந்தக் கூர்மையான ஆயுதமும், எந்த அடியும், எந்த பாரமும், அவரைத் தாக்க முடியாது; ஆதித்யர்கள், நீங்கள் உங்கள் இறக்கைகளைப் பரப்பும் போது, பாவமில்லாத அருள் கிடைக்கும்,” என்று அவர்கள் கூறினர். “நாங்கள் உங்களோடு, போரில் கவசம் அணிந்தவர்களாக இருக்கிறோம்; நீங்கள் பாவத்திலிருந்து காப்பாற்றுகிறீர்கள், குழந்தையையும் பாதுகாக்கிறீர்கள்,” என்று பக்தர்கள் வேண்டினர். “அதி, தாயைப் போல, நம்மை விசாலமாக பாதுகாக்க வேண்டும்; அவள், மித்ரனின் தாயும், ஆர்யமன், வருணனின் புகழ்பெற்றவளும், நமக்கு அருள் வழங்க வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “தேவர்கள், உங்கள் பாதுகாப்பும், நல்லதுமாக, தீமையிலிருந்து விடுபடும், மூன்று மடங்கு பாதுகாப்பும், அதை நமக்கு வழங்குங்கள்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “ஆதித்யர்கள், கரையின் வழிகாட்டி போல, நம்மை நல்ல இடத்திற்குக் கொண்டு செல்லுங்கள்; குதிரைகளைக் கையேந்தும் போல, நம்மை பாதுகாப்பில் கொண்டு செல்லுங்கள்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “மந்திரவாதிக்கு இங்கே நல்லது கிடைக்காது; ஆனால் பசுவுக்கும், வீரருக்கும், நல்லதும் புகழும் கிடைக்கும்,” என்று அவர்கள் கூறினர். “தேவர்கள், வெளிப்படையாகவும், மறைந்தும் இருக்கும் தீமைகள், தவறுகள், அவற்றை நம்மிலிருந்து தூரத்துக்குத் தள்ளுங்கள், அவை திரிதாவுக்கு சென்று சேரட்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “பசுக்களில், நம்மில், ஆகாயத்தின் மகளில் இருக்கும் தீமைக்கான கனவு, அவை எல்லாம் திரிதாவுக்கு சென்று சேரட்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “நகையோ, மாலையோ, ஆகாய மகளே, எந்த தீமைக்கான கனவும் இருந்தாலும், அவை அனைத்தும் திரிதாவுக்கு சேரட்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “அந்த உணவு, வலிமை, தேடப்படும் பங்கு, மூன்றாவது, இரண்டாவது—அவை எல்லாம் தீமைக்கான கனவுகளை எடுத்துச் செல்லட்டும், உங்கள் அருளால்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “ஒரு துண்டை விலக்குவது போல, ஒரு குதிரையின் நகத்தை விலக்குவது போல, கடனை தீர்ப்பது போல, தீமைக்கான கனவுகளை விலக்கி, உங்கள் அருளால், அவை அனைத்தும் எடுத்துச் செல்லப்படட்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “நாங்கள் வென்றோம், அமர்ந்தோம், பாவமில்லாதவர்களாக ஆனோம்; விடியலே, எந்த தீமைக்கான கனவில் பயந்தோமோ, அது மறையட்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். அப்போது, அறிவாளிகள், தங்கள் முயற்சியால் வாழ்வின் இனிமையை அனுபவித்தனர்; செல்வத்தின் பாதையை அறிந்தவர்கள், எல்லா தேவர்கள், மனிதர்கள், அந்த இனிமையைப் பற்றி பேசிக்கொண்டனர், அவரைச் சுற்றி கூடினர். சோமா, உன்னுள், ஆதிதி, எல்லாப் பரப்பும், தெய்வீக சக்தியுடன் முன்னேறுபவர்; இந்திரனின் நட்பை ஏற்றுக்கொண்டு, தூதராக செல்வத்தைத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும். நாங்கள் சோமாவை அருந்தி, அமரர்களாக ஆனோம்; வெளிச்சத்தை அடைந்தோம், தேவர்களை கண்டோம். இனி பகை எங்களை என்ன செய்ய முடியும்? அமரரே, ஒரு மனிதரின் தீமை நம்மை என்ன செய்ய முடியும்? “சோமா, நீ அருந்தும்போது, எங்களை மனமார அருளுடன் காப்பாற்ற வேண்டும்; ஒரு தந்தை மகனைப் போல, ஒரு நண்பன் மற்றொரு நண்பனைப் போல, நீ எங்களை நீண்ட வாழ்வுக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். என் அருந்துபவர்கள், புகழ்பெற்றவர்கள், வலிமைமிக்கவர்கள், ரதத்திற்குக் கட்டப்பட்ட குதிரைகளைப் போல, அவர்கள் என் குணத்தை இழக்காமல் பாதுகாக்க வேண்டும்; சோமாவின் துளிகள், எனக்கு சோர்வைத் தடுத்திட வேண்டும். “எரிபொருளைப் போல, பிரகாசமாக ஒளிர வேண்டும்; நம்முடைய செல்வம் குறையாமல் இருக்க வேண்டும்; சோமா, உன்னுடைய உற்சாகம் நலனாகும்; செல்வத்திற்காக முன்னேற வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “ஆவலுடன், உன் சோமம் சாறு அருந்த வேண்டும், பூர்விக செல்வத்தைப் போல; சோமா, அரசே, நீ நம்மை நீண்ட வாழ்வுக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும், சூரியன் நாட்களை எடுத்துச் செல்லும் போல,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “சோமா, அரசே, நமக்கு நலனைக் கொடு; நாங்கள் உனது கட்டளைக்கு உட்பட்டவர்கள்—இதை அறிந்து கொள். திறமை, வலிமை குறையாமல் இருக்க வேண்டும்; உயர்ந்தவர் விரும்பினால் நம்மைத் தள்ளிவிட வேண்டாம்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “சோமா, நீ நம்மை உடலுக்கு காவலாளியாக இருக்கிறாய், ஒவ்வொரு உறுப்பிலும் அமர்ந்திருக்கிறாய், எல்லாம் அறியும். நாங்கள் உன் சட்டங்களை மீறினாலும், அருளுடன் இருக்க வேண்டும், நல்ல நண்பனாக, நல்ல தெய்வமாக, நலனுக்காக,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “தாராளமான மனதுடன், நண்பராக பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும்; பொன்னிறம் கொண்டோன், அருந்தும்போது எனக்கு தீமை செய்யாதவருடன் நட்பு கொள்ள வேண்டும்; இந்த சோமா, எங்களுக்காக ஊற்றப்பட்டது, அதற்காக நாங்கள் இந்திரனை வேண்டுகிறோம், அவர் நம்மை வாழ்வில் மீட்டுத் தர வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “பகைவர்கள், வலியற்றவர்கள், விலகட்டும்; நோய்கள் தூரத்துக்குப் போகட்டும்; சோமா, உதவியுடன் எங்களிடம் வந்து, வாழ்வு புதிதாகும் இடத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “அந்த சோமா துளியை, எங்கள் முன்னோர்கள் உள்ளத்தில் அருந்தினர்; அமரர், மனிதர்களுக்குள் வந்தார்; அந்த சோமாவுக்கு நாங்கள் ஹோமம் செய்கிறோம்—அவரது அருளில் நாங்கள் இருக்க வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “சோமா, முன்னோர்களுடன் இணைந்து, விண்ணும் பூமியும் பரப்பியுள்ளாய்; அந்த இந்துவுக்கு நாங்கள் ஹோமம் செய்கிறோம்—நாங்கள் செல்வத்தின் ஆண்டவர்களாக இருக்க வேண்டும்,” என்று பக்தர்கள் இறுதியில் வேண்டினர். இவ்வாறு, அந்த குடும்பம், அந்த மக்கள், அந்த தேவர்கள், அருள், பாதுகாப்பு, செல்வம், நலன், பாவமில்லாத வாழ்வு, தீமைக்கான கனவுகள் விலகும் வாழ்வு—all flowed together in devotion and gratitude, their prayers rising like sweet incense to the divine.