ஒரு காலத்தில், பக்தர்கள் ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், அஸ்வின்கள், மித்ரர், வருணன் ஆகிய தேவர்களை மிகுந்த பக்தியுடன் பணிந்து, தங்கள் வாழ்வில் பாதுகாப்பையும் அருளையும் நாடினர். “ஓ ஆதித்யர்களே! நீங்கள் அளிக்கும் அந்த அடைக்கலம் எங்களை விடுவிக்கட்டும்; நாங்கள் தவறுகள் செய்திருந்தாலும், உங்களது பரிசுத்த உள்ளங்கள் எங்களை மன்னிக்கட்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினார்கள். யாராவது மனிதன் தீய எண்ணத்துடன் நம்மை தீங்கு செய்ய நினைத்தால், அவன் தன் செய்கையால் தானே பாதிக்கப்பட வேண்டும் என அவர்கள் பிரார்த்தித்தனர். நம்மை தீங்கு செய்ய நினைக்கும் பகைமை கொண்ட மனம் உள்ளவர்கள் தாங்களே பாவத்தையே அனுபவிக்கட்டும் என்று வேண்டினர். “ஓ வசுக்கள்! நீங்கள் எல்லா மனிதர்களையும் உங்கள் உள்ளங்களில் அறிவீர்கள்; யார் நமக்கு நலம் விரும்புகிறார்களோ, யார் தீங்கு நினைக்கிறார்களோ, எல்லோரும் உங்களுக்கு தெரியும். எங்களுக்காக நீங்கள் எப்போதும் கண்காணிக்க வேண்டும்,” என்று அவர்கள் கேட்டனர். மலைகளும் நீர்களும் நமக்கு அடைக்கலமாக இருக்கட்டும்; ஓ வானமே, பூமியே, எங்களுக்கு தீங்கு செய்யக்கூடிய அனைத்தையும் நீக்கிவிடுங்கள் என்று அவர்கள் வேண்டினர். வசுக்கள், உங்கள் நல்ல பாதுகாப்பில், ஒரு கப்பலில் ஏற்றி எங்களை எல்லா இடர்களிலிருந்தும் காப்பாற்றுங்கள்; எங்களைப் பாதுகாத்து கரை சேர்த்துவிடுங்கள் என்று அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர். நமது சந்ததிகளுக்காக, ஓ ஆதித்யர்களே, நீங்களே உயிரோடு நீண்ட ஆயுளை அருளுங்கள். எங்கள் யாகமும், புகழும் உங்களிடமே உள்ளது; எங்களுக்காக தயை காட்டுங்கள்; உங்களிலேயே நாங்கள் உறவினர்களை காண்கிறோம் என்று அவர்கள் உணர்ந்தனர். அவர்கள், “மருத்துகளுள் பெரிய பாதுகாப்பாளரான தேவனை, ரட்சகரான அஸ்வின்களை, நன்மைக்காக மித்ரர், வருணர் ஆகியோரை நாம் அழைக்கிறோம்,” என்று வேண்டினர். “மித்ரர், அர்யமன், வருணர், பகைமையில்லாதவர்களாக, புகழ் பெறுவோராய், மருத்துகளின் மூன்று மடங்கு பாதுகாப்பில் எங்களுக்கு அடைக்கலம் வழங்குங்கள்,” என்று அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர். “ஓ ஆதித்யர்களே, நாங்கள் மரணத்திற்கு உட்பட்ட மனிதர்களாக இருந்தாலும், உங்கள் சந்ததிகளுக்கு வாழும் காலம் அருளுங்கள்,” என்று அவர்கள் தாழ்மையுடன் கேட்டனர். அப்போது, அந்த பக்தர்கள், தேவதைகளும், வானவர்களும், தேவதைகளுக்குள் மிகுந்த ஒளியுடனும், எல்லா தேவர்களும் விரும்பும் அந்த தேவனை—அவனே அக்னி—அர்ப்பணம் செய்து வழிபட்டனர். “ஓ அக்னியே! நீ அர்ப்பணங்களை ஏற்கும் சிறந்தவன், பிரகாசமுள்ள ஞானி, வழிகாட்டி; இந்த யாகம் நன்கு நடைபெற உன்னை வழிபடுகிறோம். நீயே எங்களுக்கு பொருத்தமான அர்ச்சனைக்குரிய தேவன்; அமரர்களுக்குள் நல்ல ஆலோசனையுடன் அர்ப்பணங்களை ஏற்கும் புரோகிதன்,” என்று அவர்கள் கூறினர். அக்னி, பலத்தின் புதல்வனாக, ஒளிவீசும், மேன்மைமிக்கவன்; அவன் மித்ரர், வருணர், வானநீர்களின் அருளை எங்களுக்காகப் பெறட்டும் என அவர்கள் வேண்டினர். யாரெவரும் பக்தியுடனோ, அர்ப்பணங்களோடு அக்னியை வழிபட்டால், அவருக்கு வேகமான குதிரைகள் மகிழ்ச்சி தரும்; புகழும், பாதுகாப்பும் கிடைக்கும்; தேவர்களாலும், மனிதர்களாலும் ஏற்படும் தீங்கு அவரை எட்டாது. “நாங்கள் எங்கள் தீயில் அக்னியுடன் இணைந்து இருக்க வேண்டும்; நீயே எங்கள் உணவின் தலைவன், எங்களுக்கு என்றும் தோழனாக இரு,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். அக்னி, வரவேற்கப்படும் விருந்தாளியாகவும், நன்பனாகவும், தேராகவும் போற்றப்படுகிறது; அவனால் பாதுகாப்பும், நன்மையும் நிலைபெற்றது; அவனே செல்வத்தின் அரசன். பக்தியுடன், முறையான வழிபாட்டில், யார் அக்னியை போற்றுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு நல்ல புகழும், வெற்றியும் கிடைக்கும். யாருடைய இல்லத்தில் அக்னி புகழை ஏற்கிறாரோ, அவர் பகைவரை விலக்கி, அர்ப்பணங்களை ஏற்கட்டும். அக்னியை புகழும் ஞானிகளுக்கு, அவன் எல்லா கொடைகளிலும் சிறந்தவன்; அவர்களுக்கு உயர்ந்த இடம் அருளும்; ஞானிகளின் வார்த்தைகளை உலகிற்கு அறிவிக்கட்டும். அக்னியை விரும்பி, அர்ப்பணங்களோடு, பக்தியோடு அழைக்கும் மனிதன், எல்லோரையும் தாண்டி, கப்பலில் நீரை கடக்கிறாற்போல், மகிமையோடு வெற்றி பெறுவான். “ஓ அக்னியே! நீயே எங்கள் கூட்டத்தில் எதிரிகளை வெல்லும் அந்த புகழை அருள வேண்டும்; மக்கள் கோபத்தையும், பகையை நீக்க வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். வருணன், மித்ரர், அர்யமன், அஸ்வின்கள், பகன் ஆகியோர் யாரால் காணப்படுகிறார்களோ, அந்த சக்தியால் நாங்களும் வலிமையின் பாதையில் செல்லும் வழிபாடுகளைச் செய்ய வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினர். அக்னியை மனிதர்கள் இடையே நிறுவியவர்கள் உண்மையில் ஞானிகளே; அவர்கள் நல்ல ஆலோசனை உடையவர்கள். அவர்கள் வானத்தில் அக்னிக்காக வேதியையும், அர்ப்பணங்களையும் அமைத்தனர்; அவர்களுக்கு பெரும் செல்வம் கிடைத்தது. “ஓ அக்னியே! நீ வரும்போது எங்களுக்கு நல்லது நடக்கட்டும்; அர்ப்பணமும், யாகமும், புகழும் எல்லாம் நன்மை தரட்டும். எங்களது மனமும் வெற்றிக்கு உகந்ததாகும்; போரில் வெற்றிபெற நாம் உன்னுடைய துணையால் வெல்ல வேண்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். மனுவால் நிறுவப்பட்ட, தேவர்களால் தூதராக ஆக்கப்பட்ட, வேகமான, அர்ப்பணங்களை எடுத்துச் செல்லும் அக்னியை அவர்கள் குரலால் புகழ்ந்தனர். “அர்ப்பணங்களோடு அழைக்கப்படும், கூரிய பற்கள் உடைய, இளம், பிரகாசமான அக்னியே! நீயே பாடல்களின் தலைவன்; நல்ல வார்த்தைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன்; உன்னையே நாங்கள் நெய்யால் வழிபடுகிறோம்,” என்று அவர்கள் கூறினர். அக்னி, நெய்யால் அழைக்கப்படும்போது, யாகவேதியில் உயர்ந்து ஒளிர்கிறான்; அவன் மனுவால் நிறுவப்பட்டவன், அர்ப்பணங்களை எடுத்துச் செல்லும் தேவன்; இனிமையான வாசனை கொண்டவன்; அவனே நல்ல விதான யாகத்தின் அமர புரோகிதன். “ஓ அக்னியே! நான் ஒரு மனிதனாக உனக்கு நண்பனாக இருக்க விரும்புகிறேன்; நீயும், அமரனாக, எனக்கு நண்பனாக இரு. என்னை சாபத்திற்கோ, தீமையிற்கோ, பாவத்திற்கோ உட்படுத்தாதே; என் புகழ்பாடும், என் சந்ததியும் தவறுகளைச் செய்யாதிருக்க அருள் செய்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “பெரிதும் வளர்ந்த பிள்ளை தந்தையின் இல்லத்திலிருந்து வருவது போல, எங்கள் அர்ப்பணம் எங்களுக்கு வந்து சேரட்டும். உன் அருகிலுள்ள துணையால், அக்னியே, நான் எப்போதும் உனது அருளை பெறட்டும். உன் விருப்பத்தாலும், உன் கொடைகளாலும், உன் புகழாலும் நான் பெற வேண்டும்; உன்னை எல்லோரும் கொடையளிப்பவன் என்று அழைக்கிறார்கள்; எனக்கும் நீ மகிழ்ச்சியுடன் கொடைகள் அளி,” என்று அவர்கள் இறுதியாக வேண்டினார்கள். இவ்வாறு, அந்த பக்தர்கள், ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், அக்னி, மற்றும் மற்ற தேவர்களை மிகுந்த பக்தியோடு போற்றி, தங்கள் வாழ்வில் பாதுகாப்பும், செல்வமும், நல்ல சந்ததியும், வெற்றியும், அருளும் பெற பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.