ஒரு காலத்தில், அஸ்வின்கள் என அழைக்கப்படும் இரு தெய்வீக சகோதரர்கள், பக்தர்களின் வேண்டுகோளுக்கு எப்போதும் செவிசாய்த்து, அவர்களுக்கு நல்ல அறிவும் வழிகாட்டுதலும் அருளும் பொருட்டு, பால் மற்றும் நெய் பாயும் அருள்பூரணமாக வந்தார்கள். அவர்கள் வேகமான பறவைகளும், விரைவான குதிரைகளும் கொண்ட தங்கள் ரதத்துடன், பக்தர்களின் ஸ்தோத்திரங்களை ஏற்று, அழைப்பை உடனே ஏற்று வந்தார்கள். அஸ்வின்கள், விண்ணின் மூன்று பிரகாசமான உலகங்களையும் கடந்தும், அனைத்து திசைகளிலும் பயணித்தார்கள். பக்தர்கள், “ஓ பகலினைத் தந்து, நலனும், செல்வமும், பசுக்கள் நிறைந்த வளமும் அருளுங்கள்; எங்கள் பயணத்திற்கு பாதையை விரிவாகத் திறந்து வையுங்கள்” என வேண்டினர். அவர்கள், “ஓ அஸ்வின்கள், எங்களுக்கு பலமான மனிதர்கள், அழகிய ரதங்கள், நிறைந்த குதிரைகள் உடைய செல்வம் வழங்குங்கள்” என்று வேண்டினர். அஸ்வின்கள், எப்போதும் வளர்ந்து, அழகின் ஆண்டவர்கள், பொன்னால் ஆன சக்கரங்களுடன், தேனீப் போல இனிமைமிக்க சோமத்தை அருந்தினார்கள். அவர்கள், குதிரை செல்வத்தை வழங்கும் அருளாளர்களாக, தாராளமானவர்களுக்கு பரந்த பாதுகாப்பும் அளித்தார்கள். மக்கள், அஸ்வின்களை தங்கள் வேண்டுகோளுக்கு அருகில் வருமாறு அழைத்து, “வேறு எவரிடமும் செல்லாமல், எங்களிடம் மட்டும் வாருங்கள்” எனக் கேட்டனர். அஸ்வின்கள், இந்த இனிமைமிக்க அருள் அருந்தி, மக்கள் அனைவருக்கும் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் செல்வம் வழங்க வேண்டும் என்று கேட்டனர். பல இடங்களில், விவேகிகள், அஸ்வின்களை அழைக்கிறார்கள்; அவர்கள் புகழும் பக்தர்களுடன் அஸ்வின்கள் வரவேண்டும் என்று வேண்டினர். மக்கள், தரையில் தர்பை விரித்து, அர்ப்பணிப்புகள் கொண்டு, அழகாக அலங்கரித்து, அஸ்வின்களை அழைத்தனர். “இன்று, எங்கள் இந்த உன்னதமான, உள்ளார்ந்த ஸ்தோத்திரம் உங்களை அடையட்டும்; அது உங்களுடன் இருக்கட்டும்” என்று அவர்கள் வேண்டினர். அஸ்வின்கள், தங்களுக்காக வைக்கப்பட்ட தேனீத் தட்டிலிருந்து அருள் அருந்த, “குதிரைகளை வழங்கும் இருவரே, எங்களுக்கு பசுக்கள், சந்ததிகள், வளம் அருளுங்கள்” என வேண்டினர். “வானத்திலிருந்து, பாயும் நதிகளிலிருந்து, ஆசீர்வாதங்களை எங்களுக்கு வழங்குங்கள்; கதவுகள் போல அவற்றை திறந்து ஊற்றுங்கள்” என அவர்கள் வேண்டினர். பிறகு, துக்ரபுத்திரன் கடலில் புறப்பட்டு சென்றபோது, அஸ்வின்கள் அவரை விட்டுவிடுவார்களா, அல்லது அவர்களின் ரதம் உடையும் நேரம் எப்போது என்று மக்கள் கேட்டனர். அஸ்வின்கள், எப்போதும் தாராளமானவன் கான்வாவை அவரது இல்லத்தில் அருளால் பாதுகாத்தனர். “புதிய, மிக நன்மைமிக்க அருளோடே வாருங்கள்; உங்களை அழைக்கும் எனக்கு அன்பும் அருளும் வழங்குங்கள்” என்று அவர்கள் வேண்டினர். அவர்கள் கான்வா, அத்திரி, சிஞ்சரா ஆகியோரையும் பாதுகாத்ததை நினைவு கூர்ந்தனர். அகஸ்த்யருக்காக பசுக்களில் சோமம் பெறும் போட்டியில், சோபரிக்காக பரிசுகளுக்கான போட்டியில், அஸ்வின்கள் அருள் வழங்கினர். “அவ்வளவு அல்லது அதைவிட அதிகமாக, உங்களைப் புகழும் நாங்கள் உங்களது அருளை நாடுகிறோம்” என அவர்கள் கூறினர். அஸ்வின்களின் ரதம் பொன்னால் ஆன யோகம், பொன்னால் ஆன கட்டுப்பாடு, பொன்னால் ஆன அச்சு, பொன்னால் ஆன இரு சக்கரங்களுடன், ஆகாயத்தை எட்டும் வகையில் அமைந்திருந்தது. அந்த ரதத்தில் இருந்தே, அவர்கள் தொலைவில் இருந்தாலும் பக்தர்களின் புகழை ஏற்று வரும்படி கேட்டனர். அஸ்வின்கள், பல பரிசுகளை கொண்டு, மக்கள் அனைவருக்கும் போஷணையையும் செல்வத்தையும் வழங்க, தொலைவிலிருந்து வருகிறார்கள். அவர்கள் புகழும், பெருமையும், செல்வமும் கொண்டு, அனைவருக்கும் முன்பாக பிரகாசிக்கின்றனர். அவர்களின் இறகு கொண்ட, மழை கொணரும் பறவைகள், இந்த யாகசாலைக்கு அவர்களை கொண்டு வரட்டும். பாடல்களுடன் செல்லும் அந்த ரதத்தின் சக்கரம் ஒருபோதும் தடையடையாது. பொன்னால் ஆன ரதம், வேகமான கைகளும் குதிரைகளும் கொண்டு, அவர்கள் விரைவாக வந்து அருள்புரிவார்கள். அவர்கள் விழிப்புடன் இருக்கும் மான் அல்லது பலமுள்ள, செல்வம் நிறைந்த காளையைக் கண்டு மகிழ்வார்கள்; பக்தர்களுக்கு போஷணையும் செல்வமும் வழங்குவார்கள். “என் புதிய வேண்டுகோளை அறிந்து அருள் செய்யுங்கள்; ஜெனரஸ் சைதியர் போல நூறு ஒட்டகங்கள், பத்தாயிரம் பசுக்கள் வழங்குங்கள்” என அவர்கள் வேண்டினர். சைதியர், தங்கம் போல பிரகாசிக்கும் பத்து அரசர்களை எனக்கு வழங்கினான்; அவனது மக்கள் வளமாக வாழ்ந்தார்கள். “இந்தப் பாதையில் யாரும் எனக்கு இணையாக வர முடியாது; பரிசுகள் வழங்கும் தலைவர் மட்டுமே உயர்ந்தவராக இருப்பார்” என்று பக்தர்கள் கூறினர். இந்த நேரத்தில், இந்திரன் தனது வலிமையால், மழை பொழியும் பர்ஜன்யன் போல, தன் சக்தியால் மகா வலிமை பெற்றார்; கன்று புகழ்ந்தபோது அவர் பலம் பெற்றார். அவர் அமரர்களின் சந்ததியை பேணினார்; யாகத்தில் தீ எழும்பும் போது, ஞானிகள் அவரை உண்மையின் வாகனமாக போற்றினர். கான்வர்கள் இந்திரனை ஸ்தோத்திரம் செய்து, அவர் யாகத்தை நிறைவேற்றியவராக ஆக்கினார்கள்; அவரை ஆயுதமாகவும் கருதினர். அவரது கோபத்திற்கு எல்லா மக்கள் வணங்கினர்; ஆறுகள் கடலை அடையும் போல அவரிடம் அடங்கி நின்றனர். இந்திரன், தன் சக்தியும் பிரகாசமும் கொண்டு, வானையும் பூமியையும் தோலைப் போல மூடினார். அவர் நூறு மூட்டுகளைக் கொண்ட வஜ்ராயுதத்தால் எதிர்த்து நின்ற வ்ரித்ரனின் தலையை உடைத்தார். இவ்வாறு, அஸ்வின்கள் மற்றும் இந்திரனின் அருள், பக்தர்களின் வேண்டுகோளுக்கு எப்போதும் பதிலளித்து, அவர்களுக்கு செல்வம், பாதுகாப்பு, அறிவு மற்றும் போஷணையை வழங்கியது.