ஒரு வருடம் முழுவதும் வறண்ட நிலத்தில், ஒரு ஏரி போல உலர்ந்து கிடந்த போது, வானத்திலிருந்து தண்ணீர் பொழிந்ததும், அந்த நிலத்தில் வாழும் தவளைகள், பசுக்கள் தங்கள் கன்றுகளோடு கூடி வருவது போல், ஒன்றாகச் சேர்ந்து கூடி வந்தன. பல மாதங்கள் மழையை ஏங்கிக் காத்திருந்த அந்த தவளைகள், தாகத்தில் துடித்தபடி, தந்தையை அழைக்கும் மகன் போல, ஒவ்வொன்றும் மற்றொன்றை நோக்கி உரையாடத் தொடங்கின. தண்ணீர் நிரம்பி வழிகின்ற போதும், இன்னும் தம் தாகம் தீராததால், அவை ஆர்வத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் பிடித்துக் கொண்டன. அந்த தவளைகள் முழுக்க ஈரமாக நனைந்தபோது, பசுமை தவளையின் குரலோடு புள்ளி தவளை தன் குரலை கலந்து ஒலித்தது. அவை ஒன்றின் குரலை மற்றொன்று பின்பற்றி, ஆசிரியரிடம் மாணவன் கற்றுக்கொள்வது போல, ஒற்றுமையாக இனிமையாக நீரில் உரையாடின. அவைகளில் ஒன்று பழுப்பு, ஒன்று கருப்பு, ஒன்று புள்ளி, ஒன்று பசுமை; பெயர் ஒரே தவளை என்றாலும், நிறத்தில் வேறுபட்டவை, ஆனால் எல்லாம் ஒன்றாகவும் ஒலித்தன. அந்த நாள், ஒரு வருடம் கழித்து, ஏரி நிரம்பியபின், அந்த தவளைகள் மழையை அழைக்கும் வேதியர்களைப் போல ஆனார்கள். வேதியர்கள், ஒரு வருடம் முழுவதும் யாகங்களை செய்து, சோமத்தை அருந்தி, தங்கள் வாக்கினால் பூஜை செய்தனர்; சிலர் வெளிப்படையாக இருந்தும், சிலர் மறைந்தும் இருந்தனர். அவர்கள் தெய்வ ஒழுங்கை காத்து, பன்னிரண்டாவது காலத்தையும் தவறவிடாமல், ஒரு வருடம் கழித்து மழை வந்தபோது, தங்கள் சூடான தவத்திலிருந்து விடுபட்டனர். அந்த பழுப்பு, கருப்பு, புள்ளி, பசுமை தவளைகள் தங்கள் செல்வத்தை வழங்கின; பசுக்கள் போல, நூற்றுக்கும் ஆயிரத்துக்கும் சமமான பலன்களை வழங்கி, நம் ஆயுளை நீட்டித்தன. அந்த நேரத்தில், மக்கள் தம்மை கெடுக்க வரும் அரக்கர்களை விரட்ட வேண்டி, இந்திரனும் சோமனும் ஒருங்கிணைந்து, அந்த இருண்ட அரக்கர்களை எரித்து, தள்ளி, வீழ்த்துமாறு வேண்டினர். தீய செயல்கள் செய்வோரை, ஜபங்களை வெறுப்பவரை, கொடிய பார்வையுடையவரை, பொய்யாளரை, சதியாளரை, அந்தரங்க அரக்கர்களை எதிர்த்து, தங்கள் பகையை செலுத்துமாறு கேட்டனர். அந்த தீயவர்களை ஆதரவில்லாத இருளில் வீசி, ஒருவரும் மீண்டும் எழ முடியாதபடி தங்கள் கோபத்தையும் வலிமையையும் செலுத்துமாறு வேண்டினர். வானத்திலிருந்து இடி, பூமியிலிருந்து அழிவை கொண்டு வந்து, தீயவார்த்தை பேசுவோருக்கு தண்டனை அளிக்குமாறு, மலைகளிலிருந்து வெளிச்சத்தை தூக்கி, பெரும் அரக்கனை அழித்தது போல அழிக்குமாறு கேட்டனர். வானிலிருந்து கல்லை வீசும் ஆயுதங்களால், தீயவர்களை முற்றிலும் அழித்து, அவர்கள் மௌனமாகும் வரை தாக்குமாறு வேண்டினர். தங்கள் இந்த பிரார்த்தனை, வேகமாக ஓடும் குதிரை போல, இந்திரனும் சோமனும் அனைத்துபுறமும் சூழ்ந்து, வேதியர் அளிக்கும் ஹவிசை ஏற்று, அரசர்கள் போல ஞானத்தையும் பலனையும் வழங்குமாறு கேட்டனர். வெற்றி ஆயுதங்களால், சதியாளர்களையும் அரக்கர்களையும் தாக்கி, தீயவர் எவரும் நம்மை எளிதில் அடைய முடியாதபடி செய்யுமாறு வேண்டினர். யார் நம்மை தீய மனதோடு பார்ப்பாரோ, பொய்யான வார்த்தைகள் பேசுவாரோ, அவர்கள் பேச முடியாமல் போகட்டும் என்று இந்திரனிடம் வேண்டினர். தீயவார்த்தை பேசுவோரை, நல்லவர்களை கெடுக்க முயல்வோரை, சோமன் பாம்பிடம் ஒப்படைக்கட்டும், அல்லது அழிவில் வீழ்த்தட்டும் என பிரார்த்தனை செய்தனர். யார் நம் செருக்கு, பானம், குதிரை, மாடு, மக்கள் ஆகியவற்றை கெடுக்க விரும்புவாரோ, எதிரி, திருடன், கொள்ளையன் யாராக இருந்தாலும், அவர்கள் உடலும் சந்ததியும் அழியட்டும் என்று வேண்டினர். அவர்கள் உடலும் குடும்பமும் நம்மிலிருந்து தூரமாக இருக்கட்டும்; அவர்கள் புகழ் வாடட்டும்; பகல், இரவு எப்போது நம்மை தீங்கிழைக்க நினைப்பாரோ, அவர்கள் அழியட்டும் என்று தேவைகளை வேண்டினர். ஞானிகளுக்கு உண்மை, பொய் என்ற வேறுபாடு தெளிவாக தெரியும். அந்த இரண்டில் உண்மை, வலிமை வாய்ந்தது – அதை சோமன் காப்பாற்றுகிறார், பொய்யை அழிக்கிறார். சோமன், குற்றமற்றவரையும் நீதிமானான போராளியையும் பாதிப்பதில்லை; அரக்கனையும் பொய்யாளரையும் அழிக்கிறார்; இருவரும் இந்திரனின் வலிமையில் வீழ்கிறார்கள். நான் பொய்யான தேவனாக இருந்தாலும், பயனற்றவனாக இருந்தாலும், அக்னியே, நீ எங்களை எதிர்த்து என்ன வைத்துள்ளாய்? பொய்யை பேசுவோர் அழிவுடன் சேரட்டும் என்று வேண்டினர். இன்று நான் மாயவாதி என்றால், அல்லது ஒருவரை தீங்கிழைத்திருந்தால், எனக்கு பொய்யாக அவ்வாறு கூறுவோன் தன் நண்பர்களில் இருந்து பத்துமடங்கு பிரிந்துவிடட்டும் என வேண்டினர். யார் என்னை மாயவாதி என அழைப்பாரோ, தாங்கள் தூயவர் என பொய் கூறும் அரக்கர்களோ, அவர்களை இந்திரன் தன் ஆற்றலால் அடித்துத் தாழ்ந்த இடத்திற்கு வீழ்த்தட்டும் என்று வேண்டினர். இரவில் பர்தவி போல ஒளிவை மறைத்து நடமாடும் பெண் அரக்கை, முடிவில்லா குழிகளில் வீழ்த்தி, கற்கள் அவளை தாக்கட்டும் என வேண்டினர். மருத்துகள் எழுந்து, பகைவரை விரட்டி, அரக்கர்களை பிடித்து நசிக்கட்டும்; இரவில் பறவைகள் போல பறக்கும், அல்லது யாகத்தில் பகைவராக இருந்தவர்களை அழிக்கட்டும் என வேண்டினர். இந்திரனே, வானிலிருந்து கூர்மையான கல்லை சோமனுடன் வீசி, கிழக்கு, மேற்கு, மேலிருந்து, கீழிருந்து – அரக்கர்களை மலைகளால் தாக்கு என வேண்டினர். நாய் பற்கள் போன்ற வாயையுடைய அரக்கர்கள், குற்றமற்றவர்களை தாக்க முயற்சிக்கிறார்கள்; சக்ரா, நீ அவ்வாறு பேசுவோருக்கு எதிராக ஆயுதத்தை கூர்மையாக்கி, மாயவாதிகளுக்கு இடி வீசு என வேண்டினர். இந்திரன், பராசரருக்காக மாயவாதிகளை அழித்தார்; யாகத்தை கலக்கும், விரட்டப்பட வேண்டியவர்களை ஒதுக்கியார்; சக்ரா, அரக்கர்களை காட்டை வெட்டும் கோல் போல், பாத்திரம் வெடிப்பது போல, அவர்களை அழித்தார். ஆந்தை அரக்கன், கூவுக்குரல் ஆந்தை அரக்கன், நாய் வாயார் அரக்கன், குயில் அரக்கன், கழுகு அரக்கன், கழுகு போன்ற அரக்கன் – எல்லாம் அழியட்டும், எங்களை காப்பாற்று, இந்திரனே என வேண்டினர். அரக்கன், மாயவாதி, இருவரும் சேர்ந்து தீமை செய்யும், புழுவைப் போல செயல்படும் யாரும் நம்மை வெல்ல முடியாதபடி, பூமி, அந்தரிக்ஷம், வானம் நம்மை காப்பாற்றட்டும் என வேண்டினர். இந்திரனே, மாயவாதி ஆணையும், பொய்யுடன் தீங்கு செய்பவளையும் தாக்கு; கழுத்தை முறிக்கும், வேர் உண்ணும் அரக்கர்கள் அழியட்டும்; அவர்கள் சூரியன் உதிக்கும் போது உன்னை காண முடியாதபடி போகட்டும் என வேண்டினர். இந்திரனும் சோமனும் விழித்து, அனைத்தையும் பார்த்து, அரக்கர்களுக்கு அழிவையும், மாயவாதிகளுக்கு இடியையும் வீசட்டும் என வேண்டினர். நண்பர்களே, வேறு எதையும் பேச வேண்டாம்; தடுமாற வேண்டாம்; இந்திரனை மட்டும், அந்த வலிமைமிக்க தேவனை, சோமம் பிழிந்து, மீண்டும் மீண்டும் பாடுங்கள். அவர் கட்டுப்பாடின்றி ஓடும் காளை போலவும், மக்கள் பொறுக்கும் பசு போலவும்; பகையை நீக்கும், ஒன்றிணைக்கும், இருபுறத்தையும் வெல்வது போன்ற பெருமை உடையவராக உள்ளார். பலரும் பலவகையில் உன்னைக் கூப்பிடினாலும், இந்திரனே, எங்கள் இந்த பிரார்த்தனை உனக்காகவே; இன்று உனக்கு வளர்ச்சி தரட்டும். அந்த ஞானியும், கொடையும், எல்லா மனிதர்களையும் மிஞ்சி, பல வடிவங்களில் வந்து, நமக்கு மிக அருகிலுள்ள வெற்றியைத் தருவாராக இருக்கிறார். பாறை உடைக்கும் தேவனே, பெரும் விலைக்காகவும், ஆயிரம், பத்து ஆயிரம், நூறு, நூற்றுக்கணக்கான பரிசுகளுக்காகவும் உன்னை விட்டு கொடுக்க மாட்டேன். இந்திரனே, நீ எனக்கும், என் தந்தைக்கும், என் சகோதரருக்கும், எங்கள் தாய்க்கும் செல்வத்திற்காகவும் அருளும், பாதுகாப்பும் வழங்கினாய். இவ்வாறு, வேதத்தின் வார்த்தைகள் போல, இயற்கையின் நிகழ்வும், தேவர்களின் அருளும், மனிதர்களின் பிரார்த்தனையும் ஒன்றாகப் பாய்ந்தன.