இந்தக் கதையை நீங்கள் கேட்டால், பாரதத்தின் புனித காலங்களில், இந்திரனும் விஷ்ணுவும் மகா வீரர்கள் என மக்களால் போற்றப்பட்டனர். அவர்கள் இருவரும் இணைந்து, சாம்பரனுடைய பலமான கோட்டைகளை, தொண்ணூற்றொன்பது எண்ணிக்கையில், முற்றிலும் சிதைத்தனர். மேலும், வர்சினின் நூறு வீரர்களையும், எதிர்க்க முடியாத ஒரு ஆயிரம் வீரர்களையும் ஒரே சமயத்தில் வீழ்த்தினர். இந்த வீரச் செய்கைகளுக்காக, மகா உயர்ந்த இந்த ஸ்தோத்திரம், விஷ்ணுவின் பிரபலமான அடித்தடங்களைப் போற்றுகின்றது; அந்த ஸ்துதியே அவர்களின் வலிமையால் வளர்கிறது. மக்கள் கூடும் இடங்களில், விஷ்ணுவைச் சிறப்பித்து நான் பாடுகின்றேன்; இந்திரா, என் பாடல்கள் போட்டிகளில் வெற்றியும், செழிப்பும் தரட்டும் என வேண்டுகிறேன். விஷ்ணுவின் பரந்த அடிகளுக்காக, நான் வஷட் எனும் அர்ச்சனையைச் செய்கிறேன்; பரந்தடிகள் கொண்டவரே, இந்த ஹவனை ஏற்க வேண்டும். என் புகழ் பெற்ற பாடல்கள் உம்மை வளர்க்கட்டும்; எப்போதும் நலத்தோடு எங்களை காப்பாற்ற வேண்டும். இப்போது, ஒரு மனிதன் விஷ்ணுவை, பரந்தடிகள் கொண்டவரை, பக்தியுடன் சேவிக்க வேண்டும் என்றும், மனம் நிலைத்துப் பூஜை செய்யும் ஒருவர், யாராயினும், விஷ்ணு அவரை ஒருபோதும் விட்டு விட மாட்டார் என்கிறார். விஷ்ணு, எல்லா மக்கள் மீதும் உங்கள் அருளை வழங்கும் இறை; அவர் எப்போதும் அசையாமல், புது புது அறிவை வழங்குகிறார். அவர் நமக்கு வளமும், நல்ல குதிரைகளும், ஒளிமிக்க செல்வமும் அருள வேண்டும். மூன்று வெள்ளி அடிகள் வைத்து, இந்த பூமியையே அளந்தார் விஷ்ணு; நூறு பாடல்கள் பெற்ற பெருமை உடையவர். சகல வலிமையிலும் வலிமைமிக்க விஷ்ணு முன்னேறட்டும்; அவருடைய பெயர் பழமையானது, நிலையானது. விஷ்ணு இந்த பூமியையே விவசாயத்திற்கு அளந்து, மனித குலம் செழிக்கச் செய்தார். அவருடைய புகழ் நிலையானது, அவருடைய மக்கள் உறுதியானோர்; அவர் பரந்த, உறுதியான வீடாக இந்த உலகை உருவாக்கினார். இப்போது, பரந்தடிகள் கொண்டவரே, உமது புணிதமான பெயரை நான் அறிவேன்; உமது செய்கைகளை அறிந்துள்ளேன். வனாந்தரங்களில் குடியிருக்கும் வலிமைமிக்கவரே, இந்த உலகத்தின் எல்லைகளை நிலைநிறுத்தும் உம்மை நான் போற்றுகிறேன். விஷ்ணுவே, உம்மிடம் என்ன மறைந்திருக்கும்? நான் பரந்தடிகள் கொண்டவரே, உம்மை அறிவித்து விட்டேன். உம்முடைய வடிவத்தை எங்களிடமிருந்து மறைக்க வேண்டாம்; கூடத்தில் வேறு வடிவில் தோன்றினாலும், எங்களை மறைக்க வேண்டாம். உம்முக்காகவே, விஷ்ணுவே, நான் வஷட் அர்ச்சனையைச் செய்கிறேன்; பரந்தடிகள் கொண்டவரே, இந்த ஹவனை ஏற்க வேண்டும். என் புகழ் பெற்ற பாடல்கள் உம்மை வளர்க்கட்டும்; எப்போதும் நலத்தோடு எங்களை காப்பாற்ற வேண்டும். இப்போது, மூன்று ஒலிகள் முன்பாக ஒளிர்கின்றன; அவை தேனோடு பாயும் பால் குடத்திலிருந்து இழுத்து எடுத்தன. அவை கன்றையும், செடிகளின் கருவையும் உருவாக்குகின்றன. பிறந்தவுடன், அந்த காளை உருமென முழங்குகிறது. அவன் செடிகளுக்கும், நீர்களுக்கும் ஊட்டமளிப்பவர்; சகல ஜீவராசிகளுக்கும் தலைவரும் ஆன கடவுள். மூன்று மடங்கு பாதுகாப்பும், மூன்று மடங்கு ஒளியையும், தனது சுகம் கொண்டு நமக்கு அருளுகின்றார். உம்மால் வண்டிக்காரர் வலிமை பெறுகிறார்; உமது விருப்பப்படி வடிவமைக்கப்பட்ட வண்டி நகர்கிறது. தாயார் தந்தையின் பாலைப் பெறுகிறார்; அதனால் தந்தையும் வளர்கிறார்; அதனால் மகனும் வளர்கிறார். அவரில் எல்லா உலகங்களும் இருக்கின்றன; மூன்று வானங்களும், மூன்று மடங்கு நீர்வழிகளும் பாய்கின்றன. மூன்று பாத்திரங்கள், அவற்றின் தாரைகள், ஒளிரும் அந்த இறைவனைச் சுற்றி தேனை பாய்கின்றன. இந்த உரை பர்ஜன்யனுக்கு, சூரியனின் ஆண்டவருக்கு இனிமையாக இருக்கட்டும்; அது நம் உள்ளத்தில் குடியிருக்கட்டும். மழை நமக்கு மகிழ்ச்சியைத் தரட்டும்; கடவுளால் பாதுகாக்கப்பட்ட செழுமைமிக்க செடிகள் நமக்காக வளரட்டும். அவர், காளை, விதையினை ஏந்துபவர், உயிரினங்களில் நிலையானவர்; அவரில் அசையும், அசையாத அனைத்திலும் உயிர் இருக்கிறது. அந்த சத்தியம் நூறு கதிர்காலங்கள் நமக்கு பாதுகாப்பளிக்கட்டும்; எப்போதும் நம்மை நலத்துடன் காப்பாற்றட்டும். பர்ஜன்யனை, வானத்தின் மகனை, வள்ளலாகியவரை பாடுங்கள்; அவர் நமக்கு நிறைந்த யாவரிசி அருளட்டும். செடிகளின் விதையையும், பசுக்களின், குதிரைகளின் விதையையும் உருவாக்கும் பர்ஜன்யன், மனிதர்களின் முன்னோராக இருக்கிறார். அவருக்காக இனிமையான ஹவனை அர்ப்பணியுங்கள்; அவர் நமக்கு ஊட்டமளிக்கும் உணவை அருளட்டும். ஒரு வருடம் முழுக்க, பிரம்மணர்கள் விரதம் இருந்து, அமைதியாக இருந்தனர்; இப்போது பர்ஜன்யனால் ஊக்கமடைந்த தவளைகள் பேசத் தொடங்கின. வானில் இருந்து நீர் பொழிய, வற்றிப் போன ஏரியில் தவளைகள், பசுக்கள் கன்றுகளைச் சுற்றி திரண்டது போல கூடுகின்றன. மழை பொழிய, தவளைகள், வறண்ட நிலத்தில், காத்திருந்தபோது, மகன் தந்தையை அழைப்பது போல, ஒவ்வொன்றும் மற்றொன்றை நோக்கி பேசுகின்றன. நீர் நிரம்பி, இன்னும் திருப்தி அடையாத போது, ஒன்று மற்றொன்றை ஆர்வத்துடன் பிடிக்கிறது; தவளை நனைய, மஞ்சள் புள்ளிகள் கொண்டது பச்சை தவளையுடன் குரலை கலக்கிறது. ஒரு தவளை மற்றொன்றின் குரலைப் பின்பற்றி, மாணவன் ஆசிரியரைப் போல் கற்றுக்கொள்கிறது; அவற்றின் ஒலிகள் அனைத்தும் இசையாக ஒலிக்கின்றன. ஒரு தவளை பழுப்பு, ஒன்று கருப்பு, ஒன்று புள்ளி, ஒன்று பச்சை; பெயர் ஒரே மாதிரியாக இருந்தாலும், அவை பலவிதம்; ஆனாலும், எங்கும் ஒன்றாக ஒலிக்கின்றன. பிரம்மணர்கள், சோம யாகத்தில் சுற்றி நிற்கும் போல, நிரம்பிய ஏரியின் அருகில், ஒரு வருடத்துக்குப் பிறகு, தவளைகள் மழை வரவேற்பாளர்களாக ஆகின்றன. பிரம்மணர்கள், சோமம் அருந்தும் போது, வருடம் முழுவதும் யாகங்களைச் செய்து, சிலர் தீயில் சூடாகி வெளிப்பட, சிலர் மறைந்திருப்பார்கள். அவர்கள் தெய்விக ஒழுங்கை காப்பாற்றினர்; பன்னிரண்டாவது பருவத்தையும் தவறவிடவில்லை; ஒரு வருடம் கடந்து மழை வரும்போது, சூடானவர்கள் விடுவிக்கப்படுகின்றனர். பழுப்பு, கருப்பு, புள்ளி, பச்சை தவளைகள் தங்கள் செல்வங்களை நமக்கு வழங்கின; அவை, பசுக்கள் போல, நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் நமக்கு வாழ்நாளை நீட்டித்தன. இப்போது இந்திரனும் சோமனும், அசுரனைக் கருகச் செய்ய வேண்டும்; அவனை விரட்ட வேண்டும், வீழ்த்த வேண்டும்; இருளை அதிகரிப்பவரை அழிக்க வேண்டும்; எங்கள் வேண்டுகோளை கேட்டு, அவனை அழித்து, உறையச் செய்து, அத்திரி மகன்களே, அவனை அழிக்க வேண்டும். பொய் பேசும், தீமை செய்பவரை, தீய எண்ணம் கொண்டவரை, இறைச்சி உண்ணும், பயங்கர பார்வையுடைய, சட்டமில்லாத, கபடமுள்ளவரை, இந்திரனும் சோமனும் தங்கள் பகையை அவன் மீது செலுத்த வேண்டும். தீய செய்பவர்களை, ஆதரவில்லாத ஆழ்குழியில் வீச வேண்டும்; இருளில் வீழ்த்த வேண்டும்; அவர்களில் ஒருவரும் மீண்டும் எழ முடியாதபடி, உங்கள் கோபமும் வலிமையும் அவ்வாறு செலுத்தப்படட்டும். இந்திரனும் சோமனும், வானத்திலிருந்து இடியையும், பூமியிலிருந்து அழிவையும் கொண்டு வந்து, தீமையைச் செய்பவர் மீது தண்டனை செலுத்த வேண்டும்; மலையிலிருந்து ஒளியை எழுப்பி, பெரிதாக膨ந்த அசுரனை அழித்ததைப் போல் செய்ய வேண்டும். வானிலிருந்து கல்லை கொண்டு வந்து, தீயினால் சூடான ஆயுதங்களால், மரணமில்லாத, கூர்மையான ஆயுதங்களால், தீயவர்களை அழிக்க வேண்டும்; அவர்கள் அமைதிக்குள் செல்லட்டும். என் வேண்டுகோள், வேகமான குதிரை போல, நான்கு புறமும் உங்களைச் சூழட்டும்; நான் அர்ப்பணிக்கும் ஹவனுக்கு, அரசர்கள் போல, ஞானத்தையும், பலனும் வழங்க வேண்டும். உங்கள் வெற்றியுடைய ஆயுதங்களை நினைத்து, கபடிகள், அசுரர்கள், உடைப்பவர்களை அழிக்க வேண்டும்; தீமை செய்பவர் எளிதில் வழி காணக் கூடாது; அவர் எங்களைத் தாக்க முடியாதபடி இருக்கட்டும். என்னை தீய எண்ணத்துடன் பார்ப்பவரும், பொய் சொல்லுபவரும், துளையுள்ள வட்டியால் நீரை பிடிப்பது போல எனை பிடிக்க நினைப்பவரும், இந்திரா, பின்னால் விட்டுவிடப்படட்டும்; அவர் பேச முடியாதவராகட்டும். தீய சொற்களில் மகிழ்பவரும், நல்லவர்களைத் தங்கள் இயல்பால் கெடுக்க முயல்பவரும், சோமன் அவர்களை பாம்பிடம் ஒப்புவிக்கட்டும் அல்லது அழிவில் வீழச் செய்யட்டும். எங்கள் செந்நீரை, பானத்தை, குதிரைகளை, பசுக்களை, மக்களை தீங்கு செய்ய விரும்புபவர் யாராயினும்—எதிரி, திருடன், கொள்ளையன்—அவர் அழியட்டும்; அவர் உடலும் சந்ததியும் அழியட்டும். அவர் உடலும் வம்சமும் மிகவும் தூரத்தில் வீசப்படட்டும்; மூன்று பூமிகளுக்கும் கீழே வீழட்டும்; பகல், இரவு எங்களை தீங்கு செய்ய நினைப்பவரின் புகழ் வாடட்டும், தேவர்களே. இவ்வாறு, இந்திரனும் விஷ்ணுவும், பர்ஜன்யனும், புனித பிரம்மணர்களும், தவளைகளும், எல்லா உயிர்களும், துன்பங்களைப் போக்கி, செழிப்பையும், பாதுகாப்பையும், இறை அருளையும் வழங்கி, உலகிற்கு நன்மை செய்தனர்.