ஒரு காலத்தில், வேதமொழி கொண்ட முனிவர் ஒருவர், தம் உள்ளத்திலிருந்து எழும் துதியுடன், புகழும் செல்வமும் தரும் பண்டைய வரங்களை வேண்டி, இந்திரனும் அக்னியும் ஆகிய வீரர்களை நோக்கி பிரார்த்தனை செய்தார். "வ்ருத்ரனை வீழ்த்திய வலிமைமிக்க இந்திரா, அக்னியே! எங்களுக்கு புதிய, சிறந்த ஆசீர்வாதங்களை அருளுங்கள்," என்று அவர் வேண்டினார். அந்நேரம், இரண்டு பெரும் படைகள், தங்கள் தலைவரின் வீரத்தால் தூண்டப்பட்டு, ஒன்றுக்கொன்று எதிராக எழுந்தன. அப்போது, அந்த முனிவரும் அவரது பக்தர்களும், இந்திரனும் அக்னியும் இணைந்து, சோமம் அர்ப்பணிக்கும் மக்களோடு கூடி, தெய்வீக வழிபாட்டில் ஈடுபட்டனர். அவர்கள் அனைவரும், இறைநம்பிக்கையில்லாதவர்களை அழிக்க இறைவர்களை வேண்டினர். "இந்திரா, அக்னியே! எங்களுக்காக இங்கு வாருங்கள்; நீங்கள் எங்களை ஒருபோதும் மறந்து விடுவதில்லை. உங்கள் குதிரைகள் எப்போதும் வெற்றியுடன் திரும்பட்டும்," என்று முனிவர் ஏங்கியபடி அழைத்தார். பின், தீபமாக எழுந்து, அக்னியை வழிபட்டு, "மித்ரன், வருணன், இந்திரன் ஆகியோரை அழைப்பு செய்; எங்களால் ஏதேனும் தவறு நடந்திருந்தால், அதை மன்னியுங்கள். அர்யமன், அதிதி ஆகியோரும் எங்களை விடுவிக்கட்டும்," என்று வேண்டினார். அப்போது, முனிவர், "இந்த அர்ப்பணிப்புகளோடு, அக்னியே, இந்த இரு இளைஞர்களுடன் சேர்ந்து நாங்கள் வெற்றியை அடையட்டும். இந்திரன், விஷ்ணு, மருத்கள் எங்களை சூழ்ந்து பாதுகாக்கட்டும்; நீங்கள் எப்போதும் ஆசீர்வாதத்தால் எங்களை காப்பாற்றுங்கள்," என்று பிரார்த்தனை செய்தார். பழங்காலத்திலிருந்தே வந்த புகழ், இந்திரனும் அக்னிக்கும் உரியது என்று, அவர் தம் உள்ளத்திலிருந்து எழும் மழைபோன்ற பாட்டால் அவர்களை வணங்கினார். "எங்கள் பாடல்களை ஏற்று, எங்கள் எண்ணங்களை செழிப்பால் நிரப்புங்கள். எங்களைத் தீமையிலும் பழியிலும் ஆழ்த்தாதீர்கள்; எங்கள் இல்லத்தில் தீங்கு வர விடாதீர்கள்," என்று வேண்டினார். "இந்திரா, அக்னியே, உங்களுக்காக நாங்கள் சிறப்பாகப் பாடி, பசு பால் போன்ற ஞானத்துடன் உங்களை நாடுகிறோம். எப்போதும், ஞானமும் செல்வமும் வேண்டும் எனும் ஆர்வத்துடன் உங்களை அழைக்கிறோம். எங்களைப் பாதுகாக்குங்கள்; எந்தக் கெட்ட வார்த்தையும் எங்களைத் தாக்காதிருப்பதாக அருளுங்கள். எந்த மனிதரின் தீய எண்ணமும் எங்களை அணுக விடாதீர்கள். எங்களுக்குத் தேவையான செல்வம், பொன், குதிரை, பசு எதுவாக இருந்தாலும், அதை அருளுங்கள்," என்று முனிவர் தம் வேண்டுகோளைத் தொடர்ந்தார். சோமம் அழுத்தும் போது, மக்கள் இந்திரனும் அக்னியையும் ஏழு வகை அர்ப்பணிப்புகளோடு அழைக்கிறார்கள். பகைவரை வீழ்த்தும் வீரர்களாக, அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் பாடப்படுகிறார்கள். "தீய மனம் கொண்டவரையும், அறியாமையையும், அசுரனையும் அழியச் செய்யுங்கள்; உங்கள் வலிமையால் பகையை அழியச் செய்யுங்கள்," என்று வேண்டினர். அப்போது, சகல நதிகளிலும் தலைசிறந்த, பெரும் அருள் கொண்ட சரஸ்வதி நதி, தன் அலைகளும் ஓட்டத்துடனும் பாய்ந்தாள். மலைகளிலிருந்து கடலுக்கு ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அந்தத் தூய நதி, உலகிற்குச் செல்வம் தருகிறாள்; நஹுஷனுக்காக நெய்யும், இனிய பாலும் அருளுகிறாள். மகிழ்ச்சி மிகுந்த பெண்களில் வளர்ந்த, பலம் கொண்ட பசு, குழந்தை, யாகத்திற்கு உரியவனாக, பரிசுகளை வழங்கி, தானம் செய்யும் நல்லவர்களுக்காக தன் வடிவை அலங்கரித்தான். "சரஸ்வதி, புகழும் அருளும் உடையவளே! இந்த யாகத்தில் எங்கள் அர்ப்பணிப்பை ஏற்று, அளவை அறிந்தவர்களோடு சேர்ந்து, எங்களை நண்பர்களை விட அதிக செல்வம் பெறச் செய்யும்," என்று விரும்பினர். "இந்த அர்ப்பணிப்புகளை ஏற்று, எம்மை உன் நிழலில் மரம் போல பாதுகாப்பாயாக," என்று முனிவர் வேண்ட, அதே நேரம் வசிஷ்டர் அந்த வாயிலைத் திறந்து, "சரஸ்வதி, உன்னைப் புகழ்வோருக்காக வளர்ச்சி தரவும், எங்களை எப்போதும் ஆசீர்வாதத்துடன் காப்பாற்றவும் அருள்வாயாக," என்றார். அதன்பின், முனிவர், "நதிகளின் தேவி சரஸ்வதியைக் குறித்து நான் பெரும் பாடலைப் பாடுகிறேன். பூமி, ஆகாயம், வசிஷ்டர்—all of them, உன்னைப் புகழட்டும். உன் இரு உலகங்களும் பெருமையால் நிரம்பியுள்ளன; மக்கள் அதில் வாழ்கின்றனர். மருத்களுக்கு தோழியாக, உன் அருளால் நலமுடன் வாழச் செய்யும்," என்று வேண்டினார். "சரஸ்வதி நமக்குச் சுபமாக, செல்வமாக அமையட்டும்; அவர் கவனமுள்ளவள், பலமுள்ளவள்; ஜமதக்னிபோல புகழ்ந்து, வசிஷ்டபோல பாடுகிறோம். பிறந்த, வலிமைமிக்க, தானம் செய்யும் மகன்களை நாங்கள் சரஸ்வதியை நோக்கிப் பிரார்த்திக்கிறோம். உன் அலைகள் நெய் கலந்த இனிப்புடன் பாயட்டும்; அவை எங்களை பாதுகாக்கட்டும். சரஸ்வதியின் பால், எல்லோருக்கும் தெரியும், அது எங்கள் சந்ததிக்கு உணவாக அமையட்டும்," என்று அவர் வேண்டினார். வேள்வியில், மனிதர்கள் கூடிய இடத்தில், நற்குணமிக்கவர்கள் மகிழும் இடத்தில், இந்திரனுக்காக சோமம் பிழிந்து மகிழ்ச்சியும் வலிமையும் பெற முனிவர் பாடினார். தெய்வீகமான பாதுகாப்பைத் தேர்ந்தெடுத்து, ப்ருஹஸ்பதி அவர்களும், நண்பர்களும் எங்களுக்கு பெருமை தரட்டும்; தானம் செய்யும் நல்லவர்களுக்கு குற்றமில்லாதவர்களாக இருக்க நாம் ஆசைப்பட்டோம். பெரியவரும், எல்லா நன்மைகளையும் தரும் ப்ரஹ்மணஸ்பதியையும், முனிவர் பக்தியுடன் பாடி அர்ப்பணித்தார். "இந்திரன், தெய்வங்களால் புரோகிதனாக ஆனவன்; அவனை இந்த தெய்வீகப் பாடல் புகழட்டும். ப்ருஹஸ்பதி எங்கள் ஆதியைக் கட்டியெழுப்பி, செல்வமும் வீரமும் அருளி, எங்களை அபாயங்களில் இருந்து பாதுகாக்கட்டும்," என்று வேண்டினார். "ப்ருஹஸ்பதி, அமரனே, எங்கள் பாடலை விரும்புபவனே, எல்லா இல்லங்களிலும் மதிக்கப்படுபவனே, உன்னை நாங்கள் அழைக்கிறோம். சிவப்புக் குதிரைகள் உன்னைத் தாங்குகின்றன; நீ வலிமைமிக்கவன், வானம் போன்ற நீல நிறத்தில் இருக்கிறாய், ஒளியுடன் பிரகாசிக்கிறாய்," என்று அவர் புகழ்ந்தார். "நூறு இதழ்கள் கொண்ட, பொன்னிற முடி உடைய, வலிமைமிக்க, அழகான ப்ருஹஸ்பதி, பல நண்பர்களுக்கு செல்வம் தருபவனே! வானும் பூமியும் உன்னைப் பெருமைப்படுத்துகின்றன; தெய்வீகமான சொற்கள் உன் மூலம் ஆழமானவை ஆகின்றன," என்று கூறினார். "இந்த பாடல், ப்ரஹ்மணஸ்பதி, இந்திரனுக்காகவே; எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக, எங்கள் எண்ணங்களைப் பிடித்துவை, பகைவரின் தீய எண்ணம் அழியட்டும். ப்ருஹஸ்பதி, இந்திரா, நீங்கள் வானும் பூமியும் உள்ள செல்வத்தின் அதிபதிகள்; எங்களைப் புகழ்வோருக்குச் செல்வம் அருளி, எப்போதும் ஆசீர்வாதத்துடன் காப்பாற்றுங்கள்," என்று வேண்டினார். இறுதியில், முனிவர், "புரோகிதர்களே! மனிதர்களில் பசுவைப் போல வலிமைமிக்கவருக்கு சிவந்த பாலை அர்ப்பணியுங்கள்; பசுவிலிருந்து சோமத்தை பிழிந்து, அதனை எல்லாவற்றையும் விரும்பும் இந்திரனுக்குப் பானமாக வழங்குங்கள்," என்று கூறினார். இவ்வாறு, அந்த முனிவர், தெய்வங்களைப் பற்று கொண்டு, பக்தியோடு, அர்ப்பணிப்போடு, செல்வம், பாதுகாப்பு, ஞானம், எல்லா நன்மைகளும் எளிதில் கிடைக்க வேண்டி, தம் வாழ்வில் இறைவனை நாடி, நதி, வேள்வி, தெய்வங்களையும் புகழ்ந்து, ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றார்.