இந்தப் புனிதமான நிகழ்வுகள் ரிக்வேதத்தின் பாசுரங்களிலிருந்து உருவாகின்றன. இந்தக் கதையில், முதலில், பக்தர்கள் பெருந்தன்மையுள்ள இந்திரனை அர்ப்பணமாக அழைக்கின்றனர். "உலகத்திலோ, வானத்திலோ, பிறந்தோ, பிறக்கவுள்ளவர்களிலோ, உன்னைப் போல் யாரும் இல்லை," என அவர்கள் கூறுகிறார்கள். இந்திரா, எங்களுக்குப் பசுக்கள், குதிரைகள், பலம் தர வேண்டும் என்று வேண்டுகின்றனர். அடுத்ததாக, இந்திரா, நீ எப்போதும் சிறந்தவர்களுக்கு மேல் சக்தியை வழங்கும் பெருந்தன்மையாளர்; எப்போதும் போட்டிகளில் அழைக்கப்பட வேண்டியவர்; எங்களை வெற்றிக்குத் திசைதிருப்ப வேண்டும் என்று வேண்டுகின்றனர். பக்தர்கள், "இந்திரா, எங்கள் எதிரிகளைத் துரத்திவிடு; உண்மையான செல்வம் அளி; எங்கள் நண்பர்களுக்குப் பலமாக இருந்து, எங்களைப் பாதுகாப்பாய் இரு," என வேண்டுகிறார்கள். "நீ எங்களுக்குத் தந்தைபோல் உறுதியை அளி; நாங்கள் வாழும் ஒளியை அடைய, வழி காட்டி, கற்றுக் கொடு," என அவர்கள் இந்திராவை வணங்குகிறார்கள். "அறியாதவர்கள், பகைவர்கள் எங்களை வெல்லக் கூடாது; தீமை எங்களிடையே நிலைக்கக் கூடாது; நீ எங்களுடன் இருந்தால், ஆழமான நீரைக் கடந்தும் நாங்கள் எப்போதும் பாதுகாப்பாக இருப்போம்," என அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் கூறுகிறார்கள். இதன் பின்னர், வாசிஷ்டர்கள் புனிதக் கம்பளத்தில் இருந்து, வெண்மையான, வலது பிளைத்த தலைமையுடன், மக்களை மகிழ்விக்க வருகிறார்கள். "வாசிஷ்டர்கள், நீங்கள் எங்களைத் தூரத்திலிருந்தும் பாதுகாப்பவர்களாக இருங்கள்," என அவர்கள் வேண்டுகிறார்கள். வாசிஷ்டர்கள், சோமத்தை வடிகட்டி, பகைவர்களைத் தாண்டி, இந்திராவை அழைத்து வருகிறார்கள். பஷத்யும்னாவின் வம்சத்தில் இருந்து சோமம் கொண்டு, இந்திரா வாசிஷ்டர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். வாசிஷ்டர்களின் பிரார்த்தனையால், இந்திரா நதியை கடந்தார்; தடையைத் தகர்த்தார்; சுதாஸ், திவோதாசாவின் மகனுக்காக, இந்திரா முன்னேறினார். வாசிஷ்டர்கள், தங்கள் பிதாக்களின் அழியாத, தவறாத சக்தியை, வேதங்கள் மூலம் பெற்றவர்கள்; அவர்களுக்குப் பிழை இல்லை; இந்திரா, பெரிய பாடல்களில், வாசிஷ்டர்களுக்கு பலத்தை அளித்தார். தாஷராஜ்னாவின் அரசருக்காக, வாசிஷ்டர்கள், தாகத்துடன் நீரைக் தேடும் மனிதர்களைப் போல, வெளிச்சமாகத் திகழ்ந்தார்கள்; இந்திரா, வாசிஷ்டர்களின் புகழை கேட்டார்; ட்ரிட்ஸு மக்கள் வழிகாட்டப்பட்டார்கள். பாரதர்கள் இளம், கட்டுப்பட்டவர்களாக இருந்தபோது, வாசிஷ்டர்கள் தலைவராக ஆனார்; ட்ரிட்ஸு பழங்குடிகள் பரவினார்கள். மூன்று உலகங்களில் விதை வைக்கும் மூன்று உயர்ந்த வம்சங்கள், மூன்று அருமையான ஒளிக்குரிய தலைவர்கள், மூன்று அர்ப்பணங்கள் விடியலுடன் இணைகின்றன; வாசிஷ்டர்கள் இதனை முழுமையாக அறிவார்கள். வாசிஷ்டர்களின் ஒளி சூரியனின் பிரகாசத்தைப் போல, பெருமை கடலின் ஆழத்தைப் போல, சக்தி காற்றின் பிள்ளையைப் போல; மற்ற புகழ்கள் எல்லாம் வாசிஷ்டர்களின் புகழைத் தாண்ட முடியாது. வாசிஷ்டர்கள், உள்ளத்தின் அறிவுடன், ஆயிரம் ஓட்டைகளாக ஒன்றிணைந்து, யமன் அமைத்த எல்லையை நெய்து, அப்ஸரஸ்களை அணுகினர். மித்ரா, வருணா, வாசிஷ்டரை ஒளிக்குமிழியாக, மின்னலாகக் கண்டபோது, அது அவர்களின் பிறப்பு; வாசிஷ்டர் மக்களால் வெளிப்பட்டார். நீ வாசிஷ்டர், மித்ரா, வருணாவின் மகன், உருவசியால் மனத்தின் சக்தியால் பிறந்தவன்; அனைத்து தேவதைகள், நீ ஒரு திவ்ய துளியாக, தாமரையில் விழுந்து, தெய்வீக சக்தியால் எடுத்துக்கொண்டார்கள். அவன், இரண்டையும் அறிவது, எல்லாவற்றையும் அறிந்தவர்; ஆயிரம் பரிசுகளை வழங்கும், எப்போதும் தாராளமான வாசிஷ்டர், அப்ஸரஸ்களில் பிறந்தார்; யமன் அமைத்த எல்லையை கடந்தார். சபையில், இரண்டு சக்திவாய்ந்தவர்கள், ஒரே விதையை மரியாதையுடன் பாத்திரத்தில் ஊற்றினர்; அதன் மத்தியில் நான் எழுந்தேன்; அந்தப் பிறப்பில், வாசிஷ்டர் என்ற ஷி என அழைக்கப்பட்டார். அவன் உக்தா, ஸாமா ஆகியவற்றை ஏந்துகிறான்; கல்லை ஏந்தி, முதலில் பேசுகிறான்; வாசிஷ்டர், தாராளமானவர், நல்ல மனதைப் கொண்டு அவரை அணுகுங்கள். பிறகு, பிரகாசமான, தெய்வீகமான எண்ணம், நம்முடன் மகிழ்ச்சியாக, வேகமான ரதம் போல செல்லட்டும். அவர்கள், பூமி, ஆகாயத்தின் ஆதியை அறிந்தவர்கள்; கீழே ஓடும் நீர்நதிகள் அவர்களை கேட்கின்றன. நதிகள் அவருக்காக பெரிதாகின்றன; போரில் வலிமை கொண்டவர்கள், பூமியை விரும்புகின்றனர். இந்திரா போல, தங்கக் கை கொண்ட வீரனை, குதிரைகளை யோகத்தில் இணைத்துச் செல்லுங்கள். அவன் யாத்திரை செய்யும் போது, யாகத்திற்கு, மனவி கணவரிடம் செல்லும் போல், சக்தியால் அவரை பலப்படுத்துங்கள். அவரது சக்தியால், போரில் யாகத்தை பலப்படுத்துங்கள்; மக்களுக்கு ஒரு சின்னம், வீரரை அமைக்குங்கள். அவரது சக்தியில், பிரகாசம் எழுகிறது; பூமி உலகை ஏற்றது போல, அவர் பாரத்தை ஏற்றுகிறார். நான் தேவதைகளை அழைக்கிறேன்—அவர்கள் வரட்டும், அக்னி; நியாயம் செய்துவிட்டு, என் எண்ணத்தை அமைக்கிறேன். உங்கள் ஊக்கமான எண்ணத்தை தேவியிடம் செலுத்துங்கள்; இங்கே தேவதைகளிடம் உங்கள் குரலை உயர்த்துங்கள். மாபெரும் வருணா, ஆயிரம் கண்கள் கொண்டவர், இந்த நதிகளின் ஓட்டத்தை நோக்கினார். மக்களின் அரசன், நதிகளின் அலங்காரம், அவருக்கு உச்ச அதிகாரம், எல்லாவற்றிலும் பரவியது. அவர் எங்களை அனைத்து பழங்குடிகளில் பாதுகாக்கட்டும்; எங்கள் புகழ் பரவட்டும், புகழப்பட வேண்டியவரே. பகைமையுள்ள மின்னல் தூரம் போகட்டும்; எல்லா தீமையை எங்கள் உடலிலிருந்து நீக்குங்கள். அக்னி, நம் அர்ப்பணங்களை மரியாதையுடன் ஏற்றுக்கொண்டார்; நம் பாடல் அவருக்குப் மிகவும் விருப்பமானதாக அமைந்தது. தேவதைகளுடன், நீரின் புதிர், நம் நண்பராகட்டும்; அவர் எங்களுக்கு கருணை செய்யட்டும். தாமரை வாயால், நதிகளின் ஆழத்தில் அமர்ந்த பாம்பை, அவன் இருக்கும் இடத்தில் நான் புகழ்கிறேன். ஆழத்தின் பாம்பு எங்களைத் தீங்கிழைக்காமல் இருக்கட்டும்; இருவரும் (மித்ரா, வருணா) தர்மத்தைப் பாதுகாப்பதில் தவறு செய்தால், யாகம் தோல்வியடையாமல் இருக்கட்டும். இந்த மக்களிடையே நமக்கு புகழ் வரட்டும்; உயர்ந்தவர்கள், செல்வம் தேட, முயற்சி செய்து செல்லட்டும். அவர்கள், எதிரிகளை எரிக்கிறார்கள்; பிரகாசமாக, பெரிய, சக்திவாய்ந்த படைகள், தங்கள் ஆயுதங்களால். நம் மனவிகள் நம்மிடம் வந்தபோது, த்வஷ்ட்ரு, அழகான கைகளுடன், நமக்கு மக்களை அளிக்கட்டும். த்வஷ்ட்ரு நம் பாடலை ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்; செல்வம் தேடும், அன்பானவரின் அருள் நம்முடன் இருக்கட்டும். இவ்வாறு, பக்தர்கள், ஷிகள், தேவதைகள், இயற்கை, சக்திகள்—all ஏகமாய், ஒற்றுமையில், அர்ப்பணத்துடன், வாழ்வின் ஒளி, பாதுகாப்பு, செல்வம், புகழ், மற்றும் அருள் வேண்டி, தெய்வீக சாதனையின் பாதையில் பயணிக்கிறார்கள்.