ஒரு காலத்தில், ஒரு பக்தன் மிகுந்த பக்தியுடன் இறைவனிடம் வேண்டினார்: “பிறந்து வரும் அந்த அருளாளர்கள் என்னைக் காப்பாற்றட்டும்; பெருகும் நதிகள் என்னைக் காக்கட்டும்; அசைக்க முடியாத மலைகள் என்னைக் காக்கட்டும்; தெய்வங்களுக்கு மதிப்பளிக்கப்பட்ட பித்ருக்கள் என்னைக் காக்கட்டும்.” அவர் தொடர்ந்து வேண்டினார்: “எப்போதும் நல்ல மனநிலையுடன் இருக்கட்டும்; எழும் சூரியனை காணும் பாக்கியம் எப்போதும் நமக்குக் கிடைக்கட்டும். செல்வத்தின் அதிபதி, எல்லாக் கடவுள்களின் அருளோடு, நமக்கு அருகில் வரவேண்டும்.” பின்னர் அவர் தெய்வங்களை அழைத்தார்: “இந்திரா, அருகிலுள்ள உதவியுடன் நமக்கு வருக; நதிகளால் பெருகும் சரஸ்வதி, செடிகளால் மகிழ்ச்சி தரும் பர்ஜன்யா, எளிதில் வரவேற்கக்கூடிய, பிதாவைப் போல புகழ்பெற்ற அக்னி—நீங்கள் அனைவரும் எங்களை அருள்புரிய வருக.” அந்த பக்தி நிறைந்த வேளையில், அவர் எல்லாக் கடவுள்களையும் அழைத்தார்: “என் வேண்டுதலைக் கேளுங்கள்; இந்த புனித தரையில் அமர்ந்து, என் யாகத்தில் கலந்துகொள்ளுங்கள். உங்களில் யார் அதிக அர்ச்சனை, நெய் நிறைந்த ஹவனத்தைப் பெற்றிருக்கிறீர்களோ, அவரைச் சுற்றி நீங்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து வரவேண்டும்.” இன்னும், “அமரர்களான தெய்வக் குழந்தைகள், எங்கள் பாடல்களை கேளுங்கள்; எங்களுக்காக தயை காட்டுங்கள். உண்மையால் வலிமை பெற்ற எல்லாக் கடவுள்களும், சரியான நேரத்தில் வேண்டுதலைக் கேட்பவர்கள், தக்க அர்ச்சனையை அனுபவிக்கட்டும். இந்திரா, மருத்கணங்கள், த்வஷ்டா, மித்ரா, அரியமன்—நீங்கள் அனைவரும் எங்கள் அர்ப்பணிப்பை ஏற்கட்டும்.” “அக்னியே, ஹோதாராக, இந்த யாகத்தை தெய்வீக குலத்தை அறிந்து திறமையுடன் நடத்த வேண்டும். வானில் உள்ளோரும், அருகிலிருப்பவர்களும், நெருப்புப் பரிசில் பங்குபெறுவோரும், இந்த புனித தரையில் அமர்ந்து மகிழ்வுடன் இருக்கட்டும்.” அவர் மேலும் வேண்டினார்: “வணக்கத்திற்குரிய எல்லாக் கடவுள்களும், வானும் பூமியும், நீரின் சந்ததியாரும் என் ஸ்துதியை கேட்டருள வேண்டும். என் சொற்கள் சிதறாமல் இருக்கட்டும்; உங்கள் அருளில் நாங்கள் பூரணத்தை அடையட்டும்.” “பூமியில் அல்லது ஆகாயத்தில் பிறந்த, நீரின் இல்லத்தில் வாழும், வலிமை மிகுந்த எல்லாக் கடவுள்களும் எங்களுக்கு உயிரும் ஒளியும் அளித்து, எல்லா பாதைகளையும் விரிவாகத் திறக்கட்டும்.” பின் அவர் அக்னி மற்றும் பர்ஜன்யாவை நோக்கி, “இந்த வேண்டுதலில் என் பிரார்த்தனையை ஆதரியுங்கள்; எளிதில் வரவேற்கப்பட்டு, நன்றாகப் புகழப்படுவீர்கள். ஒருவர் போஷணை அளிக்கட்டும், மற்றவர் சந்ததியைக் கொடுக்கட்டும்; எங்களுக்கு உயிர் தரும் செல்வம் பெருகட்டும்,” என்று வேண்டினார். அந்த புனித தரையில் அக்னியை ஏற்றி, பக்தி நிறைந்த கீதத்துடன் அவர் அழைத்தார்: “இன்று இந்த சபையில், வணக்கத்திற்குரிய கடவுளே, அர்ப்பணிப்பில் மகிழ்வுடன் இருங்கள்.” பின்பு, புஷனை நோக்கி அவர் வேண்டினார்: “மக்கள் வெற்றி பெறும் தேரைப் போல, வழிகாட்டி இறைவா, உன்னை எங்கள் சிந்தனையில் இணைக்கிறோம். உயர்ந்த, தாராளமான, வீரவான, அறிவும் அருளும் கொண்ட இல்லத் தலைவரை எங்களுக்கு வழிநடத்த வேண்டும்.” “கருணைமிக்க புஷனே, அவர் தாராளமில்லையென்றாலும், அவரைத் தாராள மனப்பான்மையுடன் மாற்றி, எங்களுக்காக அவரைத் திருப்பி விடு. வலிமை பெறும் பாதைகளைத் திறந்து, எதிரிகளைச் சிதைத்து, எங்கள் வலிமையான எண்ணங்கள் வெற்றி பெற செய்ய வேண்டும். குறும்பர்களை குழப்பத்தில் ஆழ்த்தி, அவர்களை எங்களுக்காக வளைத்து விடு.” “பிரகாசமான புஷனே, உன் கட்டுப்பாட்டுக் கோலைக் கொண்டு, குறும்பர்களின் இதயத்தைத் துளைத்து, அவர்களை உசுப்பி, நடுங்கச் செய். அந்தக் கோல், மாடு கூட்டும் ஊக்கி, அது நமக்கு செல்வம் தரும்; அதில் உன் அருள் நமக்குக் கிடைக்கட்டும்.” “மாடுகளையும் குதிரைகளிலும் செல்வத்திலும் நமக்கு ஞானமும் வலிமையும் அளித்து, நம்மை மக்களிடையே செழிப்புடன் ஆக்க வேண்டும்.” பின்னர் அவர் வேண்டினார்: “புஷனே, நம்மை அறிவுடன் வழிகாட்டும், சரியானதைச் சொல்லும் ஒருவருடன் இணைத்துக் கொள். அவரோடு, அவர் சொல்வதைக் கேட்டு, அவருடைய இல்லத்திற்கு நாம் செல்லட்டும். புஷனின் சக்கரம் முறியாது; அவரது அச்சு சிதறாது; அவரது ஊக்கி எப்போதும் புதியதாக இருக்கும்.” “அவருக்கு அர்ப்பணை செய்யும் பக்தரிடம் புஷன் மகிழ்வுடன் இருப்பார்; அவர் முதலில் செல்வத்தை அடைவார். புஷன் எங்கள் மாடுகளைக் கவனிக்கட்டும், எங்கள் பாதைகளைப் பாதுகாக்கட்டும், எங்களுக்கு வலிமை அளிக்கட்டும். புஷனே, சோமம் அர்ப்பணிப்பவருக்கும், உன்னைப் புகழ்வோருக்கும், எங்கள் மாடுகளுக்குப் பின் வர வேண்டும். யாரும் வழி தவற வேண்டாம், யாரும் பாதிக்கப்பட வேண்டாம், யாரும் பிரிந்து போக வேண்டாம்; பாதுகாப்புடன் எங்களை அணுக வேண்டும்.” “பாதைகளை அறிந்த, கேட்கும், செல்வத்தின் அதிபதி புஷனை நாடுகிறோம். அவரது ஆட்சியில் எப்போதும் நாம் வழிதவறாமல் இருப்போம்; நாங்கள் இங்கு உன்னைப் புகழ்வோம். புஷன் தன் வலது கையை எங்களை மேல் வைக்கட்டும்; இழந்ததை மீண்டும் பெறுவோம்.” பின்பு, விமுசோவின் புதல்வர்களையும், நபாத் ஆக்ரிணியையும் அவர் அழைத்தார்: “நாம் உங்களுடன் ஒன்று சேர்வோம்; உண்மையின் தேரோட்டியாக நீங்கள் இருங்கள். மிகுந்த செல்வத்தின், மatted-haired charioteer-ஐ நண்பனாக நாடுகிறோம். ஆக்ரிணியே, செல்வம் பெருகும் நீரே, தாராளமிக்கவனே, ஞானிகளின் தோழனே, எங்களுக்கு செல்வம் தர வேண்டும்.” புஷன், புதிதாகக் குதிரைகளை வழங்குபவர் என்றும், அவர் வலிமைமிக்கவரும் என்றும் அவர் புகழ்ந்தார்; சூரியனே காதலனாக அழைக்கப்படுகிறார். “தாய் தேடியதை நான் சொன்னேன்; காதலன் சூரியன் எங்களை கேட்கட்டும்; இந்திரனின் சகோதரன் என் நண்பன்.” மக்கள் புகழை ஏந்துபவர்கள் புஷனைத் தேரில் ஏற்றுகிறார்கள்; அவர்கள் அந்தத் தெய்வத்தை எடுத்துச் செல்கின்றனர். இவ்வாறு அந்த பக்தன், தெய்வங்களை அழைத்து, அவர்களிடம் அருள் வேண்டி, அவர்களின் பாதுகாப்பை நாடி, செல்வம், அறிவு, பாதுகாப்பு, வளம் ஆகியவற்றை வேண்டினார். அந்த ஸ்துதியும் வேண்டுதலும், புனிதமான அந்த வேளையில், எல்லாக் கடவுள்களும் அருளோடு கேட்டனர்.