இந்தப் புனிதமான காலத்தில், பக்தர்கள் இந்திரனும் ப்ருஹஸ்பதியும் அருளும் செல்வத்தை, நூறு பசுக்கள், பல குதிரைகள், ஆயிரக்கணக்கான வளங்களுடன் வேண்டினர். அவர்கள் இருவரையும், இந்திரனையும் ப்ருஹஸ்பதியையும், பாடல்களால் அழைத்து, இந்த சோமையை அருந்தும்படி பணிவுடன் அழைத்தனர். “பக்தரின் இல்லத்தில் இந்த சோமத்தை அருந்தி, அந்த இல்லத்தில் மகிழ்ந்திருங்கள்,” என்று வேண்டினர். ப்ருஹஸ்பதி, தன் வலிமையால் விண்ணைத் தாங்கி, மூன்று படிகளில் நிற்கும் பொறி போன்ற ஒலியுடன், பழங்கால முனிவர்களால் முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டு, இனிமையான நாவுடன் ஜொலிப்பவனாக இருந்தார். வேகமான, ஆனந்தமுள்ள, தெளிவான பார்வையுடைய தெய்வீகர்கள், ப்ருஹஸ்பதியின் அருளால், பசு பாலைப் போல தொடரும், நிறைவான செல்வத்தின் மூலத்தை பாதுகாக்க வேண்டும் என வேண்டினர். ப்ருஹஸ்பதியைச் சுற்றி, தொலைவிலும் அருகிலும் பேசும் அறிஞர்கள் அமர்ந்தனர். பாறைகளிலிருந்து ஊறும் தேனைக் கொண்டும், கிணறுகளிலும், இருளை விரட்டும் ஒளியிலும், ப்ருஹஸ்பதி செல்வத்தை வழங்கினார். உயர்ந்த விண்ணில், ஏழு வாய்களுடன், ஏழு கதிர்களுடன், பெரிய ஒளியில் பிறந்த ப்ருஹஸ்பதி, இருளை விரட்டினார். ஸ்தோமம், ரிக், தன் கூட்டத்துடன், ப்ருஹஸ்பதி வலா எனும் அடைப்பை உடைத்து, தன் பெரும் ஒலியால் பசுக்களை வெளியே கொண்டுவந்தார். அந்தப் பிதாவுக்கும், அனைத்து தேவர்களுக்கும், வலிமைமிக்கவருக்கும், பக்தியுடன் யாகம் செய்து, ப்ருஹஸ்பதி அருளால் நல்ல சந்ததிகள், வீரமான மகன்கள், செல்வம் வேண்டினர். அவன், அரசன், எதிரிகளை எதிர்த்து உறுதியாக நிற்கின்றான்; ப்ருஹஸ்பதியை ஆதரிப்பவர்கள், அவரை போற்றி, பழங்கால நல்வாழ்க்கையை அனுபவிக்கின்றனர். தன் இல்லத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் குடியிருந்து, எல்லா வழிகளிலிருந்தும் உணவு பெருக, குலங்கள் தானாகவே வணங்க, அந்த அரசனில் புரோகித சக்தி முன்னிலை பெறுகிறது. எதிர்ப்பின்றி, அந்த அரசன் எதிரிகளிடமிருந்தும், நண்பர்களிடமிருந்தும் செல்வம் வெல்வான்; புரோகிதனுக்குப் பாதை தரும் அரசனுக்கு, தேவர்கள் பாதுகாப்பு அளிக்கின்றனர். இந்திரனும் ப்ருஹஸ்பதியும், இந்த யாகத்தில் சோமத்தை அருந்தி மகிழ்வீர்; தானாகப் பிறக்கும் சொட்டுகள் உங்களை அடையட்டும்; எங்களுக்கு வீரர்களால் நிறைந்த செல்வம் அருளுங்கள். ப்ருஹஸ்பதி, இந்திரா, எங்கள் வலிமையை அதிகரியுங்கள்; உங்களது அருள் எங்களுடன் இருக்கட்டும்; எங்கள் எண்ணங்களை ஏற்கவும், நல்ல அறிவை எடுத்துக்கொள்ளவும், பகைவரைத் துணியவும் அருள் புரியுங்கள். அப்போது, மிகச் சிறந்த ஒளி எழுந்தது; இருளை நீக்கி, வழிகளை வெளிப்படுத்தியது. விண்ணின் மகளிரான உதய காலைகள், மக்கள் செல்லும் வழிகளைத் திறந்தன. அந்த ஒளியுள்ள உதயங்கள், யாகங்களில் அளவிட்ட குரல்போல் முன்னே தோன்றின; இருளின் இரு வாசல்களைத் திறந்து, தூய்மையுடன் பிரகாசித்தன. இன்று உதயங்கள் எழுந்து, பரிசுகளை வழங்கின; செல்வம் அருளுகின்றன; விழிப்பற்றவர்கள் இருளில் இருக்க, விழித்தவர்கள் முன்னே செல்கின்றனர். “உங்களுள் யார் புதியவர்கள், யார் பழையவர்கள்? இன்று யார் வந்திருக்கின்றீர்கள்? எங்கே அந்த அங்கிரஸ்கள், ஏழு வாய்கள் உடையவர், செல்வத்தை எப்படிப் பெற்றனர்?” என்று கேட்டனர். உண்மையில், தேவர்களான உதயங்கள், குதிரைகளுடன், உலகமெங்கும் விரைவாகச் சென்று, இரு காலும் நான்கு காலும் உடைய உயிர்களை விழிப்பிக்கும் சக்தியுடன் திகழ்கின்றனர். அந்த பண்டையவர்கள் யார், ரிபுக்கள் எவ்வாறு தங்கள் கடமைகளை நிறைவேற்றினர் என்று தெரியவில்லை; உதயங்கள் ஒளியுடன் நகரும் போதும், அவர்களின் உருவங்கள் ஒருபோலவோ, அழிவதற்குரியவையோ அல்ல. அந்த பழங்கால உதயங்கள், வாசனை மிகுந்தவை, புகழுடன், உண்மையில் பிறந்தவை; அவர்களைப் போற்றும் கவிஞன், செல்வம் விரைவில் பெறுவான். அவை ஒன்றிணைந்து நகரும், ஒன்றாக விரிவது போல, பசுக்களின் ஓட்டம் போல், உதயங்கள் எழுகின்றன. அவை அலைகளைப் போல ஒன்றாக நகரும்; ஒளியுள்ள உடலால் இருளை மறைத்து, தூய்மையுடன், பிரகாசத்துடன், திகழ்கின்றன. விண்ணின் மகளிரே, எங்களுக்கு சந்ததியுடன் கூடிய செல்வம் அருளுங்கள்; உங்கள் இனிய இல்லத்திலிருந்து எழுந்து, எங்களைப் பெருமைமிக்கவர்களாக்குங்கள். இந்த வேண்டுதலை, விண்ணின் மகளிரான உதயங்களுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்; மக்கள் மத்தியில் புகழ்பெற, விண்ணும் பூமியும் அருள்புரியட்டும். அப்போது, பிரகாசமான ஒரு மகள் எழுந்து, தன் சகோதரியை விழிப்பித்தாள்; விண்ணின் மகள் தென்பட்டாள். பல்வேறு நிறங்களுடன், சிவப்பாக ஒளிரும் குதிரைகளில் ஓடும் குதிரைபோல், பசுக்களின் தாயான, பால் நிறைந்தவளான உஷா, அஷ்வினர்களுக்கு தோழியாக ஆனாள். உஷா, நீயே அஷ்வினர்களின் தோழி; நீ பசுக்களின் தாய்; செல்வத்தின் உரிமையாளர். பகைவைத் தள்ளி, இனிய சொற்களை வழங்கும் அறிவாளி உஷாவை, பாடல்களால் நாங்கள் அணுகுகிறோம். உஷாவின் நல்ல கதிர்கள், பசுக்களின் ஓட்டம் போல் பரவி, வாழ்வதற்கான பரந்த இடத்தைத் திறந்துள்ளன. உஷா, நீ பரந்த உலகை ஒளியால் நிரப்பி, இருளை அகற்றி, தன் சன்மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுகிறாய். நீ உன் கதிர்களை விண்ணிலும், பரந்த இடங்களிலும் பரப்புகிறாய். உன் பிரகாசத்தால் மத்தியில் ஒளிர்கிறாய். அப்போது, பக்தர்கள், விவேகமிக்க சவிதாரைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்; அவன் தன் சக்தியால் பக்தர்களை பாதுகாக்கிறான்; அவன் அருளால் நல்ல நாட்கள் நமக்கு கிடைக்கட்டும் என்று வேண்டினர். அவன் விண்ணைத் தாங்கி, உயிர்களின் அதிபதியாக, தங்க நிற ஆடையை அணிந்து, புகழை உருவாக்குகிறான். சவிதா, விண்ணும் பூமியும் நிரப்பி, தன் ஒளியால் உலகத்தை இயக்குகிறான்; தன் கரங்களை விரித்து, நாட்களை அமைத்தான். தவறில்லாமல், தன் கட்டளைகளால் உயிர்களை பாதுகாத்து, அனைத்து உலகங்களையும் பிரகாசமாக்குகிறான்; தன் கரங்களை உயிர்களுக்காக விரித்து, பெரிய பாதையில் அரசனாக ஒளிர்கிறான். சவிதா, தன் பெருமையால் மூன்று இடங்களை, மூன்று ஒளிகளை, மூன்று விண்ணை, பூமியை, நீரைக் கொண்டுவந்து, தன் கட்டளைகளால் நம்மை பாதுகாக்கிறான். அந்தச் சவிதா, நிலைபெற்றவனும், எல்லாவற்றையும் வளர்க்கும் கடவுளும், நமக்கு மூன்று மடங்கு பாதுகாப்பும், நல்வாழ்வும் அருளட்டும். அவன் காலங்களுடன் வரட்டும்; நம்முடைய இல்லம் பெருகட்டும்; நல்ல சந்ததி, உணவு கிடைக்கட்டும்; இரவும் பகலும் நமக்கு உயிர் அளிக்கட்டும்; செல்வமும் சந்ததியும் நமக்குப் பெருகட்டும். இந்தச் சவிதா, இப்போது புகழ்பெறும் கடவுளாகி, மனிதர்களால் போற்றப்படுகிறான்; அவன் இறப்பவர்களுக்கு செல்வம் வழங்குகிறான்; நமக்கு சிறந்த செல்வம் இங்கு அருளட்டும். இதுவே அந்த புனிதமான வேதப் பாதையில், பக்தர்களும், முனிவர்களும், தேவர்களும், ஒளியும், செல்வமும், வாழ்வும், ஒன்றாகச் சுழன்றாடும் மறைமொழியான கதை.