புனிதமான வேத காலத்தில், முனிவர்கள் மற்றும் மக்கள் தங்கள் வாழ்வில் வளமையும் பாதுகாப்பையும் நாடி, பரிபூரணமான பூஜை முறைகளைப் பின்பற்றினர். அவர்கள் முதலில் வாழ்வின் ஊட்டச்சத்தையும், தெய்வீக சக்திகளின் அருளையும் வேண்டி, பசுவின் தலை, யாவரிசியின் தலை போன்றவை கலந்து தயாரிக்கப்பட்ட சோம பானத்தை உண்டு, “ஓ வாதாபி! இது நம்முள் ஊட்டம் தரும் வகையில் ஆகட்டும்,” என்று வேண்டினர். அத்துடன், “ஓ மூலிகை! உனது சக்தி கஞ்சி, சிறுநீரகங்கள், எலும்பு நாற்றம் போன்றவற்றில் ஊட்டம் தரும் வகையில் நம்முள் நிறைந்திருக்கட்டும்,” என்று பிரார்த்தனை செய்தனர். அவர்கள் தந்தையையும், தெய்வங்களைப் போல் விரும்பி, “ஓ பிதா! உங்களை நாங்கள் வார்த்தைகளால் வரவேற்க விரும்புகிறோம். கோவுகள் விரும்பும் பலி போல், நீங்கள் நமக்கு அன்னதானத்தில் தோழராக இருப்பீர்கள் என நாங்கள் வேண்டுகிறோம்,” என்று கூறினர். பின்னர், அந்த நாளில், அக்கினியைத் தூண்டி, “ஓ தேவனே! இன்று நீர் ஜெயம் பெற்றவராக தெய்வங்களில் திகழ்கிறீர். அறிவுடைய தூதராக, நம் ஹவிஸ் தங்களை கொண்டு செல்,” என்று வேண்டினர். “ஓ தனூநபாத்! தேன் கலந்து யாகம் செய்யப்படும் போது, நீர் எண்ணற்ற செல்வங்களை அருளுகிறீர்,” என்றும், “அழைப்பவரைப் போல, உம்மை புகழ்கிறோம். அருமை வாய்ந்த தெய்வங்களை இங்கு அழைத்து வருக, ஓ அக்கினியே, ஆயிரம் பலம் கொண்டவரே!” என்றும் கேட்டனர். பண்டைய யாக வேள்வியில், ஒளிரும் புனித தரையில், ஆதித்யர்கள் பிரகாசிக்கும் இடத்தில், ஆயிரம் வீரர்களால் காக்கப்பட்ட தரையில், புனித தரை விரிக்கப்பட்டது. அங்கு, ஒளிரும், தலைமை தாங்கும், சக்தி மிகுந்த, பெரும் நதிகள், நிறைந்த நெய்யோடு பாய்ந்தன. அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட, பிரகாசமான அசனத்தில், உஷாக்கள் (வைத்தியர்கள்) அமரட்டும் என்று வேண்டினர். முதன்மை வாய்ந்த, வசீகரமான தெய்வ யாஜகர்கள், நமது யாகத்தை ஏற்றுக்கொள்ளட்டும் என்று வேண்டினர். பாரதி, இளா, சரஸ்வதி மற்றும் அழைக்கப்படும் அனைத்து தெய்வங்களும் நம்மை புகழுக்கு தூண்டட்டும் என்று வேண்டினர். த்வஷ்டா, எல்லா உருவங்களையும், உயிரினங்களையும் உருவாக்கும் அதிகாரி, நமக்காக அதற்கான வளங்களை வழங்கட்டும் என்று வேண்டினர். “ஓ கானத்தின் அதிபதி! உமது சாறு தெய்வங்களுக்கு பாயட்டும்; அக்கினி ஹவிஸ் கொண்டு செல்லட்டும்,” என்றும் வேண்டினர். அக்கினி, தெய்வங்களில் தலைவன், காயத்ரியுடன் இணைந்திருக்கிறார்; அவர் ஸ்வாஹா என்ற உச்சரிப்பில் பிரகாசிக்கிறார். “ஓ அக்கினி! எல்லா வழிகளையும் அறிந்த நீர், நம்மை நல்ல பாதையில் செல்வாக்கும் நோக்கில் வழிநடத்தும்; வஞ்சக பாவத்திலிருந்து தடுக்கவும், உமக்கு நாங்கள் உயர்ந்த புகழ் செலுத்துகிறோம்,” என்று பிரார்த்தனை செய்தனர். “அக்கினியே, உமது ஆசீர்வாதத்துடன், எல்லா துன்பங்களையும் கடந்து, நம்மை பாதுகாப்பாகக் கொண்டுசெல்லவும்; பூஷன் மற்றும் பரந்த பூமி நம் சந்ததிகளுக்கு அருள்புரியட்டும்,” என்று வேண்டினர். “எங்கள் மீது பகைமை கொண்டவர்கள், அல்லது தீய எண்ணமுள்ளவர்கள் நம்மை விட்டு அகலட்டும்; நமக்காக எல்லா அமரர்களுடன் நிலம் அருளும்,” என்றும் வேண்டினர். “ஓ அக்கினி! தவறாத பாதுகாப்புடன் நம்மை காக்கவும்; உமது விரும்பிய அசனத்தில் பிரகாசிக்கவும்; உமது வழிபாட்டாளருக்கு பயம் வராமல் காப்பாற்றவும்; உமது மேலான சக்தியை அறிய நாங்கள் ஆசைப்படுகிறோம்,” என்று வேண்டினர். “தீயவர், பகைவர், பொய்யாளர், திருடன், ஏமாற்றுபவர், பழிவாங்குபவர் – இவர்களால் நாங்கள் பாதிக்கப்படாமல் தடுக்கவும்; அவர்களை தூரம் விரட்டவும்,” என்று பிரார்த்தனை செய்தனர். “உண்மையிலேயே, நீர் உண்மையிலிருந்து பிறந்தவர்; பாடகருக்கு பாதுகாப்பளிக்கிறீர்; தீங்கு செய்ய நினைப்பவர்களிடமிருந்து தடுத்திடும் தெய்வம் நீரே,” என்றும், “இரு பக்கங்களையும் அறிந்த அக்கினி, மனிதனுக்காக பழைய பாதையைத் தேடுகிறீர்; உம்மை மீற நினைப்பவரும் உம்மை அடைவேண்டும்; உம்மேல் ஊக்கமுள்ள முனிவர்களுக்குள் தலைவராக இருக்கிறீர்,” என்றும் கூறினர். “நாங்கள் மனத்தின் புதல்வன் முன்னிலையில், பெரும் அக்கினியில், இந்த உவாசனைகளை உரைத்தோம்; ஆயிரம் முனிவர்களுடன் சேர்ந்து சக்தியை அடையவும், இந்த ஊட்டம் தரும் மக்களை அறியவும் ஆசைப்படுகிறோம்,” என்று வேண்டினர். பிறகு, அவர்கள் பிரஹஸ்பதியைப் புகழ்ந்து, “மென்மையான நாவையுடைய, பசு போல உயர்ந்தவரே, புதிய ஸ்தோத்திரங்களால் உம்மை உயர்த்துகிறோம்; உமது பாடல்கள் பிரகாசமாக இருக்கின்றன; தெய்வங்களும், புதுமனத்துடன் மனிதர்களும் கேட்கிறார்கள்,” என்று கூறினர். “யாஜகர்கள் தங்கள் குரலை சேர்க்கிறார்கள்; பிரஹஸ்பதி, வேகமும் சக்தியும் கொண்டவர், பலவாக ஆனார்; மாதரிச்வான் அவரை நினைவில் வைத்தார்,” என்றும், “அவருக்குப் புகழும், மரியாதையும், உயர்வும் செலுத்தப்படட்டும்; அவருடைய ஸ்தோத்திரம் சவித்ருவின் புயங்களைப் போல உயர்கிறது; அவர் தனித்துவமானவர், வனவிலங்கு போல பயங்கரமானவர், பாதுகாப்பாளரானவர்,” என்றும் புகழ்ந்தனர். “அவரது பாடல் விண்ணிலும் மண்ணிலும் ஒலிக்கிறது; மறைந்ததை ஏற்றிச் செல்லும் தேரோட்டியின் பாடலைப் போல; காட்டுவிலங்குகளின் பாதை போல், பிரஹஸ்பதியின் சக்தி மேகங்களை வெல்லுகிறது,” என்றும், “உம்மை பலவீனமென நினைத்து வருபவர்கள், நல்லதை நாடி வரும்போது, வளமாக வாழ்கிறார்கள்; நீர் தகுதியுடையவர்களுக்கு தாராளமாக அருளுகிறீர்; எளியவருக்கும் அருள் செய்யும்,” என்றும் கூறினர். “புகழ் பாடுபவர்களின் பாதை நண்பனின் பாதை போல எளிதாக இருக்கட்டும்; தாராளமானவர்கள் நம்மை நல்ல பார்வையுடன் நோக்கி நிறைவடைந்தவர்களாக இருக்கட்டும்,” என்றும், “பாடப்பட்ட புகழ் கடலை நோக்கி செல்லும் நீர்போல் தடையின்றி செல்லும்; பிரஹஸ்பதி இரு பக்கங்களையும் அறிந்து, உள்ளத்தை உணர்கிறார்; கழுகு போல் நீரை கடந்துபோகிறார்,” என்றும் கூறினர். “பிரஹஸ்பதி, மகத்துவத்திலிருந்து பிறந்தவர், பசு போல வலிமை வாய்ந்த தெய்வம், நிறுவப்பட்டுள்ளார்; அவர் நம்மால் புகழப்பட்டு, வீர சக்தி, மாடுகள் அருளட்டும்; இந்த ஊட்டம் தரும் மக்களை நாங்கள் அறியட்டும்,” என்று வேண்டினர். இந்தப் புனித முறைகளில், சில நேரங்களில், காணப்படாத, புரியாத சக்திகள் பற்றியும் குறிப்பிடப்பட்டது. “கொக்கு அழைக்கும் ஒலி, மீண்டும் அதே ஒலி, சடினா-கொக்கு அழைக்கும் ஒலி; இருவரும் ‘ப்லுஷி’ என்று சொல்கிறார்கள்; அந்த மறைபட்டவர்கள் வந்து நிலை கொண்டுள்ளனர், ஆனால் எதையும் தொடவில்லை,” என்று சொன்னார்கள். அந்த மறைபட்ட சக்திகள் வருபவர்களையும், போகுபவர்களையும் தாக்குகின்றனர்; மேலிருந்து தாக்குகின்றனர், அரைத்து நசுக்குகின்றனர். அம்புகள், பொய்யான அம்புகள், புல்கள், நாணல்கள், முஞ்சு புல், மறைபட்ட பகைவர்கள் – இவை அனைத்தும் ஒன்றாகக் கூடி, எந்தவையும் தொடாமல் இருக்கின்றன. மாடுகள் கால்நடைக் கொட்டகையில் அமர்ந்துள்ளன; காட்டுயிர்கள் சுற்றி திரிகின்றன; மனிதர்களிடையே உள்ள அறிகுறிகள், மறைபட்டவர்கள் வந்து நிலை கொண்டுள்ளனர், ஆனால் எதையும் தொடவில்லை. இவை மாலை நேரத்தில் திருடர்களைப் போல தோன்றுகின்றன; எல்லோரும் காணும் விதமாக, மறைபட்டவர்கள் விழித்துள்ளனர். “வானம் உங்களது தந்தை, பூமி உங்களது தாய், சோமா உங்கள் சகோதரர், அதிதி உங்கள் சகோதரி; மறைபட்டவர்கள், எல்லோரும் காணும் வகையில், நிலை கொண்டுள்ளனர்; நீங்கள் நன்றாக நகருங்கள்,” என்று கூறினர். “தோளில் இருப்பவர்கள், உறுப்புகளில் இருப்பவர்கள், ஊசி போன்றவர்கள், பிரகங்கடா போன்றவர்கள்; மறைபட்டவர்கள், நீங்கள் யாராக இருந்தாலும், அனைவரும் அடங்குங்கள்,” என்று வேண்டினர். சூரியன் எல்லோருக்கும் தெரியும்படி எழுகிறது; மறைபட்ட சக்திகளை அழிக்கிறது; எல்லா மறைபட்டவர்களையும், மந்திரவாதிகளையும் அடக்குகிறது. சூரியன் எழுந்து, எல்லா நோய்களையும் அகற்றுகிறது; ஆதித்யன் மலையிலிருந்து எழும்போது, எல்லோரும் காணும் வகையில், மறைபட்ட சக்திகளை அழிக்கிறான். “நான் என் மனதின் உறுதியை சூரியனில், தாராளமுள்ளவரின் இல்லத்தில் வைக்கிறேன்; அவர் அழிய வேண்டாம்; நாங்கள் அழிய வேண்டாம்; இந்த பந்தம் முறிய வேண்டாம்; உமது வலிமை தேனாக இருக்கட்டும்; உமது செயல் தேனாக இருக்கட்டும்,” என்று இறுதி பிரார்த்தனை உரைத்தனர். இவ்வாறு, அந்த வேத காலத்தின் மக்களும் முனிவர்களும், தெய்வங்களைத் துதித்து, பாதுகாப்பும், வளமும், அறிவும், சக்தியும், நோய் நீக்கம், பகைவர் விலக்கம், மறைபட்ட சக்திகள் அழிவு என எல்லாவற்றையும் நாடி, தங்கள் வாழ்வை புனிதமாகவும், பாதுகாப்பாகவும், வளமாகவும் வாழ்ந்தனர்.