இந்தக் கதையில், அசுரர்களுக்கு எதிராகப் போராடும் தேவர்களின் வீரமும், புனிதமான ஹோமங்களிலும், இயற்கையின் அற்புதங்கள், மனிதர்களின் ஆசைகளும், தெய்வ சக்திகளின் அருளும் இணைந்து ஒலிக்கின்றன. முதலில், அமரனான இந்திரனின் தோற்றமும், அடக்க முடியாத சக்தியும், அவனது அறிவும், உயிரின் சக்தியும் திகழ்கின்றன. அந்த சக்தி, புத்திசாலி படைப்பாளிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது. நம்மிடையே, ரிபு என்ற முனிவர், வலிமை மிகுந்தவர், தானம் செய்யும் நல்லவர்களுக்கு ஆதரவாக இருக்கிறார். அவர் நேர்மை, நுட்பம், ஆனந்தத்தை சுமக்கிறார்; ரிபுக்கள் ஆனந்தம் செய்யும் செயல்களால் அல்ல, அவர்களது ஆனந்தம் தானே பெரும். அவர்களது வம்சத்தில் பிறந்த, வேகமான பறவை போன்ற செய்பவர், துடிப்பான அம்புகளை மிகவும் தீவிரமாக ஒளிரச் செய்கிறார். அந்த பறவை, பிரமாண்டமான சிறகுகளுடன், தொலை தூரம் பறக்கும், கிழங்கின் மகன், அவர்களை கொண்டு வந்தான்; அவர் நூறு சக்கரங்கள் கொண்ட பாதையை காட்டுகிறார். இந்திரனின் அழகான பறவை, பாதையில் நடந்துவந்து, சிவந்த நிறத்தில், ஆனந்த பானத்தின் அளவை கொண்டு வந்தது; இதனால் உயிர் விரிவடைகிறது, வாழ்க்கை எழுகிறது, உறவுகள் புதிதாகும். இந்திரா, சோமத்துடன், தேவர்களுக்குள்ளும், பெரிய சக்தியை நீ தாங்கினாய்; விருப்பத்தால், உயிரின் சக்தி விரிவடைகிறது, திறமை கொண்டவரே, விருப்பத்தால், இந்த சோமம் நமக்காக பிழிந்தது. பிறகு, ஒரு பெண், சக்தி மிகுந்த மூலிகையை அகழ்கிறாள்; அந்த மூலிகை, போட்டி மனைவியை வெல்லவும், கணவனை பெறவும் உதவுகிறது. "மேலே வளர்ந்த இலைகளுடன், அதிர்ஷ்டம் கொண்ட, தேவர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வலிமை மிகுந்த மூலிகையே, என் போட்டி மனைவியை தள்ளிவிடு, என் கணவன் எனக்கு மட்டுமே உரியவனாகவும் செய்," என ஆசைப்படுகிறாள். "நான் மேலே இருக்கிறேன், உயர்ந்தவர்களைக் கூட தாண்ட வேண்டும்; என் கீழே இருக்கும் போட்டி மனைவி தாழ்ந்தவர்களிடையே இருக்கட்டும்," என்று அவள் விரும்புகிறாள். "நான் அவளது பெயரை எடுத்துக் கொள்ளவில்லை, அவள் இவர்கள் இடையே மகிழ்ச்சி காணவில்லை; நாம் அந்த போட்டி மனைவியை தொலை தூரத்திற்கு அனுப்புவோம்," என்று கூறுகிறாள். "நான் சகிப்புத்தன்மை கொண்டவள், நீயும் அதுபோல; நாம் இருவரும் வலிமை கொண்டவர்கள், சேர்ந்து என் போட்டி மனைவியை வெல்ல வேண்டும்," என்று உறுதிபடுகிறாள். "நான் உன்னை போட்டி மனைவிக்கு மேலாக வைத்துள்ளேன், அதிக சக்தியுடன்; உன் மனம் என்னை பின்தொடர வேண்டாம், ஒரு பசு தன் கன்றை பின்தொடருவது போல, அல்லது நீர் வழியில் ஓடுவது போல," என்று அவள் வேண்டுகிறாள். இப்போது, காட்டில் உள்ள ஒரு விலங்கு பற்றிய விவரங்கள் வருகிறது; அவள் மிகவும் காட்டாக, அழிந்துபோகும் போல இருக்கிறாள்; அவள் கிராமம் குறித்து கேட்கவில்லை, உன்னை காணவில்லை, பயத்தில் இருப்பது போல. சில நேரங்களில், சிகாடா குரல் கொடுக்கும் போது, காளை பசுவை பின்தொடர்கிறான், அவன் வேகமாக ஓடுகிறான்; அந்த காட்டுப் பெண் பெருமை பெறுகிறாள். சில சமயங்களில், அவள் பசுக்கள் போல மேய்கிறாள், சில சமயங்களில் வீடு போல தோன்றுகிறாள்; சில சமயங்களில், அந்த காட்டுப் பெண் மாலை நேரத்தில் வண்டி போல நகர்கிறாள். அவன் பசுவை குரலால் அழைக்கிறான், குச்சியால் அடிக்கிறான்; காட்டில், மாலை நேரத்தில், "நான் சப்தம் செய்தேன்" என்று நினைக்கிறான். அந்த காட்டுப் பெண், யாரும் அருகில் வரவில்லை என்றால், தீங்கு செய்யவில்லை; இனிப்பான பழங்களை உண்டு, விருப்பப்படி படுத்துக் கொள்கிறான். வாசனை மிகுந்த எண்ணெயுடன், இனிக்கவும், உணவு நிறைந்தும், பயிரிடப்படாத நிலத்தில், அந்த காட்டுப் பெண்ணை, விலங்குகளின் தாயை, நான் புகழ்கிறேன். அடுத்ததாக, இந்திரா மீது நம்பிக்கை வைக்கிறோம்; அவன் பெருமை மிகுந்தவன்; அவன் நீரை பிளந்தான், வீரத்துடன் வ்ரித்ரனை கொன்றான்; அவன் சக்தியில், வானமும் பூமியும் நடுங்கின, மலையும் பூமியும் அதிர்ந்தன. அவன் தவறில்லாத சக்தியுடன், வ்ரித்ரனை புத்திசாலித்தனமாக வீழ்த்தினான்; மனிதர்கள், மாடு பெறும் போட்டியில், அவனை தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள், யாகங்களில், ஹோமங்களில் அவனை அழைக்கிறார்கள். "மகாவன், தானம் செய்யும் நல்லவர்களிடையே நீயும் வர வேண்டும்; அவர்கள் அர்ப்பணிப்பை தவறவிடவில்லை; அவர்கள் வீட்டிலும், பிள்ளைகளிடையும், விருது, வேகமான குதிரை, செல்வம் வேண்டி உன்னை புகழ்கிறார்கள்," என்று சொல்லப்படுகிறது. "நீ விரைந்து அருளும் செல்வத்தை உண்மையில் அனுபவிப்பவன், உன் அருளை உணர்வான்; மகாவனின் சக்தியால், யாகம் செய்யும் மனிதன் விரைந்து வெற்றி, செல்வம் பெறுகிறான்." "நீ பெருமை கொண்டவன், கூட்டத்தை பெரிதாக்குகிறாய், மகாவன்; நமக்கு செல்வம் அளி; நீ எங்களுக்கு மித்ரா, வருணா போலவும், புத்திசாலி தந்தை, தானம் செய்யும் நல்லவர் போலவும் இருக்கிறாய்." அடுத்து, சோமத்தை பிழிந்து, இந்திரனைப் புகழ்கிறோம்; அவன் வலிமை கொண்டவன், நமக்கு வலிமை, நல்ல அதிர்ஷ்டம் அளிக்க வேண்டும்; அவனது உதவியால், நம் பிள்ளைகளுடன் செழிக்க வேண்டும். இந்திரா, வீரராக பிறந்தவன்; அவன் தாசா கூட்டங்களை சூரியனுடன் சேர்ந்து வென்றான்; நீர் அடங்கிய இடத்தில் மறைந்த ரகசியத்தை வைத்திருக்கிறான், சோமம் ஊற்றில் இருப்பது போல. புத்திசாலி, அறிஞர், பாடல்களை மதிக்கிறான்; ஊக்கமுள்ளவன் முனிவர்களின் அருளைத் தருகிறான்; நாம் சோமத்துடன் முயற்சி செய்யும் குழுவில் இருக்க வேண்டும், உன்னை அர்ப்பணிப்புகளுடன் வணங்க வேண்டும். இந்திரா, இந்த பாடல்கள் உனக்காக; மனிதர்களுக்கு வலிமை அளி, வீரனே; உன்னை நாடுபவர்களுக்கு உதவி செய், உன்னை புகழும், பூஜிக்கும் அனைவரை பாதுகாப்பாயாக. "இந்திரா, வீரனே, வலிமை மிகுந்தவன், அழைப்பை கேள்; வேனா பாடல்களால் நீ புகழப்படுகிறாய். நெய் நிறைந்த இருக்கைக்கு வரவும், பாடகர்கள், அலைபோல, ஆழத்தில் இருந்து, தங்கள் குரலை ஊற்றுகிறார்கள்." பின், சவிதா தன் கருவிகளால் பூமியை இடத்தில் அமைத்தான், வானை உறுதியாக வைத்தான்; நடுவண் உலகத்தை குதிரை போல பசித்தான்; சவிதா கடலை அசையாதபடி கட்டினான். கடல் அமைக்கப்பட்ட, திறக்கப்பட்ட இடத்தில், சவிதா, நீர் மகன், அதன் பாதையை அறிவான். அங்கிருந்து பரந்த வெளி மேலே எழுந்தது; அங்கிருந்து வானும் பூமியும் அசையாமல் விரிந்தன. அவன், மற்றொரு, ஜரிக்காத, அமர உலகத்தை கண்டான்; பெரிய சிறகுகள் கொண்ட கருத்மத், சவிதாவின் கழுகு, முன்னதாக பிறந்தது; அவன் தன் விதியை மட்டும் பின்பற்றுகிறான். "பசுக்கள் கூட்டத்துக்கு, குதிரைகள் கட்டத்துக்கு, ஆடு தன் கன்றுக்கு செல்லும் போல, வானத்தை தாங்கும், சவிதா, அனைத்தையும் கொண்டவன், நம்மை கணவன்-மனைவி போல் இணைக்கட்டும்," என்று வேண்டுகிறோம். "பொன் தூண்கள் கொண்ட சவிதா, அங்கிரஸ்கள் உன்னை வலிமைக்காக அழைத்ததைப் போல, நானும் உனை புகழ்கிறேன், உதவி நாடுகிறேன், சோமம் துளி வரும் போல உனை காத்திருக்கிறேன்." அடுத்து, "நீ தீயாக எரிகிறாய், தேவர்களுக்கு அர்ப்பணிப்பை எடுத்துச் செல்கிறாய். ஆதித்யர்கள், ருத்ரர்கள், வசுக்கள் உடனாக, அருளுக்காக நமக்கு வரவும்," என்று அக் ஞானம் வேண்டுகிறோம். "இந்த யாகத்தை ஏற்கவும், இந்த உரையை ஏற்கவும், அருகில் வரவும்; மனிதர்கள், உன்னை தீயாக ஏற்றி, அருளுக்காக அழைக்கிறார்கள், நாமும் அருளுக்காக அழைக்கிறோம்." "ஜாதவேதா, அனைத்தையும் கொண்டவன், உன்னை எண்ணத்தில் புகழ்கிறேன்; அக் ஞானி, தேவர்களை நமக்கு கொண்டு வரவும், அர்ப்பணிப்பை விரும்பும் அவர்களை, அருளுக்காக." "அக் ஞானி, தேவர்களின் புரோகிதராக ஆனான்; மனிதர்களும் முனிவர்களும் அக் ஞானியை ஏற்றினர்; அக் ஞானி, பெரும் செல்வத்தை வழங்கும், அருளுக்காக, செல்வம் பெற அருளுக்காக அழைக்கிறேன்." அக் ஞானி, அத்திரி, பரத்வாஜா, கவிஸ்திரா, கன்வா, திரசதஸ்யு ஆகியோரை போரில் பாதுகாத்தான்; வசிஷ்டா, புரோகிதர், அக் ஞானியை அருளுக்காக அழைக்கிறார், புரோகிதர் அருளுக்காக. அக்னியை நம்பிக்கையுடன் ஏற்றுகிறோம்; நம்பிக்கையுடன் அர்ப்பணிப்பு செய்கிறோம்; பாகாவின் தலை மீது நம்பிக்கையை சொல்கிறோம். "நம்பிக்கை, நம்பிக்கையுடன் கொடுக்கப்பட்டது பிரியமானது, நம்பிக்கையுடன் நாடப்படும் பொருள் பிரியமானது; அனுபவிக்கும், யாகம் செய்யும் இடையே, இது எனக்காகச் சொல்லப்படட்டும்," என்று வேண்டுகிறோம். இவ்வாறு, இந்த வேதப் பாடல்கள், தேவர்கள், இயற்கை, மனித ஆசைகள், அர்ப்பணிப்புகள், நம்பிக்கை, சக்தி, ஒற்றுமை, விலங்குகள், புனிதம், எல்லாம் ஒன்றாக இணைந்து, அந்தக் காலத்தின் புனித உணர்வை நமக்குள் ஊற்றுகின்றன.