இந்தக் கதையை நான் உங்களுக்காக பக்தி உணர்வோடு சொல்கிறேன். ஒரு காலத்தில், மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்வில் எதிரிகளால் அச்சுறுத்தப்பட்டு, பலவிதமான சிக்கல்களில் சிக்கினார்கள். அப்போது அவர்கள், "இந்திரா! எங்கள் அருகில் ஓநாய் போல நடக்கும் எவரும் தாழ்ந்து போகட்டும். நீ障ைகள் அகற்றுபவன், வெற்றியின் அதிபதி; போர்க்களத்தில் மற்றவர்களின் வில்ல்கள் உடைந்து போகட்டும்," என்று பிரார்த்தனை செய்தனர். "உடன் பிறந்தோராக இருந்தாலும், அந்நியராக இருந்தாலும் எங்களை தாக்கும் எவரின் வலிமையும் நீ குறைக்க வேண்டும், இந்திரா! வானம் தன் சக்தியால் குறையும் போல். போர்க்களத்தில் மற்றவர்களின் வில்ல்கள் உடைந்து போகட்டும்," என்று அவர்கள் வேண்டினர். "இந்திரா, நாங்கள் உன் நட்பை நாடுகிறோம், அதை இறுக்கமாக பற்றிக்கொள்கிறோம். எங்களை சத்தியத்தின் வழியில் நடத்தி, எல்லா தீமைகளையும் அகற்று. போர்க்களத்தில் மற்றவர்களின் வில்ல்கள் உடைந்து போகட்டும்," என்று பக்தியுடன் கூறினர். "இந்திரா, பால் தரும் ஆசீர்வாதத்தை எங்களுக்கு அருள்வாயாக; பக்தருக்காக உத்தமமான வரம் அது. உடையாத பசு ஆயிரம் பாய்ச்சல்களுடன் எங்களைப் போஷிக்கட்டும்," என்று அவர்கள் வேண்டினர். அப்போது, இந்திரன் வானத்தையும் பூமியையும் நிரப்பி, வெளிச்சமான விடியல்போல் தோன்றினார். தெய்வீகத் தாய் அவனைப் பெரும் அரசனாக, மக்களின் ஆளாகப் பெற்றெடுத்தாள். "மனிதர்களுக்கான கடினமான தடைகளை நீ அகற்று, இந்திரா; உறுதியானதை சிதறச்செய். எங்களுக்கு எதிராக நிற்கும் ஒருவனைத் தாழ்த்திவிடு. தெய்வீகத் தாய் உன்னைப் பெற்றெடுத்தாள்," என்று அவர்கள் மீண்டும் வேண்டினர். "பிரகாசமான பெரிய விரோதங்களை நீ அகற்று, எதிரிகளை அழிப்பவனே. உன் சக்திகளால் அவர்களைச் சலனப்படுத்து. தெய்வீகத் தாய் உன்னைப் பெற்றெடுத்தாள்," என்று அவர்கள் பாடினர். "நீ புகழ் பெற்றவனே, இந்திரா, எல்லா துன்பங்களையும் நீ ஓட்டும் போது, சோமா அர்ப்பணிப்பாளருக்கு செல்வம் அளிக்கும்போது, ஆயிரம் உதவிகளுடன் தெய்வீகத் தாய் நல்லதைப் பெற்றெடுத்தாள்," என்று அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் கூறினர். "எங்களைச் சூழ்ந்துள்ள பகைமைக்கருத்துகள் அனைத்தும் விலகட்டும், வியர்வை விழும் போல், தரைமுள் நூல்கள் பிரியும் போல்; தீய நோக்கங்கள் எங்களை விட்டு விலகட்டும், தெய்வீகத் தாய் நல்லதைப் பெற்றெடுத்தாள்," என்று அவர்கள் வேண்டினர். "நீ பழமையான வழியில் நம்மை இட்டுச் செல்லும் போது, யமன் போல், நீ நீண்ட அங்குசத்தை ஏந்தும் ஞானியாய், கருணையுடன் இருக்க வேண்டும்; தெய்வீகத் தாய் நல்லதைப் பெற்றெடுத்தாள்," என்று அவர்கள் விரும்பினர். "எந்த தெய்வத்தையும் குறைக்க நாம் விரும்பவில்லை; எவரிடமும் பகைமைக்காக நெருங்குவதும் இல்லை; நாம் கேள்விப்பட்ட மந்திரப்படி வாழ்கிறோம். இரு இறக்கைகளுடன், பக்க இறக்கைகளுடன், இங்கே நாங்கள் ஒன்றாக முயற்சிக்கிறோம்," என்று அவர்கள் உறுதியாகக் கூறினர். அப்போது, யமன் அழகான இலைகளால் ஆன மரத்தில், தேவர்களுடன் அமர்ந்து பானம் அருந்துகிறார்; அங்கே நம் பழமையான ஆண்டவன், நம் தந்தை, அவரைத் தொடர்ந்து செல்கிறார். அவரைத் தொடர்ந்து சென்ற பழமையானவர்கள், தீய வழியில் சுற்றும் ஒருவரை பொறாமையுடன் பார்த்தனர்; அவரை நான் விட்டு விலகி, இனி விரும்பவில்லை. "ஓ இளமை, நீ மனதில் உருவாக்கிய புதிய ரதம், அதன் சக்கரங்கள் எல்லா திசைகளையும் நோக்கி நிற்கின்றன; நீ அதில் நிற்கிறாய்," என்று அவர்கள் கூறினர். "இளமை, நீ அந்த ரதத்தை முனிவர்களுக்காக இயக்குகின்றாய்; பாடலும் அதை இயக்கியது, சபையும் பின்தங்கவில்லை," என்றார்கள். "யாரால் அந்த இளமை உருவானான்? யார் அந்த ரதத்தை வடிவமைத்தான்? இன்று எவன் அந்த வரிசை எப்படி வந்தது என்று கூறுவான்?" என்று அவர்கள் கேள்வி எழுப்பினர். "அந்த வரிசை வந்தபோது, அதிலிருந்து முதல்வன் பிறந்தான்; அடித்தளம் முன்னால் விரிக்கப்பட்டது, அச்சு பின்னால் அமைக்கப்பட்டது," என்று விளக்கினர். "இது யமனின் ஆசனமாகும், இது தெய்வீக இல்லம் என அழைக்கப்படுகிறது; இங்கே அவரது அளவுக்கோப்பை, வார்த்தைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு வைக்கப்பட்டுள்ளது," என்று அவர்கள் காட்டினர். அப்போது, நீண்ட முடியையுடையவன், அக்னியையும், விஷத்தையும், பூமியையும், ஆகாயத்தையும் தாங்கிக்கொண்டு, உலகனைத்தையும் பார்வையிட்டு, ஒளியாக விளங்கினான். முனிவர்கள், காற்றை இடுப்பில் கட்டி, பழுப்பு நிற சீரழிந்த உடை அணிந்து, தெய்வங்கள் அவர்களைப் பார்த்தபோது, காற்றின் பாதையில் சென்றனர். முனிவரின் தவத்தால் ஆன ஆனந்தத்தில், நாம் காற்றில் ஏறினோம்; நம் உடலில் நீங்கள், மனிதர்கள், எங்களைப் பார்க்கிறீர்கள். அவன் வானிடை பறந்து, எல்லா உருவங்களையும் கவனித்து, தெய்வ நண்பனாக, தெய்வத்தின் அருளுக்காகத் தனியாக இருந்தான். காற்றின் குதிரை, வாயுவின் நண்பன், தெய்வங்களால் ஊக்கமளிக்கப்பட்ட முனிவன்; அவன் முன்னும் பின்னும் இருக்கும் இரண்டு பெரும் கடல்களிலும் தங்கி இருக்கிறான். அவன் அப்சராசுகள், கந்தர்வர்கள், காட்டுயிர்கள் இடையே சஞ்சரித்து, குறியறிந்து, இனிமையான, மிகுந்த போதையளிக்கும் நண்பனாக இருக்கிறான். காற்று அவனை நமக்காக கலக்கி, தாய்போல் அழுத்தி, நீண்ட முடியையுடையவன் விஷக் குடத்தை உடையவனாக, ருத்ரனுடன் சேர்ந்து அருந்தினான். "தெய்வங்கள் மறைத்தும், மீண்டும் உயர்த்தியும், பகலை உருவாக்கியும், உயிரை மீண்டும் வழங்கியும் செய்கிறார்கள்," என்று அவர்கள் உணர்ந்தனர். "இந்த இரண்டு காற்றுகளும், ஓ காற்றே, ஆற்றின் அப்பாற்பட்ட கரையிலிருந்து வீசுகின்றன; ஒன்று உனக்கு நன் திறமையைத் தரும், மற்றொன்று தீமை எதுவும் விலகட்டும்," என்று வேண்டினர். "காற்றே, குணப்படுத்துவதைத் தரு; தீமையை விலக்கு; நீ உலகத்தின் மருத்துவர், தெய்வங்களுக்கு தூதுவன்," என்று அவர்கள் பாடினர். "நான் உனிடம் அமைதிக்கும், பாதுகாப்புக்கும் ஆசீர்வாதத்துடன் வந்துள்ளேன்; உனக்கு திறமையும், நன்மையும் தருவேன், நோயை விலக்குவேன்," என்று கூறினர். "இங்கே தெய்வங்கள் பாதுகாக்கட்டும், மருத்கணங்கள் பாதுகாக்கட்டும்; அனைத்து உயிர்களும் பாதுகாக்கட்டும், இவன் தீங்கின்றி இருக்கட்டும்," என்று அவர்கள் வேண்டினர். "நீரே குணமாகும், நீர் நோயை விலக்கும்; நீர் எல்லாவற்றிற்கும் மருந்து, குணப்படுத்துவதை உனக்காகச் செய்யட்டும்," என்று அவர்கள் ஆசைப்பட்டனர். "இரு கைகள், பத்து கிளைகள், மொழியின் தலைவர் ஆகிய இரண்டால், நோயை விலக்கும் சக்தியுடன், உன்னைத் தொடுகிறோம்," என்று அவர்கள் கூறினர். இந்திரனுடன் நட்பில், அக்னிகள் சத்தியத்தை நினைத்து, விசாலமான இடத்தைப் பிரித்தன; அங்கு, விடியல்களில் மகிழ்ச்சியுடன், குத்ஸனுக்காக நம் கீர்த்தி மற்றும் பற்கள் மூலம் நீரைக் கழித்தனர். இந்திரா, நீ மலையிலிருந்து பெருக்கமான, ஒலிக்கும் நதிகளை விடுவித்தாய்; இனிமையான தேனை அருந்தினாய்; உன் வலிமையால் காடுகளை வலுப்படுத்தினாய்; சூரியன், சத்தியத்திலிருந்து பிறந்த சொற்களால் பிரகாசித்தான். சூரியன் வானின் நடுவில் தனது ரதத்தை விடுவித்தான்; அந்த உயர்வானவன் தாஸனுக்கு ஒரு குறி தந்தான்; இந்திரா, ரிஜிஷ்வனுடன் சேர்ந்து, சூழ்ச்சி கொண்ட அசுரனின் உறுதியான செயல்களை உடைத்தான். அடக்க முடியாதவர்களை அடக்கியவன், அவர்களைச் சிதறடித்தான்; தெய்வங்கள், அவன் தோழர்கள், அவரைத் தடுத்து நிறுத்தவில்லை; மாதம் மாதம் சூரியன் போல, நகரத்தில் செல்வத்தை நிறுவினான்; பகைவரின் ஒளிமிக்க செல்வத்தைக் கேட்டு பாராட்டினான். அயுதம் இல்லாத படையுடன், வலிமைமிக்கவனே, நீ பகைகளை உடைத்தாய்; வ்ரித்ரனை அழிப்பவனே, போர்க்களங்களில் பிரகாசித்தாய்; இந்திரனின் வஜ்ரத்தால் வலிமை உடையவன் உடையவில்லை; வேகமிக்கவன் முன்னேறினான், விடியல்கள் ரதத்தை ஓட்டின. இவை உன் புகழ்பெற்ற, தனித்துவமான செய்கைகள்; ஒருவருக்காக நீ ஒருவனாகவே யாகம் செய்தாய்; நீ வானில் மாதங்களின் ஒழுங்கை நிறுவினாய்; உன் மூலம், தந்தை விசாலத்தைத் தாங்கி, அதை பிரித்தான். சூரியனின் கதிர், மஞ்சள் முடியுடன், முன்புறம், சவிதா இடையறாது ஒளியை வெளிப்படுத்துகிறான்; அவன் உந்துதலால், பூஷன், உலகங்களை அறிந்து, பார்வையிட்டு, மேய்ப்பவனாக செல்கிறான். அவன், மனித பார்வையுடன், வானின் நடுவில் அமர்ந்து, இரு உலகங்களிலும், இடை வெளியிலும் மகிழ்ந்து, அனைத்தையும் பார்வையிட்டு, நெய்யின் ஒளியுடன், முன்னும் பின்னும் விளங்கும் ஒளிக்குறியில் இருக்கிறான். இவ்வாறு, இந்திரனின் அருளும், தெய்வீக சக்திகளும், முனிவர்களின் தவமும், உலகில் ஒளி, செல்வம், பாதுகாப்பு, அறிவு, குணம், அமைதி ஆகிய அனைத்தையும் வழங்கின.