ஒரு காலத்தில், வேதமுழங்கும் அந்த புனிதக் காலத்தில், ஒரு பக்தன் அக்னி தேவனை நோக்கி மனமார்ந்த பிரார்த்தனையை தொடங்கினார். “அக்னி தேவா, என் ஒளி எல்லா சபைகளிலும் விளங்கட்டும்; உன்னைப் பூஜிப்பவர்களாகிய நாங்கள் உடலிலும் செல்வத்திலும் வளமாக வாழட்டும். நான்கு திசைகளும் என்னை வணங்கட்டும்; நீ பாதுகாவலனாக இருப்பதால், யுத்தத்தில் வெற்றி பெறுவோம்,” என அவர் வேண்டினார். அந்த சபையில் இந்திரன், மருத்கள், விஷ்ணு, அக்னி ஆகிய தேவர்கள் அனைவரும் தமோடு இருப்பார்களாக; அந்தரிக்ஷம் விரிவாகத் திறக்கப்படட்டும்; என் விருப்பப்படி காற்று வீசட்டும் என்று அவர் வேண்டினார். தேவர்கள் யாகத்தில் செல்வம் அருளட்டும்; ஆசீர்வாதமும் தெய்வீகப் போஜனமும் நம்மோடு இருப்பதாகவும், பழங்கால அர்ச்சகர்கள் நம்மை அருள்புரிவார்களாகவும், நாங்கள் உடலிலும் மனதிலும் வலிமைபெற்று, எந்த தீங்கும் எட்டாதிருக்கட்டும் என பிரார்த்தனை செய்தார். “எனக்குரிய யாகங்கள் எனக்கு அர்ப்பணிக்கப்படட்டும்; என் எண்ணம் உண்மையாயிருப்பதாக; எந்தவிதமான பாவமும் என்னை வந்தடைய வேண்டாம். எல்லா தேவர்களும், இதை நமக்காக உறுதிப்படுத்துங்கள்,” என்று அவர் வேண்டினார். தேவியர் நம்மை வலிமைமிக்கவர்களாக ஆக்கட்டும்; எல்லா தேவர்களும் இங்குள்ள வலிமையை அருளட்டும். எங்கள் பிள்ளைகளாலும், உடலாலும் நாம் அழிய வேண்டாம்; சோம ராஜா, பகைவரால் நாங்கள் பாதிக்கப்பட வேண்டாம் என அருள்புரிய வேண்டும். அக்னி தேவா, தவறில்லாத காவலனே, பிறரின் கோபத்தை விலக்கி நம்மை எல்லா பக்கமும் காக்க வேண்டும்; நம்மை எதிர்த்து சதி செய்பவர்கள் திரும்பிப் போகட்டும்; அவர்கள் விழித்த மனம் நம்மை அடக்க முடியாததாக இருக்கட்டும் என்று அவர் வேண்டினார். பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கிய அந்த படைப்பாளர், உலகின் அதிபதி, எல்லா படைப்பாளர்களின் தலைவன், பகைவரிடமிருந்து காப்பாற்றும் தெய்வம்—அச்வின்கள், பிரஹஸ்பதி மற்றும் மற்ற தேவர்கள் இந்த யாகத்தையும் பக்தரையும் தீங்கின்றி காத்தருள வேண்டும். அந்த பேரொளியுடைய, எல்லோராலும் விரும்பப்படும் அந்த தெய்வம், இந்த சபையில் நமக்கு பரந்த பாதுகாப்பை அருளட்டும்; நமக்கு பிறந்தவர்களுக்கு, குதிரைகளை விரும்பும் இந்திரன் அருள்புரியட்டும்; எங்களை பாதிக்க வேண்டாம், எங்களை அழிக்க வேண்டாம் என அவர் வேண்டினார். எங்கள் எதிரிகள் எல்லோரும் விலகட்டும்; இந்திரனும் அக்னியும் சேர்ந்து அவர்களை விரட்டட்டும். வசுக்கள், ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள் மேலிருந்து அவர்களைத் தொடட்டும்; கொடூரமாக சதி செய்வோரை வலிமையற்றவர்களாக ஆக்கட்டும். அப்போது, எதுவும் இல்லை, எதுவும் இருக்கவில்லை; வானும், அந்தரிக்ஷமும் இல்லை. யார் அதை மூடியிருந்தார்? எங்கே? யாரது பாதுகாப்பில்? ஆழமான, அளவிட முடியாத நீர் இருந்ததா? அப்போது மரணம் இல்லை, அமரத்துவமும் இல்லை; இரவு, பகல் என்ற குறியீடும் இல்லை. அந்த ஒன்றே, காற்றில்லாமல், தானாகவே மூச்சுவிட்டது; அதற்கு அப்பால் வேறு எதுவும் இல்லை. ஆரம்பத்தில் இருள் இருளால் மூடப்பட்டிருந்தது; எல்லாம் குறியீடில்லா நீராக இருந்தது. அந்த வெறுமையிலும், வெற்றிடத்திலும் மூடப்பட்டிருந்த ஒன்றை, வெப்பத்தின் சக்தியால், அந்த ஒன்றே பிறந்தது. ஆரம்பத்தில் ஆசை எழுந்தது; அது மனதின் முதல் விதை. முனிவர்கள் தங்கள் உள்ளத்தில் ஞானத்தால் ஆராய்ந்து, இல்லாததில் இருப்பதற்கான பிணைப்பை கண்டனர். அவர்கள் வரிசை விரிந்தது: கீழே இருந்ததா, மேலே இருந்ததா? விதைகளைத் தருபவர்கள், பலங்கள் இருந்தன; கீழே தானாக இருப்பது, மேலே உந்துதல். உண்மையில் யார் அறிவார்? யார் இங்கு அறிவிக்க முடியும்? அது எங்கிருந்து பிறந்தது, இந்த படைப்பு எங்கிருந்து வந்தது? இந்த உலகம் உருவான பிறகு தான் தேவர்கள் தோன்றினர்—அப்பொழுது யார் அறிவார் அது எங்கிருந்து வந்தது? இந்த படைப்பு எங்கிருந்து வந்தது, அது உருவாக்கப்பட்டதா, இல்லையா—அதை மேலான பரமலோகத்தில் கண்காணிப்பவன் அறிவான்; அவனே அறிவான், அல்லது அவனும் அறியாமலிருக்கலாம். அந்த யாகம், எல்லா பக்கமும் நூலால் நெய்யப்பட்டு, நூறு தெய்வீகச் செயல்களால் விரிவுபடுத்தப்பட்டது; முன்னோர்கள் அதை நெய்து, அதன் பக்கத்தில் அமர்ந்து, “போவோம், போவோம்,” என்று கூறினர். ஒருவர் அதை நீட்டிக்கிறார், ஒருவர் வெட்டுகிறார், ஒருவர் இந்த வானத்தில் அதை நெய்கிறார். அந்த கதிர்கள் அந்த இடத்தை அடைந்தன; அவை ஸ்தோத்ரங்களையும், அர்ப்பணிப்புக்கான எல்லா பாதைகளையும் உருவாக்கின. அதில் அளவு எது? மாதிரி எது? அஸ்திவாரம் எது? நெய் எது? சுற்றும் குச்சி எது? சந்தம் எது? பாராயணம் எது? ஸ்தோத்ரம் எது, எல்லா தேவர்களும் தேவனுக்காக யாகம் செய்தபோது? அக்னியிலிருந்து காயத்ரி யாகத்துக்கான யோகம் ஆனது; சவித்ரனிலிருந்து உஷ்ணிக் எழுந்தது. சோமனிலிருந்து அனுஷ்டுப் ஸ்தோத்ரங்களுடன் வந்தது; பிரஹஸ்பதியிலிருந்து ப்ருஹதி வாக்கை வழங்கியது. மித்ரன், வருணனின் பிரபை விராட் ஆனது; பகலின் பகுதி இந்திரனுக்குத் த்ரிஷ்டுப். ஜகதி எல்லா தேவர்களிலும் நுழைந்தது; அதன் மூலம் முனிவர்களும் மனிதர்களும் வலிமைபெற்றனர். அதனால் முனிவர்களும் மனிதர்களும் வலிமை பெற்றனர்; யாகம் பிறந்தபோது, நம் பழமையான முன்னோர்கள் அதைச் செய்தனர். சிலர் அதை மனதாலும், கண்களாலும் கண்டனர்; அந்த முன்னோர்கள் இந்த யாகத்தைச் செய்தனர். ஸ்தோத்ரத்தாலும் சந்தத்தாலும் அவர்கள் சூழப்பட்டனர்; அளவால், எழு தெய்வீக முனிவர்கள். முன்னோர்களின் பாதையைத் தொடர்ந்து, ஞானிகள் அதை அறிந்தனர், ரதத்தைக் கட்டுபடுத்தும் போல. இந்திரா, கிழக்கு, மேற்கு, கீழ், மேலென்றெல்லா திசைகளிலும் எங்கள் பகைவர்களை விரட்டவும். நீ பரந்த பாதுகாப்பை வழங்கும்போது, நாங்கள் மகிழ்ச்சி அடையட்டும். இந்திரா, யாரேனும் அரிசி உடையவர்களும், அரிசி தானும், அவர்கள் சாப்பிடும்போது தனித்தனியாக பிரியட்டும். யாகத்திற்கு வராதவர்களுக்கும், ஸ்துதி செய்யாதவர்களுக்கும் இங்கே உணவு வழங்கப்படட்டும். காலத்தோடு செல்லும் வழி இல்லை; கூட்டங்களில் புகழும் இல்லை. அறிவாளிகள், மாடுகளை நாடி, நட்புக்காக இந்திரனை நாடுகின்றனர்; குதிரைகளை நாடி, வலிமைமிக்கவரைத் தூண்டுகின்றனர். அச்வின்கள், நீங்கள் நமுசி அசுரனுடன் சோமம் அருந்தினீர்கள்; அழகின் ஆண்டவர்களே, நீங்கள் இந்திரனை செயல்களில் வலிமைமிக்கவராக ஆக்கியீர்கள். பெற்றோர்கள் மகனுக்காக பாதுகாக்கும் போல, அச்வின்கள், உங்கள் ஞானத்தாலும், பற்களாலும் இந்திரனைப் பாதுகாத்தீர்கள்; சோமம் அருந்தினீர்கள்; சரஸ்வதி, நீ எப்போதும் அருகிலுள்ளவளே. இந்திரா, வலிமைமிக்கவன், தானாக வலிமைமிக்கவன், உன் உதவியுடன், அருள்புரிவாயாக; அவன் வெறுப்பை நீக்கட்டும், நம்மை அச்சமின்றி ஆக்கட்டும்; நாங்கள் வீர வலிமையின் ஆண்டர்களாக இருக்கட்டும். நாம், அந்த அருமைமிக்கவரின் அருளால், மகிழ்ச்சியும் நல்ல மனப்பான்மையும் பெறட்டும். இந்திரா, நூலின் ஆண்டவனே, தன் வலிமையின் ஆண்டவனே, வெறுப்பை நம்மிடமிருந்து—even தொலைவில் இருந்தாலும்—விலக்கட்டும். பூஜிக்கப்பட்டவன் புகழப்படுகிறது, வலிமைமிக்கவன் வழிபடப்படுகிறார், பூமி செழிப்பால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது. தெய்வீக அச்வின்கள், தங்கள் ஆசீர்வாதத்தால், அந்த பூஜிக்கப்பட்டவனை வளரச்செய்யட்டும். மித்ரனும் வருணனும் உன் ஆளுமையை நல்வழியில் நடத்தட்டும்; நாங்கள் உனக்கு யாகம் செய்கிறோம். உன் அருளுக்காக, நட்பின் மூலம் நாங்கள் தீங்கின்றி பாதுகாக்கப்படட்டும். அப்போது, நாங்கள் உன் அருளை நாடும்போது, விரும்பியதை நாடும் போது, அந்த புகழ்பெற்றவன், ஆளும் போது, நமக்கு ஊட்டத்தையும் அருளட்டும்; அவனது அருளை யாரும் தடுக்க வேண்டாம். மற்றொரு வலிமைமிக்கவன் பிறக்கிறான், ஆண்டவன்; நீ எல்லோரின் அரசன், வருணனே. ரதத்தின் தலை பசுமைபோல், பாவத்தை நீக்கும் தன்மையுடன் நிலைக்கிறது. இந்த தூய, பிரகாசமான இடத்தில் பாவம் அழிக்கப்படுகிறது; நண்பனில், வீழ்ந்தவர்கள் அழிக்கப்படுகிறார்கள். நீ உடலுக்கும், நேசிக்கும், அருமைமிக்கவருக்கும் அருள்புரிகையில், நீ செழிப்புடையவனாக இருக்கிறாய். உன் தாய் அதிதி ஞானமிக்கவள்; விண்ணும், மண்ணும் அவளது ஊட்டத்தால் தூய்மை பெறுகின்றன. நேசிக்கப்படுவாருக்கு அருள் புரிக; சூரியன் தனது கதிர்களுடன் எழுகிறான். நீங்கள், ஆண்டவர்களே, பிறப்பால் அரசர்கள்; நீங்கள் நிலையான ரதத்தில் அமர்ந்திருக்கிறீர்கள், வெல்ல முடியாத, வெற்றியாளர்கள். யார் நம்மை புகழ்கிறார்களோ, அவர்கள் நம்மை துன்பத்திலிருந்து காப்பாற்றட்டும், ஞானிகளே, நம்மை துன்பத்திலிருந்து காப்பாற்றட்டும். இந்திரனுக்காக ஆரவாரம் எழுப்புங்கள், போரில் முன்னணியில் இருப்பவனுக்கு. போரின் நடுவிலும், வ்ரித்ரனை அழித்தவனே, எங்கள் வழிகாட்டியாக இரு; மற்றவர்களின் வில்ல்கள் போர்க்களத்தில் உடையட்டும். இந்திரா, நீ நதிகளை விடுவித்தாய், தாழ்ந்தவர்களை வீழ்த்தினாய், பனியை அழித்தாய். நீ எதிரியில்லாமல் பிறந்தவன்; எல்லா செல்வங்களையும் வழங்குகிறாய். நாங்கள் உன்னை அணைக்கிறோம்; மற்றவர்களின் வில்ல்கள் போர்க்களத்தில் உடையட்டும். எல்லா பகைமைகளும் அகலட்டும், எதிரிகள் அழிக்கப்படட்டும்; எங்கள் சிந்தனைகள் பாதுகாக்கப்படட்டும். எங்களை தீங்கு செய்ய நினைப்பவர்களுக்கு அழிவை ஏற்படுத்துவாயாக, இந்திரா. செல்வம் வழங்கும் வள்ளலே, உன் அருளால் மற்றவர்களின் வில்ல்கள் போர்க்களத்தில் உடையட்டும். இவ்வாறு அந்த வேத காலத்தில், பக்தன் தெய்வங்களை நோக்கி, உலகத்தின் ஆரம்பம், யாகத்தின் மர்மம், அருள், பாதுகாப்பு, வெற்றி, செல்வம், அறிவு, நட்பு, பகைமையின் அழிவு என அனைத்தையும் விரிவாக மனமார வேண்டி, அந்த ஸ்ருதி ரீதியில் தன் பிரார்த்தனையைத் தொடர்ந்தார்.