நான் உங்களுக்கு இந்த வேத மந்திரங்களின் தொடர்ச்சியான நிகழ்வுகளை, அதன் அர்த்தத்தையும் ஒழுங்கையும் காப்பாற்றி, தமிழில் ஒரு புனிதமான, உயிருள்ள கதைபோல் சொல்கிறேன்: நான், தேவர்கள் மற்றும் மனிதர்களுக்குப் பிரியமானதை அறிவிப்பவன். என் விருப்பத்திற்கு உரியவரை, நான் வல்லவராக ஆக்குகிறேன்; அவனைப் புரோகிதனாகவும், முனிவனாகவும், ஞானியாகவும் மாற்றுகிறேன். நான் ருத்ரனுக்காக வில்லைக் குனியச் செய்கிறேன்; அவர் ப்ரார்த்தனையை வெறுப்பவரை அம்பினால் தாக்கும் படி. நான் மக்கள் அனைவரையும் போருக்குத் தூண்டுகிறேன்; விண்ணிலும், மண்ணிலும் நுழைந்துள்ளேன். இந்த உலகின் உச்சியில் தந்தையை நான் உருவாக்குகிறேன்; என் ஆதாரம் நீரில், அந்த பெருங்கடலில் இருக்கிறது. அங்கிருந்து நான் அனைத்து உயிரினங்களையும் விரிவாக்குகிறேன்; என் மகிமையால் அந்த விண்ணைத் தொடுகிறேன். நான் காற்றைப் போல, அனைத்து உயிர்களையும் உயிரூட்டுகிறேன்; விண்ணையும், பூமியையும் கடந்தும், எல்லா உலகங்களையும் கடந்தும் என் பெருமை விரிகிறது. ஆர்யமன், மித்ரன், வருணன் ஆகிய தேவர்கள் ஒருமித்த எண்ணத்துடன், எந்த மனிதனையும் எதிரிகளைக் கடந்தும் நடத்தினால், அவருக்கு எந்த தீங்கும், துன்பமும் வராது. இதையே நாங்கள் தேர்ந்தெடுக்கிறோம், வருணா, மித்ரா, ஆர்யமன்: நீங்கள் பாதுகாத்து, எதிரிகளை கடந்தும் அழைத்துச் செல்லும் அந்த அருளை விரும்புகிறோம். வருணன், மித்ரன், ஆர்யமன் நம்மை பாதுகாக்கட்டும்; அவர்கள் நம்மை வழிநடத்தட்டும், நம்மை எதிரிகளை கடந்தும் அழைத்துச் செல்லட்டும். உலகை முழுவதும் நீங்கள் காப்பாற்றுகிறீர்கள்; உங்கள் இரட்சிப்பில் நாங்கள் இனிமையாக வாழட்டும், நன்றாக வழிநடத்தப்பட்டு எதிரிகளை கடந்தும் செல்லட்டும். ஆதித்யர்கள்—வருணன், மித்ரன், ஆர்யமன்—எல்லா தடைகளையும் கடந்தவர்கள்; வல்லமைமிக்க ருத்ரனையும் மருதர்களையும், இந்திரன், அக்னியையும் நன்மைக்காக அழைக்கிறேன், எதிரிகளை கடந்தும் பாதுகாப்புக்காக. இந்த தலைவர்கள் நம்மை வழிநடத்தட்டும்; மனிதர்களின் அரசர்கள் நம்மை எல்லா தீமைகளையும், எதிரிகளையும் கடந்தும் அழைத்துச் செல்லட்டும். ஆதித்யர்கள் நமக்கு பரந்த பாதுகாப்பை வழங்கட்டும்; நாங்கள் எதிரிகளை கடந்தும் செல்ல விரும்பும் போது நம்மை பாதுகாப்பட்டும். நீங்கள் ஒருகாலத்தில் கன்றைப் பண்ணையிலிருந்து விடுவித்தது போல், இப்போது நம்மை துன்பத்திலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்; நம்மைச் சுற்றியுள்ள தீமையை அக்னி, ஒரு படகோட்டி நதி கடக்கும் போல், தள்ளி விடட்டும். இந்நேரம் இரவு வந்து சேர்ந்தது, அனைத்து நட்சத்திரங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அவள் தன் எல்லா மகிமைகளையும் தக்க வைத்துக்கொண்டாள். அந்த அமர தேவியின் ஒளியால் இருட்டு அகற்றப்படுகிறது; அவள் மேடுகளிலும் பள்ளத்தாக்குகளிலும் இறங்கி வருகின்றாள். அவள் முன்னேறி வந்தபோது, தன் சகோதரி விடியலை அனுப்பி வைத்தாள்; இப்போது இருளும் மறைந்து, சிரிக்க முடியாமல் போயிற்று. இன்று நாம் பின்பற்றும் அந்த இரவு தேவியால், நமக்கு ஒரு உறைவிடம் கிடைக்கட்டும், பறவைகள் மரத்தில் தங்குவது போல். கிராமங்கள் அமைதியாகிவிட்டன; நடக்கும் உயிர்களும், பறக்கும் உயிர்களும், பசிக்கொண்டிருக்கும் கழுகுகளும் அமைதியடைந்துவிட்டன. காட்டு நாயையும், காட்டு மிருகத்தையும், வழியில் திரியும் திருடனையும் தள்ளி, நமக்கு வலிமையான பாதுகாவலாக இரு. இருள் நம்மை நெருங்கி நிற்கிறது, கருப்பு தெளிவாக நிற்கிறது; இரவு தேவியே, கடனாக அந்த இருளைத் தள்ளி விடு. பசுக்கள் தங்கள் பண்ணைக்கு போவதைப் போல், நான் உன்னிடம் வந்துள்ளேன்; விண்ணின் மகளே, வெல்ல முடியாத ஒரு ஸ்துதியைத் தேர்ந்தெடு. அக்னியே, என் ஒளி சபைகளில் பிரகாசிக்கட்டும்; உன்னைத் தூண்டுபவர்களாகிய நாங்கள் உடலிலும் வளமையும் பெறட்டும். எல்லா நான்கு திசைகளும் நமக்கு வணங்கட்டும்; நீ கண்காணிப்பவராக இருக்கும்போது, நாங்கள் போரில் வெற்றி பெறட்டும். எல்லா தேவர்களும் என் அருகில் இருக்கட்டும்—இந்திரன், மருதர்கள், விஷ்ணு, அக்னி; இடைநிலம் விரிவாகவும் திறந்தவையாகவும் இருக்கட்டும்; காற்று என் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப வீசட்டும். தேவர்கள் எனக்கு செல்வம் வழங்கட்டும்; ஆசீர்வாதமும் தெய்வீக அருளும் கிடைக்கட்டும்; பழமையான தெய்வீக புரோகிதர்கள் நமக்கு அருள்புரியட்டும்; நாங்கள் குற்றமின்றி, வலிமை மற்றும் மக்கள் பலத்துடன் இருக்கட்டும். அவர்கள் எனக்கு உரிய யாகங்களைச் செய்யட்டும்; என் எண்ணம் உண்மையாக இருக்கட்டும்; எந்தவிதமான பாவமும் எனக்கு வராதிருக்கட்டும்; எல்லா தேவர்களும் இதை நமக்காக உறுதி செய்யட்டும். தேவியர் நம்மை வலிமைமிக்கவர்களாக ஆக்கட்டும்; எல்லா தேவர்களும் இங்கே வலிமை அளிக்கட்டும்; நாங்கள் சந்ததியாலும், உடலாலும் அழியாமல் இருக்கட்டும்; சோம ராஜா, எதிரிகளால் நாங்கள் இழப்பை அடையாமல் காப்பாற்று. அக்னியே, தவறாமல் பாதுகாக்கும் காவலனே, பிறரின் கோபத்தைத் தள்ளி, நம்மை எல்லா புறமும் காப்பாற்று; நம்மை எதிர்த்து திட்டமிடுவோர் தங்கள் வழியில் திரும்பட்டும்; அவர்களின் விழித்துள்ள மனம் நம்மை அடக்க முடியாமல் போகட்டும். உலகின் படைப்பாளியான பிரபுவும், படைப்பாளர்களின் தலைவரும், இந்த உலகின் ஆண்டவரும், திடீரென வரும் ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றுபவரும்—அச்வின்கள், ப்ருஹஸ்பதி மற்றும் தேவர்கள் இந்த யாகத்தையும், யாகக்காரரையும் தீங்கின்றி காப்பாற்றட்டும். பெருமைமிக்க, எல்லோராலும் விரும்பப்படும் அந்த வல்லவர், இந்த சபையில் நமக்கு பரந்த பாதுகாப்பை அளிக்கட்டும்; இனபெருக்கத்திற்காக, குதிரைகளை விரும்பும் இந்திரா, தயை காட்டவும்—எங்களைத் தீண்டாதே, எங்களை அழிக்காதே. எங்கள் எதிரிகள், அவர்களைத் தள்ளி விடுங்கள்; இந்திரனும் அக்னியும் அவர்களை விரட்டும். வசுக்கள், ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள், மேலிருந்து அவர்களைத் தொடுங்கள்; கொடூரமாக திட்டமிடும் தலைவரை வலுவிழக்கச் செய்யுங்கள். முதலில் அங்கு இல்லாததும் இல்லை, இருந்ததும் இல்லை; அங்கு வானும் இல்லை, அதன் அப்பாற்பட்ட விண்ணும் இல்லை. அதை எது மூடினது? எங்கு? யாரின் பாதுகாப்பில்? ஆழமான நீர் இருந்ததா? அப்போது மரணம் இல்லை, அமரத்துவமும் இல்லை; இரவும் பகலும் இல்லை. அந்த ஒன்று, காற்றின்றி, தானாகவே மூச்சு விட்டது; அதற்கு அப்புறம் வேறு எதுவும் இல்லை. ஆரம்பத்தில் இருள் இருளால் மூடப்பட்டது; எல்லாம் அடையாளமற்ற நீராக இருந்தது. வெறுமை மற்றும் பூசலால் மூடப்பட்டிருந்ததை, வெப்பத்தின் சக்தியால், அந்த ஒன்றே தோன்றியது. முதலில் ஆசை எழுந்தது, அது மனத்தின் முதல் விதை. முனிவர்கள் தங்கள் உள்ளத்தில் ஆராய்ந்து, அறியாமையிலிருந்தே இருப்பின் பிணைப்பை கண்டுபிடித்தார்கள். அவர்களின் கோடு பரவியது: கீழே இருந்ததா, மேலே இருந்ததா? விதைமீட்டோரும், வல்லமையோரும் இருந்தனர்; கீழே தன்னம்பிக்கை, மேலே உந்துதல். யார் உண்மையில் அறிவார்? இதில் யார் கூற முடியும்—இது எங்கிருந்து பிறந்தது, எங்கு இருந்து வந்தது? இந்த உலகம் உருவான பின் தான் தேவர்கள் வந்தார்கள்—அப்படியென்றால், இதை எங்கிருந்து வந்தது என்று யார் அறிவார்? இந்த படைப்பு எங்கிருந்து வந்தது, அது உருவாக்கப்பட்டது அல்லது இல்லை—அதை மேன்மைமிக்க விண்ணில் கண்காணிப்பவன் அறிவான்; அல்லது, அவனுக்கே தெரியாமலும் இருக்கலாம். அந்த யாகம், எல்லா பக்கமும் நூலால் நெய்யப்பட்டு, நூறு தெய்வீக செயல்களால் விரிவாக்கப்பட்டது; முன்னோர் அதைப் பின்னுகின்றனர்; அவர்கள் அருகில் அமர்ந்து, "வழியெடுக்கலாம், வழியெடுக்கலாம்" என்கிறார்கள். ஒரு மனிதன் அதை விரிக்கிறான், ஒருவர் அதை வெட்டுகிறான், ஒருவர் அதை இந்த விண்ணில் பின்னுகிறான். இந்த கதிர்கள் அந்த இடத்தை அடைந்துள்ளன; அவர்கள் ஸ்துதிகளையும், எல்லா வழிகளையும் உருவாக்கினர். அதற்கு அளவு என்ன? மாதிரி என்ன? அடித்தளம் எது? நெய் எது? சுற்றும் குச்சி எது? சந்தம் எது? உச்சரிப்பு எது? ஸ்துதி எது, எல்லா தேவர்கள் தேவனுக்காக யாகம் செய்த போது? அக்னியிலிருந்து காயத்ரி சந்தம் யாகத்தின் கட்டாக வந்தது; சவித்ரிலிருந்து உஷ்ணிக் சந்தம் எழுந்தது. சோமனிலிருந்து அனுஷ்டுப் சந்தம், ஸ்துதிகளுடன், வல்லமையுடன்; ப்ருஹஸ்பதியிலிருந்து ப்ருஹதி சந்தம் வாக்காக வெளிப்பட்டது. இவ்வாறு, இந்த வேதப் புனிதக் கதைகளில், பிரபஞ்சத்தின் இரகசியங்கள், பாதுகாப்பும், அருளும், இரவில் அமைதியும், யாகத்தின் நுட்பமும், படைப்பின் ஆதியும், எல்லாம் நமக்கு வெளிப்படுகின்றன.