ஒரு நாள், ஒரு பக்தன் தன் உள்ளத்தில் இனிய வார்த்தைகளால் இந்திரனையும் அக்னியையும் அழைத்தான். அவன், ஆற்றில் படகை ஓடுகிராற்போல், தன் வேண்டுகோளை இறைவர்களிடம் செலுத்தினான். அந்த தேவதைகள், நமக்குப் பொருளும் செல்வமும் தரும் சக்தியுடன், உலகத்தில் சஞ்சரிக்கின்றனர். அப்போது அந்த பக்தனுக்குத் தெரிந்தது—தேவர்கள் ஒருவருக்கும் பசியையோ, மரணத்தையோ தருவதில்லை; பசியோடு இருப்பவன் அருகில் பிசாசுகளும் வரமாட்டார்கள். ஆனால், பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ளாதவரிடம் செல்வம் நிலைத்திருக்காது; கொடுப்பவர்களுக்கு மட்டுமே ஆதரவு கிடைக்கும். பசியோடு, தாகமோடு, தேவைப்பட்டு வருபவர்களுக்கு உணவு அளிப்பவன் தான் மனதில் உறுதியும், பிறருக்கு முன்பாக சேவையாற்றும் பண்பும் பெறுவான்; அவன் துன்பத்திலும் ஒருபோதும் தனிமையடைய மாட்டான். வீட்டில் பசிக்காரரை உணவளிப்பவன், வறுமையிலும், பசியிலும் சுற்றியவர்களிடையே நடமாடுபவன், அவன் உண்மையில் தாராளம் கொண்டவன். அவன் அழைப்பவர்களுக்கு நண்பனாகி, அந்நியருடனும் நட்பை வளர்க்கிறான். ஆனால், நண்பனுக்கு உதவாதவன், நம்பிக்கையுடன் வருபவருக்கு கொடுக்காதவன் நண்பனல்ல; அவனை விட்டுவிட்டு செல்லவேண்டும், அவனிடம் உறைவிடம் இல்லை; மரணத்தின் நேரத்திலும், ஒருவர் கொடுப்பவனை ஏற்க விரும்புவான். பசியும் தேவையும் கொண்டவருக்கு கொடுக்க வேண்டும்; உயர்ந்தவர்களின் பாதையை நோக்கிப் பார்ப்பவன், தன்னுடைய செல்வம் சக்கரங்களைப்போல் சுழலும் என்பதை உணர வேண்டும். அறிவில்லாதவன் உணவை வீணாகப் பெறுகிறான்; அவன் நட்பையும், துணையையும் வளர்க்கவில்லை; தனக்கே உணவு உண்டவன் பாவத்தை உண்டவன். உழவர் நிலத்தைத் தயார் செய்து, பசுவை இணைக்கிறான்; அவன் செயலால் வழி உருவாகிறது. பேசுபவன் பேசட்டும், ஆனால் கொடுப்பவன் உயர்ந்தவன்; கொடுப்பவன், கொடுக்காதவனைவிட மேலானவன். ஒருகால் உடையவன் இரண்டுகாலாரைவிட மேலானவன்; இரண்டுகாலார் மூன்றுகாலாரை முந்துகின்றனர்; நான்குகாலார் இரண்டுகாலாரை கூட்டத்தில் அடைகின்றனர். இரண்டு கை கூட சமமில்லை; இரண்டு தாய்கள் ஒரே மாதிரி பாலை அளிப்பதில்லை; இரட்டையர்கள் கூட சக்தியில் சமமில்லை; உறவினர்கள் எல்லோரும் ஒரே மாதிரி கொடுப்பதில்லை. அந்த சமயத்தில், அக்னி தன் ஒளியால், தன் உறைவிடத்தில், தன் விரதத்தில் தூயவனாக, தடுப்பவரை அழிக்கிறான். அவன் நன்கு அழைக்கப்படும்போது, clarified butter (நெய்) அர்ப்பணிப்பில் மகிழ்கிறான்; அவனுக்காக கரண்டிகள் தயார் செய்யப்படுகின்றன. அழைக்கப்படும்போது, புகழ் பெறும் அக்னி பிரகாசமாக ஒளிர்கிறான்; அவன் முகம் தேனுபோல் இனிமை கொண்டது; அவன் நெய்யால் பூசப்படுகிறான். அவன் வயதாகி வந்தாலும், தேவதைகளுக்கான அர்ப்பணிப்பை எடுத்துச் செல்லும் பொறுப்பில் தீபமாக எரிகிறான்; மனிதர்கள் அவனை அழைக்கிறார்கள். அக்னி, இறவாதவன், வீட்டின் தலைவனாக, நெய்யால் வழிபடப்படுகிறான். அவன் வெல்ல முடியாத தீயினால், அரக்கர்களை அழிக்க வேண்டும்; அவன் சத்தியத்தின் காவலனாக ஒளிர வேண்டும். அக்னி, தன் முகத்தால், மந்திரவாதிகளை விலக்க வேண்டும்; அவன் விசாலமான இல்லங்களில் பிரகாசிக்க வேண்டும். அவனை, அர்ப்பணிப்பை எடுத்துச் செல்லும் தலைவனை, மனிதர்கள் விசாலமான இல்லங்களில் ஸ்தோத்திரங்களால் ஏற்றி வைத்துள்ளனர்; அவன் யாகத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமானவன். பிறகு, அந்த பக்தன் தன் மனதில் நினைத்தான்: “நான் ஒரு பசுவை, ஒரு குதிரையை பெறுவேன்; ஒருவேளை நான் சோமரசத்தை அருந்துவேன்.” அவனது சிந்தனைகள், காற்றுபோல் கலக்கம் அடைந்து, உற்சாகத்துடன் எழுந்தன. அவன் மனம், குதிரைகள் ரதத்தை இழுத்துச் செல்லும் வேகத்தில் உயர்ந்தது; அவன் சிந்தனை, தன் கன்றை நாடும் பசுபோல் அவனை அணைந்தது. அவன், தன் வேலைக்காகச் சுற்றும் கலைஞனைப்போல், ஞானத்தைத் தேடி அலைந்தான். அவனை ஐந்து குலங்கள் கூட கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை; இரு உலகங்களும், மற்றொரு சிறகும் கூட அவனைத் தடுக்க முடியவில்லை. அவன் வானத்தைவிடவும், பெரிய பூமியைவிடவும் தன் பெருமையில் மேலானவன். அவன் இந்த பூமியை விரும்பும் இடத்தில் வைக்க முடியும்; அதை உலுக்கியோ, உலர்த்தியோ விடக்கூடும். அவன் ஒரு சிறகை வானில், மற்றொன்றை கீழே வைத்துள்ளான். அவன் வல்லமையிலும், பெருமையிலும் தூண்டப்பட்டவன். அவன் தன் இல்லத்திற்கு, அலங்கரிக்கப்பட்டு, தேவதைகளுக்குப் பூண்டுகளை எடுத்துச் செல்லும் பொறுப்புடன் செல்கிறான். இது எல்லாம் சோமரசத்தின் விளைவாக இருக்கலாம் என்று அவன் எண்ணினான். இந்நிலையில், எல்லா உயிரிலும் மிகப்பெரியவனாக ஒருவர் தோன்றினார். அவனிடமிருந்து வீரமும், ஒளியும், வலியும் கொண்டவன் பிறந்தான். பிறந்தவுடன் எதிரிகளை வென்றான்; சக்திகள் எல்லாம் அவனைப் பார்த்து மகிழ்ந்தன. அவன் வலியுடன் வளர்ந்து, எதிரிக்கு பயத்தைத் தருகிறான்; அவன் பாதுகாப்பும், வளர்ச்சியும் அளிக்கிறான். மகிழ்ச்சியின் கூடங்களில் எல்லோரும் அவனை வணங்குகிறார்கள். அவனுடைய ஞானத்தை அனைவரும் நாடுகிறார்கள்; அவனது சக்திகள் இருமுறை, மூன்றுமுறை எழுகின்றன. அவன் இனிப்பில் இனிமையானவன்; மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்துகிறான்; தேனோடு, தேனுள்ளவர்களோடு போட்டியிடுகிறான். முனிவர்கள் அவனை செல்வம் வென்றவனாகப் புகழ்கிறார்கள்; அவன் தைரியத்துடன், உறுதியுடன் இருக்க வேண்டும்; தீய சக்திகள் அவனை வெல்லக் கூடாது. அவனுடன் நாம் போரில் வெற்றி பெறுகிறோம்; பல போராட்டங்களை பார்த்தோம். அவனது ஆயுதங்களை வார்த்தைகளால் தூண்டுகிறோம்; அவனது சக்திகளைப் பிரார்த்தனையால் வலுப்படுத்துகிறோம். அவனை, பல வடிவங்களும், வலிமையும், வெல்ல முடியாத சக்தியும் கொண்டவனாகப் புகழ்கிறோம்; அவன் ஏழு வரங்களைத் தருகிறான்; பல வடிவங்களை வெளிப்படுத்துகிறான். அவன் கீழையும், மேலையும் நிறுவியுள்ளான்; அவனது அடைக்கலத்தில் நாம் வீட்டில் வசிக்கிறோம். அவன் தாய்மாரையும், அசைவானவற்றையும் நிறுவுகிறான்; அவன் பல வேகமானவற்றை ஓட்டுகிறான். இந்த ஸ்தோத்திரங்கள், பிரஹத்திவனால் பிறந்தவை, புத்திசாலியும் ஒளிர்வுமானவை, இந்திரனுக்காகப் பாடப்படுகின்றன; அவன் ஒளியைத் தருபவன், பெரிய குலத்தைக் காக்கும் சுயாதீனன்; எல்லா தொலைவையும் திறக்கிறான்; நமக்கு பாதுகாப்பும் அளிக்கிறான். இவ்வாறு அந்த பக்தன், இந்திரனையும் அக்னியையும் புகழ்ந்து, கொடுப்பதன் மகத்துவத்தையும், சோமரசத்தின் ஆற்றலையும், இறைவனின் பல்வேறு வடிவங்களையும் மனதில் கொண்டு, வாழ்க்கையின் உண்மை வழிகளை உணர்ந்தான்.