एष स्य धारया सुतोऽव्यो वारेभिः पवते मदिन्तमः । क्रीळन्नूर्मिरपामिव
य उस्रिया अप्या अन्तरश्मनो निर्गा अकृन्तदोजसा । अभि व्रजं तत्निषे गव्यमश्व्यं वर्मीव धृष्णवा रुज
आ सोता परि षिञ्चताश्वं न स्तोममप्तुरं रजस्तुरम् । वनक्रक्षमुदप्रुतम्
सहस्रधारं वृषभं पयोवृधं प्रियं देवाय जन्मने । ऋतेन य ऋतजातो विवावृधे राजा देव ऋतं बृहत्
अभि द्युम्नं बृहद्यश इषस्पते दिदीहि देव देवयुः । वि कोशं मध्यमं युव
आ वच्यस्व सुदक्ष चम्वोः सुतो विशां वह्निर्न विश्पतिः । वृष्टिं दिवः पवस्व रीतिमपां जिन्वा गविष्टये धियः
एतमु त्यं मदच्युतं सहस्रधारं वृषभं दिवो दुहुः । विश्वा वसूनि बिभ्रतम्
वृषा वि जज्ञे जनयन्नमर्त्यः प्रतपञ्ज्योतिषा तमः । स सुष्टुतः कविभिर्निर्णिजं दधे त्रिधात्वस्य दंससा
स सुन्वे यो वसूनां यो रायामानेता य इळानाम् । सोमो यः सुक्षितीनाम्
यस्य न इन्द्रः पिबाद्यस्य मरुतो यस्य वार्यमणा भगः । आ येन मित्रावरुणा करामह एन्द्रमवसे महे
इन्द्राय सोम पातवे नृभिर्यतः स्वायुधो मदिन्तमः । पवस्व मधुमत्तमः
इन्द्रस्य हार्दि सोमधानमा विश समुद्रमिव सिन्धवः । जुष्टो मित्राय वरुणाय वायवे दिवो विष्टम्भ उत्तमः
परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय
इन्द्रस्ते सोम सुतस्य पेयाः क्रत्वे दक्षाय विश्वे च देवाः
एवामृताय महे क्षयाय स शुक्रो अर्ष दिव्यः पीयूषः
पवस्व सोम महान्त्समुद्रः पिता देवानां विश्वाभि धाम
शुक्रः पवस्व देवेभ्यः सोम दिवे पृथिव्यै शं च प्रजायै
दिवो धर्तासि शुक्रः पीयूषः सत्ये विधर्मन्वाजी पवस्व
पवस्व सोम द्युम्नी सुधारो महामवीनामनु पूर्व्यः
नृभिर्येमानो जज्ञानः पूतः क्षरद्विश्वानि मन्द्रः स्वर्वित्
इन्दुः पुनानः प्रजामुराणः करद्विश्वानि द्रविणानि नः
पवस्व सोम क्रत्वे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय
तं ते सोतारो रसं मदाय पुनन्ति सोमं महे द्युम्नाय
शिशुं जज्ञानं हरिं मृजन्ति पवित्रे सोमं देवेभ्य इन्दुम्
इन्दुः पविष्ट चारुर्मदायापामुपस्थे कविर्भगाय
बिभर्ति चार्विन्द्रस्य नाम येन विश्वानि वृत्रा जघान
पिबन्त्यस्य विश्वे देवासो गोभिः श्रीतस्य नृभिः सुतस्य
प्र सुवानो अक्षाः सहस्रधारस्तिरः पवित्रं वि वारमव्यम्
स वाज्यक्षाः सहस्ररेता अद्भिर्मृजानो गोभिः श्रीणानः
प्र सोम याहीन्द्रस्य कुक्षा नृभिर्येमानो अद्रिभिः सुतः