आस्मिन्पिशङ्गमिन्दवो दधाता वेनमादिशे । यो अस्मभ्यमरावा
ऋभुर्न रथ्यं नवं दधाता केतमादिशे । शुक्राः पवध्वमर्णसा
एत उ त्ये अवीवशन्काष्ठां वाजिनो अक्रत । सतः प्रासाविषुर्मतिम्
एते सोमास आशवो रथा इव प्र वाजिनः । सर्गाः सृष्टा अहेषत
एते वाता इवोरवः पर्जन्यस्येव वृष्टयः । अग्नेरिव भ्रमा वृथा
एते पूता विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः । विपा व्यानशुर्धियः
एते मृष्टा अमर्त्याः ससृवांसो न शश्रमुः । इयक्षन्तः पथो रजः
एते पृष्ठानि रोदसोर्विप्रयन्तो व्यानशुः । उतेदमुत्तमं रजः
तन्तुं तन्वानमुत्तममनु प्रवत आशत । उतेदमुत्तमाय्यम्
त्वं सोम पणिभ्य आ वसु गव्यानि धारयः । ततं तन्तुमचिक्रदः
सोमा असृग्रमाशवो मधोर्मदस्य धारया । अभि विश्वानि काव्या
अनु प्रत्नास आयवः पदं नवीयो अक्रमुः । रुचे जनन्त सूर्यम्
आ पवमान नो भरार्यो अदाशुषो गयम् । कृधि प्रजावतीरिषः
अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् । अभि कोशं मधुश्चुतम्
सोमो अर्षति धर्णसिर्दधान इन्द्रियं रसम् । सुवीरो अभिशस्तिपाः
इन्द्राय सोम पवसे देवेभ्यः सधमाद्यः । इन्दो वाजं सिषाससि
अस्य पीत्वा मदानामिन्द्रो वृत्राण्यप्रति । जघान जघनच्च नु
प्र सोमासो अधन्विषुः पवमानास इन्दवः । श्रीणाना अप्सु मृञ्जत
अभि गावो अधन्विषुरापो न प्रवता यतीः । पुनाना इन्द्रमाशत
प्र पवमान धन्वसि सोमेन्द्राय पातवे । नृभिर्यतो वि नीयसे
त्वं सोम नृमादनः पवस्व चर्षणीसहे । सस्निर्यो अनुमाद्यः
इन्दो यदद्रिभिः सुतः पवित्रं परिधावसि । अरमिन्द्रस्य धाम्ने
पवस्व वृत्रहन्तमोक्थेभिरनुमाद्यः । शुचिः पावको अद्भुतः
शुचिः पावक उच्यते सोमः सुतस्य मध्वः । देवावीरघशंसहा
पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे । मरुद्भ्यो वायवे मदः
पवमान धिया हितोऽभि योनिं कनिक्रदत् । धर्मणा वायुमा विश
सं देवैः शोभते वृषा कविर्योनावधि प्रियः । वृत्रहा देववीतमः
विश्वा रूपाण्याविशन्पुनानो याति हर्यतः । यत्रामृतास आसते
अरुषो जनयन्गिरः सोमः पवत आयुषक् । इन्द्रं गच्छन्कविक्रतुः
आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे । अर्कस्य योनिमासदम्