बृहस्पतिं प्रार्थयन्ति ऋषयः—अयं रथेन परिवृत्य, दानवद्विषां शत्रूणां च नाशकः, रिपून दूरं नयतु, शत्रुबलानि विदारयतु, संग्रामे समरे च विजयी भूत्वा अस्माकं रथानां पथदर्शी रक्षिता च भवतु। ततः इन्द्रं स्तुवन्ति, यः शौर्यं वेत्ति, स्थिरः, परमवीर्यवान्, महाबलशाली, विजयी, धैर्ययुक्तः, उग्रः च अस्ति—सः इन्द्रः, महाबलवान्, जयश्च रथे तिष्ठतु, गोदः सन् अस्मान् पालयतु। इन्द्रः, यः बन्धनानि भिनत्ति, पशून् जानाति, वज्रसमानभुजः, विजयी, शक्त्या सर्वं विदारयन्—एवं इन्द्रं, स्वबान्धवं, मित्राः, अनुकरणीयम्; एकत्वेन, बलसम्पन्नाः, मिलित्वा तिष्ठन्तु। शतबलशाली इन्द्रः, वीरः, प्रचण्डबलयुक्तः, संग्रामे अदम्यः, दुष्टनाशकः, अस्माकं सेना युद्धे विजयी भवतु इति प्रार्थ्यते। इन्द्रः अग्रे नेतु, बृहस्पतिः च धर्मः च तस्य सहचरौ भूत्वा यज्ञः सोमः च अग्रे गच्छन्तु। देवसेनायाः मध्ये, या विजयं जनयति, मरुतः अग्रे अग्रे गच्छन्तु। इन्द्रस्य वृषभस्य महान् घोषः, वरुणस्य, आदित्यनाम्, मरुतां च प्रचण्डसेनायाः, महात्मनाम्, विश्वं चलयन्तीनां देवानां जयशब्दः उत्पन्नः। वृत्रहणः, दानवद्विषः, शस्त्राणि प्रबोधयतु, अस्माकं उत्साही वीराणां चित्तानि प्रेरयतु; रथिनां, अश्वारूढानां, वृत्रघ्नां च जयशब्दः उद्भवतु। ध्वजवत्यां सभायाम् इन्द्रः अस्माभिः सह अस्तु, अस्माकं बाणाः विजयी भवन्तु, अस्माकं वीराः श्रेष्ठाः भवन्तु; हे देवाः, आवाहनेषु अस्मान् पालयन्तु। शत्रूणां चित्तानि मोहितानि कुर्यात्, अङ्गानि गृहीत्वा, तान् दूरं नयतु; अग्रे गच्छन्तु, हृदि तान् दहन्तु, शत्रवः अन्धकारे निमग्नाः भवन्तु। पुरुषाः, अग्रे गत्वा विजयं प्राप्नुत, इन्द्रः रक्षां ददातु, भवतः भुजाः दृढाः, अजय्याः स्युः, यथेष्टं कुरुत। सोमः सुतः, हे बहुप्रार्थित, तव कृते; स्वैः अश्वैः यज्ञे आगच्छ; तव कृते प्रेरिताः स्तोत्राणि उच्चार्यन्ते, हे इन्द्र, सोमपानं कुरु। पवित्रेण शुद्धः सोमः अत्र पिब, पुरुषैः सह; सुतस्य रसं जठरे पूरय; पाषाणैः ते कृते सुतः—तैः सह बलं वर्धय, हर्षं कीर्तिं च वह। त्वां, हे महाबल, प्रथमतः मधु, सुतस्य सोमस्य सत्यम् पानं ददामि, हे हर्यश्व, गवां मध्ये, सर्वैः स्तोत्रैः, गीतैः च, तत्र हर्षं कुरु। तव सहाय्येन, हे बली, तव शक्त्या, प्राज्ञाः, सत्यम् जानन्तः ऋत्विजः, तेजसा युक्ताः, मनुष्याणां गृहेषु स्थिता, सभायाम् त्वां स्तुवन्ति। तव नेतृत्वेन, हे हर्यश्व इन्द्र, मधुरवाचः जनाः, हृष्टाः, परमं साहाय्यम् अददुः, उदारवाक्यैः स्तुतिं कुर्वन्ति। स्तोत्रैः, हे इन्द्र, अश्वैः सह आगच्छ, सुतस्य सोमस्य पानाय; यज्ञः त्वां आह्वयति, त्वं योग्यः, दाता, अस्य यज्ञस्य प्राज्ञः। सहस्रशक्तिमान्, रिपून् विदारयन्, सोमपानः, उदारः इन्द्रः, उत्तमैः स्तोत्रैः स्तूयते, भक्तस्य गीतैः शोभितः, अजय्यः, गायकैः पूजितः। सप्त दिव्याः अमलाः आपः, हे इन्द्र, याभिः त्वं प्रथमतः सिन्धुं पूरयः, ताः एकत्र प्रवहन्त्यः, नवतिः नव च, नव च, ताभिः देवेषु, मनुष्येषु च, मार्गं विधासि। महतः शापात् अस्मान् विमोचयन्तु, हे महाबलाः आपः; हे देव, त्वमेव जागर, ताभिः आपोभिः, याभिः त्वं रिपुं जितवान्, सर्वम् आत्मानं पुष्णु। इन्द्रः वीर्यवान्, प्राज्ञः, प्रशस्तः; धेनवः अपि तं बहुप्रार्थितम् इच्छन्ति। सः रिपुं हत्वा, अन्तरिक्षं कृतवान्, महाबलः संग्रामे सेनाः विजित्य स्थितवान्। वयं उदारं इन्द्रं अस्मिन्स्पर्धायाम् आह्वयेम, श्रेष्ठं पुरुषेषु बलस्य लाभाय; सः कठोरः, यः युद्धे प्रार्थनाः शृणोति, रिपून् हन्ति, धनं जयति। कदा, हे अनुकम्पिन्, गीतिः तुभ्यं प्रियं भविष्यति? कदा त्वं, द्वारान् यः रुणद्धि, अस्मान् प्रति आगमिष्यसि? दीर्घसुतः सोमः त्वां पुष्णातु। तस्य द्वौ बभ्रू अश्वौ, सुसंयुक्तौ, मुक्तौ, युद्धाश्ववत् शीघ्रौ, युक्तौ; उभे राज्ञः हस्तयोर् रश्मी अस्तः। इन्द्रः, पापकृतः दूरं नयति, यथा मर्त्यः, खिन्नः, भीतः च, पलायते; यदा सः, बली, शोभनं वाजिनं योजयति। इन्द्रः, स्वैः मित्रैः सह, स्तूयते; वीरः इन्द्रः, उपगमद्भिः पूजितः, द्वे सरितः पृथक् वहन्त्यौ घोषयति। यो उर्ध्वं स्थितः, स्रवद्ग्रिवः, विस्तीर्णः, वृद्धये; सः द्विलम्बदन्तेन, भूषितेन, जयति। महाबलः बलिनां मध्ये तेजः प्रेषयत्, वीरः शक्त्या तं निर्ममे; यथा तक्षकः कौशलात्, मातरिश्वानिव प्रज्ञया। यो वज्रं रिपुहत्यै निर्ममे, उत्सुकबलः, उत्सुकदन्तः; तस्य दन्तौ अप्रतिहत्यौ, दिवमिव अद्भुतौ। स्तोत्रैः स्तूयमानः पापानि नाशयतु; वयं अधार्मिकान् जयेम; अनर्पितं स्तोत्रं, अयज्ञः च, तुभ्यं न रोचते। त्रिधा तव आधारः यज्ञयोक्सु, गृहे च, सम्यक् तिष्ठतु; संयुक्तः, स्वकीर्तेः नौकां अन्वियासु। तव शोभायै, चित्रा हविः तव पानम् अस्तु; तव शोभायै, शुद्धः चमसः भवतु, येन त्वं स्वकुंभे पिपाससि। शतवारम्, हे प्रभो, सुमित्रेण एवं स्तुतः, वा दुर्मित्रेण एव; यदा त्वं कुत्सपुत्रं रिपुहत्यै उपकृतवान्, यदा कुत्सं एव रिपुहत्यै उपकृतवान्। युवां, इदानीं, नूनं, एतत् इच्छथः, यथोत्कर्षेण तनू मनः च तन्तूनिव तन्तुवायः प्रसारयथः; सौमनस्येन, गवामिव शुचौ दिने, समीपं गच्छथः। उष्ट्रवत् कानने विश्रान्तः, अश्व्येव रश्मिना नियोज्यते; दूतवद् जनासु प्रसिद्धः, तिष्ठ मा, आपीयात् महिष इव। युगेन संयुक्तौ, पक्षिणः पक्षा इव, पशोः वर्णैः इव, गन्तुम् उत्सुकौ; अग्निरिव देवानाम् मध्ये दीप्तिमान्, सारथिवत् यज्ञेषु विचरथः। पुत्र इव पितरं प्रति, तेजसा युक्तः, नरपतिरिव जयाय, बलवानिव समृद्धये, किरण इव बाहवे, श्रोता इव आह्वानाय, अतीव उत्सुकः अस्माकं स्तुतिं प्रति आगच्छ। शाखेव पोषकाय, शिम्बिकेव मित्राय, शतगुणं फलं धर्मिणे, स्पर्धायै फलमिव शीघ्राय, तप्ताय वीर्यमिव, मेंष इव समूहे, यजमान इव हविषि, आगच्छ। हल इव क्षेत्रे, शीघ्रगामी इव स्पर्धायाम्, बलवानिव प्रतिस्पर्धायाम्, पात्रमिव आपः, पायी इव मद्ये, मे अमृतं तेजः, अजरं आयुः च दत्त। प्रियायाः प्रिय इव, बलवान् लक्ष्याय, तक्षकः कर्मणि, अश्वः रथे, हे महाबलिनौ, बलपुत्रवत्, अविश्रान्तौ, धनस्थानं न विश्रमेताम्। मधुवत् उष्णे, निधिवत् उदरे, भागवत् भाग्यवतः, आवरणमिव शरीरे, पक्षिण इव नीडे, शशवत् चन्द्रे, मन इव लक्ष्ये, युवां अस्मान् प्रति आगच्छतम्। एवं ऋषयः बृहस्पतिं, इन्द्रं, मरुतः, आपः, सर्वान् देवतान् च स्तुवन्ति, यज्ञे, संग्रामे, जीवनस्य सर्वेषु क्षणेषु, रक्षां, जयम्, समृद्धिं च प्रार्थयन्ति।