एकदा, मृद्गलानीनाम् अर्थे, बृषभो दलिनि युक्तः स्थितः। तस्य सारथिः प्रवरकचः अधस्तात् तस्थौ। या धावमानाः धेनवः युक्ताः, शीघ्रगामिन्यः, लक्ष्यम् आगच्छन्। तत्र प्राज्ञः, स्पर्धायाः ज्ञाता, प्रतिद्वन्द्विनम् आहत्य, मार्गम् उपगच्छत्, इह शिक्षां प्राप्नुवन्। इन्द्रः, अनयुक्तानां नाथः, स्वपदाभिः गावः प्रेरयामास, स उच्चशृङ्गः। केशिनः वेणुना प्रेरितः, स्पर्धायाम् उपकारणाय, बहूनां जनानां कृते वीर्याणि अकरोत्। स गोदोहनेन स्पृशन्, बलम् अलभत। एष यः बृषभे युक्तः, काष्ठमध्येषु शयानः, तस्य सारथिः विश्रान्तः। तेनैव मृद्गलः शतेन सह सहस्रेण च गवां स्पर्धायाम् अवाप्तवान्। स दूरस्थः, कः तम् अपश्यत्? कं युनक्ति, कं स्थापयति? तस्मै न तृणं नापि जलम् आनयन्ति; ऊर्ध्वयुगं भारम् वहति, अग्रे निर्देशितम्। सा रथः, पतिं अन्वेषमाणा पत्नीव, शून्ये देशे वर्धमाना इव सरिता, प्रसरन्ती। एतेन रथेन, अपि चेद् जरणः स्यात्, वयं जयेम, शुभं यशः च नः अस्तु। इन्द्रः, त्वं सर्वस्य चलतः चक्षुः, द्रष्टुः चक्षुः। बृषभवत्, त्वं बलिनां स्पर्धायाम् नेतासि, अनयुक्तान् सखिना सह प्रेरयसि। इन्द्रः शीघ्रः, उग्रः, बृषभवत्, भयंकरः, सैन्यानां विदारकः, पुरुषान् प्रेरयन्, घोषकः, अनिमिषः, एकवीरः, शतसैन्यैः सह विजयी अभवत्। घोषकेन, अनिमिषेण, जयिने, रणघोषेण, वेगेन, साहसेन—तेनैव इन्द्रेण जयत; स्थिराः भवत, हे नरः, रणेषु बाणधृतः महावीर्येण सह। स इन्द्रः, बाणकोषधारिभिः सैनिकैः सह, महाबलः, युद्धस्य नेतृ, स्वगणेन विजित्य तिष्ठति; समूहे जयिन्, सोमपः, दृढबाहुः, तीक्ष्णधन्वा, आयुधानि संधाय स्थितः। बृहस्पते, रथेन परितः चक्रम्, दैत्यद्विषन्, रिपून् नुद, शत्रुगणान् भञ्ज, युद्धे विदारय, विजयी, अस्माकं रथानाम् अधिपः रक्षिता च भव। बलज्ञः, स्थिरः, परमवीर्यः, शक्तिमान्, जयिन्, धैर्यवान्, उग्रः, हे इन्द्र महाबलिन्, जय्यरथे तिष्ठ, गवां दाता। विवरभेत्ता, पशूनां वेत्ता, वज्रबाहुः, विजयी, शक्त्या विदारयन्—हे मित्राणि, एतम् इन्द्रं स्वजनमिव अनुकरणीयम्; एकत्वेन बलिनः भवत। इन्द्रः, शतशक्तिः, वीर्येण प्रतिबन्धान् अभिपतन्, अवार्यः, दुष्टविनाशकः, अस्माकं सैन्यम् युद्धे जयतु। इन्द्रः नेतु, बृहस्पतिः धर्मश्च; यज्ञः सोमः च पुरतः गच्छतु; देवगणेषु जयद्रवेषु, मरुतः अग्रे सन्तु। इन्द्रस्य बृषभस्य, वरुणस्य, आदित्यगणस्य, मरुतां च यः महाघोषः, महात्मनां, जगदाचलानां देवानां जयशब्दः उदितः। दानवन्, आयुधानि प्रेरय, मम उत्सुकानां वीराणां मनांसि चोदय; जयशब्दः रथिनां, अश्वारूढानां, वृत्रहणां चोत्क्रमतु। इन्द्रः अस्माकं ध्वजसमूहेषु स्यात्; अस्माकं बाणाः जयिनः भवन्तु; अस्माकं वीराः श्रेष्ठाः स्युः; हे देवाः, आवां रक्षत। तेषां बुद्धीः विमोहय, अङ्गानि गृहाण, तान् नुद; अग्रे गच्छ, हृदि तान् दह, अस्माकं शत्रवः अन्धकारेण योजिताः सन्तु। गच्छत, जयत, हे नराः; इन्द्रः रक्षां ददातु; भवतां बाहवः दृढाः, अजेयाः च स्युः। सोमः सुतः, हे बहुप्रार्थित, तव कृते; अश्वैः सह यज्ञम् आगच्छ; तव कृते स्तोत्राणि उन्नीयन्ते, हे इन्द्र, सोमं पीत्वा मुदस्व। इह पिब, हे इन्द्र, सोमं शुद्धम्, पुरुषैः सह; तव उदरे सोमः पूर्यताम्; पवमानः तव कृते निष्क्रान्तः—तेन सह वर्धस्व, हर्षदः स्तुत्यश्च। अहम्, हे महाबलिन्, तुभ्यम् अग्र्यं सोमपानं ददामि, सत्यं सोमं, हर्यश्व, गावः सह सर्वैः स्तोत्रैः मुदस्व। तव सहाय्येन, हे महाबलिन्, तव बलात्, प्राज्ञाः ऋत्विजः, सत्यज्ञाः, तेजस्विनः, गृहेषु स्थिताः, सभायाम् त्वां स्तुवन्ति। तव नेतृत्त्वेन, हे हर्यश्व, मधुरवाचः जनाः, हृष्टाः, उत्तमं सहाय्यं ददुः, दानशीलवाक्यैः स्तुवन्तः। स्तोत्राणि प्रति आगच्छ, हे इन्द्र, अश्वैः सह, सोमं पीत्वा; यज्ञः त्वां आह्वयति, त्वं योग्यः, दाता, अस्य यज्ञस्य प्राज्ञः। महावीर्यः, शतशक्तिः, शत्रुनाशकः, सोमपः, दानशाली इन्द्रः, उत्तमैः स्तोत्रैः स्तुतः, यजमानस्य गीतैः शोभितः, अजेयः, गायकैः पूजितः। सप्त दिव्याः, अमलाः आपः, हे इन्द्र, याभिः त्वम् आदौ सिन्धुम् अपूरयः, स्रवन्त्यः, नवतिः नव च नद्यः, नव च, देवेषु मानवेषु च मार्गं प्रापयन्ति। अस्माकं कृते, हे महाबलिन्यः आपः, महाशापात् विमोचयन्तु; उत्तिष्ठ, हे देव, त्वमेव; इन्द्र, ताभिः आपोभिः येन त्वम् शत्रून् जिग्ये, स्वं रूपं पुष्णु। इन्द्रः वीर्यवान्, प्राज्ञः, सुपूजितः; गावः अपि तं बहुप्रार्थितम् इच्छन्ति। स शत्रुम् अपातयत्, अन्तरिक्षम् अकरोत्, महाबलः युद्धे सैन्यान् विजित्य तस्थौ। अस्मिन्स्पर्धायाम्, दानशालिनम् इन्द्रम् आवाहयेम; सः श्रेष्ठः पुरुषेषु बलस्य लाभाय; स उग्रः, युद्धेषु प्रार्थनां शृणोति, शत्रून् अपातयति, धनानि जयति। कदा, हे सुमनसः, गीतम् तुभ्यं रोचते? कदा त्वं, द्वाराणि यच्छन्, अस्मान् आगच्छसि? दीर्घसुतः सोमः तव तृप्तये अस्तु। तस्य द्वौ हरितौ अश्वौ, सुसंयुक्तौ, अमुक्तौ, युद्धाश्ववत् शीघ्रगामिनौ युक्तौ; उभे रश्म्यौ अधिपतेः हस्तयोः। इन्द्रः, दुष्कृतः अपाकरोति, यथा कश्चित् क्लान्तः, भीतः, पलायते; यदा सः बलवान्, शोभनं युगम् युनक्ति। इन्द्रः, स्वैः सह मित्रैः, स्तूयते; स वीरः इन्द्रः, उपगम्य पूजितः, द्वे नद्यौ पृथक् प्रवहमानौ घोषयति। स यः उपरि स्थितः, प्रवरकचः, विस्तीर्णः, वृद्धये; द्विधारयुक्तेन, शोभितेन जिह्वया जयति। स महाबलः, स्वबलं बलिनां मध्ये स्रष्टवान्, वीरः शक्त्या रूपं अकरोत्; शिल्पिनं यथा, मातरिश्वानं यथा प्रज्ञया। स यः वज्रं शत्रुनाशाय निर्मितवान्, उत्सुकबलः, उत्सुकजिह्वः; तस्य जिह्वे अजेया, दिवम् इव अद्भुते। अस्माकं पापानि अपाकुरु, स्तोत्रैः स्तुत; वयं अधर्मान् जयेम। अनार्पितं स्तोत्रं, अनार्पितो यज्ञः, त्वां न तुष्टाव। तव त्रिधा आधारः, यज्ञयुगेषु, निवासे स्थातुं अर्हति; त्वं संयुक्तः, स्वयशसः नौकां अनुगच्छ। एवं ऋषयः, देवाः च, इन्द्रस्य महिमानम्, वीर्यं, दानशीलतां च गाथाभिः स्तुवन्ति। स इन्द्रः, सोमपः, शत्रुहणः, गवां दाता, वीर्येण, बलात्, अस्मान् अनुगृह्णातु।