सर्वेभ्यः श्रेयसे, एषा ऋग्वेदस्य मन्त्राणां कथा – नायकानां कृते बन्धनं कुरुत, सुविस्तीर्णं गाढं च वर्म योजयत, अजेयमायसीं दुर्गं रचयत, शत्रुभिः सुगठितं पात्रं मा भेत्। वयं देवाः, युष्माकं साहाय्यार्थं पवित्रं मनः प्रवर्तयामः; अत्रैव देवी भगवती पूज्यताम्। सा गौः सहस्रधाराभिः क्षीरं स्रवतिवत्, अस्मभ्यं पुष्टिं यच्छतु। हे यजमानाः, हिरण्यवर्णं हविर्द्रव्यं पात्रे सिञ्चत; तच्छित्रैः काष्ठशिल्पैः, अश्मशिल्पैः रूपयत। दशबन्धनैः आलिङ्ग्य, उभे युगे युञ्जीत, अग्निं स्वस्थाने स्थापयत। स अग्निः, उभययुगात् पिबन्, गर्भे द्विजन्मेव सञ्चरति। काष्ठे यूपं स्थापयत, अधस्तात् कूपं विवरन्तु। पुरुषाः, प्रसिद्धं वीर्यवन्तं उत्तिष्ठत; बलस्य लाभाय उत्खननं कुरुत। दण्डिनः शिशुं सञ्चालयतु; सोमपानाय इन्द्रं सभायां आह्वयत। इन्द्रः, स्वबलस्य तेजसा, सुवर्णयुक्तं रथं रक्षतु; अस्मिन्संग्रामे, कीर्त्यर्थं धनलाभाय, नः पालयतु। तदा वातः प्रवाति, तस्य वसनं रथे स्थितम्, यदा सहस्रं विजिग्ये। मुद्गलानी गवां स्पर्धायां सारथिरभवत्; इन्द्रस्य सेना युद्धे शत्रून् अपासरत्। हे इन्द्र, शत्रुहन्तारं शस्त्रं वारय; दासस्य वा आर्यस्य वा, रिपोः शस्त्रं नश्यतु। स गम्भीरस्य कूपस्य जलं पित्वा गर्जन्, दुर्गं भित्वा शत्रुं जयति। कीर्तिमिच्छन्, भारं वहन्, शीघ्रबाहुभ्यां विजयाय यतते। ते गर्जन्तः, तं परिवृत्य, वृषभवत् मध्ये मूत्रं सिञ्चन्ति। तेनैव बलात्, मुद्गलः युद्धे शतं सहस्रं च गवां विजिग्ये। वृषभः कीचके युक्तः, दीर्घकेशी सारथिः अधः स्थितः। युक्तगावः शीघ्रगामिन्यः मुद्गलान्यै लक्ष्यं प्राप्ताः। विजिग्युषः पन्थानम् उपेत्य, प्रतिद्वन्द्विनं तुदन्, प्राज्ञः स्पर्धां जानाति। इन्द्रः, अनयुक्तानां अधिपः, स्वपदाभ्यां गावः प्रेरयति। केशबद्धः पुरुषः प्रोत्साहकदण्डेन प्रेरितः स्पर्धायां गच्छति, वीर्यकर्माणि कुर्वन्, गावः स्पृशन्, बलं लभते। वृषभयुक्तः, काष्ठमध्ये शयानः, सारथिः विश्राम्यति; तेनैव मुद्गलः युद्धेषु शतं सहस्रं च गवां विजिग्ये। दूरस्थं कः पश्यति? कं युञ्जते, कं स्थापयन्ति? तस्मै न तृणं नापि जलं यच्छन्ति; उपरियुगं भारं वहति, अग्रे नियोजितम्। सा रथी स्त्री पतिं निर्जने यथा अन्वेषते, नद्याः इव पूरयन्ती, स्रवन्ती; अस्मिन्स्थविरेऽपि रथे, वयं जयेम, सौभाग्यं जयश्च अस्तु। इन्द्रः सर्वस्य चरस्य चक्षुः, दृष्टेः चक्षुः; वृषभवत्, बलस्पर्धायां नेतृत्त्वं करोति, अनयुक्तान् सखिना सह प्रेरयति। इन्द्रः शीघ्रः, उग्रः, महावृषभवत्, भयङ्करः, सेनानां भञ्जकः, पुरुषान् प्रेरयन्; गर्जन्, अनिमिषः, एकवीरः, शतसेनानां संयुगे विजयी अभवत्। गर्जन्, अनिमिषः, विजयी, रणघोषेण, त्वरा, धैर्येण; तेनैव इन्द्रेण विजयी भवत, स्थिराः भवत, बाणधारिणा महता सह। स इन्द्रः, बाणधारिभिः, तूणीरधारिभिः, महाबलः, युद्धे नायकः, स्वसेनया जयति; संहतयुद्धे विजयी, सोमपः, दृढबाहुः, तीक्ष्णधन्वा, शस्त्रैः स्थिरः। बृहस्पते, स्वेन रथे परिवर्तस्व, असुरद्विष, रिपून् नुद; शत्रुसैन्यं भञ्ज, युद्धे विदारय, विजयी, अस्माकं रथानां रक्षिता भव। बलविद्, स्थिरः, परमवीर्यवान्, शक्तिमान्, विजयी, दीर्घजीवी, उग्रः, इन्द्रः, महाबलवान्, विजितरथे स्थित्वा, गवां दाता भव। दुर्गभञ्जकः, गवां वेत्ता, वज्रबाहुः, विजयी, शक्त्या विदारकः; मित्राणि, एतमिन्द्रं स्वजनवत् अनुकरणीयं, सह बलं एकत्र कुर्वन्तु। इन्द्रः, शतशक्तिमान्, वीरः, प्रचण्डबलः, युद्धे अजेयः, दुष्टदमनः; अस्माकं सेना संग्रामे जयतु। इन्द्रः, बृहस्पतिः, ऋतं च नेतु; यज्ञः सोमश्च पुरस्तात् गच्छेताम्; देवसेनासु विजयीषु, मरुतः अग्रे यान्तु। इन्द्रस्य वृषभस्य, वरुणस्य, आदित्याः, उग्रमरुतां, महात्मनां, जगदाचलनदेवानां, जयशब्दः उदितः। महाबलिन्, शस्त्राणि उद्दीपय, मम उत्सुकवीराणां चेतांसि प्रेरय; रथयुद्धिनां, अश्वारूढानां, वृत्रहन्तॄणां जयघोषः उद्गच्छतु। इन्द्रः ध्वजिनां मध्ये अस्माकं सदा अस्तु; अस्माकं बाणाः विजयी भवन्तु; अस्माकं वीराः श्रेष्ठाः भवन्तु; हे देवाः, आपद्भ्यः अस्मान् पालयन्तु। शत्रूणां मनांसि मोहय, अङ्गानि गृहाण, तान् नुद; अग्रे गच्छ, हृदयानि दह, शत्रवः अन्धकारे निमज्जन्तु। पुरुषाः, अग्रे गच्छत, जयत; इन्द्रः रक्षां ददातु; भवतां बाहवः दृढाः, अजेयाः स्यु:। सोमः इन्द्राय सुतः, तवाश्वैः यज्ञं आगच्छ; तुभ्यं प्रचोदितानि गीतानि, सोमं पिब। इन्द्र, अत्र सोमं पिब, शुद्धं जलासु, नरैः सह; पातुं उदरं पूरय; पेषणैः सोमः तव कृते सुतः—तेन बलवान् भूत्वा, हर्षवर्धकः, स्तुत्यः भव। त्वां, महाबल, प्रथमतः सोमपानं ददामि, सत्यं सुतं, हर्यश्व; गवां सह, सर्वगानैः, सर्वस्तुतिः तव कृतः। तव सहाय्येन, महाबल, तव शक्त्या, प्राज्ञाः, सत्यविदः ऋत्विजः, वीर्यवन्तः, गृहेषु स्थित्वा, सभायाम् त्वां स्तुवन्ति। तव नेतृत्वेन, हर्यश्व, मधुवाचः जनाः, हृष्टाः, उत्तमं साहाय्यं ददुः, स्तुत्या वाचा। स्तोत्राणि शृणु, इन्द्र, तवाश्वैः सोमपानाय आगच्छ; यज्ञः त्वामाह्वयति, योग्यं, दातारं, अस्य यज्ञस्य प्राज्ञं। सहस्रशक्तिमान्, रिपुदमनः, सोमपः, दानशीलः, इन्द्रः, उत्तमस्तोत्रैः स्तूयमानः, भक्तस्य गीतैः भूषितः, अजय्यः, गायकैः पूजितः। सप्त दिव्याः, अमलाः आपः, हे इन्द्र, याभिः त्वं प्रथमं सिन्धुं पूरयः, स्रवमाणाः, नवत्युत्तरनव च स्रोतांसि, देवमनुष्याणां पन्थानं विचिन्वन्ति। अस्मान् महतोऽपवदात् विमुञ्चत, हे महतीः आपः; उत्तिष्ठ, देव, त्वं एव। इन्द्र, ताभिः आपोभिः येन त्वं शत्रून् जिग्ये, स्वं सर्वं पुष्णु। इन्द्रः वीर्यवान्, प्राज्ञः, सुप्रशंसितः; धेनवः अपि तम् इच्छन्ति। स शत्रुं हत्वा, अन्तरिक्षं कृतवान्, महाबलः युद्धे सेनाः अजैषीत्। एवं ऋषिभिः स्तुतः, इन्द्रः, बृहस्पतिः, मरुतः च, बलं, कीर्तिं, विजयम्, रक्षणं च, यज्ञे, युद्धे, गवां स्पर्धायां च, सम्यक् प्रददाति।