गोपाः सत्यधाम्नि, सत्यपात्रे स्थिताः, समृद्धं तृणं पोषणं च पिबन्तु। यथा शरीरस्य औषधं भवति, तथा अस्माकं देहाय आरोग्यं स्यात्। अतः सर्वमत्यन्तिनीं अदितिं वयम् वृष्णुम् वृणिमहे। गायको दीर्घायुष्या बलसम्पन्नः स्यात्; सोमपेषकाणां प्रति इन्द्रस्य अनुग्रहः, बुद्धिमती च उपदेशः स्यात्। यः दिव्यपात्रे सोमरसैः पूर्णः, तं सर्वमत्यन्तिनीं अदितिं वयम् वृणिमहे। तेजस्तव दीप्तं, बलं तव पूर्णतां ददाति। सहायाः तव शीघ्राः, दुरवाप्याः च। उत्तमरथेन, पशुप्रशंसया, गायको यज्ञं परिक्रामति, अनुग्रहं याचते। मित्राः, एकचित्तेन जाग्रत; अग्निं प्रज्वालयत, बहवः एकत्र समागताः। दधिक्राम्, अग्निम्, उषसम् देविम्, इन्द्रं च अह्वयामि। सुमनसः सन्तु, विस्तारिताः सन्तु चिन्ताः; निर्घातनाय नौका सज्जीकरोतु, या निर्भयम् तीरं गच्छति। नालम् सज्जीकरोतु, उपकरणानि अपि सिद्धानि कुर्यात्; मित्राः, यज्ञं अग्रे नेतुम् उद्यन्तु। हलान् योजयत, युगानि प्रसारयत; कृतरज्जौ बीजं वपनतु। वाणी च प्रयत्नेन, कर्मकराः सज्जाः सन्तु; समीपस्थं क्षेत्रम् परिपक्वं फलम् ददातु। कवयः हलान् योजयन्ति, युगानि पृथक् प्रसारयन्ति; बुद्धिमन्तः अनुग्रहाय, देवेषु प्रवर्तन्ति। रज्जुं कुर्यात्, युगं सम्यक् स्थापयेत्; नालम् जलं पूरयेत्, सततं प्रवाहं योजयेत्। नालम् सज्जीकरोतु, सम्यक् सिंचतु, उर्वरं कुर्यात्; रज्जौ सततं जलप्रवाहं पूरयेत्। अश्वान् पोषयत, पुरस्कारं विजयं च प्राप्नुत; शुभरथं रचयत, यः सौभाग्यं ददाति। रज्जुं सज्जीकरोतु, शिलाचक्रं, पात्रं पूरयेत, नेतृभ्यः समर्पयेत्। आवरणं कुर्यात्, यः नेतृभ्यः; कवचं विस्तीर्णं स्यात्। लोहदुर्गं रचयेत्, दुरवाप्यं; शत्रुना पात्रं न भङ्क्ष्येत्। हे देवाः, अस्माकं पवित्रचिन्तां सहायताय अर्पयामः; दिव्या पूज्या देवी अत्र पूजिता भवतु। सा, सहस्रधारा दुग्धयुक्ता गौः इव, अस्माकं पोषणाय समृद्धिं ददातु। सुवर्णवर्णं हविः पात्रे पूरयेत्; काष्ठच्छेदनैः, शिलायंत्रैः रचयेत्। दशबन्धैः आलिङ्गयेत्; युगं योजयेत्, अग्निं स्थानं स्थापयेत्। अग्निः, युगयोः पानं कृत्वा, गर्भे द्विजन्मा इव अन्तः सञ्चरति। काष्ठे काष्ठस्तम्भं स्थापयेत्; अधः स्थापयेत्, कूपं उत्खनन्तु। पुरुषाः, प्रसिद्धं, कीर्तिमन्तं उत्तोलयन्तु; प्रेरयन्तु, बलस्य पुरस्काराय उत्खनन्तु। दण्डयुक्तः बालकं सञ्चालयेत्; इन्द्रं सोमपानाय सभायाः आह्वयन्तु। इन्द्रः, तव बलात् समयुक्तं रथं रक्षतु। अस्मिन्संग्रामे, बहुश्रुत, कीर्त्यर्थं, धनविजयाय अस्मान् रक्ष। वातः प्रवहति, तस्य वस्त्रं रथे स्थितम्, यदा सः सहस्रं विजितवान्। मुद्गलानी गवां स्पर्धायां सारथी अभवत्; इन्द्रस्य सेना शत्रून् संग्रामे विखण्डयत्। इन्द्र, शत्रुहन्तारं शस्त्रं निरोधय; शत्रुना प्रति। दासस्य वा आर्यस्य वा, दानव, शत्रुशस्त्रं नाशय। सः गर्जन् गम्भीरकूपस्य जलं पिबति; दुर्गं भङ्क्ष्यति, शत्रुं जयति। कीर्तिं इच्छन्, तुङ्गबाहुभिः भारं वहति, विजयाय यत्नं कुर्यात्। ते गर्जन्तः, तं परिवृत्य, वृषभस्य मध्ये मूत्रं कुर्वन्ति। तेन बलात् मुद्गलः संग्रामे शतं, सहस्रं गवां स्पर्धायां विजितवान्। वृषभः कीचके युक्तः, तस्य सारथी प्रसारितकेशः अधः तिष्ठति। युक्तगवां धावकाः शीघ्रं धावन्ति, मुद्गलान्यै लक्ष्यं प्राप्तवन्तः। बुद्धिमान्, स्पर्धां जानन्, प्रतिद्वन्द्विनं आघातयत्, मार्गं समीपगच्छति, अत्र शिक्षां प्राप्नोति। इन्द्रः, अयुक्तानां स्वामी, पादैः पशून् प्रेरयति, उच्चशिराः। केशबद्धः, स्पर्धायां अंकुशवत् सञ्चरति, काष्ठदण्डेन प्रेरितः। वीर्यं कृत्वा, बहूनां कृते, गवां स्पर्शं कृत्वा, बलं प्राप्नोति। पश्य, वृषभे युक्तः, काष्ठमध्ये शयनः, सारथी विश्रामति। तेन मुद्गलः संग्रामे शतं, सहस्रं गवां स्पर्धायां विजितवान्। दूरस्थः, कः तं पश्यति? कं योजयन्ति, कं स्थापयन्ति? तस्मै न तृणं न जलं यच्छन्ति; उपरि युगं भारं वहति, अग्रे निर्देशितम्। पत्नी पतिं निर्जने यथा अन्वेषति, नदीव प्रवाहवती, प्रवाहयन्ती; तेन रथेन, पुरातने अपि, वयं विजयं प्राप्नुमः, सौभाग्यं विजयः च स्यात्। इन्द्र, त्वं सर्वस्य चलनस्य चक्षुः; दृष्टेः चक्षुः। वृषभवत्, बलस्पर्धायां मार्गं नेतुम् इच्छसि, अयुक्तान् सहचर्येन प्रेरयति। इन्द्रः, शीघ्रः, उग्रः, वृषभवत् बलवान्, भयङ्करः, सेनासंहारकः, जनप्रेरकः; गर्जनशीलः, अनिमिषः, एकवीरः—इन्द्रः शतसेन्यः, सर्वान् विजितवान्। गर्जनशीलः, अनिमिषः, विजयी, संग्रामध्वन्यः, उद्यतः, साहसी—तस्मात् इन्द्रात्, विजयं प्राप्नुत; युद्धे दृढं स्थातुम्, पुरुषाः, बाणधारिणा महात्मना सह। सैन्यैः बाणधारिभिः, तूणीरयुक्तैः, महाबलः, युद्धनेता, सेनया विजयं प्राप्नोति; संग्रामे विजयी, सोमपानः, दीर्घबाहुः, उग्रधनुः, शस्त्रैः दृढं स्थितः। बृहस्पते, रथेन परिक्राम, राक्षसद्वेषिन्, शत्रुनाशकः, दूरं प्रेरय; शत्रुसैन्यं भङ्क्ष्य, युद्धे मर्दय, विजयी, अस्माकं मार्गदर्शकः, रथरक्षकः भव। बलं जानन्, दृढः, परमवीरः, शक्तिमान्, विजयी, स्थितिप्रदः, उग्रः, इन्द्र, पूर्णबलः, विजयरथे स्थितः, पशुदाता भव। दुर्गभङ्क्षी, पशुज्ञः, वज्रबाहुः, विजयी, शक्त्या मर्दयन्—सख्यः, इन्द्रं अनुकरणीयं, बन्धुं; बलं एकत्र संयोजय। इन्द्रः, वीरः, शतबलः, प्रबलः, दुर्गं प्रति यत्नं करोति, युद्धे दुरवाप्यः, दुष्टनाशकः, अस्माकं सेना युद्धे विजयी भवतु। इन्द्रः अग्रे नेतु, बृहस्पति धर्मः च; यज्ञः सोमः अग्रे गच्छतु; देवसेनायां, विजयी, अग्रे मरुतः सन्तु। इन्द्रवृषभस्य, वरुणराजस्य, आदित्यस्य, उग्रमरुत्सेनायाः, महाबुद्धिः, जगद्व्यापिनां देवतानां, महान् जयध्वनिः उत्पन्नः। दानव, शस्त्राणि जाग्रय, उत्साही सेनानां मनांसि प्रेरय; विजयी रथारोहीणां, अश्वारोहीणां, वृत्रहन्तारां जयध्वनिः उत्पन्नः। इन्द्रः अस्माकं ध्वजसमूहे सदा अस्तु; अस्माकं बाणाः विजयी सन्तु; अस्माकं वीराः श्रेष्ठाः सन्तु; हे देवाः, आह्वाने अस्मान् रक्षत। शत्रूणां मनांसि भ्रमय, अंगानि गृहीत्वा, दूरं प्रेरय; हृदयेषु अग्निशिखा दग्ध्वा, शत्रवः अन्धकारे संयोजिताः सन्तु। गच्छत, विजयं प्राप्नुत, पुरुषाः; इन्द्रः रक्षणं ददातु; भुजाः बलवन्तः, दुरवाप्याः सन्तु, यथा इच्छन्ति।