सर्वे देवा: सहसा समवर्तन्त, यत्र तेजस्वी इन्द्र: विद्युत्समान: स्वेन ब्रह्मणा सर्वं वेद, स च दिव्ये विशालासने प्रतिष्ठित:। स: स्वै: सखिभि: सप्तमस्य भ्रातु: मायां जयति। स इन्द्र: सूर्यं परित: परिभ्रमन्, विघ्नान् विजित्य, दूरं च समीपं च ददाति, रहस्यं वेत्ति, वीर्येण प्रजननद्वेषिण: देवान् विनाशयति। स: तरुण: पृथिवीं गावश्च ददाति, स्पर्धासु प्रमुखेषु विचरति; यत्र युक्ता: अपादा: अश्वारूढा: सन्ति, तत्र कुप्यजाता: अश्वा: घृतं वहन्ति। स: रुद्रै: सह विघ्नं निवर्त्य, ऋभुभि: सह मृत्युलोकं परित्यज्य आगतवान्; स एव मृदुना द्वन्द्वरूपं प्रकाशयामास, अन्नं चावहन्, गुह्यं च प्रचोदयामास। स: बलिनं दासं तीक्ष्णदंष्ट्रं त्रिशिरसं जयति; तस्य वीर्येण त्रित: जलस्थं वराहं प्रधानेनायुधेन ताडयामास। स: मनुष्येषु ऋजु: सन्, दृष्टिमंतं शस्त्रं उच्चकार; वीर्यशाली नहुष: अस्माकं मध्ये जात: शत्रून् प्राहृत्य द्रुह्यन्त: विनाशयामास। स: मेघवत् गृहाय पय: वहति, मार्गं वेत्ति; सोमसमीपे स्थित्वा, शरिरेण, शीघ्रग: श्येन: शत्रून् निपातयति। स: बलात् कुत्साय शुष्णं दूरं कृतवान्, कृपणं च विजित्य, कविं स्तुत्यं च प्रहर्तारं च नृभ्यश्च नेतृत्त्वेन अनयत्। स: आर्यै: सह हर्षयन् अनुकम्प्य: देवेषु शक्तिमान् वरुणवत् मायावान्; स: तरुण: ऋतस्य रक्षक: अज्ञातं मापयति, चतुष्पदां गतिं वेत्ति। उषिज: पुत्र: ऋजिश्व: वृषभेण पिप्रु: वपां विदारयामास; सोमं पीत्वा, स: गीत्या दीप्तिमान् जात: स्वेन रूपेण अग्रे प्रस्थाति। एवं महाबलिन् असुर, सौम्य: इन्द्रं पादाभ्यां अभिगच्छति; स: अग्रे गच्छन् अस्मभ्यं श्रेय: बलं पोषणं च सर्वसमृद्धिं च वहति। इन्द्र! अस्माकं वित्तं स्थिरं कुरु; अत्र, स्तुत: सोमं पिब, वृद्धये। सविता देवै: सह रक्षतु; वयं अदितिं वरणीमहि या सर्वातिशयिनीं श्रियं ददाति। भागं वाहकाय वह, होत्रे जुहुत; वायवे शुद्धं गच्छतु स्तोत्राय। या गवां पय: अपिबत्, तामदितिं वरणीमहि या सर्वातिशयिनीं श्रियं ददाति। देव: सविता न: प्रेरयतु, य: सोमपेष्टारं ऋजुपथेन नेतु; वयं देवांश्च पुष्पवत् भूषयाम: अदितिं सर्वातिशयिनीं वरणीमहि। इन्द्र: न: अनुकम्पां कुर्यात्, सोमराज: समृद्धिं ददातु। मित्रधिती शक्तिं सम्यक् युनक्त: वयं अदितिं सर्वातिशयिनीं वरणीमहि। इन्द्र: स्तोत्रेण वीर्येण च रक्षां वितन्वन्; बृहस्पतिः आयुषो दीर्घत्वं ददाति। यज्ञ:, मनु:, प्रज्ञा: च पितर:; वयं अदितिं सर्वातिशयिनीं वरणीमहि। इन्द्रस्य दिव्यं कर्म वीर्यं, अग्नि: गृहे, कवि:, यज्ञ: सभायाम् शोभन:—एतानि सर्वाणि, वयं अदितिं सर्वातिशयिनीं वरणीमहि। न वयं गूढं पापं कृतवन्त: न देवद्विष: कर्माणि, हे वसव:। मा अस्मान् मिथ्यावद्भ्यो देवाः परित्यजन्तु; वयं अदितिं सर्वातिशयिनीं वरणीमहि। सविता रोगं दुःखं च अपाकरोतु; आपः पापं प्रतिषेधन्तु। यत्र शिला मधु सोमं जनयति, तत्र वयं अदितिं सर्वातिशयिनीं वरणीमहि। शिला सम्यक् उत्तिष्ठतु, हे वसव:, सुतावसरे; सा सर्वद्वेषं रिपुं च अपाकरोतु। सविता देव: अस्माकं स्तुत्य: रक्षक: अस्तु; वयं अदितिं सर्वातिशयिनीं वरणीमहि। गावः पुष्टिं पय: च पिवन्तु, या सत्ये निवसन्ति। आरोग्यं अस्माकं शरिरस्य च भवतु; वयं अदितिं सर्वातिशयिनीं वरणीमहि। स्तोता दीर्घायुषा युक्त: अस्तु; इन्द्रस्य अनुग्रह: प्रज्ञा च सोमपेष्टृभ्य: स्यात्। यस्य दिव्यं पात्रं सोमेन पूरितं, वयं अदितिं सर्वातिशयिनीं वरणीमहि। तव तेज: शोभनं, बलं सम्पूर्णं; सहायः शीघ्रः अप्रतिघात्यः। श्रेष्ठेन रथेन, गोस्तुत्या, स्तोता परिक्रामति, प्रियताम् इच्छन्। मित्राणि, एकचित्तया जाग्रत; अग्निं सन्दधीत, बहव: समागताः। अहम् दधिक्रां, अग्निं, उषसं देवीम्, इन्द्रं च आह्वयामि। मनांसि सुखानि कुरुत, विस्तारयन्त; नौका: सज्जीकुर्वन्तु या अनायासेन तरति। प्रवाहं सज्जीकुरुत, उपकरणानि च; मित्राणि, यज्ञं अग्रे नेत। लाङ्गलान् युञ्जत, युगानि प्रसारयन्त; कर्षिते सूतरे बीजं वपन्तु। वाचा च कर्मणा च, कर्मकारिणः सज्जन्तु; समीपस्थे क्षेत्रे पक्कं फलम् उपजायताम्। कवय: लाङ्गलान् युञ्जन्ति, पृथक् युगानि प्रसारयन्ति; प्रज्ञा: अनुग्रहेण, देवान् प्रति। सूत्रं कुरुत, युगं सम्यक् स्थापयन्त; आपः प्रवाहयाम, अविच्छिन्नं प्रवाहं। प्रवाहं सज्जीकुरुत, सम्यक् आप्यायत, पुष्कलं कुरुत; सूतरे अविच्छिन्नं प्रवाहं सिंचन्तु। अश्वान् पोषयन्तु, विजयम् आप्नुवन्तु; शुभं रथं सज्जीकुरुत। सूतरे, शिलाचक्रे, पात्रं पूरयन्तु, नेतृभ्य: पातयन्तु। परिघं कुरुत, नेतृभ्य: एव; कवचं विस्तीर्णं सिवन्तु। आयसीं दुर्गां सज्जीकुरुत, अप्रधृष्यां; युष्माकं सुशिल्पं पात्रं रिपुणा मा भिद्यत। युष्माकं, हे देवाः, अस्माकं मनो यज्ञाय प्रेरयाम; देवी पूज्या अत्र पूज्यताम्। सा, सहस्रधारा धेनुवत्, अस्मभ्यं पुष्टिं दुहेत। हिरण्यवर्णं हविः पात्रे पातयन्तु; तक्षुभि: शिलाभि: च रूपयन्तु। दशबन्धै: परिष्वज्य, उभे युगे युञ्जन्तु, अग्निं स्थानं स्थापयन्तु। अग्निः, उभयोर्युगयो: पिबन्, गर्भे द्विजन्मा इव विचरति। दारुं दारुणि स्थापयन्तु, अध: स्थापयन्तु, कूपं खनन्तु। जनाः, प्रसिद्धं ख्यातं चोर्ध्वं कुर्वन्तु; प्रेरयन्तु, बलस्य लाभाय कूपं खनन्तु। दण्डधारी बालकं सञ्चालयतु; इन्द्रं आह्वयन्तु सोमपाने सभया सह। इन्द्र: स्वबलात् युष्माकं समरथं रथं रक्षतु। अस्मिन्संग्रामे, बहुप्रार्थित, यशसे, वित्ताय च रक्ष। वायुः प्रवाति, तस्य वस्त्रं रथे अस्ति, स: सहस्रं विजित्य। मुद्गलानी गवां स्पर्धायां सारथी अभवत्; इन्द्रस्य सेना युद्धे रिपून् प्रावर्तयत्। य: हन्तुम् इच्छति, तस्य शस्त्रं निवारय, हे इन्द्र, आक्रमणकर्तुः प्रति। दासस्य वा आर्यस्य वा, महादान, रिपो: शस्त्रं नश्यतु। स: गभीरस्य कूपस्य जलं पीत्वा, गर्जन्; दुर्गं विदार्य, शत्रुं जयति। यशसे इच्छन्, गुरु भारं वेगवान् बाहुभ्यां बिभर्ति, विजयाय यतते। ते आगमन्, गर्जन्त: तम् परिवृत्य, वृषभवत् मध्ये मूत्रयन्तः। तेन वीर्येण मुद्गल: युद्धे शतं सहस्रं च गवां विजित्य लभते। एवं ऋषय: देवाः च, स्वबलानां स्तुतिभि: प्रीत्य, यज्ञं, कर्म, कृषिं च सम्यक् अनुष्ठाय, सोमपानं, रक्षां, विजयम्, पुष्टिं, सर्वसमृद्धिं च प्रार्थयन्ति, अदितिं सर्वातिशयिनीं वरणीमहि।