अग्निः, वायुनाऽभिप्रेरितः, इच्छया च प्रेरितः, त्रिषु अन्नेषु विचरति, सदा सज्जः स्थितः। रथिनः तं पुरस्कृत्य यथा पुरस्कारार्थिनः प्रयत्नं कुर्वन्ति, तथा तस्य अजरा ज्वलनशिखाः पृथक् पृथक् दीप्तिम् वहन्ति। स एव अग्निः प्रज्ञाकर्ता, सभायाः भूषणम्, ऋत्विक्, चिन्तनप्रेरकः, पूजितः अस्ति। तम् एव, अन्यं न, महत्त्वाय, हविः समर्प्य, वृणन्ते। अत्र मनीषिणः अग्निं सभासु ऋत्विजं वृतवन्तः, यत्र यजमानाः मनुष्या देवभक्त्या, पवित्रदर्भैः, तुभ्यम् हविः समर्पयन्ति। अग्ने, तव ऋत्विज्यम्, तव सहायकत्वम्, तव होत्रम्, त्वमेव आह्वायकः, त्वमेव अग्निहोत्रकः; तव पर्यवेक्षणम्, त्वमेव यज्ञस्य स्वामी, ब्रह्मा, च गृहपतिः असि। यः कश्चन, अग्ने, अमृताय तुभ्यम् इन्धनं वा हविः वा ददाति, सः तव ऋत्विजः भवसि, तस्य यज्ञे दूतवत् गच्छसि, तस्य यजमानस्य पक्षे भाषसे। अस्माकं एते चिन्ताः, एते वाचः, एते स्तोत्राणि, एते प्रशंसाः, सर्वे तव समागता; वयं धनं इच्छन्तः सर्वज्ञाय अग्नये, यो वृद्धिम् अपि वर्धयति, तस्मै हर्षदाय स्तोमं कुर्मः। एषः सनातनः उत्तमः स्तवः, नित्यनवः, तस्मै दातारं प्रति वदामः; सः अस्मान् शृणोतु, हृदि सदा अस्तु, यथा पतिसंयुक्ता भार्या सुसंस्कृता स्वगृहे तिष्ठति। यत्र अश्वाः, वृषभाः, ओष्ट्राः, गावः, मेषाश्च, विमुक्ताः हुत्वा स्थाप्यन्ते—तस्मै सोमप्रियाय प्राज्ञाय अग्नये हृदयेन शुभां धियं जनयामि। अग्ने, तुभ्यम् इदं हविः, घृतं चमसा इव, सोमः पात्रं इव अस्तु। अस्मभ्यं बलसम्पन्नं, वीरवत्त्वेन युक्तं, कीर्तिमन्तं, महाश्रियं धनं दातुम् इच्छामः। त्वां, यज्ञस्य अधिपतिं, सारथिं, जनानां मुख्यं, होतारं, यजमानस्य अतिथिम्, दीप्तिमन्तं, शुष्ककाष्ठेषु ज्वलन्तं, महान्तं, यजमानस्य चिह्नं, द्यां विस्तारयन्तं, स्तौमः। उभे जात्ये, धर्मे स्थितं, सभायाः साधयितारम्, बलेन वृषभं इव, उषसां पुरोहितम्, बलस्य पुत्रं, हरिणं, गृहपतिं अग्निं कृतवन्तः। वयं बलिनः मार्गदर्शिनं, निधिपतिं मार्गं च इच्छामः; तस्य आह्वानेन तस्य ऐश्वर्यम् इच्छामः। यदा तीव्राः अमृतत्वं प्राप्नुवन्, तदा देवजनान् स्तुत्या वितरन्ति। सत्यस्य पन्थाः विस्तीर्णः, द्यौः विशालः, श्रद्धा च बहुला, सा वाञ्छनीया। इन्द्रः, मित्रः, वरुणः तां विचिन्तयन्ति; तथा भगः सविता च शुद्धदर्शिनः। रुद्रस्य नेतृत्वेन नद्यः प्रवहन्ति, व्यापकाः, बहु जलं वहन्त्यः। ताभिः दूरगामिः, परिभ्रमन्, वृहदपत्यं जनयति; तस्य गर्भे सर्वम् विमुक्तम् अस्ति। रुद्राः, मरुतः, सर्वे जनाः, दिव्याः श्येनाः, महतः रक्षिणः—तैः सह वरुणः, मित्रः, अर्यमन्, इन्द्रः, देवाः, शीघ्रगामिनः, सर्वं पश्यन्ति। इन्द्रस्य बाहौ उत्सुकाः आश्रिताः; सूर्यः चक्षुषा, वीर्येण महान्तः। यस्य कृते कुशलिनः उचितं वज्रं निर्मितवन्तः, मनुष्येषु युक्तम्। सूर्यः अपि तेजसा तस्य बलम् रमते; इन्द्रात् अधिकः न कश्चन भीतः। भीमस्य वृषभस्य उदरात्, महतः, वज्रः अह्नह्नं गर्जति, शत्रुं प्रत्यनयन्। अद्य रुद्रं महान्तं, वीररक्षिणं, भक्त्या स्तौमः। येन सौम्यः, स्वयम् स्तुत्यः, स्वगणैः, स्वमहिम्ना दिवम् पालयति। तैः वृहस्पतिः, वृषभः, सोमजः, अपत्याय विस्तीर्णकीर्तिं जनयत्। यज्ञैः अथर्वा प्रथमं देवान् अधारयत्; तेषां कौशलात् भर्गवः विचिन्तयन्ति। ते, द्यावापृथिव्यौ, बीजवत्यौ, नरशंसः, चतुर्विधः यमः, अदितिः, त्वष्टा धनदः, कुशलिनः ऋभवः—इमे द्वौ लोकौ, मरुतः, विष्णुः, आह्व्यन्ते। प्राज्ञः सर्पः, दूरदर्शी, गम्भीरवासः, अस्माकं आह्वानं शृणोतु। सूर्यः च उषसः, दिवि गृहेषु विचरन्त्यः, शमी नहुषौ च पुरोहितौ, एतस्मिन्न् जागरयन्तु। पूषा अस्माकं यात्रा रक्षतु, सर्वे देवाः, आपां पुत्रः, वायुः च कल्याणाय। धनिनः प्राणं स्तौमः; अश्विनौ, सुलभप्रार्थनौ, यात्रायाम् अस्माकं आह्वानं शृणोतु। वयं स्तोत्रैः सर्वजनाधिपतिं, निर्भयम्, स्वमहिमानं, सर्वाभिः देव्या, अदित्या, निर्मलया, युवत्या, प्राज्ञया, गृहपतिं स्तौमः। अत्र, प्राचीनाः अङ्गिरसः, जन्मना, शिलाः, यज्ञस्य प्रति दृष्टिं ऊर्ध्वं कृतवन्तः। तैः, प्राज्ञः, दूरदर्शी अभवत्, बन्धनानि त्यक्त्वा; दातारः, वनं रममाणः। हे द्यावापृथिव्यौ, उभे विशालौ, स्त्रीवत्, बलेन युक्ते, अस्माकं शरणं भवेताम्। ताभ्यां शत्रोः रक्षतं, ताभ्यां हान्याः पालयतम्। प्रत्येकस्मिन्यज्ञे, मर्त्यः देवाँ उपास्ते; यः शुभैः भावैः, सर्वत्र प्रसिद्धः, एभिः हविभिः तान् आह्वयति। सर्वे शीघ्रगामिनः, देवेषु महान्तः, पूज्याः; सर्वे हि महाबलिनः, सर्वे यज्ञेषु पूजनीयाः। एते राजानः, अमृत्येन रमणीयाः: अर्यमन्, मित्रः, वरुणः, परिज्मन्, शीघ्रः रुद्रः, मनुष्येषु स्तुत्यः, मरुतः, पूषा, भगः। नक्तंच जलानां च महान्तः, दातारः, सूर्यः, उषसः, स्वगृहेषु समृद्ध्या युक्ताः, अस्माभिः सन्तु; बुध्न्यः, गम्भीरनिवासी, तैः सह अस्तु। दिव्यौ अश्विनौ, सौन्दर्यस्य अधिपती, मित्रः च वरुणः, शक्तिभिः, अस्मभ्यं विस्तीर्णां रक्षां ददातु; यः महद् धनम् इच्छति, सः दुर्गाणि इव मरुभूमिं, अतिक्रामतु। रुद्रः अपि अस्मासु प्रसन्नः अस्तु, अश्विनौ, सर्वे देवाः, रथपति, भगः, ऋभवः, वजः, ऋभुक्षणः, परिज्मन्, सर्वज्ञाः। ऋभुः, ऋभुक्षणः, ऋभुः कुशलः, तव हर्षः तुभ्यम् अस्तु, हे उत्सुकस्य अश्वाः; यस्य गीतं दुःस्प्राप्यं, यस्य यज्ञः अमानुषः। भगवन् सवितः, अस्मभ्यं अव्यथां शक्तिं दातु; अहम् एतेषां दातारं स्तौमि। इन्द्रः, स्वाग्निभिः, एषां जनानां चक्रं नाभिं च बन्धतु। हे द्यावापृथिव्यौ, एतेषां कृते अस्मासु महतीं कीर्तिं, सर्वजनाः, ददातं; बलप्राप्तये समृद्धं धनं, समृद्धं विभवं शीघ्रदायि च। इन्द्र, एषः स्तवः तुभ्यं उक्तः, यदि अपि लघुः, महाबलिन्, तव प्रीत्यर्थम्; सदा अस्मान् कल्याणाय पालय, प्रज्ञां विद्याम् च ददातु, हे दातारः। एष मे स्तोत्रम्, सुतान् इव सूर्याय, दीप्तिमत् अभवत्, मनुष्येषु वृद्धिम् आप्नोतु; संयुक्तम्, न परित्याज्यम्, सुविन्यस्तम् रथवत्। तेषां धनं, युक्तं, सुवर्णमयं, तेषां पुरुषकृत्यं चक्रवत् व्यर्थं न भवति, किन्तु लक्ष्यं प्राप्नोति। एषां कृते अहम् महान्तः, दीर्घबाहवः, दातारः, ये पञ्चशतानि युञ्जते, तेषां मार्गाः घोषयन्ति, स्तुत्याः, स्तौमि। अत्र सप्ततिः सप्त च युक्ताः; एकस्मिन्न् क्षणे ताः सञ्चालिताः, भूम्याः, मायिनः अपि। इमे वदन्तु, वयं अपि वदामः; वः वाक् शिलाभ्यः, वदद्भ्यः, समर्प्यताम्। यदा शिलाः, पर्वतानि सह, शीघ्रतया, इन्द्राय, सोमपाय, गीतं शब्दं च जनयन्ति।