अथ एकदा ऋषयः दिव्यं यज्ञं कृतवन्तः, तत्र अमृताः देवाः स्वर्गीयं आश्रयम् अविच्छिन्नं ददतु इति प्रार्थयन्ति स्म। तैः अस्मान् मर्त्येभ्यः विविक्तान् कृत्वा, द्वेषं दूरं कृतवन्तः। इन्द्रः, मरुतः, पूषा, भगः, अन्ये च युक्ताः देवाः, अस्माकं समृद्ध्यै मार्गान् उद्घाटयन्ति। पूषा, यो गवां नेता अस्ति, त्वरिताः रश्मयः च, विष्णवे अस्माकं चिन्तनानि सुफलानि कृत्वा, कल्याणं ददाति। पवित्राः वाताः धर्मिष्ठेभ्यः मधुरतां यच्छन्ति; नद्यः मधुरं स्रवन्ति; वनस्पतयः अपि अस्माकं मधुराः सन्तु। रात्रिः च प्रातः च मधुरे; पृथिवी मधुरा; दिवः, अस्माकं पिता, मधुरः। वनवृक्षः अस्माकं मधुरः स्यात्; सूर्यः मधुरः; गाः अपि अस्माकं मधुराः सन्तु। मित्रः अस्मान् अनुग्रहीतु; वरुणः अनुग्रहीतु; अर्यमन् अनुग्रहीतु; इन्द्रः, बृहस्पतिः, विष्णुः च विशालपदः अनुग्रहीतु। सोमः, बुद्धिमान्, अस्मान् ऋजुपथेन नेतुम् अर्हति; तस्य निर्देशनात्, इन्दो, अस्माकं पूर्वाः देवेषु प्रज्ञावन्तः निधिं प्राप्तवन्तः। सोमः, शक्तिभिः बुद्धिमान्, सर्वज्ञः, महिमा द्वारा वृषभाणां मध्ये श्रेष्ठः, तेजस्वीः मध्ये श्रेष्ठः, मनुष्येषु दृश्यः। वरुणस्य नियमाः तस्य; सोमस्य क्षेत्रं विशालं गम्भीरं च; मित्रवत् प्रियः, अर्यमन् इव कुशलः, सोमः। तस्य दिवि, पृथिव्यां, पर्वतेषु, वनस्पतिषु, आपः च, सर्वे शक्तयः; तैः सोमः, सौम्यचित्तः, राजन्, अस्माकं हविः समीपं आगत्य गृह्णातु। सोमः सत्यस्वामी; सः राजा, शत्रुहन्ता; कुलीनः, प्रज्ञा। सोमः अस्माकं बलम्; अस्मान् जीवयतु, न म्रियाम। प्रियः, स्तुतः, वनस्पतिनां अधिपः। सोमः, महत् सौभाग्यं ददाति; धर्माय यौवनं ददाति; जीवने कौशलं ददाति। सोमः, सर्वत्र अस्मान् रक्षतु, राजन्, आपत्तेः; तस्य मित्रः न हानिं प्राप्नोति। सोमः, तव आनन्ददायकाः आधाराः यजमानाय; तैः अस्मान् रक्ष। यज्ञे, वचनेषु आगच्छ, तैः तुष्टः; सोमः, अस्माकं वृद्धिः भव। सोमः, गीतैः त्वाम् वर्धयामः, वाक्यं ज्ञात्वा; आगच्छ, सौम्यं अनुग्रहम् ददातु। सोमः, आयुः विस्तारयति, दुःखं हरति, धनं ददाति, समृद्धिं वर्धयति; सः सुहृद् भव। सोमः, हृदयम् आनन्दयतु, यथा गाः नवपृष्ठे, यथा युवकः स्वगृहे। यो सोमस्य मित्रे रमते, स मर्त्यः, प्राज्ञः, कौशलैः युक्तः। सोमः, सर्वाः शापाः दूरं कृत्वा, अस्मान् आपत्तेः रक्षतु; सुहृद् भव, सौभाग्यं ददातु। सोमः, सर्वतः बलं विस्तारयतु; अस्माकं तेजः स्रोतः भव। सोमः, सर्वैः धाराभिः विस्तृत्य, वृद्ध्यै प्रसिद्धतमः सुहृद् भव। तव पोषकाः शक्तयः, तव वीर्यं, शत्रुनिर्जयने क्षमता, सर्वे संगच्छन्तु; सोमः, अमृतत्वाय विस्तारयन्, दिवि उत्तमं यशः स्थापयतु। याः तव शक्तयः हविभिः पूजिताः, ताः सर्वाः यज्ञं परिव्याप्तु; सोमः, आयुः विस्तारयन्, आपदं परं कृत्वा, बलवान्, वीरः। सोमः गाम् ददाति, सोमः त्वरितं अश्वं ददाति, सोमः वीर्यं कर्मशीलं पुरुषं ददाति; यजमानाय हितं, ज्ञेयम्, चर्चनीयम्, पितृयशः च ददाति। युद्धे, स्पर्धायाम्, सोमः बलवान्; सः प्रकाशस्य स्वामी, आपां रक्षकः, जनानां रक्षकः; संघर्षे, शुभं निवासं, प्रसिद्धं विजयम् ददाति; सोमः, त्वयि रमामहे। सोमः, सर्वाः वनस्पतयः उत्पादितवान्; आपः उत्पादितवान्; गाः सृजितवान्; मध्यं विस्तारितवान्; प्रकाशेन तमः अपाकृतवान्। दैवीया बुद्ध्या, सोमः, बलवान्, अस्माकं धनस्य भागाय स्पर्धतु; तव बलं स्पर्धायां कदापि क्षीयमानं न भवतु। ततः पूर्वदिशि, उषाः चिन्हं कृत्वा, स्वदीप्त्या आकाशं व्याप्य, वीराः इव कवचं धृत्वा, रक्ताः गाः, मातरः, प्रस्थिताः। रक्ताः रश्मयः, स्वबलं मुक्त्वा, उदिताः; गाः युक्ताः; उषाः प्राचीनमार्गं कृत्वा, तेजस्विन्यः दीप्त्या युक्ताः। स्त्रियः, निर्झराणाम् इव, गीतं गायतः, एकबन्धेन गच्छन्ति; उदारकर्मणः पोषणं वहन्त्यः, सोमपेषकाय सर्वाः आगच्छन्ति। सा नर्तकीव वस्त्रं वयति, गाम् इव वत्सेन स्तनं आवृत्य, सर्वलोकाय प्रकाशं निर्माय, उषाः गाः इव गोष्ठं प्रत्यागच्छन्ति। तस्याः तेजः प्रकटितम्, सा स्थितवती, कृष्णं तमः अपाकृतवती; सभाायां आभूषणमिव, दिव्यकन्या तेजः प्रदर्शयति। वयं तमसो दूरं पारम् अतिक्रान्ताः; उदिता उषाः मार्गं सृजति; शोभायै दीप्त्या स्मितवती, शुभाय आगता। दीप्त्या शुभवाक्यनायिका, दिव्यकन्या, गीतैः स्तूयसे; उषाः, पुत्रैः, पुरुषैः, अश्वगवजागरणेन, बलं ददाति। उषाः, यशः, वीरपुत्रान्, अश्वधनं, महत् सम्पदं ददातु; उदारतेजसा दीप्त्या, महतीं समृद्धिं ददातु। देवी, सर्वलोकं पश्यन्ती, विस्तीर्णदृष्ट्या दीप्त्या, सर्वजीवेषु गच्छन्ती, जागारयन्ती, सर्ववाक्यं प्रकाशयन्ती। नित्यनूतना, प्राचीनापि, पुनः पुनः जायते, तेनैव वर्णेन अलंकृता; कौशलयुक्ता स्त्रीव तमः अपाकरोति; देवी मर्त्यस्य आयुः क्षपयति। एवं ऋषयः, देवदत्तं मधुरं, दीप्तं, सौम्यं, सोमं, उषां च, स्तुत्वा, यज्ञं पूर्णं कृतवन्तः, दिव्यं सौभाग्यं, आयुः, यशः, समृद्धिं च प्रार्थयन्ति स्म।