सर्वे देवाः सोमं पिबन्ति, ततोऽसौ पुनः पुनः पूर्यते। सोमस्य रक्षकः वायुः, मासाः तस्यैव रूपाणि भवन्ति। तदा विवाहकाले सूर्यायाः, रैभ्या नाम सखी, नाराशंसी परिचारिका, शुभ्रं वस्त्रं गीतैः भूषितं समुपवहति। चित्तिरा उपवेशनं, चक्षुरा अनुलेपनं, द्यावापृथिव्यौ पात्रं जातं, यदा सूर्यां पत्ये ददुः। ऋचः प्रत्यूक्तयः, कुरीरः आपिधानं, मन्त्राः बन्धनानि; अश्विनौ सूर्यायाः वरस्य सखायौ, अग्निः नेता अभवत्। सोमः वरः, अश्विनौ सखायौ, सविता सूर्यां पत्ये ददौ, आशीर्भिः समन्विताम्। तस्याः मनः अक्षः, द्यौः छत्रम्, दीप्तायाः वृषभौ वाहकौ, यदा सूर्यां स्वगृहं प्रविशन्ती। ऋचः साम्ना च गावः युक्ताः, गीतैः सह; तव श्रवणं निर्मितम्, दिवि गत्याः पन्थाः स्थाप्यते। दीप्तं चक्रं तुभ्यं कृतम्, प्राणेन अक्षः प्रेरितः; सूर्यायाः मनसा निर्मितेन रथेन, सा पतिं प्रति प्रयता। सूर्यायाः रथाय सविता युगं प्राहिणोत्, गावः अप्रयुक्तानां मध्ये, श्वेतानां मध्ये निहिताः। यदा अश्विनौ पृच्छन्तौ त्रिचक्रेण रथेन आगच्छतुः, सर्वे देवाः तद्विदुः; पूषा पुत्रः पितरौ अवृणोत्। यदा सौम्यौ वरौ सूर्यां वध्वं कर्तुं समागतौ, कुतः एकं चक्रं, कुत्र युगं स्थापितम्? द्वे चक्रे ऋत्विजः सूर्यायै जानन्ति, एकं गुह्यं केवलं प्राज्ञाः जानन्ति। सूर्यायै, देवेभ्यः, मित्रवरुणेभ्यः, सतां प्राज्ञेभ्यः, अहं नमः करोमि। एते द्वौ मायया पुरस्तात् पश्चात् चरन्ति, बालकौ यज्ञं परिभ्रमतः; एकः सर्वान् लोकान् पश्यति, अपरः ऋतून् विधत्ते, पुनः पुनः जायते। सः नित्यनवः, नित्यनूतनः, दिनचिह्नः, प्रभाते प्रथमः, देवेषु भागं वितरति, चन्द्रमाः दीर्घायुषः सञ्जायते। शोभनं कर्पासतरुं आरोह, विविधरूपं, सुवर्णवर्णं, सुवेष्टितं, शुभचक्रयुक्तम्; आरोह सूर्ये अमृतस्य लोकम्, पत्ये प्रिया भूत्वा। उत्तिष्ठ गच्छ, सा भार्या; विश्वावसवे स्तोत्रैः नमामि; अन्यं पित्र्यस्थानं गच्छ, जन्मना भागं विद्धि। उत्तिष्ठ गच्छ विश्वावसो, त्वां नमामि; अन्यं विस्तीर्णं स्थानं गच्छ, पत्नी पत्युः संयुज्यताम्। सन्तु पन्थानः सत्याः, अनृतवर्जिताः, येषां सखायः वधूवरणाय यान्ति; अर्यमाण् भगश्च संगच्छन्तु, देवाः सौम्यं गृहं ददतु। वरुणस्य पाशात् त्वां विमोचयामि, येन सविता त्वां बबन्ध; सत्यम् उपवेशे, पुण्यलोके, अक्षता पत्या सह स्थापयामि। इतः त्वां विमोचयामि, न तस्मात्; सुदृढं, अचौर्यम्; यथा, हे इन्द्र, सौभाग्यं सुताः च स्यात्। पूषा त्वां हस्तेन नयतु, अश्विनौ रथेन वाहयेताम्; गृहम् अधिपत्नी भूत्वा प्रविश, सभायाम् आज्ञापय। अत्र सुतैः समृद्धा भूत्वा, अग्निं पालय, पत्या शरीरं संयोज्य, बुद्ध्या सभायाम् भाषस्व। या दूषणाय प्रवृत्तिः तस्याः रक्तवर्णा, प्रकाशिता; सम्बन्धिनः वर्धन्ते, पतिः बन्धनैः बद्धः। वैरस्य मूलं विप्रेभ्यः ददातु, धनं वितरति; दूषणायाः मुक्त्वा, सा पत्यौ प्रविशति। या शरीरं क्लिन्नं, पीतं, पापं भवति, यदा पतिः अन्यां कामयते, भार्यावस्त्रेण। ये व्याधयः वध्वं चन्द्रबिभ्रतीं अनुगच्छन्ति, जनात्, ताः देवाः स्वस्थानं नयन्तु। ये वञ्चकाः दम्पत्योः समीपे उपविशन्ति, ते न जानन्तु; शत्रवः दूरं गच्छन्तु, सुदृश्या पन्था दुःखानि तरतु। शुभा वधूः, समागच्छत, पश्यत, सौभाग्यं दत्त्वा स्वगृहं यान्तु। एषः शुष्कः, कटुकः, विषतुल्यः, न भोक्तव्यः; यः सूर्यायाः सूक्तं वेद, स ब्राह्मणः वधूर्हः। शापः, निन्दा, छेदः—एते सूर्यायाः रूपाणि; ब्राह्मणः तानि शुद्ध्यति। तव हस्तं गृह्णामि सौभाग्यार्थं, येन पत्या सह वृद्धिं यास्याम; भगः, अर्यमाण्, सविता, पुरन्धिः त्वां गृहकर्मणि ददुः। पूषा त्वां श्रेष्ठेन पन्था नयतु, या पुरुषैः बीजं रोप्यते; या सुजघना, काम्या, या सुतान् जनयेम। त्वां प्रथमे सूर्यां वध्वा सह आनयन्, पुनः अग्ने, भार्यां पतये सुतैः सह दद। अग्निः भार्यां पतये ददौ, दीर्घायुष्या, तेजसा; पतिः शतं शरदः जीवतु। सोमः प्रथमे पतिः, गन्धर्वः द्वितीयः, अग्निः तृतीयः, मनुष्या चतुर्थाः। सोमः गन्धर्वाय ददौ, गन्धर्वः अग्नये, अग्निः मम धनं, सुतांश्च, एवं स्त्रीं ददाति। अत्र भव, मा गच्छ; आयुष्यम् उपभुङ्क्ष्व; पुत्रैः पौत्रैः क्रीडित्वा स्वगृहे रमस्व। प्रजापतिः सुतान् ददातु, अर्यमाण् वीर्याय संयोजयतु; सौम्येन पत्युः लोके प्रविश, द्विपदां चतुष्पदां च श्रेयः कुरु। मा तीक्ष्णदृष्टिः भूत्वा, मा पत्युः घ्नन्ती; पशुभ्यः शुभा, सौम्या, तेजस्विनी; सुतवती, देवकाम्या, मृद्वी, द्विपदां चतुष्पदां च श्रेयः कुरु। एवं दिव्ये विवाहे, सूर्यायाः दैवीयः संयोगः, ऋषिभिः, देवैः, मन्त्रैः च पूजितः, सौम्यैः पन्थाभिः, शुभैः आशीर्भिः च सुसम्पन्नः।